Βορίδη, Αδωνι, ιδού το τζαμί σας!

Ας αφήσουμε επιτέλους τις γκρίνιες, τις μεμψιμοιρίες, την καντήφλα. Ολόκληρο τέμενος ετοιμάζεται εις τας Αθήνας. Πανηγυρίζουν οι σύμμαχοι Τούρκοι

Ας ξεκινήσουμε με το σαρδόνιο, μαύρο, σχεδόν βρετανικό χιούμορ της Ιστορίας. Στις 4 Αυγούστου 2016, στα ογδοντάχρονα από την επιβολή του Εθνικού Καθεστώτος του Ιωάννη Μεταξά, ο Μάκης Βορίδης και ο Αδωνις Γεωργιάδης αφαίρεσαν και το τελευταίο χαλικάκι που μπλόκαρε τα γρανάζια της γραφειοκρατίας για την ανέγερση του ισλαμικού τεμένους στην Αθήνα, την πόλη που οι «τρελοί» εθνικιστές του 1821 απελευθέρωσαν από τους Αγαρηνούς δυνάστες χύνοντας ποτάμια από το ιερό αίμα τους στη γη του Κόδρου και του Ερεχθέα.

Σε νομοσχέδιο για τις «ανανεώσιμες πηγές ενέργειας», 206 βουλευτές (μεταξύ αυτών, οι εθνομπροστάρηδες, οι χαλύβδινοι υπερπατριώται Βορίδης και Γεωργιάδης) υπερψήφισαν με τρέλα και κορδέλα το άρθρο 35, με το οποίο τροποποιείτο «το Π.Δ. της 20/09/1995 “Εγκριση πολεοδομικής μελέτης αναθεώρησης και επέκτασης τμημάτων των Δήμων Αθηναίων, Αγίου Ιωάννη Ρέντη, Αιγάλεω, Περιστερίου και Ταύρου (περιοχή Ελαιώνα, Ν. Αττικής)”».

Διακόσιοι έξι εθνοσωτήρες, σε ένδειξη πρωτοφανούς σύμπνοιας, απέδειξαν στους Ελληνες ότι τα Μνημόνια και το Ισλάμ μπορούν να ενώσουν τις πολιτικές παρατάξεις (πλην χρυσαυγιτών και ΑΝ.ΕΛ., που είπαν «όχι» στο τζαμί). Οι βουλευτές μας άναψαν για τα καλά το φως του Κορανίου, ώστε να διαλύσει τα αθηναϊκά «σκότη».

Τώρα, το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu, με λέξεις που στάζουν μέλι, γάλα και παραδείσια πιλάφια, έγραψε πανηγυρικό άρθρο για την «κατασκευή του πρώτου τεμένους στην Αθήνα έπειτα από περισσότερα από 100 χρόνια» και ανακοινώνει ότι θα είναι έτοιμο έως τα τέλη Απριλίου!

Ε, κι αν κάτι πάει στραβά, ασθενήσει κάνας εργάτης, λείψουν τα χέρια των πιστών δουλευτών, ο Αδωνις και ο Μάκαρος δεν θα πάνε να βάλουν ένα χεράκι; Τόσος εθνικισμός, τόσος πατριωτισμός, τόση προγονολατρεία, αρχές που υποστηρίζουν και προωθούν οι βουλευτές μας, σίγουρα τους έχουν δώσει δύναμη στα μπράτσα και αντοχή στα δύσκολα.

Ανυπομονούμε να τους δούμε να ποζάρουν στα εγκαίνια καμαρωτοί καμαρωτοί και να τους χειροκροτήσουμε. Ζητωμπράβο! Ο Καραϊσκάκης και ο Κολοκοτρώνης τούς κοιτάζουν από ψηλά και τους πέμπουν… ευλογίες.

Παναγιώτης Λιάκος

Έρευνα: Απαγορεύεται η Tσουκνίδα;; Tι σχέση έχει η απαγόρευση με την παγκόσμια κρίση που μας έχουν επιβάλει

 



Νόμισα πως πρόκειται για τρολιά, αλλά δεν είναι έτσι.

Στη Γαλλία ο νόμος ισχύει από το 2006. Απαγορεύεται η διαφήμιση και η πώληση της τσουκνίδας, απαγορεύεται να την προτείνουμε σε τρίτους. Όσους δεν συμμορφώνονται με το νόμο τους περιμένει πρόστιμο 75.000 ευρώ και 2 χρόνια φυλακή.

Με άλλα λόγια το κείμενο που διαβάζετε αυτήν τη στιγμή, στη Γαλλία θα τιμωρούνταν αυστηρά. Συνεπώς, με βάση το Γαλλικό Σύνταγμα, όσοι γράφουν κείμενα διαδίδοντας τις θεραπευτικές ιδιότητες της τσουκνίδας είναι παράνομοι και η πράξη τους είναι κολάσιμη.
Θα αναρωτηθείτε: Τι μας αφορά ο νόμος της Γαλλίας; Ζούμε στην Ελλάδα.
Σας αφορά άμεσα, διότι αφορά την ΕΕ, συνεπώς μας αφορά όλους.
Πρώτα από όλα αφορά την Φαρμακοβιομηχανία και εκεί είναι το «πόιντ».

Για να καταλάβετε τα πράγματα σε ύψος και βάθος, πάρτε το χρόνο και ακούστε  τον Dr. Rath από την αρχή ως το τέλος και με προσοχή.

Κατά τον Dr. Rath  για την παγκόσμια κρίση ευθύνεται πρώτα από όλα το «Καρτέλ Χημικών και Φαρμακευτικών βιομηχανιών» που «κλέβει την φύση, την αντιγράφει και κάνει τεράστια κέρδη εις βάρος μας, εις βάρος της υγείας μας».




Η ομιλία του Dr. Rath στρέφεται γύρω από τα εξής σημεία.

Το Καρτέλ Χημικών και Φαρμακευτικών βιομηχανιών ως «νέοι θεοί» αποφάσισαν να κυβερνήσουν τον κόσμο.
1. Αντιγράφοντας και αναπαράγοντας τη φύση, μέσω της κατανόησης της χημικής της σύνθεσης.
2. Αποκτώντας και κατέχοντας τη Φύση μέσω της αρχής της Πατέντας.
3. Κατακτώντας και διοικώντας τον κόσμο, μέσω της διεύρυνσης του Νόμου, του περί Πατεντών, σε όλες τις χώρες του κόσμου με στρατιωτική δύναμη.



Εκτός αυτού το «Καρτέλ» τάσσεται  γενικώς κατά των θεραπευτικών φυτών και των φυσικών λιπασμάτων. Αυτό σημαίνει πως απαγορεύεται να ποτίζουμε και να τρέφουμε τα φυτά των κήπων μας με φυσικές ουσίες. Τα φυτοφάρμακα όμως επιτρέπονται.

Συμφωνα με τον κώδικα «Codex Alimentarius», τα φυσικά και σπιτικά «γιατρικά» θα απαγορεύονται σταδιακά.
Φυτά τα οποία ανέκαθεν ήταν στη διάθεσή μας αν το θέλαμε, φυτά τα οποία ανέκαθεν βοηθούν στην ίαση και την διατήρηση υγιούς σώματος και νου, θα αντικατασταθούν ολοτελώς από συνθετικά, γενετικά τροποποιημένα προϊόντα των φαρμακευτικών εταιρειών.

Λέξεις όπως: Λαδανιά, κουκουνάρι, ιπποφαές, αστράγαλος, επιλόβιο, λαγοκοιμηθιά, τζίνσενγκ, κουρκούμη, μοσχοσίταρο, τίλιο, τριγωνέλλα, καμελίνα κ.λ.π, θα σβήσουν από το λεξιλόγιο και τη ζωή μας, σταδιακά αλλά σίγουρα.

https://1.bp.blogspot.com/-xjx-tUwfYdE/V7xqieMwtjI/AAAAAAAAN7Q/y0zkNv9z-M0YJ0S08bPtEklqcJH6ImjdACEw/s1600/aglais_urticae.jpg

Ως ποιο βαθμό έχει προχωρήσει άραγε αυτή η παράλογη νομοθεσία; Δεν ξέρω ακριβώς, για να το εξακριβώσω θα έπρεπε να διαβάσω όλους τους νόμους όλων των χωρών του κόσμου.
Πάντως γνωρίζουμε πως από το 2002 απαγορεύεται η πώληση χυλού τσουκνίδας στη Γαλλία και από το 2006 απαγορεύεται η διαφήμιση του φυτού με συνέπεια πρόστιμο και φυλακή αν δεν συμμορφωθείς.
Το όλο προμηνύει την εξόντωση της φυσικής τσουκνίδας, ως εκ τούτου στο σημείο αυτό θέλω να ενημερώσω πως, όπου δεν υπάρχει τσουκνίδα, δεν υπάρχει και η πεταλούδα που την χρειάζεται ως τροφή…. και η πασχαλίτσα!
Εναλλακτική μέθοδος «εξόντωσης» της τσουκνίδας είναι η εξόντωση της γνώσης.  Πόσα πολύτιμα βότανα θεωρούνται πλέον «άχρηστα αγριόχορτα» από τους πολλούς;  Σβήνεις τη γνώση από την βοτανολογία και λύθηκε το πρόβλημα. Χωρίς γνώση είναι άχρηστοι όλοι οι θησαυροί.

Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνουμε για να αντιταχθούμε στης μαφίας την παράνοια. Θα πρότεινα να ακούμε και να διαβάζουμε Dr. Rath και άλλους σοφούς του είδους και να βγούμε στο δρόμο, να βγούμε στα βουνά και στα λιβάδια και να μαζεύουμε βότανα, να μελετήσουμε βοτανολογία (όσο πιο παλιά τα βιβλία, τόσο πιο καλά), να γεμίσουμε τις βιβλιοθήκες μας με βιβλία και τις αποθήκες μας με «σπιτικά γιατρικά» πριν χαθούν από προσώπου γης… και σπόρους.



Καθηγητής Σνέιπ να γίνουμε ας είναι η αποστολή μας.  Ά, ρε ανεκτίμητε Χάρυ Πότερ.


https://3.bp.blogspot.com/-pE73KebrLko/V7xriNax4cI/AAAAAAAAN7Y/4VNjzZVVfew383Zs9JqioeNXmv_fnM7GACLcB/s1600/Brennesseljauche_2.jpg


Οι θεραπευτικές ιδιότητες της τσουκνίδας. 

καθαρίζει το αίμα
δυναμώνει το αίμα
σταματάει το αίμα
διεγείρει το μεταβολικό σύστημα
θεραπεύει παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος
ρευματικά
ουρική αρθρίτιδα
τριχοφυΐα
ανορεξία
δυσκοιλιότητα
διάρροια
δυσπεψία
νεφρική ανεπάρκεια
διαβήτης
υπέρταση

δυσμηνόρροια

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ

dhmografiko

Άρθρο της Ειρήνης Δημοπούλου στην εφημερίδα «Εμπρός»

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσίευσε η βρετανική εφημερίδα “Inde­pendent”, το 55% των Ευρωπαίων και το 58% των Ελλήνων, λένε «ναι» στην απαγόρευση της εισροής μεταναστών από μουσουλ­μανικές χώρες. Οι ψευτοδημοκράτες, όμως, που κόπτονται για την «ελευθερία των λαών», αλλά πληρώνονται από τον Σόρος και την Μέρκελ, μέσω των ΜΚΟ της Παγκοσμιοποίησης, στρώνοντας το χαλί στην Νέα Τάξη, δεν δίνουν καμία σημασία στην λαϊκή βούληση. Αντιθέτως, ψέγουν τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες που αντιστέκονται στο τσουνάμι της Μεγάλης Αντικατάστασης των Πληθυσμών, καθυβρίζοντάς τους με τα γνω­στά, χιλιομασημένα κλισέ του «ακροδεξιού», του «νεοναζί», κλπ, κλπ.

Αυτό που τους τρομάζει είναι ό­τι μεγάλος αριθμός όσων στηρί­ζουν τα Εθνικιστικά κόμματα -είτε πραγματικά Εθνικιστικά, είτε «μα­ϊμούδες» στημένα από το Σύστημα, είναι άνεργοι και εργάτες, δηλα­δή οικονομικά προσδιορισμένες πληθυσμιακές ομάδες που αποτε­λούσαν επί δεκαετίες προνομιακό χώρο όπου η Αριστερά ψάρευε προπαγανδιστές, και η Δεξιά ψη­φοφόρους επί υποσχέσει.

Στην Ελλάδα, η κυριαρχία της Αριστερός στην παραγωγή Ιδεολο­γίας και Πολιτικής σκέψεως, μετά την επάρατο Μεταπολίτευση, και η ενοχική Δεξιά που ευλόγησε -και διόρισε- την Αριστερά, ανοίγοντάς της την Κερκόπορτα του Έθνους, ιδιαιτέρως στην Εθνική Παιδεία, συνέβαλαν στην αποβλάκωση του Λαού, την αδιαφορία, και την υποβάθμιση στην αντίληψη των εθνι­κών θεμάτων. Όταν η «Δεξιά» του «πατριώτη» Σαμαρά άνοιξε τις πόρτες στους βαρυποινίτες κοινούς εγκληματίας της Αλβανίας, και τώ­ρα, όταν Αριστεροί και Δεξιοί υπο­δέχονται με «ανθρωπισμό» και χει­ροκροτήματα τους μουσουλμάνους εισβολείς, οι Έλληνες μασούν με ικανοποίηση το δόλωμα της «χρι­στιανικής αγάπης» και το ψέμμα της «ανθρωπιστικής αλληλεγγύ­ης», λες και οι Ήρωες του 1821 και νωρίτερα, που αγωνίστηκαν για την Ελευθερία μας δεν ήσαν Έλληνες και Χριστιανοί.

Ο Πολυπολιτισμός ισοδυναμεί με φτώχεια και εξαθλίωση για τους Έλληνες, αλλά και για τους    Γάλ­λους, τους Ιταλούς, τους Βρετα­νούς και τους Αμερικανούς, εξ ου και η «αντεπανάσταση» του Brexit, η εκλογή Τραμπ και η άνοδος των Εθνικιστών πανευρωπαϊκά. Μόνο που οι Έλληνες υφίστανται και τα καταστροφικά Μνημόνια του αντι­συνταγματικού τόξου της Δεξιάς και της Αριστερός.

Σε «τιτίΒισμά» του το παιδί του κομματικού σωλήνα της ΝΔ βου­λευτής Ηρακλείου, Αυγενάκης, αναφέρει πως ετοιμάζεται «σαμποτάζ στη Δημοκρατία, με επιστροφή στη δραχμή». Από πότε το εθνικό νόμισμα αποτελεί δημοκρατικό μί­ασμα; Μήπως το ευρώ αποτελεί «σωτηρία για την Δημοκρατία» όπως ακριβώς η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, με όχημα τότε και τώ­ρα την «πατριωτική ΝΔ» που μας έβαλε στην ΕΟΚ και στήριξε τις επι­λογές Σημίτη και Τσίπρα; Με αυτές τις εμμονές (και με το… αζημίωτο της κρατικοδίαιτης κυβερνητικής και κομματικής καρέκλας), οι πολι­τικάντηδες πτώχευσαν τις   παρα­γωγικές ομάδες, τους εμπόρους, τους Βιοτέχνες, τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους. Ταυτόχρονα, χάιδεψαν εισαγωγείς και πολυε­θνικές, από τους οποίους εισέπρατταν άμεσα ζεστό χρήμα με τους δα­σμούς. Μέχρι που η Ε.Ε. κατάπιε τους Έλληνες επαγγελματίες, με την ελεύθερη διακίνηση «ευρωπα­ϊκών» προϊόντων κατασκευασμέ­νων στην Ασία. Ο «νόμος Κατρούγκαλου», ενός εκ των επί χρήμασι φιλολαϊκών αστέρων του ΣΥΡΙΖΑ, αποτέλεσε το «συμβόλαιο θανά­του» για την εξόντωση των Ελλή­νων «μικρομεσαίων».

Είχε Βεβαίως προηγηθεί η έξαρ­ση της ξενομανίας, του πούρου και του Αρμάνι, που μετέτρεψε τα Κοι­νοτικά κονδύλια των «κουτόφραγκων» σε Βίλες στα Βόρεια προάστεια, και διορισμούς στο Δημό­σιο.

Η λύση της κατάσχεσης, μέσω παράλογων φόρων και ασφαλιστι­κών εισφορών, του 70% του εισο­δήματος όσων ακόμη παράγουν, για την δήθεν «σωτηρία της χώρας εντός του ευρώ», αποτελεί απάτη όσων θέλουν να ροκανίσουν και το τελευταίο κοκκαλάκι της Πατρί­δας. Για το καλό μας, δήθεν, για

την διαιώνιση της δικής τους εξου­σίας, και το αυγάτεμα των περιου­σιών τους, στην πραγματικότητα.

Πάνω από 500.000 Έλληνες έχουν φύγει από την Πατρίδα μας, κυνηγώντας την χίμαιρα ενός       κα­λύτερου Αύριο. Και είναι νέοι οι περισσότεροι, και σπουδαγμένοι, μια αποστράγγιση του Έθνους από τις δημιουργικές ηλικίες. Οι πλη­ρωμένοι τηλεαστέρες προπαγάν­διζαν, θυμόμαστε όλοι, μετά τα πρώτα ορατά αποτελέσματα των καταστροφικών μνημονίων, την Έξοδο των Ελληνόπουλων στην αλλοδαπή.

Λένε οι προπαγανδιστές, ότι και οι Έλληνες μετανάστευσαν εξ ανά­γκης, στο παρελθόν. Ναι, λίγο πριν την Αλωση και μετά τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο. Έχουμε πόλεμο, λοι­πόν;

Ο δημογραφικός θάνατος της Ελλάδος, υλοποιείται με την συν­δυασμένη μείωση στις γεννήσεις εκ μέρους των Ελλήνων (οι γεννή­σεις υπολείπονται κατά 30.000 των θανάτων), και την μαζική εισβολή Μουσουλμάνων με πολύ υψηλή γο­νιμότητα. Το να μιλάμε για «δημο- γραφική αλλοίωση» είναι μια πολύ συγκρατημένη εκτίμηση. Πρόκει­ται για έναν προγραμματισμένο θά­νατο του Ελληνισμού. Δεν είναι όμως δολοφονία, αλλά αυτοχειρία.

Η σφαγή των Ελληνόπουλων δεν απασχολεί τους «ανθρωπι­στές» των ΜΚΟ και των καναλιών της διαφθοράς. Αυτοί ενδιαφέρονται μόνον για τους αλλοδαπούς και τις σκηνοθέτημένες φωτογρα­φίες που παίρνουν … διεθνή Βρα­βεία, δημιουργώντας χειριστικά ενοχές στους Έλληνες και τους Ευ­ρωπαίους όπου γης.

Έχει γραφτεί ότι η «κρίση» είναι εκτός από οικονομική και κρίση αξιών. Αυτά τα έγραφαν έντυπα με εθνικό προσανατολισμό, από

τον «Ορθόδοξο Τύπο» του αείμνη­στου π. Χαραλάμπους Βασιλόπου­λου, και την Πανελλήνια Ένωση Φίλων Πολυτέκνων, ως τα έντυπα της Χρυσής Αυγής. Αλλά αυτοί ήσαν, τάχα, συνωμοσιολόγοι, ακραίοι ή γραφικοί.

Η ΕΜΠΡΟΣ έχει δημοσιεύσει κα­τά καιρούς αφιερώματα στο Δημογραφικό ζήτημα και την σχέση του με τις εκτρώσεις. Μας θλίβει, αλλά δεν μας εξέπληξε, επομένως, το δημοσίευμα που ισχυρίζεται ότι πά­νω από 30.000 κορίτσια ηλικίας κάτω των 16 ετών υποβάλλονται κάθε χρόνο σε έκτρωση στην Ελλά­δα του δημογραφικού μαρασμού. Εκτός δηλαδή από τα νοσήματα που προκαλεί ο παρά φύσιν σύγ­χρονος τρόπος ζωής, εκτός από τα τροχαία ατυχήματα στα οποία χά­νονται άσκοπα κάπου 1000 Έλλη­νες κάθε χρόνο, 30000 Ελληνόπου­λα σκοτώνονται εθελοντικά και προγραμματισμένα ΜΟΝΟ από ελ- ληνίδες κάτω των 16 ετών, γιατί οι αμβλώσεις συνολικά, υπολογίζο­νται στις 150000. Μια ολόκληρη πόλη σκοτώνεται κάθε χρόνο στα ιατρεία των αμβλωσάδων, που δεν είναι Βεβαίως ιατροί, όταν       πραγμα­τοποιούν εν ψυχρώ δολοφονίες.

Μου κάνει εντύπωση πως όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, για­τροί Μαιευτήρες μέμφονται τους νέους επειδή δεν χρησιμοποιούν αντισυλληπτικά, πως προτείνουν την «χρήση κάποιας ορμονικής ή μακράς διάρκειας αντισυλληπτικής μεθόδου», ωσάν ο όρκος τους να είναι να σκοτώνουν ή να εμποδί­ζουν την Ζωή, και όχι να την Βοη­θούν! Ωσάν η αντισύλληψη και όχι η Γέννηση να είναι το φυσιολογικό. Ωσάν η «σεξουαλική διαπαιδαγώ­γηση» να είναι το πρόβλημα το οποίο επιλύεται κατά την Βαθιά νο­σούσα σκέψη της εποχής, με την προώθηση των «διεμφυλικών σχέ­σεων», οι οποίες έχουν το διε­στραμμένο «πλεονέκτημα» να μην αναπαράγουν το ανθρώπινο είδος!

Ως γυναίκα, ως μητέρα, ως Ελληνίδα, ως Εθνικίστρια, καταθέτω την θέση μου. Δεν είναι κάποιο «ευχολόγιο» περί γάμου και οικο­γένειας, που καταλήγει να γίνεται αηδιαστική υποκρισία. Γιατί είναι υποκρισία να αγνοεί κανείς την πραγματικότητα της κοινωνίας, να στρουθοκαμηλίζει εμπρός στην ζωή της πλειοψηφίας, να κηρύττει την συμβίωση σαν να πρόκειται για φαρμάκι που πρέπει να καταπιεί κανείς, αντί να κοιτάξει να χτίσει ανθρώπους με συνείδηση απέναντι στην Φύση και την Δημιουργία, μέ­ρος της οποίας είναι και η Ελληνι­κή Φυλή. Μα τότε, θα τον πουν «ρατσιστή»!

Καλώς τα κορίτσια και τα αγό­ρια συνευρίσκονται και τεκνο­ποιούν. Αυτή είναι η φύση του        Αν­θρώπου, αυτή είναι η ηλικία που ο Θεός όρισε να προκύπτει η επιθυ­μία της ερωτικής συνάντησης των δύο φύλων. Είναι αναπηρία της Πολιτείας το ότι δεν προβλέπει όχι την διανομή προφυλαχτικών, αλλά την στήριξη των Ελλήνων και των Ελληνίδων που τεκνοποιούν «ανε­πιθύμητα», είτε είναι έγγαμοι, είτε, στην περίπτωση των κοριτσιών, άγαμοι. Κάποτε, πριν γίνουμε «ευρωπαίοι» και πριν ανακαλυφθεί ό­τι έχουμε «υποχρέωση», τάχα, «ουμανιστική», απέναντι στους πληθυσμούς της Ασίας και της Αφρικής, η Ελλάδα διέθετε Βρεφο­κομεία. Σήμερα, ο αντιρατσισμός των μεν και η υποκρισία των δε, καταστρέφουν ψυχικά και σωματι­κά τις Ελληνίδες Γυναίκες και στε­ρούν από το Έθνος και, ναι, την Φυλή μας, το Αίμα και το Οξυγόνο της Ζωής του.

πηγή

Τον ξυλοκόπησαν αναρχικοί, τον συνέλαβε η αστυνομία! Σύμπραξη κράτους και παρακράτους κατά Ελλήνων πολιτών στο Ωραιόκαστρο

Τον ξυλοκόπησαν αναρχικοί, τον συνέλαβε η αστυνομία! Σύμπραξη κράτους και παρακράτους κατά Ελλήνων πολιτών στο Ωραιόκαστρο

Είδαμε τις ανείπωτες βιαιότητες των αναρχοκομμουνιστών στο σχολείο του Ωραιοκάστρου, όπου 6 θρασύδειλοι ξυλοκόπησαν πολίτη υπό το… άγρυπνο βλέμμα των αστυνομικών αρχών.

Η ιστορία είχε και συνέχεια, αφού προφανώς δεν υπήρξε καμία σύλληψη από πλευράς των δραστών. Υπήρξε σύλληψη, όμως, από πλευράς του θύματος. Συγκεκριμένα, όπως διαβάζουμε σε τοπική ιστοσελίδα του Ωραιοκάστρου, ο πολίτης που ξυλοκοπήθηκε από τους αριστεριστές κατέληξε και κατηγορούμενος.

Όπως γράφει, λοιπόν, το oraiokastro24.gr, o νεαρός που ξυλοκοπήθηκε, κλήθηκε σήμερα στο Α.Τ. Ωραιοκάστρου και μεταφέρθηκε στο αστυνομικό Μέγαρο, από όπου κάλεσε τον πατέρα του και του ζήτησε νομική βοήθεια, αφού φέρεται ως κατηγορούμενος απέναντι στον αντιρατσιστικό νόμο!

Άλλη μία απόδειξη περί της αγαστής συνεργασίας κράτους και παρακράτους. Μετά τις ροπαλοφόρες συμμορίες της αριστεράς και της… προόδου, αναλαμβάνει ο αρμόδιος «αντιρατσιστικός» Εισαγγελέας για τα… περαιτέρω.

Εφημερίδα «Δημοκρατία»: «Συγκεκριμένα κέντρα θέλουν να επηρεάσουν την έκβαση της δίκης της Χρυσής Αυγής»

Εφημερίδα «Δημοκρατία»: «Συγκεκριμένα κέντρα θέλουν να επηρεάσουν την έκβαση της δίκης της Χρυσής Αυγής»

Ένα πολύ μικρό σχόλιο, το οποίο όμως είναι αντιστρόφως ανάλογο ως προς την ένταση της σπουδαιότητάς του, φιλοξενεί η εφημερίδα «Δημοκρατία». Συγκεκριμένα, το σχόλιο έχει ως εξής:

«Βγάζει μάτια η προσπάθεια συγκεκριμένων κέντρων μέσω διαδοχικών δημοσιευμάτων φιλοκυβερνητικών εφημερίδων να επηρεάσουν την έκβαση της δίκης της Χρυσής Αυγής».

Αλήθεια, «τι θέλει να πει ο ποιητής»; Επειδή τα δημοσιεύματα των φιλοκυβερνητικών εφημερίδων είναι σαφή ως προς το περιεχόμενό τους, αναρωτιόμαστε με ποιον τρόπο μπορούν «να επηρεάσουν την έκβαση της δίκης της Χρυσής Αυγής». Επειδή η Αλήθεια και η Δικαιοσύνη κινούνται ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε περιρρέουσα ατμόσφαιρα, κάθε προσπάθεια επηρεασμού τους από κακόβουλα δημοσιεύματα είναι προορισμένη να αποτύχει.

Ιδιαίτερα τώρα, που η εξέλιξη της δίκης και η μετατροπή της σε Βατερλώ των σκευωρών χύνει όλη της την καρδάρα με το δηλητήριο που είχαν μαζέψει τόσο καιρό οι συκοφάντες της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, είναι ολοφάνερο ότι τέτοιου είδους δημοσιεύματα δείχνουν τον εκνευρισμό και τον πανικό που τους διακατέχει. Όση λάσπη κι αν πετάξουν δεν θα επιτύχουν τους βρώμικους σκοπούς τους. Αντιθέτως, θα τους γυρίσει μπούμερανγκ και θα τους πιτσιλίσει τα ήδη λερωμένα μούτρα τους.

Τέλος, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να αναφερόταν η «Δημοκρατία» και ονομαστικά στα κέντρα αυτά που θέλουν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα. Κέντρα τα οποία είναι γνωστά σ’ εμάς, αλλά θα είχε άλλη αίγλη αν τα ονομάτιζε και η συγκεκριμένη εφημερίδα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Περί ελευθερίας (Για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων)

empros-istoriki_eikona__article

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός”, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Επί μια δεκαπενταετία έμεινα στα Γιάννενα. Έμαθα να ζω με τα βουνά και αγάπησα τα τοπία της Ηπείρου. Σύντροφοι και συνομιλητές στα καλά και τα άσχημα, σκεπασμένα πότε με παχιές καθησυχαστικές ομίχλες και σπανιότερα, με τα πιο φανταχτερά χρώματα που επιφυλάσσει η Φύση στα μάτια του ανθρώπου. Με διαπέρασε η υγρασία και η μουσική της, τόσο διαφορετική από την ιδιοσυγκρασία μου. Εκεί εκπαιδεύτηκα σε πολλά αναγκαία της ενήλικης ζωής, εκεί πήγαν σχολείο τα τρία μου παιδιά. Η Επέτειος της Απελευθερώσεως της πόλεως, στις 21 Φεβρουαρίου 1913, είναι συνδεδεμένη στην μνήμη μου με σχολικές γιορτές, οι οποίες, προς αμηχανία, κάποτε και δυσαρέσκεια κάποιων παρισταμένων, έκαναν να φουρτουνιάζει στα μάτια μου, ο καημός της σημερινής υποτέλειας.

Στον νου μου έρχονταν οι εικόνες των νεαρών ανδρών και γυναικών, στρατιωτών και νοσοκόμων που άφησαν τα σπίτια και τις οικογένειές τους, για την μακρινή γη του Εθνικού Οράματος. Μια δεκαετία αργότερα, ο δικός μου προπαππούς θα έφευγε για την Μικρά Ασία, απ’ όπου θα γύριζε μόνο για να πεθάνει στον πατρογονικό του Μωριά κι αργότερα ο παππούς μου, εικοσάχρονος έφιππος, για την σκλάβα γη της Βορείου Ηπείρου, την οποία αναπολούσε ως τα βαθιά του γηρατειά. Έβλεπα τα παιδιά, τα δικά μου και τα άλλα ελληνόπουλα, σαν αγγέλους με λευκά πουκάμισα και καστανόξανθα μαλλιά, να τραγουδούν την δόξα και τον πόνο τους. «Δεν με φοβίζουν μάνα μου οι σφαίρες, τα κανόνια. Μον’ με φοβίζει η παγωνιά, του Μπιζανιού τα χιόνια».

Αργότερα, τα καμάρωνα στις παρελάσεις, ντυμένα με τις εθνικές ενδυμασίες του τόπου του πατέρα τους, ντυμένα όπως θα’πρπε να ντύνονται όλοι οι Έλληνες, τουλάχιστον μια μέρα κάθε χρόνο, για να νιώθουν ποιοι είναι, από πού έρχονται και πού είναι ο προορισμός τους. Πολλοί προσπάθησαν να καταργήσουν τις παρελάσεις, πότε στο όνομα της ειρήνης, πότε για λόγους δήθεν οικονομίας.

Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, λίγες μέρες πριν την Επέτειο της Απελευθερώσεως ενός τόπου που όλοι θεωρούμε αναπόσπαστο τμήμα της Πατρίδας μας, ευγνωμονώ όσους καθιέρωσαν αυτές τις γιορτές. Κουραστικές, γραφικές, κενές νοήματος, όταν όλα όσα θύμιζαν θεωρούνταν δεδομένα, κατάφεραν να καλλιεργήσουν πάνω από όλα, -φρόνημα, καλαισθησία, τέχνη-, το έθος της τιμής στους Ήρωες του Έθνους μας. Στις φωτογραφίες της εποχής, έφιπποι Έλληνες μπαίνουν στην πόλη από τον δρόμο του σπιτιού μου, πριν ανοίξουν οι μεγάλες εθνικές οδοί και λεωφόροι, όταν οι δρόμοι ήσαν χωμάτινοι και οι άρρωστοι πήγαιναν να θεραπευτούν στα μοναστήρια. Όταν οι άνθρωποι δεν είχαν ανάγκη να ταξιδέψουν στην άλλη άκρη του κόσμου για να βρουν τον εαυτό τους, ή για να γνωρίσουν τον κόσμο. Γιατί ο κόσμος όλος βρισκόταν κλεισμένος στον κάθε κόκκο χώματος της γης τους.

Πριν λίγες μέρες, δυο εθνικιστές βουλευτές, οι κ.κ. Κασιδιάρης και Παππάς, ξεσήκωσαν σάλο όταν τόλμησαν σε μια επιτροπή της εκκλησιάς των πολιτικών κομμάτων να απευθυνθούν στην ηγεσία της χώρας και του στρατεύματος και να τους αποκαλέσουν τους μεν «προδότες», τους δε υπηρέτες των εισβολέων της Πατρίδας μας. Μπορεί ο καθωσπρεπισμός και η υποκρισία των δειλών και των συμβιβασμένων να διαφωνούν με τον τρόπο ή την ένταση. Όμως, η αλήθεια είναι πως αυτοί που ως προτεραιότητα έχουν το συμφέρον του κατακτητή της χώρας μας, αυτοί που έχουν συστηματικά και από πρόθεση νεκρώσει κάθε υγιή επιχειρηματική δραστηριότητα και τώρα δίνουν την χαριστική βολή στους αγρότες και τους κτηνοτρόφους μας, τους πατεράδες και τις μανάδες του λαού μας, αυτοί που στέλνουν στον θάνατο και στην συνέχεια περιφρονούν τους νεκρούς Ήρωές μας και δίνουν το Αιγαίο στους Τούρκους, τους Γερμανούς, το ΝΑΤΟ, ναι, είναι προδότες.

Στερήσεις και θυσίες, αγώνες, μάχες και θάνατοι ακόμα, έχουν νόημα και φέρνουν καρπό όταν η φλόγα της καρδιάς κινεί την μηχανή του μυαλού. Όταν όσα κάνεις γίνονται για την χώρα σου και όχι για τους ξένους. Στις πολύνεκρες μάχες στο άπαρτο οχυρό του Μπιζανίου πολέμησαν Έλληνες από ολόκληρη την Ελλάδα χωρίς να ζητήσουν καμιά διαβεβαίωση για το αποτέλεσμα, εκτός από την εμπιστοσύνη στους ηγέτες τους και την πεποίθηση που είχαν σπείρει και αναθρέψει στις καρδιές τους οι γονείς τους, πως όλα έχουν νόημα και αξία όταν τα κυβερνά η ανιδιοτελής αγάπη της Πατρίδας:

«Ένα πουλάκι ν’ έβγαινε πομέσ’ απ’ το Μπιζάνι,
είχε θολά τα μάτια του και μαύρα τα φτερά του,
κι η Ρούμελη το ρώτησε κι η Ρούμελη του λέγει:
-Για πες μας, πες μας βρε πουλί, κανά καλό χαμπέρι.
-Τι να σου πω, βρε Ρούμελη, τι να σου μολογήσω;
Τα ευζωνάκια πολεμούν στο ξακουστό Μπιζάνι.

Κι επειδή το Μπιζάνι ήταν άπαρτο, ένας έξοχος παράτολμος αξιωματικός ονόματι Βελησσαρίου, το εκτίμησε όπως έπρεπε, και αντί να επιμείνει παθητικά, το παρέκαμψε, μαζί με τους φουστανελάδες του, για να φθάσει στον σκοπό, στην απελευθέρωση που την πήγε στο πιάτο στον Διάδοχο Κωνσταντίνο στο χάνι του Εμίν Αγά. Κι εκεί, μπροστά στον βασιλιά-στρατηλάτη, έγειρε ο Τούρκος το σπαθί του και του παρέδωσε την πόλη. Ναι, θέλω κι εγώ να δω τον Τούρκο να σκύβει εμπρός στον Έλληνα και να του παραδίνει το σπαθί του. Θέλω να δω την Πατρίδα μου δυνατή και τον λαό μου όρθιο. Και είμαι σίγουρη πως αυτό θέλουν και οι περισσότεροι συμπατριώτες μας, ακόμα κι αν δεν ξέρουν ή δεν μπορούν ή το πιο πιθανό φοβούνται να το παραδεχθούν.

Κλείνοντας την επετειακή αναφορά, θα χρησιμοποιήσω ως γέφυρα με το παρόν ένα ποίημα του Γεωργίου Χατζή -«Πελλερέν», γιατί εκφράζει με τρόπο ιδανικό την απάντηση στην σημερινή αδήριτη ανάγκη για λύση και λύτρωση της Πατρίδας και του Λαού μας. Μέσα από τις υγρές πέτρινες φυλακές του Κάστρου, όπου εκρατείτο καταδικασμένος σε θάνατο για την εθνική του δράση, ακούγοντας το κανονίδι από την τελευταία επίθεση του ελληνικού στρατού στο Μπιζάνι, ο εκδότης της εφημερίδας ΗΠΕΙΡΟΣ, γράφει στις 20/2/1913, παραμονή της απελευθέρωσης, ετούτο το ποίημα.

Τέτοιο γλυκό τραγούδημα από καμμιά φλογέρα
ποτές έτσι δεν γλύκανε ανθρώπων την καρδιά,
όπως απόψε η τρομερή, που σχίζει τον αέρα
ολόγυρα στα Γιάννενα η αγριοκανονιά!

Ποτές κανένα φέξιμο γλυκό μεσ’ στο σκοτάδι
Της φυλακής δεν έριξε στο σκλάβο έτσι λαό
Όπως ετούτη η τρομερή φωτιά, που απόψε βράδυ
φλογεί όλα τα Γιάννενα με φώτο φοβερό!

Γλυκό κανόνι να ’ξερες πόσο γλυκειά η λαλιά σου!
-Κάψε! Μια σύγκαρδη φωνή όλη η πόλη υψώνει.
-Κι αν είν’ αντάμα κι ουρανός και χώμα να σμιχτούν!
Τζαμί μαζί κι η εκκλησιά ας γκρεμιστούν κανόνι,
Τα Γιάννενά μας ’λεύθερα μονάχα απόψε ας βγούν!”

 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/peri-eleutherias#ixzz40sdNOkMD

Στην αντεπίθεση

121

Όταν το Σύστημα κλιμακώνει τις επιθέσεις του, σημαίνει ότι πάμε καλά. Όταν περνάμε στην αντεπίθεση, ακόμη καλύτερα.

Ως φαίνεται, το κυβερνητικό σχήμα αδυνατεί να δώσει στον Ελληνικό Λαό άρτο, σύμφωνα με τις προεκλογικές εξαγγελίες του. Μπροστά στα αδιέξοδα της ατολμίας την οποίαν επιδεικνύει ως προς την εξωτερική διαπραγμάτευση, επιλέγει να δώσει θεάματα. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ακολουθεί τα βήματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Το τρένο της ρήξης και ανατροπής αργεί. Οι συνιστώσες αδημονούν. Ας πάρουν αντιφασισμό να ξεθυμάνουν.

Οι διαρκείς προκλήσεις από το μακρύ χέρι του Συστήματος, τους «γνωστούς-αγνώστους» για τις δυνάμεις καταστολής, κατά τις τελευταίες εβδομάδες, οι τρομοκρατικές επιθέσεις. η κυνική ομολογία της αστυνομικής διοίκησης όπως αποκαλύφθηκε δημόσια στην Βουλή (είσαστε μόνοι σας, πιάστε εσείς και φέρτε τους τρομοκράτες), η θρασύτητα και η παρανομία της Βουλευτού Κατριβάνου, του Δημάρχου της Πάτρας, και άλλων σταλινικών απολιθωμάτων, δείχνουν ότι η Χρυσή Αυγή έχει αυξημένη απήχηση στην κοινωνία η οποία δεν καλύπτεται ούτε από τις ηχηρώς στημένες δημοσκοπήσεις, ούτε από τους ψιθύρους συμπλεγματικών «χωρικών».

Η Χρυσή Αυγή, και μόνον αυτή, ενοχλεί τους εργατοπατέρες που επί δεκαετίες καννιβάλιζαν τους Έλληνες. Τους συνδικαλιστές που τόσο αγαπούσαν τους ανέργους και τους φτωχούς, ώστε κατασκεύαζαν συνεχώς νέους ανέργους και νέους φτωχούς. Τους προστάτες των εργαζομένων που τόσο προστάτευσαν την εργατιά ώστε να την εξουδετερώσουν βιολογικά. Η τουλάχιστον έτσι νόμιζαν, μέχρι την δυναμική είσοδο στην πολιτική της Χρυσής Αυγής.

Ετοιμάζουν ένα νέο 2013 για να αποτρέψουν τις διαρροές από τα Αριστερά, όπως η ΝΔ που έβλεπε τις διαρροές προς την Χρυσή Αυγή από τα Δεξιά; Ίσως. Στο σκηνικό της μετωπικής αντιπαράθεσης το οποίο εμφανώς πλέον στήνεται, η Χρυσή Αυγή απαντά και πάλι με εξαιρετική αυτοσυγκράτηση. Γνωρίζει ότι οι δυνάμεις της εθνοδιάλυσης θέλουν να οδηγήσουν το πολιτικό παιχνίδι σε μια σύγκρουση «των άκρων» ώστε να θέσουν στο περιθώριο το μαζικό, λαϊκό εθνικιστικό κίνημα Έχουμε πει και δεν θα κουραστούμε να το λέμε. «Αριστερά» και «Δεξιά», και τα αποτυχημένα κόμματα της Μεταπολιτευτικής κλεπτοκρατίας, διχάζουν. Η Πατρίδα ενώνει. Οι Έλληνες Εθνικιστές στεκόμαστε πέραν της Αριστεράς και της Δεξιάς, πάνω από τεχνητές πολώσεις, μακριά από ξενοκίνητες διαμάχες που αιματοκύλησαν τον Ελληνικό Λαό. Αυτό δεν σημαίνει ότι απέναντι στην παρακρατική επιθετικότητα απεμπολεί το δικαίωμά της να προστατέψει τον δίκαιο και νόμιμο Αγώνα της και τους Αγωνιστές της.

Η αντίδραση των κομμουνιστικών απολιθωμάτων, δείχνει ότι η δύναμή μας βρίσκεται εκεί όπου χτυπάει η καρδιά της Ελλάδας, στις γραμμές των αγρίως κυνηγημένων Ελλήνων. Ό,τι και να πουν, ό,τι και να κάνουν, έχουμε δίκιο και η ίδια η ζωή το αποδεικνύει.

Εχθροί και «φίλοι» θέλουν να μας «προφυλάξουν» από την διάδοση των θέσεών μας στην Κοινωνία. Τους διαψεύδουμε. Μέσα και έξω από την Βουλή, μέσα και έξω από τις φυλακές, μέσα και έξω από το χώμα, Έλληνες στην Ζωή και στον Θάνατο.

Οι εχθροί μας, μας βλέπουν παντού. Είμαστε οι ερινύες τους. Οι νικητές με τα σταθερά καθεστώτα εβδομήκοντα ετών  βλέπουν παντού την απειλή της ανατροπής του ψέμματός τους, ακόμη και στον χλοοτάπητα ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου.

Παρακολουθούν, φακελώνουν, κρατούν αρχεία δεκαετιών με κείμενα, ομιλίες, συζητήσεις, φωτογραφίες.

Θέλουν να θυμούνται και να αναμασούν το παραμύθι τους, αλλά έχουν την απαίτηση να ξεχάσουμε τι έκαναν τα ιερά τους γελάδια, οι Μπελογιάννηδες και οι Βελουχιώτιδες στον Μελιγαλά, στον Φενεό, στην Στυμάγκα,  στην Αθήνα του 2008, στην Μαρφίν, στο Νέο Ηράκλειο, στο Μαρούσι, παντού απ’ όπου πέρασαν οι εγκληματικές τους συμμορίες, με τους Αριστερούς δολοφόνους και τις αγγλικές λίρες.  Θέλουν να αναμασούν την παλιωμένη τσίχλα του «φασισμού» για να κάνουν τον λαό να ξεχάσει ότι οι ίδιοι είναι οι ξενόδουλοι, αυτοί που λένε τα Γιαβόλ και εκχωρούν την εθνική μας κυριαρχία.

Έναν αντίπαλο έχει το εθνικιστικό κίνημα. Και θα δανειστώ για να τον περιγράψω μια φράση του πρώην πρωθυπουργού, άμυαλου και εμπαθούς διώκτη της Χρυσής Αυγής. Αναφερόμενος στους γλιτσερούς καπιταλιστές και κομμουνισταράδες συμβούλους του, τους Λαζαρίδηδες και τους Μουρούτηδες, που του υπαγόρευσαν και του υπαγορεύουν την πολιτική του, τους αποκαλεί «εντοιχισμένους». Η Χρυσή Αυγή πρέπει να αφήσει στην μιζέρια τους τους «εντοιχισμένους», τους εμμονικούς,  τους υπερεπαναστάτες, όσους αμπελοφιλοσοφούν και επικρίνουν αλλά είναι απόντες από τους αγώνες της, όσους την βλέπουν ως σημαία ευκαιρίας και πεδίο προσωπικών στοιχημάτων, όσους θέλουν να εκμεταλλευτούν τους αγώνες των αγνών και έντιμων αγωνιστών της. Είναι λίγοι απέναντι στην Ιστορία και τις απαιτήσεις της Πατρίδας. Είμαστε ενωμένοι και δυνατοί.

Απέναντι στα ζόμπι της Αριστεράς και τους νεκροζώντανους της Δεξιάς, απέναντι στους λωποδύτες και τις εγκληματικές συμμορίες που πίνουν το αίμα του Λαού μας. Δίπλα στους Έλληνες. Σε όλους τους Έλληνες. Μαζί για έναν κοινό σκοπό. Την Ελλάδα που θέλουμε, την Ελλάδα του Αύριο, την Ελλάδα που ανήκει στους Έλληνες. Μέχρι την Νίκη-Ζήτω η Νίκη.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ

933__article__large

(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, Φ.933, 17-6-2015)

Οσία Φιλοθέη (†19 Φεβρουαρίου 1589)-Η Κυρά των Αθηνών

filothei-gifΑνάμεσα στο πλήθος των νεομαρτύρων που πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της πίστης και της λευτεριάς, ξεχωριστή θέση κατέχει η «Κυρά των Αθηνών», η γνωστή σε όλους, αγία Φιλοθέη. Γεννήθηκε στην τουρκοκρατούμενη Αθήνα στα 1522 και ανήκε στην επιφανή οικογένεια των Μπενιζέλων. Ο πατέρας της, Άγγελος, που ήταν λόγιος και προύχοντας, και η μητέρα της, Συρίγα Παλαιολογίνα, την απέκτησαν μετά από πολλή προσευχή, αφού για χρόνια δεν μπορούσαν να τεκνοποιήσουν. Μεγάλωναν την μικρή Ρηγούλα (το κοσμικό της όνομα ήταν Παρασκευή), με πολλή αγάπη, προσφέροντάς της την καλύτερη δυνατή μόρφωση, αλλά και πίστη. Προκειμένου να την γλιτώσουν από τα χέρια των τούρκων, που έπαιρναν τα νεαρά κορίτσια στα χαρέμια τους, την πάντρεψαν χωρίς την θέλησή της στα 14 χρόνια της, με έναν πολύ μεγαλύτερό της άρχοντα, ο οποίος της φερόταν βάναυσα. Η αγία, που εξαρχής ήθελε να γίνει μοναχή, υπέμενε προσευχόμενη για τρία χρόνια, μέχρι τον ξαφνικό θάνατο του συζύγου της. Ήταν 17 ετών, όμορφη και πλούσια, και πολλοί νέοι την ζήτησαν σε γάμο. Εκείνη, όμως, αφιερώθηκε σε αγαθοεργίες, προσπαθώντας να απαλύνει τον πόνο των σκλαβωμένων Ελλήνων. Μετά τον θάνατο των γονέων της, και έπειτα από όραμα, έχτισε ναό και μονή προς τιμήν του αποστόλου Ανδρέα. (Το εκκλησάκι σώζεται μέχρι σήμερα στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών). Εκάρη μοναχή με το όνομα Φιλοθέη και την ακολούθησαν οι υπηρέτριές της, καθώς και πολλές νέες, με αποτέλεσμα η μονή να αριθμεί σε σύντομο χρονικό διάστημα περί τις 200 μοναχές! Παράλληλα με την πνευματική καθοδήγηση των αδελφών (εφόσον ήταν ηγουμένη) ανέπτυξε πλούσια φιλανθρωπική και εθνική δράση, όπου αφιέρωσε όλη την πατρική και προσωπική της περιουσία. Ίδρυσε σχολεία, νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, ξενοδοχεία, εργαστήρια εκμάθησης υφαντικής και κεντήματος. Σ’ αυτήν έβρισκαν καταφύγιο και περίθαλψη όλοι οι κατατρεγμένοι και κυρίως οι Ελληνίδες, σκλάβες των τούρκων που πιέζονταν να αλλαξοπιστήσουν, τις οποί- ες φυγάδευε στα νησιά, ενώ ταυτόχρονα διέθετε με- γάλα ποσά για την απελευθέρωση των αιχμαλώτων. Οι ανύπαντρες κοπέλες φοιτούσαν στα σχολεία και τα εργαστήρια, και κατόπιν προικίζονταν από την αγία, στον γάμο τους. Επιπλέον, ίδρυσε παραρτήματα και μετόχια στο Χαλάνδρι, τα Πατήσια, το Ψυχικό και την Καλογρέζα. Το Ψυχικό πήρε την ονομασία του λόγω του «ψυχικού» που έκανε η οσία, να ανοίξει ένα πηγάδι στην περιοχή, για να ξεκουράζονται οι κατάκοποι αγρότες, διότι το νερό στην Αθήνα ήταν λιγοστό. Στην αγία Φιλοθέη οφείλει το όνομά της και η περιοχή της Καλογρέζας, λόγω της μονής που είχε ιδρύσει εκεί. Το εθνικό και θρησκευτικό της έργο διαδόθηκε και πέρα από τα όρια της πατρίδας μας. Σώζεται η αλληλογραφία της με την Γερουσία της Βενετίας (1583) από την οποία ζητούσε οικονομική βοήθεια. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι οθωμανοί εξοργίστηκαν με την δράση της αγίας. Την συνέλαβαν και την οδήγησαν στον βοεβόδα της Αθήνας. Εκείνος έδωσε εντολή να την φυλακίσουν και να λεηλατήσουν την μονή. Όταν παρουσιάστηκε μπροστά του, τον αντιμετώπισε με γενναιότητα, ακλόνητη στην πίστη της. Αφού διαπίστωσε ότι ήταν αδύνατον να την πείσει να αλλαξοπιστήσει, διέταξε να την βασανίσουν και να την θανατώσουν. Σώθηκε όμως, χάρις στην παρέμβαση των προκρίτων της Αθήνας, που έδωσαν χρήματα για να την απελευθερώσουν. Η αγία συνέχισε ακούραστη το έργο της. Οι τούρκοι όμως, αφού δεν μπορούσαν να την πλήξουν φα- νερά, λόγω της φήμης της, ενήργησαν με άλλον τρόπο. Την παραμονή της 3ης Οκτωβρίου 1588, εορτή του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, πολιούχου των Αθηνών, η αγία με κάποιες μοναχές έκαναν αγρυπνία στο μετόχι τους, τον Άγιο Ανδρέα στα Πατήσια. Εξαγριωμένοι τούρκοι εισέβαλαν στον ναό, άρπαξαν την αγία, την μαστίγωσαν και την εγκατέλειψαν μισοπεθαμένη έξω από την μονή. Έξω από τον ναό σώζεται η κολώνα, όπου η οσία δέθηκε και μαστιγώθηκε. Ο μοναχές της την μετέφεραν στην κρύπτη της, στην Καλογρέζα. Εκεί υπέκυψε στα τραύματά της στις 19 Φεβρουαρίου 1589. Το τίμιο λείψανό της φυλάσσεται σε ασημένια λάρνακα στον Μητροπολιτικό ναό Αθηνών, ενώ το όνομά της δόθηκε στο προάστιο της Φιλοθέης το 1936, όταν βρέθηκε η κρύπτη της Αγίας στην περιοχή. Η αγία Φιλοθέη θα πρέπει να αποτελεί πρότυπο και πηγή έμπνευσης για την σύγχρονη Ελληνίδα. Η καρδιά της φλεγόταν από αγάπη για τον Χριστό και την Ελλάδα σε τέτοιο βαθμό, που υπερέβη την γυναικεία φύση της και προσέφερε ένα τεράστιο έργο σε μια εξαιρετικά δύσκολη εποχή. ΙΟΥΣΤΙΝΗ Μ.

Απολυτίκιον

Οσίων την έλλαμψιν, εισδεδεγμένη σεμνή, την πόλιν εφαίδρυνας, των Αθηναίων τη ση, ασκήσει και χάριτι, συ γαρ εν ευποιίαις, διαλάμπουσα Μήτερ, ήθλησας δι’ αγάπην, ευσεβώς του πλησί- ον διό σε, ω Φιλοθέη, Χριστός εδόξασε.

agia-filothei_benizelou-home-1

Το σπίτι που μεγάλωσε η Αγία Φιλοθέη σώζεται μέχρι σήμερα στην Πλάκα και θεωρείται το παλαιότερο στην Αθήνα. Αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο δείγμα αρχοντικής κατοικίας των μεταβυζαντινών χρόνων. Ανακαινίστηκε από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών (με πρωτοβουλία του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου) και σύντομα θα λειτουργήσει ως μουσείο. Την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί ο αγιασμός των εγκαινίων.

(Eφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.188)

Διαβάστε στο φύλλο 188 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

Διαβάστε στο φύλλο 188 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • «ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»: Εμπαιγμός από την Νέα Δημοκρατία
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Ιωάννης Χατζηθεοδοσίου, Πρόεδρος Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών: «Βρισκόμαστε σε Εμπόλεμη Κατάσταση»
  • ΓΝΩΜΗ: Ο «διεθνής» Ελληνας δημοσιογράφος, Τάκης Θεοδωρακόπουλος, γράφει αποκλειστικά για την «ΕΜΠΡΟΣ»: «Ο Τραμπ δεν ακούει κανέναν»
  • «Χρυσαυγιάδα» made in USA
  • Γενοκτονία σε εξέλιξη: Οι «παράτυποι» έρχονται, οι Έλληνες φεύγουν
  • Μας χρειάζονται πολλοί Πάγκαλοι
  • «Fake News»: Τζορτζ Σόρος εναντίον Μαρίν Λεπέν
  • Οσία Φιλοθέη,  η Κυρά των Αθηνών
  • 21 Φεβρουαρίου 1913: «Τα πήραμε τα Γιάννενα»
  • Ο ελληνορωσικός πολιτιστικός δεσμός
  • Τώρα και πρόσφυγες από το… Νεπάλ!
  • Τουαλέτες και «τουαλέτες»

Εβδομαδιαία Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2017 και κάθε Σάββατο με 1.30 ευρώ

17 Φεβρουαρίου 1914: Βόρειος Ήπειρος – Γη Ελληνική!

Ξεκούραστα νέφη σκέπαζαν τον Ηπειρωτικό ουρανό, με έναν ορίζοντα, όπου το φως καταλάμβανε αρμονικά όλο και περισσότερο χώρο. Η γη που κάποτε τόλμησε να τρομάξει την ακμάζουσα Ρώμη, όταν οι υπόλοιποι Έλληνες λυσσομανούσαν μεταξύ των ιδίων, έμοιαζε ενωμένη. Φάνταζε ενιαία, υπό το εθνικό λάβαρο έπειτα από τόσους χειμώνες στην οθωμανική σκιά. Τίποτε δεν θα μπορούσε να κρατήσει την Ήπειρο ακρωτηριασμένη από τον εθνικό κορμό. Έμελλε να φτάσει το τέλος της πνευματικής δυστυχίας αυτών ή μάλλον έτσι πίστεψε ο κουρασμένος αετός.

Η Βόρεια Ήπειρος, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Ηπείρου, συνεπώς της υπόλοιπης Ελλάδας. Υπήρξε λίκνο του Ελληνικού πολιτισμού, εξ αρχαιοτάτων χρόνων, με τις επιτυχείς αποικίες να δίνουν την θέση τους σε ακμάζουσες κώμες και πόλεις επί Ρωμαίων, αλλά και Βυζαντινών. Υπήρξε οχυρή περιοχή, όπως και η υπόλοιπη Ήπειρος υπό τον Ελληνοσερβικής καταγωγής Γεώργιο Καστριώτη. Δεν άργησε όμως να κατακαεί από την Τουρκική λαίλαπα, επίσης. Παρέμενε στην υποτέλεια των Τούρκων, μέχρις που η Υψηλή Πύλη άρχισε να καταρρέει υπό το αβάσταχτο βάρος των εξεγερμένων της χερσονήσου του Αίμου και των εθνικών σκοπών αυτών.

Εν μέσω υπογείων συμφωνιών, Ελλάδα, Μαυροβούνιο, Βουλγαρία και Σερβία είχαν συνάψει μια άτυπη Βαλκανική Συμμαχία, η οποία θα αντιτίθεντο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πράγματι, επισήμως ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος κηρύχθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1912, με την Ελλάδα να προελαύνει αρχικώς προς την Μακεδονία, υπό την ηγεσία του διαδόχου Κωνσταντίνου, μιας και ο Ελ. Βενιζέλος επιθυμούσε ομοψυχία στο στράτευμα. Ο εθνικός στρατός καταλαμβάνει τελικώς την Θεσσαλονίκη, προλαμβάνοντας τον μαραθώνιο του Βουλγαρικού “συμμαχικού” στρατού που στόχευε στην οπωσδήποτε κατάληψη του στρατηγικού και εν μέρει βιομηχανοποιημένου λιμένα. Παράλληλα, δευτερευόντως είχε ξεκινήσει και η προέλαση προς την Ήπειρο. Τα Ελληνικά στρατεύματα ανακόπηκαν νότια των Ιωαννίνων, στο Μπιζάνι, όπου οι Οθωμανοί είχαν κατασκευάσει εκτενή οχυρωματικά έργα, πρώιμο δείγμα της θανατηφόρου αμυντικής στρατηγικής που εφαρμόστηκε στον μετέπειτα “Μεγάλο Πόλεμο”. Με την επιτυχία των στόχων του Θεσσαλικού-Μακεδονικού Μετώπου, περισσότερα στρατεύματα διατέθηκαν στην Ήπειρο, με αποτέλεσμα την κατανίκηση της Μάχης του Μπιζανίου, με την παράδοση των εντόπιων Τουρκικών δυνάμεων στις 6 Μαρτίου 1913. Η σταδιακή κατάληψη ολόκληρης της Ηπείρου ακολούθησε με ιδιαίτερη ευκολία.

Στις 5 Νοεμβρίου του 1912, ο εθνικά και στρατιωτικά ενεργός ταγματάρχης της Χωροφυλακής Σπύρος Σπυρομήλιος, είχε παρατόλμως αποβιβαστεί με 200 εθελοντές στην Β. Ήπειρο, έχοντας καταλάβει την πόλη της Χιμάρας και την ευρύτερη περιοχή. Ο ίδιος, βαπτισμένος στην τέχνη του ανορθόδοξου πολέμου είχε υπηρετήσει ως άτακτος τόσο στην Μακεδονία, με πλούσια δράση ως Μακεδονομάχος, όσο και την Ήπειρο. Κατάφερε να εμπεδώσει την κυριαρχία της δύναμης του, αντιμετωπίζοντας σώματα Αλβανών άτακτων, προασπίζοντας τα εθνικά συμφέροντα, την περίοδο που ο Ελληνικός στρατός βρισκόταν καθηλωμένος στο Μπιζάνι. Η γενναία πράξη του Σπυρομήλιου έφερε εις πέρας την δημιουργία ενός προκεχωρημένου προγεφυρώματος ασφαλείας στην Β. Ήπειρο, ώστε να εμποδίσει τυχόν κατάληψη της περιοχής από τρίτη, συμμαχική ή μη δύναμη. Επιπροσθέτως, επιχειρήθηκε η παρακώλυση του κινήματος των Αλβανών που με Ιταλικό δάκτυλο επιθυμούσαν ξεχωριστό κράτος, διαπράττοντας εγκλήματα κατά των εντόπιων Ελλήνων. Τέλος, ο Σπυρομήλιος επέτυχε την ομαλή άφιξη των τακτικών Ελληνικών στρατευμάτων στην Β. Ήπειρο, κατά τις αρχές του 1913.

Η παρέλευση των Βαλκανικών Πολέμων βρήκε την Β. Ήπειρο υπό Ελληνική κατοχή, όμως βάσει των Συνθηκών του Λονδίνου και Βουκουρεστίου, προβλεπόταν η δημιουργία Αλβανικού κράτους, του οποίου κομμάτι θα αποτελούσε και η καθ’όλα Ελληνική Β. Ήπειρος. Ο Σ. Σπυρομήλιος έχοντας αντιληφθεί την τροπή των συνομιλιών με τις Μεγάλες Δυνάμεις, κοινοποιεί επανειλημμένως την δυσαρέσκεια του εντόπιου πληθυσμού σε τυχόν παράδοση της Β. Ηπείρου στο νεοϊδρυθέν Αλβανικό πριγκιπάτο. Στις 9 Φεβρουαρίου 1914, αρνείται να πειθαρχήσει σε εντολή απομάκρυνσης του από την Χιμάρα, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί λιποτάκτης από το σώμα που με υπέρμετρη υπερηφάνεια υπηρέτησε, αφού εκδόθηκε απόφαση σύλληψης του. Δίχως χάσιμο χρήσιμου χρόνου, επικοινώνησε με τους Μητροπολίτες Βασίλειο Δρυϊνουπόλεως και Σπυρίδωνα Βέλλας και Κονίτσης, συμβουλεύοντας τους να κηρύξουν την αυτονομία των περιοχών τους, όπως ο ίδιος θα πράξει, καθώς ο Ελληνικός Στρατός αποχωρούσε.

Πράττοντας με τρόπο αξιοθαύμαστο, χωρίς προεργασία, ο Σπυρομήλιος είχε πάρει μια απόφαση σημαντική. Έθεσε κατά μέρος όποιες προσωπικές φιλοδοξίες, περί καριέρας ο λόγος· προτιμώντας το ιδανικό χρέος προς το Έθνος, αντί ενός ταπεινωτικού κομφορμισμού στην κρατική του υποτέλεια, εφόσον αυτή δεν εξυπηρετούσε τα πηγαία δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών. Κατήργησε γραφειοκρατικώς την Ελληνική στρατιωτική διοίκηση επί της Χιμάρας, κηρύττοντας την αυτονομία. Διπλωματικά αδιάφορος, μα ηθικά αγνός υπηρέτης των φυλετικών του υποχρεώσεων παρέμεινε εκεί. Έτοιμος να σκοτώσει, αλλά και να σκοτωθεί.

“Αι Ελληνικαί αρχαί καταργούνται και αυταί αι οποίαι ελειτούργουν μέχρις σήμερον θα λειτουργούσι εν ονόματι της Αυτονόμου Ηπείρου. Ο Ελληνικός Στρατός ο οποίος πρόκειται αποχωρήσει, θα θεωρείται πάντοτε ο εθνικός ημών στρατός, ον θα περιμένωμεν ως ελευθερωτήν.”

Πένθος και οργή πλημμυρίζει ανεξαιρέτως, σε κάθε πόλη ή χωριό. Σε κάθε οικία, το αίσθημα του φόβου γεμίζει τις καρδιές των ξεχασμένων Ηπειρωτών του βορά, καθώς ήταν πλέον παραδομένοι στις διαθέσεις των Αλβανών. Η 17η Φεβρουαρίου είχε καθοριστεί ως η ημέρα παράδοσης της Κορυτσάς στην Αλβανική χωροφυλακή, ενώ θα ακολουθούσαν οι υπόλοιπες εστίες του αλύτρωτου Ελληνισμού. Παραταύτα, κάποιος γενετήσιος ζήλος ωθούσε το αίμα των εντόπιων, όσο και αξιωματικών που υπηρετούσαν στην Β. Ήπειρο. Σε έναν αναβρασμό, σε μία διλληματική θέρμη που τους καθιστούσε έρμαια των αρχέγονων ενστίκτων τους. Οι κατασταλτικές επιδιώξεις και απειλές του Ελληνικού κράτους υπήρξαν μάταιες, με αποκορύφωμα την ανυπακοή του Αντισυνταγματάρχη Δ. Δούλη προς τις πιέσεις του Παλατιού. Ακόμη, αγνοώντας τις κυβερνητικές συμβουλές, ο καταγόμενος από το Αργυρόκαστρο Γεώργιος Χρηστάκης-Ζωγράφος, απαντώντας στο αγωνιστικό κάλεσμα της Πανηπειρωτικής Συνέλευσης, καταφθάνει στις 15 Φεβρουαρίου, αποδεχόμενος την πολιτική ηγεσία της Αυτόνομης Πολιτείας της Β. Ηπείρου. Καθώς αυτή εκφράστηκε ατύπως τις προηγούμενες ημέρες και επισημοποιήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου, μαζί με τις απαιτούμενες πολιτικές και διπλωματικές ενέργειες, των οποίων ο Ζωγράφος ήταν γνώστης, ως έγκριτος διπλωμάτης.

Η σύσταση της Αυτόνομης Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου συντέλεσε ως ένα γεγονός, στο οποίο η Ελληνική κυβέρνηση ήταν εξ αρχής αρνητική, έως και επιθετική, καθώς η φημολογούμενη στήριξη της στους “στασιαστές” έπληττε το διπλωματικό της κύρος. Η Προσωρινή Κυβέρνηση είχε δημιουργηθεί και κοινοποιηθεί προς της Μεγάλες Δυνάμεις, ενώ προετοιμαζόταν για την αντιμετώπιση των επερχόμενων Αλβανών. Η υποστολή της Ελληνικής σημαίας στα διοικητικά κέντρα της Πολιτείας υπήρξε τελετουργική και συνάμα καταθλιπτική, ενώ η έπαρση του Ελληνογενούς λάβαρου της νέας Πολιτείας απετέλεσε είδος αναγκαίου φαρμάκου και φορέας ελπίδας, ώστε να καταφέρουν οι πληγωμένοι στρατιωτικοί και κάτοικοι να γεμίσουν στα στήθια τους.

Η ανάσες στέρευαν, καθώς οι πνεύμονες με δυσκολία μπορούσαν να ακολουθήσουν τους αιμοσταγείς χτύπους της καρδιάς. Χτύποι, που ξαφνικά συγχύσθηκαν με τις μελωδικές νότες των πολεμικών εργαλείων.

Σκοποί της Αυτόνομης Πολιτείας ήταν η προστασία του Ελληνικού πληθυσμού της Β. Ηπείρου, ενώ αναγνωρίζοντας την Ελληνική βιολογική ταυτότητα των ιθαγενών μουσουλμάνων, υποσχόταν δικαιωματική ισότητα στους “εξισλαμισμένους αδελφούς”. Κυριότερα, εφόσον η πολυπόθητη ένωση με το Ελληνικό κράτος διαφαινόταν αδύνατη, η Πολιτεία αγωνιζόταν για την κατοχύρωση αυτόνομου καθεστώτος, έστω εντός του Αλβανικού κράτους, με αυξημένες τοπικές αρμοδιότητες και δικαιώματα. Η διαφύλαξη της Ελληνικής ταυτότητας και κουλτούρας με κάθε μέσο.

Την 1η Μαρτίου 1914, τα τελευταία Ελληνικά στρατεύματα αποχωρούν από την Β. Ήπειρο, ενώ η περιοχή της Κορυτσάς παραδίδεται στην Αλβανική χωροφυλακή. Ταυτόχρονα, υπό την Πολιτεία έχουν σχηματιστεί ένοπλες ομάδες Βορειοηπειρωτών με την ονομασία “Ιεροί Λόχοι”, για την άμυνα των Αυτόνομων περιοχών, αφού σαν άλλοι Ιερολοχίτες αγωνίζονταν ξεχασμένοι από σύμμαχους, έχοντας στραμμένο το βλέμμα, μονάχα έμπροσθεν, έναντι της Τουρκαλβανικής απειλής. Οι συμπλοκές σύντομα γενικεύτηκαν, με τους αυτονομιστές να κατατροπώνουν τις απείθαρχες ορδές των Αλβανών, που μονάχα η Ολλανδο-αυστριακή στρατιωτική ηγεσία τους, έφερε εις πέρας την μετατροπή τους σε “τακτικά” σώματα. Η Κορυτσά κατελήφθη έπειτα από εξέγερση των κατοίκων της, όμως Αλβανικές ενισχύσεις την ανακατέλαβαν διώκοντας πλήθος Ελλήνων. Οι Βορειοηπειρώτες, πάντως είχαν επιφέρει καίρια πλήγματα εις βάρος των Αλβανών. Οι όλες συνθήκες, έπειτα από εξωτερικές πιέσεις, οδήγησαν στην αναγνώριση της αυτονομίας της Β. Ηπείρου, μαζί με τα δικαιώματα που επιζητούσε η Ελληνική πλευρά, εντός του Αλβανικού κράτους, κατά το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας στις 4 Μαΐου 1914.

Με το ξέσπασμα του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου τα τέλη του Οκτωβρίου, υποκινούμενες από Νεότουρκους αναταραχές ξεσπούν στα Τίρανα, με τις Μεγάλες Δυνάμεις να επιτρέπουν την είσοδο του Ελληνικού Στρατού εκ νέου στην Β. Ήπειρο, για την προστασία του τοπικού πληθυσμού. Η Αυτόνομη Πολιτεία της Β. Ηπείρου έπαψε να ισχύει με την είσοδο και την παράδοση της διοίκησης στον Ελληνικό Στρατό. Κατά το τέλος του Πολέμου, η Β. Ήπειρος επιδικάστηκε στην Αλβανία, έπειτα από Ιταλικές πιέσεις, αναγκάζοντας τον Εθνικό Στρατό σε δεύτερη υποχώρηση, χωρίς να έχει υποστεί ήττα. Το μέλλον προδιαγραφόταν οδυνηρό, με τους Βορειοηπειρώτες να παρακολουθήσουν κι άλλη μάταιη άφιξη του αδελφικού στρατού τους κατά την Ελληνική προέλαση στην Αλβανία, το 1940.

Ουδεμία φιλία ή συμμαχία δεν στάθηκε ικανή, ώστε να ενώσει την Β. Ήπειρο με την υπόλοιπη Ελλάδα. Η Ιταλική διπλωματία, η οποία επεδίωξε και επέτυχε την δημιουργία του Αλβανικού κρατικού μορφώματος, ως ένα πελατειακό προτεκτοράτο της Ρώμης, δεν μπορεί να σταθεί ως το εξιλαστήριο θύμα της παταγώδους πολιτικής ήττας του Ελληνικού κράτους. Ο Εθνικός Διχασμός, με τις δημοκρατικές ατέλειες αποτελούν σημαίνοντες λόγους για την παραπάνω αποτυχία. Ο διαχωρισμός βάσει σαθρών πολιτικών ιδεολογημάτων “Μοναρχισμού” και “Βενιζελισμού” επέφερε, ή μάλλον διαιώνισε και αναπαρήγαγε την πολιτική ανικανότητα που διέπει τον Έλληνα, μέχρις των ημερών μας. Αντίθετα, η θέληση και η δύναμη που επέδειξαν οι μαχητές της Β. Ηπείρου, πρέπει να αποτελεί κληρονομιά και θετικό αποτέλεσμα προς εξέταση.

Τι κι αν το άρμα του Ήλιου φάνηκε τόσες φορές στον ουρανό.
Κι αν ξεγέλασε με το φωτοφόρο άστρο του τόσες φορές τον σκοτεινό τον θόλο.
Ο απόκληρος, ο ξεπεσμένος.
Άλλες τόσες το Άστρο έπεσε,
Χαμένο..– Προδομένο.

Τα λόγια του Σπυρομήλιου μένουν να αιωρούνται, στοιχειώνοντας τις νεανικές ψυχές, που συλλογίζονται τον αγώνα του· πιέζοντας αυτές να πειθαρχήσουν στις δικές του ιαχές, που όχι και τόσο διαφέρουν από τις σύγχρονες αυτών.

“Σας εξορκίζω Χειμαρριώται να πειθαρχήτε εις τον Αρχηγόν υπακούοντες εις την Αυτόνομον Ήπειρον. Επικαλούμαι την βοήθειαν του Θεού και την ανεγνωρισμένην ανδρεία υμών.

Η Αυγή προδόθηκε. Όμως, απόρροια αυτής της προδοσίας μπορεί να σημαίνει μονάχα ολική Αντεπίθεση!

Αυτόνομη Β. Ήπειρος – 17 Φεβρουαρίου 1914, Αργυρόκαστρο

Διαβάστε επίσης: Η Χρυσή Αυγή τίμησε την επέτειο Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου – Φωτορεπορτάζ, Βίντεο