Ομολογία από το “Βήμα”: Η πολιτική σκευωρία κατά της Χρυσής Αυγής διέκοψε την πορεία της προς την Νίκη!

Με αφορμή την συμπλήρωση δύο ετών από τότε που ξεκίνησε η περιβόητη “Δίκη της Χρυσής Αυγής”, στην ακροαματική διαδικασία της οποίας καταρρέει καθημερινά το στημένο κατηγορητήριο της “εγκληματικής οργάνωσης, η εφημερίδα το “Βήμα της Κυριακής” προχώρησε σε ένα εκτενές αφιέρωμα για τα αποτελέσματα της πολιτικής σκευωρίας.

Είναι χαρακτηριστικό και εξόχως αποκαλυπτικό πως η αρθρογράφος της συστημικής εφημερίδας μεταφέρει τις εκτιμήσεις ερευνητών πως η πολιτική σκευωρία κατά της Χρυσής Αυγής τον Σεπτέμβριο του 2013 διέκοψε την φρενήρη άνοδο και την πορεία του Κινήματος προς την Νίκη!

Αποδεικνύεται δηλαδή περίτρανα αυτό που φωνάζουμε από την πρώτη στιγμή πως η συμμορία Σαμαρά έβαλε αθώους ανθρώπους στην φυλακή και προχώρησε σε ανηλεείς και παράνομες πολιτικές διώξεις με μοναδικό σκοπό την υφαρπαγή ψήφων. Μην ξεχνάμε πως τον στόχο της σκευωρίας τον είχε παραδεχτεί και δημόσια με δήλωσή του ο Νίκος Δένδιας.

Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από το “Βήμα της Κυριακής”:

Δρόμους παράλληλους ακολουθεί, ως φαίνεται, η Δίκη της Χρυσής Αυγής με το πολιτικό σκηνικό. Η συμπλήρωση δύο ετών από την ημέρα που το κόμμα της Χρυσής Αυγής κάθισε στο εδώλιο με την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης προσκρούει σε ιδιότυπη εικόνα, με τον πολιτικό σχηματισμό της Χρυσής Αυγής σταθερά τρίτο στην προτίμηση του κόσμου, παρά τις αποκαλύψεις που έχουν λάβει χώρα στην δικαστική αίθουσα.

Ερευνητές εκτιμούν μιλώντας προς το “Βήμα” ότι η πορεία της Χρυσής Αυγής είναι σταθερή, πλην όμως στάσιμη, κινούμενη σε ποσοστά κάτω του 10% (με την αναγωγή και της αδιευκρίνιστης ψήφου), σημειώνοντας ότι θα ήταν εκρηκτικά ανοδική, αν δεν είχαν μεσολαβήσει η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η σύλληψη, η προφυλάκιση και η παραπομπή σε δίκη βουλευτών του κόμματος.

“Η κατάσταση σήμερα θα θύμιζε εν πολλοίς Ουγγαρία, αν η δολοφονία Φύσσα δεν είχε ταράξει τα νερά” λένε χαρακτηριστικά. “Ήταν τόσο μεγάλη η οργή για το παλαιό κατεστημένο που δεν χρειαζόταν καμία περισπούδαστη πρόβλεψη για να διαγνώσει κανείς την απειλή της Χρυσής Αυγής. Ακόμη και σήμερα θεωρείται επικίνδυνη, αν και σε υπολανθάνουσα μορφή“.

Οφείλουμε αρχικά να επισημάνουμε ότι οι αποκαλύψεις στις οποίες αναφέρεται η δημοσιογράφος, δεν είναι αυτές που θα ήθελε το σύστημα, αλλά η αποκάλυψη της αλήθειας και της σκευωρίας. Αυτό εξάλλου θα αποδειχθεί περίτρανα, όταν ολοκληρωθεί το δικαστήριο και γκρεμιστεί συθέμελα και επίσημα το κατηγορητήριο της “εγκληματικής οργάνωσης”.

Επιπλέον, να τονίσουμε πως η πορεία της Χρυσής Αυγής είναι σταθερά ανοδική και καθόλου στάσιμη και αυτό θα το αντιληφθούν άπαντες στις ερχόμενες εκλογές.

Τέλος, να επαναλάβουμε και να συμφωνήσουμε για τους λόγους που διακόπηκε η πορεία της Χρυσής Αυγής προς την Νίκη. Φυσικά δεν ήταν το τραγικό συμβάν στο Κερατσίνι, αλλά η ενορχηστρωμένη πολιτική σκευωρία της κλίκας Αθανασίου – Δένδια – Σαμαρά για υφαρπαγή των ψήφων της Χρυσής Αυγής.

Και αν η Ελλάδα τότε δεν έγινε Ουγγαρία (με την άνοδο δηλαδή Εθνικιστικών δυνάμεων στην εξουσία), αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα γίνει στο μέλλον. Η πορεία του Λαϊκού Συνδέσμου προς την Νίκη είναι προδιαγεγραμμένη!

Διαβάστε επίσης: «Βόμβα» από τον δημοσιογράφο Σταύρο Λυγερό: πολιτική σκευωρία της κυβέρνησης Σαμαρά η δίωξη κατά της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ!

Μεγάλη Νίκη των Πατριωτικών Δυνάμεων στην Γαλλία – Η Λεπέν διεκδικεί την Γαλλική Προεδρία!

Μεγάλη Νίκη των Πατριωτικών Δυνάμεων στην Γαλλία - Η Λεπέν διεκδικεί την Γαλλική Προεδρία!

Οι Γάλλοι Πατριώτες σημείωσαν σήμερα μία μεγάλη Νίκη. Μία Νίκη της Ευρώπης των Εθνών ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, την ισλαμοποίηση και την λαθρομετανάστευση.

Μία Νίκη που αποτελεί προάγγελο της επικράτησης όλων των Εθνικών Κινημάτων στην Ευρώπη και πρώτα απ’ όλα της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα.

Αξίζει να θυμηθούμε τι είχε δηλώσει για την Χρυσή Αυγή ο ιδρυτής του Front National, μεγάλος Ευρωπαίος πολιτικός, Ζαν Μαρί Λεπέν:

Καταλαβαίνω τι αντιμετωπίζει η Χρυσή Αυγή γιατί έχω κυνηγηθεί, και έχω υποστεί αδικίες. Αλλά θα σας πω κάτι. Ο δικαστής που με δίκασε, κατηγορείται τώρα για απάτη ως μέλος εγκληματικής οργανώσεως. Τους Ευρωβουλευτές της Χρυσής Αυγής τους γνωρίζω. Τους σφίγγω το χέρι. Ξεχωρίζουν. Και χαίρομαι γιατί όταν χαιρετάω τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής, οι άλλοι εκνευρίζονται. Η Χρυσή Αυγή είναι ο μοχλός που θα θέσει σε κίνηση όλη την Ευρώπη“.

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Η Λευτεριά είναι κάστρο

Η Λευτεριά είναι κάστρο

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός”, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι” 

Aλλοι τέσσερις νεκροί Αξιωματικοί, κι άλλες μαύρες κορδέλλες, κι άλλα «μας κάνετε υπερήφανους». Ρεπορτάζ με ανούσιες λεπτομέρειες για την πτώση του ελικοπτέρου, και κραυγές περηφάνιας για τους ανθρώπους των Ενόπλων Δυνάμεων που εκτελούν το καθήκον τους σε αντίξοες συνθήκες. Τα ίδια ακούμε και όταν πέφτει στο καθήκον ένας Αστυνομικός ή ένας Πυροσβέστης. Μετά, όχι πριν.

Γιατί κανείς δεν ενδιαφέρεται να κυνηγήσει διεξοδικά και να δώσει λύσεις στο «γιατί» και το πώς, παρά το πάρτυ των εξοπλιστικών και τα αστρονομικά ποσά που δίνονται για εξοπλισμούς αγορασμένους από τις συμμάχους ΗΠΑ και Γερμανία, οι άνδρες και οι γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας εξακολουθούν να πετάνε με ελικόπτερα του Βιετνάμ, να αγοράζουν οι ίδιοι τον εξοπλισμό για την προστασία τους, ενώ ως κοινωνία έχουμε την απαίτηση να ενεργούν και πέραν του καθήκοντος, με ακατάλληλα μέσα.

Σαν να μην ήταν μόλις χθες που από τους ίδιους τηλεοπτικούς σταθμούς οι υποτιμητικώς αποκαλούμενοι «ένστολοι» λες και είναι κρουπιέρηδες σε καζίνο ή πορτιέρηδες σε ξενοδοχείο πολυτελείας, καθυβρίζονταν ως προνομιούχοι από τους χρυσοπληρωμένους προπαγανδιστές των μνημονιακών πολιτικών. Λοιπόν, δεν χρειαζόμαστε άλλη «ανατριχίλα» από την μαρτυρία πονεμένου συγγενούς, ούτε άλλη συγκίνηση από τον οδυρμό των κηδειών. Το ριάλιτυ των δελτίων ειδήσεων καλλιεργεί τον εθισμό και την αναισθησία. Με νεκρωμένα τα αντανακλαστικά από την υπερπροσφορά τηλεαισθημάτων, σε δυο μέρες τα περιστατικά έχουν ξεχαστεί, οι νεκροί θα λείπουν μόνον από τους συναδέλφους τους που θα κληθούν να συμπληρώσουν το κενό που αφήνουν, και οι οικείοι θα κοιτάζουν αποσβολωμένοι την άδεια καρέκλα τους στο τραπέζι, περιμένοντας το αν θα λάβουν την σύνταξη για να επιβιώσουν οι οικογένειες αυτών που το κράτος έστειλε γυμνούς στα αγκάθια. Κανείς δεν θα οργιστεί αρκετά, δεν θα ενεργήσει αρκετά, δεν θα απαιτήσει αρκετά.

Όπως οι 8 όμηροι της ένοπλης ληστείας στην τράπεζα στον Πειραιά, δεν θα απαιτήσουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους την παραίτηση του κ. Τόσκα που τους άφησε έρμαια των ληστοσυμμοριών προστατευόμενων «καλόπαιδων» που «απαλλοτριώνουν» τράπεζες, και εισαγόμενων εγκληματιών που έχουν βρει στην Ελλάδα την γη της ατιμωρησίας. Όσο για τις ιαχές «καλύτερα να είχαμε πόλεμο», μάλλον περιφρόνησης χρήζει η έλλειψη φρόνησης και η υπερχειλίζουσα υποκρισία. Πόλεμο έχουμε, αλλά την λύτρωση που δεν τολμούμε να δώσουμε μόνοι μας, δεν θα μας την δώσει άλλος. Οι διαρρηγνύοντες τα ιμάτιά τους, αυτοί που βρίζουν σκαιώς τους πολιτικούς και καταριόνται τον γείτονά τους, μετά την πρώτη έξαψη κοιτάζουν την δουλίτσα τους, ανακουφισμένοι που το χέρι του Χάρου δεν έκοψε την κλωστή της δικής τους ζωής.

Έτσι στοιβάζονται ξεχασμένα τα κόκκαλα των νεκρών, έτσι οι τούρκοι συνεχίζουν «απτόητοι» την δράση τους στο Αιγαίο. Από τι άραγε να πτοηθούν; Από τα αεροπλάνα δίχως καύσιμα, ή την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του «Αι Σιχτίρ»; Λοιπόν, η Πατρίδα δεν χρειάζεται άλλους να «ξεσπούν». Δεν χρειάζεται άλλα συλλυπητήρια των ηθικών αυτουργών για αυτούς που έστειλαν να πέσουν άσκοπα και άδοξα. Γιατί οι χήρες μπορεί να «πάρουν τον πισινό τους να δουλέψουν», όπως του είπαν να λέει ο δημοσιογράφος των Ιμίων. Γιατί μπορεί κάποιοι να φίλησαν ποδιές για να αποκτήσουν τα γαλόνια τους, αλλά να που ο Χάρος γαλόνια δεν κοιτά, κι αρπάζει καμιά φορά όχι μόνο την «μαρίδα» αλλά και όσους την στέλνουν στην κρεατομηχανή, με ληγμένα αλεξίσφαιρα, χωρίς πυρομαχικά, με ελλείψεις στις στολές και κακοσυντηρημένα λόγω μνημονίων αεροπλάνα, οχήματα με ληγμένα λάστιχα και άλλα τέτοια, ενώ συνωστίζονται οι υπάλληλοι των Βρυξελλών να στεγάσουν
τους «ευπαθείς» που μας προτιμούν κατά χιλιάδες, και που, σύντομα θα αλλάξουν την πληθυσμιακή και θρησκευτική σύνθεση του εκλογικού σώματος. Έρμο τουφέκι, έγινες βαρύ, κι ο Αγαρηνός το ξέρει!

Πάντως, ο αποθανών Υποδιοικητής της Α’ Στρατιάς, την είχε δει την κατάσταση και την είχε πει την μαύρη αλήθεια: «Η ασφάλεια του προσωπικού και ο μηδενισμός των κάθε μορφής και φύσεως ατυχημάτων θα πρέπει να αποτελέσει στόχο πρώτης προτεραιότητας. Είμαστε λίγοι. Ας μη γινόμαστε, χωρίς λόγο, λιγότεροι!». Και να που γίναμε. Γιατί μπορεί κανείς να «κοιτάζει την δουλειά του», αλλά η ζωή (ή ο θάνατος) ανοίγει το βήμα και τον προλαβαίνει. Απέναντι στις προκλήσεις αυτού του ακήρυχτου πολέμου, χρειάζεται και οι στρατιωτικοί και οι οικογένειές τους να αντιδράσουν. Χρειάζεται να απαγκιστρωθούν από τα μαντριά που τους μοιράζουν υποσχέσεις με αντάλλαγμα την ψήφο τους. Χρειάζεται Λαός και Στρατός, να δράσουμε ενωμένοι γύρω από μιαν Ιδέα με σάρκα και οστά που λέγεται Ελληνική φυλή, μια Ιδέα με μαρμαρένιες κολώνες αλλά και μαρμαρένια αλώνια, μια πολιτική Ιδέα που λέγεται Εθνικισμός.

Καθώς τα Βαλκάνια βράζουν, οι μέρες της τουρκίας όπως την ξέραμε είναι μετρημένες, με έναν εσμό πολιτικάντηδων που βγάζουν ο ένας τις λαμογιές του άλλου στην φόρα, νομίζοντας ότι ξεφορτώνονται έτσι την καυτή πατάτα της κάθαρσης που έρχεται αμείλικτη, εμείς οι Εθνικιστές παραμένουμε νηφάλιοι, χωρίς κενές εξάρσεις και ανόητες μεγαλοστομίες, ενωμένοι και συμπαγείς γύρω από την μοναδική σταθερά στην οποίαν μπορούμε να προσβλέπουμε, και η οποία δεν είναι οι ξένοι, όποιοι και όποιες καλές προθέσεις κι αν έχουν, αλλά η ίδια την ύπαρξή μας, υπόσχεση της συνέχειας του Έθνους και της Πατρίδας μας.

Γιατί καταπώς γράφει ο Καζαντζάκης στον Καπετάν Μιχάλη του «Δεν είναι η λευτεριά πέσε πίτα να σε φάω. Είναι κάστρο, και το παίρνεις με το σπαθί σου».//