Μεγάλη Νίκη των Πατριωτικών Δυνάμεων στην Γαλλία – Η Λεπέν διεκδικεί την Γαλλική Προεδρία!

Μεγάλη Νίκη των Πατριωτικών Δυνάμεων στην Γαλλία - Η Λεπέν διεκδικεί την Γαλλική Προεδρία!

Οι Γάλλοι Πατριώτες σημείωσαν σήμερα μία μεγάλη Νίκη. Μία Νίκη της Ευρώπης των Εθνών ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, την ισλαμοποίηση και την λαθρομετανάστευση.

Μία Νίκη που αποτελεί προάγγελο της επικράτησης όλων των Εθνικών Κινημάτων στην Ευρώπη και πρώτα απ’ όλα της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα.

Αξίζει να θυμηθούμε τι είχε δηλώσει για την Χρυσή Αυγή ο ιδρυτής του Front National, μεγάλος Ευρωπαίος πολιτικός, Ζαν Μαρί Λεπέν:

Καταλαβαίνω τι αντιμετωπίζει η Χρυσή Αυγή γιατί έχω κυνηγηθεί, και έχω υποστεί αδικίες. Αλλά θα σας πω κάτι. Ο δικαστής που με δίκασε, κατηγορείται τώρα για απάτη ως μέλος εγκληματικής οργανώσεως. Τους Ευρωβουλευτές της Χρυσής Αυγής τους γνωρίζω. Τους σφίγγω το χέρι. Ξεχωρίζουν. Και χαίρομαι γιατί όταν χαιρετάω τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής, οι άλλοι εκνευρίζονται. Η Χρυσή Αυγή είναι ο μοχλός που θα θέσει σε κίνηση όλη την Ευρώπη“.

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Η Λευτεριά είναι κάστρο

Η Λευτεριά είναι κάστρο

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός”, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι” 

Aλλοι τέσσερις νεκροί Αξιωματικοί, κι άλλες μαύρες κορδέλλες, κι άλλα «μας κάνετε υπερήφανους». Ρεπορτάζ με ανούσιες λεπτομέρειες για την πτώση του ελικοπτέρου, και κραυγές περηφάνιας για τους ανθρώπους των Ενόπλων Δυνάμεων που εκτελούν το καθήκον τους σε αντίξοες συνθήκες. Τα ίδια ακούμε και όταν πέφτει στο καθήκον ένας Αστυνομικός ή ένας Πυροσβέστης. Μετά, όχι πριν.

Γιατί κανείς δεν ενδιαφέρεται να κυνηγήσει διεξοδικά και να δώσει λύσεις στο «γιατί» και το πώς, παρά το πάρτυ των εξοπλιστικών και τα αστρονομικά ποσά που δίνονται για εξοπλισμούς αγορασμένους από τις συμμάχους ΗΠΑ και Γερμανία, οι άνδρες και οι γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας εξακολουθούν να πετάνε με ελικόπτερα του Βιετνάμ, να αγοράζουν οι ίδιοι τον εξοπλισμό για την προστασία τους, ενώ ως κοινωνία έχουμε την απαίτηση να ενεργούν και πέραν του καθήκοντος, με ακατάλληλα μέσα.

Σαν να μην ήταν μόλις χθες που από τους ίδιους τηλεοπτικούς σταθμούς οι υποτιμητικώς αποκαλούμενοι «ένστολοι» λες και είναι κρουπιέρηδες σε καζίνο ή πορτιέρηδες σε ξενοδοχείο πολυτελείας, καθυβρίζονταν ως προνομιούχοι από τους χρυσοπληρωμένους προπαγανδιστές των μνημονιακών πολιτικών. Λοιπόν, δεν χρειαζόμαστε άλλη «ανατριχίλα» από την μαρτυρία πονεμένου συγγενούς, ούτε άλλη συγκίνηση από τον οδυρμό των κηδειών. Το ριάλιτυ των δελτίων ειδήσεων καλλιεργεί τον εθισμό και την αναισθησία. Με νεκρωμένα τα αντανακλαστικά από την υπερπροσφορά τηλεαισθημάτων, σε δυο μέρες τα περιστατικά έχουν ξεχαστεί, οι νεκροί θα λείπουν μόνον από τους συναδέλφους τους που θα κληθούν να συμπληρώσουν το κενό που αφήνουν, και οι οικείοι θα κοιτάζουν αποσβολωμένοι την άδεια καρέκλα τους στο τραπέζι, περιμένοντας το αν θα λάβουν την σύνταξη για να επιβιώσουν οι οικογένειες αυτών που το κράτος έστειλε γυμνούς στα αγκάθια. Κανείς δεν θα οργιστεί αρκετά, δεν θα ενεργήσει αρκετά, δεν θα απαιτήσει αρκετά.

Όπως οι 8 όμηροι της ένοπλης ληστείας στην τράπεζα στον Πειραιά, δεν θα απαιτήσουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους την παραίτηση του κ. Τόσκα που τους άφησε έρμαια των ληστοσυμμοριών προστατευόμενων «καλόπαιδων» που «απαλλοτριώνουν» τράπεζες, και εισαγόμενων εγκληματιών που έχουν βρει στην Ελλάδα την γη της ατιμωρησίας. Όσο για τις ιαχές «καλύτερα να είχαμε πόλεμο», μάλλον περιφρόνησης χρήζει η έλλειψη φρόνησης και η υπερχειλίζουσα υποκρισία. Πόλεμο έχουμε, αλλά την λύτρωση που δεν τολμούμε να δώσουμε μόνοι μας, δεν θα μας την δώσει άλλος. Οι διαρρηγνύοντες τα ιμάτιά τους, αυτοί που βρίζουν σκαιώς τους πολιτικούς και καταριόνται τον γείτονά τους, μετά την πρώτη έξαψη κοιτάζουν την δουλίτσα τους, ανακουφισμένοι που το χέρι του Χάρου δεν έκοψε την κλωστή της δικής τους ζωής.

Έτσι στοιβάζονται ξεχασμένα τα κόκκαλα των νεκρών, έτσι οι τούρκοι συνεχίζουν «απτόητοι» την δράση τους στο Αιγαίο. Από τι άραγε να πτοηθούν; Από τα αεροπλάνα δίχως καύσιμα, ή την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του «Αι Σιχτίρ»; Λοιπόν, η Πατρίδα δεν χρειάζεται άλλους να «ξεσπούν». Δεν χρειάζεται άλλα συλλυπητήρια των ηθικών αυτουργών για αυτούς που έστειλαν να πέσουν άσκοπα και άδοξα. Γιατί οι χήρες μπορεί να «πάρουν τον πισινό τους να δουλέψουν», όπως του είπαν να λέει ο δημοσιογράφος των Ιμίων. Γιατί μπορεί κάποιοι να φίλησαν ποδιές για να αποκτήσουν τα γαλόνια τους, αλλά να που ο Χάρος γαλόνια δεν κοιτά, κι αρπάζει καμιά φορά όχι μόνο την «μαρίδα» αλλά και όσους την στέλνουν στην κρεατομηχανή, με ληγμένα αλεξίσφαιρα, χωρίς πυρομαχικά, με ελλείψεις στις στολές και κακοσυντηρημένα λόγω μνημονίων αεροπλάνα, οχήματα με ληγμένα λάστιχα και άλλα τέτοια, ενώ συνωστίζονται οι υπάλληλοι των Βρυξελλών να στεγάσουν
τους «ευπαθείς» που μας προτιμούν κατά χιλιάδες, και που, σύντομα θα αλλάξουν την πληθυσμιακή και θρησκευτική σύνθεση του εκλογικού σώματος. Έρμο τουφέκι, έγινες βαρύ, κι ο Αγαρηνός το ξέρει!

Πάντως, ο αποθανών Υποδιοικητής της Α’ Στρατιάς, την είχε δει την κατάσταση και την είχε πει την μαύρη αλήθεια: «Η ασφάλεια του προσωπικού και ο μηδενισμός των κάθε μορφής και φύσεως ατυχημάτων θα πρέπει να αποτελέσει στόχο πρώτης προτεραιότητας. Είμαστε λίγοι. Ας μη γινόμαστε, χωρίς λόγο, λιγότεροι!». Και να που γίναμε. Γιατί μπορεί κανείς να «κοιτάζει την δουλειά του», αλλά η ζωή (ή ο θάνατος) ανοίγει το βήμα και τον προλαβαίνει. Απέναντι στις προκλήσεις αυτού του ακήρυχτου πολέμου, χρειάζεται και οι στρατιωτικοί και οι οικογένειές τους να αντιδράσουν. Χρειάζεται να απαγκιστρωθούν από τα μαντριά που τους μοιράζουν υποσχέσεις με αντάλλαγμα την ψήφο τους. Χρειάζεται Λαός και Στρατός, να δράσουμε ενωμένοι γύρω από μιαν Ιδέα με σάρκα και οστά που λέγεται Ελληνική φυλή, μια Ιδέα με μαρμαρένιες κολώνες αλλά και μαρμαρένια αλώνια, μια πολιτική Ιδέα που λέγεται Εθνικισμός.

Καθώς τα Βαλκάνια βράζουν, οι μέρες της τουρκίας όπως την ξέραμε είναι μετρημένες, με έναν εσμό πολιτικάντηδων που βγάζουν ο ένας τις λαμογιές του άλλου στην φόρα, νομίζοντας ότι ξεφορτώνονται έτσι την καυτή πατάτα της κάθαρσης που έρχεται αμείλικτη, εμείς οι Εθνικιστές παραμένουμε νηφάλιοι, χωρίς κενές εξάρσεις και ανόητες μεγαλοστομίες, ενωμένοι και συμπαγείς γύρω από την μοναδική σταθερά στην οποίαν μπορούμε να προσβλέπουμε, και η οποία δεν είναι οι ξένοι, όποιοι και όποιες καλές προθέσεις κι αν έχουν, αλλά η ίδια την ύπαρξή μας, υπόσχεση της συνέχειας του Έθνους και της Πατρίδας μας.

Γιατί καταπώς γράφει ο Καζαντζάκης στον Καπετάν Μιχάλη του «Δεν είναι η λευτεριά πέσε πίτα να σε φάω. Είναι κάστρο, και το παίρνεις με το σπαθί σου».//

ΓΑΛΛΙΑ-Λίγο πριν τις εκλογές-Η επόμενη μέρα για την Ευρώπη

ΜΛΠ

Σε μερικές ώρες ανοίγουν οι κάλπες για τις κρισιμότερες εκλογές στην Ευρωπαϊκή ήπειρο. Οι εκλογές στην Γαλλία έχουν παραδοσιακά μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα και από αυτές της Γερμανίας. Ενώ η γερμανική πολιτική δεν θα αλλάξει ουσιαστικά, με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, στηριζόμενη διαχρονικά στο «πρώτα η Γερμανία» και την οικονομική της πρωτοκαθεδρία, η επιλογή των Γάλλων θα βαρύνει ιδεολογικά στο σύνολο της Ευρωπαϊκής ηπείρου και σε περίπτωση επικράτησης της Μαρίν Λεπέν και πολιτικά, με πιθανές αναταράξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η προοπτική αυτή φαίνεται ότι όπλισε το χέρι των δραστών της θρασείας επιθέσεως στα Ηλύσια Πεδία, το βράδυ της περασμένης Πέμπτης. Εάν σε πρώτη ανάγνωση θεωρήσει κάποιος πως η επίθεση του ISIS ευνοεί την κυρία Λεπέν, δεν αντιλαμβάνεται την συλλογιστική αυτών που έδωσαν την εντολή για το χτύπημα. Η ψυχολογία του όχλου είναι συγκεκριμένη και διαπιστωμένη εν τοις πράγμασι. Σε περιστάσεις κρίσεως και ιδιαιτέρως λίγο πριν μιαν αποφασιστική καμπή, η τάση του εκλογικού σώματος είναι να ψηφίζει συντηρητικά, αυτό που θεωρεί δοκιμασμένο και ασφαλές. Στην περίπτωση αυτή, ευνοημένος είναι ο συντηρητικός Φιγιόν ο οποίος, πρέπει να επισημάνουμε δεν αρνήθηκε συγκυριακώς να αποσυρθεί από την διεκδίκηση της προεδρείας, παρά τις αποκαλύψεις για οικονομικής φύσεως εκμετάλλευση της θέσεώς του από τον ίδιο και την σύζυγό του.
Αν και την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, κυκλοφορούν φήμες ακόμη και περί αναβολής των εκλογών, δεν μπορεί παρά να ανακαλέσουμε το απολύτως στημένο επεισόδιο μεταξύ Ολλανδών και τούρκων μια μέρα πριν τις εκλογές.
Τον περασμένο Μάρτιο, θυμίζουμε, οι ολλανδικές αρχές απαγόρευσαν την προσγείωση του αεροσκάφους του Μεβλούτ Τσαβούσογλου σε ολλανδικό έδαφος. Τότε, η τουρκάλα υπουργός Οικογενειακών Υποθέσεων, Φατμά Μπετούλ Σαγιάν Καγιά, έφθασε οδικώς στο Ρότερνταμ από το Ντίσελντορφ της Γερμανίας όπου βρισκόταν, αλλά δεν της επετράπη η είσοδος στο τουρκικό προξενείο και οδηγήθηκε στα γερμανικά σύνορα από την ολλανδική αστυνομία.
Η επίδειξη αποφασιστηκότητος εκ μέρους του πλήρως ανεκτικού έως τότε Συστήματος, έδωσε στον μεν ολλανδό ψηφοφόρο την εντύπωση ( γιατί ο λαός, ειδικά την εποχή της τηλεοράσεως, εύκολα καταπίνει το δόλωμα της εικόνας), ότι η ολλανδική κυβέρνηση είναι δυναμική έναντι των ισλαμικών προκλήσεων, στον δε νικητή Ρούτε, την δυνατότητα να κλέψει την τελευταία στιγμή την βάση των επιχειρημάτων πάνω στα οποία σχεδόν αποκλειστικά κινήθηκε ο αντίπαλός του της πατριωτικής δεξιάς, Χέερτ Βίλντερς.
Κάτι ανάλογο είναι φανερό ότι επιχειρείται στην Γαλλία, όπου ο Φιγιόν με μια
θεατρινίστικη κίνηση δήλωσε ότι… αναστέλλει την προεκλογική του εκστρατεία λόγω του πένθους για την επίθεση.
Το Σύστημα που ξέρει να καταστέλλει, ξέρει και πώς να κατασκευάζει εντάσεις προς όφελός του. Ο Δεκέμβριος του 2008 και ο Σεπτέμβριος του 2013 είναι δυο νωπά ελληνικά παραδείγματα. Πολλά βεβαίως θα εξαρτηθούν και από την στρατηγική, τις αντοχές, και, να το τονίσουμε, την ψυχολογία της κ. Λεπέν και του επιτελείου της, στην κρίσιμη περίοδο από τώρα και μέχρι και την επόμενη Κυριακή. Οι επιθέσεις που δέχθηκαν στελέχη της με μολότωφ και η ίδια με την ανθοδέσμη των Femen, αλλά και η αποκαλυφθείσα προγραμματισμένη επίθεση εναντίον της προεκλογικής συγκεντρώσεώς της στην Μασσαλία, στην ανάκληση τραυματικών εμπειριών της παιδικής της ηλικίας, αποσκοπούν, όταν το σπίτι και η οικογένειά της γινόταν στόχος τρομοκρατών..
Όποιοι και να είναι οι μονομάχοι της 7ης Μαΐου, όπως και αν συνασπιστούν εναντίον της κ. Λεπέν ο εκλεκτός συστημικός Μακρόν και οι συνυποψήφιοί του, δεξιάς και αριστεράς, είναι βέβαιον ότι η κα Λεπέν προσφέρει μέγιστες υπηρεσίες στους ευρωπαϊκούς λαούς.
Ξεκινώντας τον μακρύ δρόμο από τον πατριάρχη του σύγχρονου πολιτικού εθνικιστικού κινήματος, Ζαν Μαρί Λεπέν, συνεχίζοντας στην μετουσίωση του Front National σε ένα κόμμα ευρείας αποδοχής, με πραγματιστικές τοποθετήσεις, και με μια δυναμική ρητορική σε ζητήματα της απτής καθημερινότητας, εκ μέρους της Μαρίν, και με την κληροδοτημένη οξύνοια της ανηψιάς της, κόρης της αδελφής της, Μαριόν Μαρεσάλ- Λεπέν, οι γάλλοι έχουν ένα δυνατό πατριωτικό κόμμα στο οποίο προσβλέπουν. Το Front National έχει όμως γύρω του και έναν αριθμό δορυφόρων, με προσωπικότητες ίσως όχι τόσο χαρισματικές όσο ο ιστορικός ηγέτης της γαλλικής ακροδεξιάς, αλλά πολιτικά οξυδερκείς, και ιδεολογικά κατηρτισμένες. Αυτά τα ποταμάκια θα στηρίξουν στην πλειοψηφία τους την κα Λεπέν, ακόμη και αν διαφωνούν με το νερό που έχει ρίξει στο κρασί του πατρικού κόμματος, ακριβώς επειδή αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των καταστάσεων και τις δολοπλοκίες του Συστήματος, και έχουν την αντιληπτική ικανότητα να διαχωρίσουν την ιδεολογική καθαρότητα ενός κλειστού κλαμπ, από τον πολιτικό αγώνα και την διεκδίκηση της διακυβέρνησης της χώρας με αξιώσεις. Άλλωστε
πολύ σύντομα, ένα μήνα αργότερα, ακολουθούν και οι βουλευτικές εκλογές. Η Πολιτική είναι Μαραθώνιος και όχι Σπριντ.
Για να έρθουμε στα καθ’ ημάς, ο Τσίπρας μπορεί ανά πάσα στιγμή να προκηρύξει εκλογές εάν πιεστεί από τις συνιστώσες του. Επί του παρόντος, καθησυχάζει τα καλόπαιδα τα ατίθασα, νομιμοποιώντας τον βραχίονα του «αγώνα του δρόμου». Όσο για το λαϊκό εθνικιστικό κίνημα της Χρυσής Αυγής, θα έρθει αντιμέτωπο το επόμενο διάστημα με την κλιμάκωση των ενεργειών απονομιμοποίησής του, που ξεκίνησαν με την «δεξιά» και συνεχίζονται με τις προστατευμένες από το πακτούμενο κράτος της Αριστεράς, επιθετικές ενέργειες όπως είναι οι Σταλινικές απαγορεύσεις στην ελευθερία του λόγου από την κρατική τηλεόραση, και η επίθεση εναντίον των γραφείων της Κεντρικής Διοικήσεως του κόμματος.
Όπως και στην περίπτωση της κας Λεπέν, η ψυχραιμία, η στρατηγική, η καθαρότητα της σκέψης, η συσπείρωση και η προσήλωση στους πολιτικούς στόχους του κινήματος, είναι αυτά που θα καταστήσουν τους Έλληνες Εθνικιστές ικανούς να δώσουμε την Ελληνική απάντηση στην Νεοταξίτικη επιδρομή, όποια μορφή και αν πάρει. Στοχοπροσηλωμένοι λοιπόν, και με υψηλό το φρόνημα. Η νίκη μας προσμένει.
Εν ονόματι του Λαού, καλή Επιτυχία, κυρία Λεπέν!
ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(φ.197)(φ.197)

H Φωνή της Αλήθειας , φ.197

wp-1490991511062.png

Οι ατραποί της Πολιτικής είναι πολυδαίδαλες. Οι ερμηνείες που μπορούν να δοθούν στα γεγονότα, τόσες, όσες οι σκέψεις και η ψυχή των ανθρώπων. Δυο όμως κριτήρια είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούμε για να αντιλαμβανόμαστε τα στοιχειώδη: τα κίνητρα και τα αποτελέσματα. Αυτά ας χρησιμοποιήσουμε για να εξετάσουμε δυο πολιτικές διεργασίες, μια εν τη γενέσει της, στην Γαλλία, και μία παρελθούσα, στην Ελλάδα, τις οποίες προσεγγίζουμε στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ.
Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές (σελ. 3, 11) οι οποίες αναμένονται με ενδιαφέρον, στην σκιά και της ισλαμιστικής επιθέσεως της περασμένης Πέμπτης, στην καρδιά του Παρισιού, τα εμβληματικά Ηλύσια Πεδία, έχουν ενδιαφέρον ίσο με αυτό των ΗΠΑ και την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, και του δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο για το Brexit. Ίσως μάλιστα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον, σε ό,τι μας αφορά, αφού η ελληνική
πολιτική έπεται σταθερά αυτής των Γάλλων. Είμαστε βεβαίως αρκούντως υποψιασμένοι για την σχετικότητα του αποτελέσματος, από την απομάκρυνση του Στηβ Μπάνον από το περιβάλλον Τραμπ, την επισημοποίηση της εξωθεσμικής επιρροής της προεδρικής κόρης και του γαμπρού Κουσνέρ, την αμερικανική επιδρομή στην Συρία, αλλά και από την προκήρυξη νέων εκλογών από την Πρωθυπουργό Τερέζα Μέι, σε μια επιχείρηση ανατροπής της διπλά εκπεφρασμένης βρετανικής κοινής γνώμης έναντι της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
Πάντως, το γεγονός παραμένει ότι οι γαλλικές εκλογές θα επιβεβαιώσουν το κλίμα αμφισβητήσεως της Ε.Ε. και θα ενισχύσουν ή θα απομακρύνουν παροδικά το αίτημα των ευρωπαϊκών εθνών για απεμπλοκή από τον πνιγηρό εναγκαλισμό του μη εκλεγμένου Διευθυντηρίου των Βρυξελλών.
Το ιστορικό γεγονός το οποίον προσεγγίζουμε (σελ. 12-13) είναι το στρατιωτικό κίνημα του 1967. Το Απριλιανό πραξικόπημα σημάδεψε την σύγχρονη Ιστορία μας, και εξακολουθεί να αποτελεί ένα κεφάλαιο που ουδείς τολμά να προσεγγίσει με ενάργεια. Με δυο διαφορετικές προσεγγίσεις, δίνουμε στους αναγνώστες μας τροφή για σκέψη, ώστε να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να αναζητήσουν οι νεώτεροι την αλήθεια πίσω από τα τσιτάτα της κυρίαρχης εκδοχής. Η γνώση και κρίση των γεγονότων χωρίς συναισθηματισμούς οι οποίοι αρμόζουν στην Τέχνη αλλά όχι στην Ιστορική επιστήμη, αποτελούν απαραίτητο εργαλείο για την κατανόηση του παρελθόντος και την αποφυγή της επαναλήψεως των ιδίων λαθών στο μέλλον.
Το τραγικό γεγονός της εβδομάδος ήταν βεβαίως η πτώση του ελικοπτέρου τ. Χιούι που παρέσυρε στον άδοξο θάνατο 4 αξιωματικούς των Ενόπλων μας Δυνάμεων και προκάλεσε τον τραυματισμό μιας ακόμη αξιωματικού (σελ. 8)
Οι παροδικές «κορώνες» και οι συνήθεις βερμπαλισμοί, ας μην σκιάσουν την κρίση μας. Οι ένοχοι της θλιβερής καταστάσεως στην οποίαν έχουν περιέλθει οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας, τόσον ως προς το άψυχο, όσο και ως προς το οικονομικά θιγμένο και ηθικά βαλλόμενο έμψυχο υλικό τους, πρέπει να βρεθούν, και να τους αποδοθούν ευθύνες. Όχι βεβαίως από αυτούς που αλληλοκουκουλώνονται με άνευ ουσίας Εξεταστικές Επιτροπές, αλλά από μια κυβέρνηση με εθνική πυξίδα.
Για ακόμη μια φορά η Ιστορία δίνει τις απαντήσεις.
Οι Έλληνες και ειδικά οι υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις ας παραδειγματισθούν από τους Ευέλπιδες της ΣΣΕ (σελ.14). Τα υπόλοιπα, ο Χρόνος και το πολιτικό κριτήριο όσων το διαθέτουν, μαζί με την εύνοια της Τύχης και την ευλογία του Θεού, θα δώσουν τις απαραίτητες απαντήσεις.

(φ.197)

Το τέλος της μεταπολιτευτικής Belle Epoque

Το τέλος της μεταπολιτευτικής Belle Epoque

Άρθρο στην εφημερίδα “Χρυσή Αυγή”

Οι καιροί της υλικής ευδαιμονίας και του μανιώδους καταναλωτισμού έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί για την ελληνική κοινωνία και το ζήτημα το οποίο καλούμεθα να λύσουμε δεν είναι το πως θα επανέλθουμε αναίμακτα στην belle epoque του πρόσφατου παρελθόντος, αλλά το πως θα διαμορφώσουμε τις αναγκαίες εκείνες συνθήκες για την επιβίωση του Ελληνισμού στο εγγύς μέλλον.

Την ωμή αυτή πραγματικότητα, αρνούνται να ομολογήσουν οι υπεύθυνοι της δυστυχίας του Λαού μας. Αρνούνται δε να την ομολογήσουν διότι εάν το έπρατταν θα ομολογούσαν ταυτόχρονα την ανικανότητά τους να συμμετάσχουν στον σχεδιασμό της επόμενης μέρας. Διότι κακά τα ψέμματα, η πολιτική τους επιβίωση -η οποία παρεμπιπτόντως στοιχίζει πανάκριβα στο Λαό και στην Πατρίδα- είναι συνυφασμένη με τον εξωτερικό δανεισμό έναντι οιουδήποτε τιμήματος, είναι συνεπώς συναρτώμενη της ξενοκρατίας.

Ισχυρίζονται οι πολιτικοί αντίπαλοι του Κινήματός μας πως μοναδική διέξοδος της οικονομικής κρίσης είναι η πλήρης υποταγή στους δανειστές και η εφαρμογή των Μνημονίων, απορρίπτοντας εκ προοιμίου την αντίθετη άποψη, φθάνοντας μάλιστα μέχρι του σημείου να διώκουν τους αληθινούς εκφραστές της (βλέπε δίωξη Καθεστώτος εις βάρος της Χρυσής Αυγής). Ας αναρωτηθούμε όμως: ακόμη και αν οι δανειστές αποφάσιζαν τη διαγραφή του συνόλου του χρέους της χώρας, τι είναι εκείνο το οποίο έχει μεταβληθεί ώστε να μπορούμε με ασφάλεια να εξάγουμε το συμπέρασμα πως το Κράτος δεν θα επανέλθει ξανά στο ίδιο σημείο που σήμανε με την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου;

Η απάντηση είναι προφανής: ουδέν μετεβλήθη, ούτε το πολιτικό προσωπικό της χώρας, ούτε και το μοντέλο οικονομικής πολιτικής το οποίο ακολουθείται και το οποίο παραμένει σταθερά προσηλωμένο στο πλαίσιο της εκμηδένισης της πραγματικής παραγωγικής δραστηριότητας και της ολοκληρωτικής εξάρτησης από τον εξωτερικό δανεισμό.

Αναπόφευκτα συνεπώς, ακόμη κι αν αύριο η Ελλάδα απαλλασσόταν κατά ένα μαγικό τρόπο από το δυσθεώρητο χρέος της, θα αρκούσαν μερικές μονάχα δεκαετίες προκειμένου να επανέλθει στο χάος. Εγγύηση γι’ αυτό είναι οι πολιτικές ηγεσίες του «δημοκρατικού» τόξου, οι οποίες βεβαίως εργάζονται σκληρά και πυρετωδώς ώστε να εξυπηρετούν στο διηνεκές τις ανάγκες του διεθνούς κερδοσκοπικού και τοκογλυφικού κεφαλαίου. Επιπρόσθετα, σημαντικότατο μέρος των παραγωγικών δομών της χώρας έχουν περάσει στα χέρια των ξένων, με στόχευση στο ξεπούλημα του συνόλου. Με απλά λόγια, εκείνοι οι οποίοι θρασύτατα διακηρύσσουν πως δίχως Μνημόνια και διεθνείς επικυρίαρχους θα επέλθει η καταστροφή της Ελλάδος είναι αυτοί που φροντίζουν με την πολιτική της υποταγής και του ξεπουλήματος να διαμορφώσουν το περιβάλλον της καταστροφής στην περίπτωση εκείνη κατά την οποία το Έθνος μας θα αποφασίσει να στηριχτεί ξανά στα χέρια των παιδιών του.

Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, τους χαρακτηρίζαμε και εξακολουθούμε να τους χαρακτηρίζουμε προδότες, καθώς αυτός είναι ο χαρακτηρισμός που πρέπει σε όσους δρουν έργω και λόγω για λογαριασμό των ξένων συμφερόντων.

Η συμμορία που κατσικώθηκε στο σβέρκο του Λαού και της Πατρίδος μας με την περίφημη Μεταπολίτευση και εξαπλώθηκε σα την πανούκλα σε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής, επιβλήθηκε χάρη σε μια ανείπωτη τραγωδία, χάρη σε μία μνημειώδη καταστροφή: εκείνη της ελληνικής μας Κύπρου. Όποιος θεωρεί πως το τέλος της μεταπολιτευτικής belleepoque θα επέλθει δίχως αίμα και πόνο, δίχως μια νέα Εθνική Καταστροφή, απλώς ονειροπολεί και ταυτοχρόνως ψεύδεται συνειδητά ή αυτοεξαπατάται, επιτυγχάνοντας κατ’ αυτό τον τρόπο όχι την αποτροπή του μοιραίου αλλά απλώς την πρόσκαιρη αναβολή του.

Οι καιροί που έρχονται θα είναι εξόχως σκληροί αλλά δυστυχώς δεν υφίσταται άλλη οδός ώστε να γίνει ο απαραίτητος διαχωρισμός της ήρας απ’ το στάρι. Για να βαδίσει το Έθνος μας μπροστά θα πρέπει ο Λαός μας ν’ αποκτήσει την σκληρότητα του ατσαλιού και την σπιρτάδα του λαγού, θα πρέπει δηλαδή να επιδιώξει και να επιτύχει το οριστικό τέλος της σημερινής μαλθακότητας και ανοχής. Τούτο άλλωστε ορίζει ο ακατάλυτος Φυσικός Νόμος που θέλει τον ισχυρό να επιβιώνει και τον αδύναμο να αφανίζεται.

Αναπόφευκτα ως εκ τούτου, η σημερινή άρχουσα τάξη μαζί με τα ακαδημαϊκά της ψοφίμια και τους σύγχρονους δημοσιογραφικούς «εισαγγελείς» θα έχουν κονιορτοποιηθεί υπό το βάρος των μελλοντικών προκλήσεων τις οποίες θα αδυνατούν να αντιμετωπίσουν. Τότε θα είναι ο καιρός του δικού μας ανελέητου Λαού, ο καιρός της δικής μας περήφανης Πατρίδος, ο καιρός του διαρκώς μαχόμενου Λαϊκού Εθνικιστικού μας Κινήματος! 

Ευάγγελος Καρακώστας

Πηγή

Οι απατεώνες της δημοσιογραφίας: Ο Ευαγγελάτος έπαιξε σκηνή από χολυγουντιανή κωμωδία ως… ανατριχιαστικό ρεπορτάζ! 2 ΒΙΝΤΕΟ

Τα εγχώρια μίσθαρνα όργανα των νταβατζήδων, οι πληρωμένες γραφίδες του κλεπτοκρατικού τόξου που έχουν το θράσος να αυτοαποκαλούνται δημοσιογράφοι δεν έχουν σταματήσει να εξαπολύουν λάσπη και συκοφαντίες κατά της Χρυσής Αυγής.

Την περίοδο μάλιστα που κορυφώθηκαν οι διώξεις και οι “Χρυσαυγιάδες” του ψέματος, της παραπληροφόρησης και του μοντάζ ο… έγκυρος και αντικειμενικός Νίκος Ευαγγελάτος πρωτοστάτησε στις δήθεν αποκαλύψεις κατά της Χρυσής Αυγής.

Τα ντοκουμέντα του εγκλήματος βεβαίως που έβγαλε στην δημοσιότητα αυτός, όπως και οι υπόλοιποι συστημικοί δημοσιογραφίσκοι, ήταν τελικά… νεροπίστολα και φωτογραφίες από το διαδίκτυο!

Χθες η γελοιότητα του… έγκυρου ρεπόρτερ και παρουσιαστή χτύπησε κόκκινο, αφού παρουσίασε ένα απόσπασμα από χολυγουντιανή κωμωδία του 2014 (the interview) ως πραγματικό και ανατριχιαστικό ρεπορτάζ για την Βόρεια Κορέα!

Δείτε το πραγματικό κομμάτι από την εν λόγω ταινία που ο Ευαγγελάτος παρουσίασε χθες ως πραγματικό ρεπορτάζ!

ΥΓ. Το ΕΣΡ πέρα από το γεγονός ότι ακόμα δεν έχει επιληφθεί και δεν έχει τιμωρήσει όσους παράνομα λογοκρίνουν και φιμώνουν την Χρυσή Αυγή, θα καλέσει σε απολογία αυτούς που παραπληροφορούν τον ελληνικό λαό;

πηγή

Φωνή αγωνίας και αγώνα Στρατιωτικού από την Χίο

xamail-letter__article__article

Είμαι υποστηρικτής της Χρυσής Αυγής και στρατιωτικός που υπηρετεί στη νήσο Χίο. Παρατηρώ εδώ και καιρό τα δρώμενα στην περιοχή της Χίου και βλέπω πράγματα που με πειράζουν, με στεναχωρούν και με κάνουν να νιώθω οργή και μίσος. Είμαι οικογενειάρχης με 2 παιδιά μένω στο νοίκι και η σύζυγός μου δεν εργάζεται (πτυχιούχος φιλόλογος). Με το ζόρι τα βγάζω πέρα, αλλά είμαστε καλά και αυτό μου αρκεί. Θα ήθελα  να προσφέρω περισσότερα στα παιδιά μου τόσο στην ποιότητα ζωής τους και όσο και ένα υγιές μέλλον γι΄ αυτά. Οι αδικίες και το νταβατζηλίκι δεν έχουν τελειωμό. Ο καθένας κάνει ό,τι γουστάρει. Ένα παράδειγμα: είναι μια δασκάλα σε ένα δημοτικό σχολείο η οποία προσπαθεί να περάσει στα παιδιά τις προσωπικές τις απόψεις όσον αφορά την θρησκεία, την ιστορία και τις πολιτικές της πεποιθήσεις, όπως καταλάβατε είναι μια επίδοξη ΚΚΕ. Έχουν γίνει προσπάθειες από τον Σύλλογο γονέων για να συμμορφωθεί και να ακολουθεί το πρόγραμμα του υπουργείου όσον αφορά την διδακτέα ύλη και τις απόψεις της, αλλά αυτή το βιολί της. Δεν την πειράζει κανείς. Γιατί; Σύζυγοι συναδέλφων που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα  δέχονται κάθε μέρα απειλές και τρομοκρατία από τους προϊσταμένους και τα αφεντικά τους. Ένσημα; Τι είναι αυτό; Φοβούνται να κάνουν καταγγελίες γιατί είναι μικρή η κοινωνία της Χίου και η ρετσινιά θα τους ακολουθεί παντού, αν και δεν πιστεύουν ότι θα καταφέρουν κάτι  γιατί ως γνωστόν με το λάδωμα όλα διορθώνονται. Θέλω τόσα πολλά να σας γράψω αλλά μόνο που τα σκέφτομαι μου ανεβαίνει η πίεση. Όχι δεν είμαι μικρός στην ηλικία, δεν επηρεάζομαι από την προπαγάνδα των ΜΜΕ και δεν συναντάω για πρώτη φορά στην ζωή μου τέτοιες καταστάσεις. Απλά κουράστηκα και φοβάμαι για το μέλλον. Και τέλος… οι φίλοι μας οι λαθρομετανάστες. Φράντζα πακιστανική με φραπέ στο χέρι (μάθανε και τον φραπέ πανάθεμα τους), βόλτες πάνω κάτω στην παραλία και στο λιμάνι, ουρές στα ΑΤΜ για το 400αρι και ξενοδοχείο με θέα το Αιγαίο. Πάρ’τα Έλληνα! Οι ΜΚΟ κάνουν καλά την δουλειά των αφεντικών τους και δεν κοιτάνε ποτέ τους Έλληνες στα μάτια παρά μόνο με αηδία. Αυτό πραγματικά μου έκανε εντύπωση. Πιστεύω σε σας όπως πιστεύω και στην Πατρίδα μου που υπηρετώ εδώ και αρκετά χρόνια έχοντας μάχιμο καθήκον. Σας παρακαλώ σώστε την πατρίδα μας και τα παιδιά μας, βάλτε ένα τέλος σε αυτόν τον εφιάλτη. Όχι άλλοι προδότες σε αυτόν τον τόπο. Όχι σε αυτήν την Ευρώπη. Όχι στην κοροϊδία και την εκμετάλλευση του Έλληνα. Ο Θεός να μας δώσει κουράγιο και δύναμη. Ευχαριστώ για την υπομονή σας.

Π.Λ.

http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/h-fwnh-tou-laou-mhnumata-epistoles-sabbato-22-apriliou-2017

Διαβάστε αύριο στην Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

 

Διαβάστε στο φύλλο 197 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • ΕΥΡΩΠΗ: Η επόμενη μέρα
  • ΙΣΤΟΡΙΑ: Περί «Επαράτου»
  • ΥΓΕΙΑ: Σχέδιο Νόμου, γραμμάτιο του ΣΥΡΙΖΑ στο μνημόνιο
  • ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ: Αρμαγεδδών προ των πυλών
  • Η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων στην Μάχη της Κρήτης
  • «Τουρκικό» κόμμα στις γαλλικές εκλογές
  • Ελληνική Χρηστομάθεια: Αθλητικόν λεξιλόγιον
  • Η Αλβανία απειλεί: Μέλος της Ε.Ε. ή χάος
  • Η τραγική ιστορία ενός αντιστασιακού που τον διέλυσε η χούντα
  • Η Λευτεριά είναι κάστρο

Κυκλοφορεί το Σάββατο 22 Απριλίου 2017 και κάθε Σάββατο με 1.30 ευρώ

Η Ζωοδόχος Πηγή

DSC_06011

Ύδωρ το ζωήρυτον της Πηγής, μάννα το προχέον, τον αθάνατον δροσισμόν το νέκταρ το Θείον την ξένην άμβροσίαν το μέλι το εκ πέτρας, πίστει τιμήσωμεν.

 

Τα ψάρια της Ζωοδόχου Πηγής

Σαράντα μέρες πολεμά ο Μωχαμέτ να πάρη
την Πόλη την μεγάλη.

Σαράντα μέρες έκαμεν ο ‘γούμενος το ψάρι
στα χείλη του να βάλη.

Απ’ τες σαράντα κι ύστερα, πεθύμησε να φάγη
τηγανισμένο ψάρι.

– Αν μας φυλάγ’ η Παναγιά καθώς μας’ε φυλάγει,
την Πόλη ποιος θα πάρη;

Ρίχτει τα δίχτυα στον γιαλό, τρία ψαράκια πιάνει,
– Θεός να τα βλογήση!

Το λάδι βάλλει στην φωτιά μες στ’ αργυρό τηγάνι,
για να τα τηγανίση.

Τα τηγανίζ’ από την μια, και πά’ να τα γυρίση
κι από το άλλο μέρος.

Ο παραγιός του βιαστικά πετά να του μιλήση,
και τάχασεν ο γέρος!

– Μην τηγανίζης, γέροντα, και μόσχισε το ψάρι
στην Πόλη την μεγάλη!

Την Πόλη την εξακουστή οι Τούρκοι έχουν πάρει,
μας κόβουν το κεφάλι!

– Στην Πόλη Τούρκου δεν πατούν κι Αγαρηνού ποδάρια!
Με φαίνεται σαν ψεύμα!

Μ’ αν είν’ αλήθεια το κακό, να σηκωθούν τα ψάρια
να πέσουν μες στο ρεύμα!

Ακόμ’ ο λόγος βάσταγε, τα ψάρι’ απ’ το τηγάνι,
την μια μεριά ψημένα,

πηδήξανε κι επέσανε στης λίμνης την λεκάνη,
γερά, ζωντανεμένα.

Ακόμ’ ώς τώρα πλέουνε, κόκκιν’ από το μέρος,
όπου τα είχε ψήσει.

Φυλάγουν το Βυζάντιο ν’ αναστηθή κι ο γέρος
να τ’ αποτηγανίση.

Γεώργιος Βιζυηνός

 

Η σφαγή του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων του Δημ. Ψαρρού

(Αναδημοσίευση από επιστολή της 18ης Απριλίου 2015)

71 χρόνια σήμερα από τις 17 Απριλίου 1944.όπου στο Κλήμα Δωρίδας σφαγιάζονται από δυνάμεις του ΕΛΑΣ υπό τον Άρη Βελουχιώτη ο Συνταγματάρχης Δ. Ψαρρός και δεκάδες πατριωτών συμμαχητών του στο 5/42 Συντάγματος Ευζώνων. Αυτό μάλλον θα εννοούσε και στη βουλή ο βουλευτής του ΚΚΕ Παφίλης βρίζοντας εκτός εαυτού το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών μιλώντας για τους αγώνες και τις θυσίες που έκανε το κόμμα των εκδοροσφαγέων. Μιλούν αυτοί που το κόμμα τους όχι μόνο χάρηκε για τη μικρασιατική καταστροφή αλλά και την επεδίωξε. Αυτοί που δεν έχουν ζητήσει ακόμη συγγνώμη για τα εγκλήματα στη διάρκεια των δεκεμβριανών και του συμμοριτοπόλεμου. Αυτοί που άρπαξαν κοντά τριάντα χιλιάδες παιδιά από την αγκαλιά των γονιών και της πατρίδας τους αναβιώνοντας το παιδομάζωμα που γινόταν στην τουρκοκρατία, με σκοπό τη δημιουργία γενίτσαρων. Αυτοί που με τη λήξη της κατοχής άφησαν του Γερμανούς να φύγουν αντουφέκιστοι. Οι ίδιοι λακέδες που στην 5η ολομέλεια τους έκαναν λόγο για σοσιαλιστικές δημοκρατίες της Μακεδονίας και τη Θράκης με σκοπό τον ακρωτηριασμό Εθνικού εδάφους. Το κόμμα του αίματος και της προδοσίας όπως το ονόμασαν ακόμη και αστοί πολιτικοί και που σήμερα αποτελεί το κολαούζο της ψοφοδεξιάς και στυλοβάτη του καπιταλισμού.

ΑΘΑΝΑΤΗ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ..

Ε.Φ.

Dimitrios_psarros

 

Ό Δημήτριος Ψαρρός γεν­νήθηκε στό Χρυσό Παρναασίδος τό 1893. Άφού τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Αμφισσα φοίτησε στή Φιλοσο­φική Σχολή του Πανεπιστημίου ‘Αθηνών. Τό 1913 κατά τόν Μα­κεδόνικο αγώνα κατατάσιοεται εθελοντής στό Πυροβολικό όπου καί διακρίθηκε γιά τήν γενναιό­τητα καί τό θάρρος του.

Έν συνεχεία φοίτησε στή Σχολή Ευελπίδων άπ’ όπου βγήκε τό 1916 ως Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού. Ή συμμετοχή του ήταν ολοκληρωτική στις επιχει­ρήσεις τοϋ Μακεδόνικου μετώ­που 1916 – 1919. Γιά τήν ανδρεία καί τήν αγάπη, του προς τήν πα­τρίδα ή Ελλάδα τόν αντάμειψε καί τόν προβίβασε στους βαθ­μούς τοϋ Υπολοχαγού καί Λο­χαγού.

Μετά τους Βουλγάρους ό Ψαρρός έλαβε μέρος στήν εκ­στρατεία τής Ρωσσίας (1919 -1920) όπου καί τραυματίσθηκε.

Γιά ένα χρόνο παρέμεινε στό Παρίσι γιά νά έκπαιδευθή καί άπό έκεϊ τοποθετήθηκε στό Επι­τελείο τοϋ Γενικού Στρατηγείου τό 1921 καί βοήθησε τήν άναδιοργάνωσι τοϋ Στράτου τοϋ Έβρου.

Φοιτώντας στή Σχολή πολέ­μου διακρίθηκε, ώς συνήθως καί εκεί, καί έγινε μετά τήν έξοδο του άπό τή σχολή καθηγητής σ’ αυτήν. Ό Ψαρρός έδωσε ψυ­χή καί σώμα στήν Ελλάδα. Χρησιμοποίησε τις γνώσεις του, τήν ευφυΐα του, τό κουράγιο του καί τό πνεύμα του στήν δημιουργία καί στό ανέβασμα τής τότε μι­κρής Ελληνικής αεροπορίας. Τό 1933 τοποθετήθηκε ώς Αντισυν­ταγματάρχης πλέον έπιτελάρχης στήν Μεραρχία Βερροίας μέχρι του κινήματος τοϋ 1935 οπότε καί απομακρύνθηκε άπό τό στράτευμα.

Σάν πατριώτης που ήταν στον πόλεμο τοϋ 40 έζήτηισε τήν έ-τίανένταξί του στό στράτευμα. Δύο μήνες μετά τή κατάρρευσι, τον Ιούλιο τοϋ 1941 ό Ψαρρός δέν μπορεί νά ήσυχάση.

Βλέποντας τους κατακτητάς καί τήν κατάντια τής υπόδου­λης Ελλάδος, αϊσθανόμενος βαθιά τήν ανάγκη ενός απελευθε­ρωτικού αγώνα, νοιώθοντας ότι είχε τή δυνατότητες καί τις ικανότητες γιά κάτι τέτοιο, ί­δρυσε πολύ πριν ακόμη υπάρ­ξει τό ΕΑΜ μαζί μέ λίγους “Έλ­ληνες πατριώτες τήν Απελευθε­ρωτική Όργάνωσι «Εθνική καί κοινωνική Άπελευθέρωσις» (ΕΚΚΑ). Ή δράσις εναντίον τών Γερμανών καί Ιταλών άρχισε. Κάτω άπό τό φόβο τών συλλή­ψεων, τών μπλόκων, τών επικη­ρύξεων, τών προδοσιών ό Ψαρ­ρός, αρχές τοϋ 1942 πήγε στή Μακεδονία καί έβγαλε στό βου­νό τις πρώτες ανταρτικές ομά­δες καί τήν Πρώτη Απελευθε­ρωτική Επαναστατική εφημερί­δα πού τής έδωσε τήν πιό φυσι­κή, τήν πιό πρέπουσα στους Έλληνες ονομασία «Ελευθερία». Ή άνταπόκρισις στή δη­μιουργία τών ανταρτικών ομά­δων τής ΕΚΚΑ είναι μεγάλη. Ό αγώνας είχε αρχίσει καθαρός καί άπολιτικοποίητος. Καί τόν Α­πρίλιο τοϋ 1942 τό θρυλικό-5/42 Σνύταγμα Ευζώνων – ΕΚΚΑ δρούσε μέ αρχηγό τόν Ψαρρό γιά την άπελευθέρωσι στή Πε­ριοχή Παρνασσίδος Δωρίδος.

Ό Ψαρρός πολέμησε, αγωνί­στηκε, δόθηκε γιά τήν Ελλάδα. Προσπάθησε νά κρατήση καί τόν εαυτό του και τους άλλους Ελληνες μακριά άπό κομματι­κές επιδιώξεις καί σκοπούς, διό­τι τότε όλοι οποιασδήποτε πολ. παρατάξεως, είχαν ένα κοινό εχ­θρό. Βρήκε όμως στό έργο του αυτό, αντιμέτωπο τό ΕΑΜ – Ε ΛΑΣ πού σκοπός του ήτο ή έξαφάνισις καθενός αντάρτικου σώματος πού δέν ήταν όργανο τών πολιτικών σκοπών των. Ό Ψαρρός πίστευε, όπως καί μερι­κοί άλλοι ότι, όλοι τότε αγωνι­ζόντουσαν γιά τήν ελευθερία τής Ελλάδος μέ αγνότητα καί άπλό πατριωτισμό. Απατήθηκε καί έπειδή στάθηκε εμπόδιο στά σχέ­δια τών κομμουνιστών δολοφο­νήθηκε άπό αυτούς τή στιγμή πού τους παρακινούσε νά ενω­θούν, νά αγωνισθούν άπό κοι­νού, νά άδελφωθοϋν. O θάνατος του έγκλημα και ή δολοφονία του τό μοναδικό δεΐγμα τρόπου συμπεριφοράς τών έαμελασιτών.