Διαβάστε το Σάββατο 14 Ιανουαρίου στην Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

01-24á.qxp

  • ΚΥΠΡΟΣ – ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
  • Επιστολή Ν.Γ. Μιχαλολιάκου στον ΠτΔ για το Κυπριακό
  • ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Διαγράφονται τα ονόματα των Στρατοπέδων
  • Κ. ΜΙΧΑΛΟΣ: Συνέντευξη του Προέδρου του ΕΒΕΑ
  • ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ: Χρήστος Παππάς: «Θα ξαναπάω στην Κακαβιά»
  • ΛΙΝΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ – Βουλευτής Αμμοχώστου Ε.ΛΑ.Μ.: «Ενιαίο κράτος, η μοναδική λύση για την Κύπρο»
  • Το «καρφί» των Ιμαλαΐων
  • ΙΣΤΟΡΙΑ: Η εκστρατεία στην Μεσημβρινή Ρωσία
  • Περί φόβου
  • Εκατόμβη Ελλήνων λόγω του μνημονιακού ψύχους
  • Ο νεομάρτυς Άγιος Γεώργιος εν Ιωαννίνοις
  • «…ου μ’ εθέσπισεν οικείν Απόλλων»

Εβδομαδιαία Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2017 και κάθε Σάββατο με 1.30 ευρώ

ΚΥΠΡΙΑΚΟ – Λύση σε νέες βάσεις

Το πρόβλημα του Κυπριακού έχει γίνει θρυλικό: έχει γίνει «Κυπριακό», όπως το «Μεσανατολικό». Το πιο πιθανό είναι ότι θα εξακολουθήσει να παραμένει ανοιχτό. Η περιοχή μας θα είναι πάντοτε ρευστή όσο δεν υπάρχει μια δυνατή αυτοκρατορία να συνέχει τις δυο πλευρές του Αιγαίου. Μέχρι τότε, ενόψει του νέου κύκλου διαπραγματεύσεων για το ζήτημα, και με δεδομένη την αστάθεια της γείτονος και την ανακατάταξη η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη στα σύνορα της Μικρασιατικής ακτής, είναι η ώρα να δρομολογηθεί σε νέες ράγες η λύση του Κυπριακού. Πώς; Με πρωτοβουλίες που θα εμπλέκουν την ενδιαφερομένη για την στήριξη των συμφερόντων της στην περιοχή, Ρωσία.

Είναι αντικειμενικά μη αποδεκτό να βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ένα ευρωπαϊκό κράτος, κατεχόμενο από ένα άλλο κράτος και μάλιστα μη μέλος. Ούτε να υπάρχει ευρωπαϊκό κράτος με «εγγυήτριες δυνάμεις» της ελευθερίας και ανεξαρτησίας του. Αυτή είναι όμως η σκληρή πραγματικότητα στην Κύπρο. Καμία απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν μπόρεσε να επιβάλλει την «δίκαιη λύση», είτε γιατί οι ελλαδικές κυβερνήσεις ήσαν άβουλες και δειλές, είτε επειδή η τουρκία κρατούσε ισχυρό το όραμα της εξάπλωσης και της κατοχής που ρέει στο αίμα του Μογγόλου, είτε γιατί η άλλη «εγγυήτρια» Αγγλία είχε πολύ ισχυρά συμφέροντα στο νησί ώστε να μην επιθυμεί να εγκαταλείψει το τελευταίο ξόανο της αυτοκρατορικής επιβολής της στην Μεσόγειο.

Όμως, με την τουρκία σε διαδικασία αποσταθεροποίησης, με τον Ερντογάν να συνεχίζει τους λεονταρισμούς επιχειρώντας να αποκρύψει τους ισχυρούς εσωτερικούς κλυδωνισμούς, η ανασυγκροτημένη Ρωσία θα μπορούσε να επέμβει διπλωματικά χρησιμοποιώντας το Κυπριακό ως εργαλείο διαπραγμάτευσης για οποιαδήποτε βοήθεια θα ήθελε ο Ερντογάν να λάβει από την μεγάλη άρκτο, προκειμένου να διατηρήσει την εξουσία του. Το τελευταίο είναι εξάλλου κοινή επιθυμία Ερντογάν και Πούτιν ο οποίος προτιμά να συνδιαλέγεται με ισχυρές προσωπικότητες και αντίστοιχες «αυτοκρατορίες» όπως η ρωσική.

Η Ρωσία βοήθησε τον τούρκο πρόεδρο να διατηρήσει την εξουσία του μετά το πραξικόπημα του περασμένου καλοκαιριού. Μετά τις αλλεπάλληλες ήττες των τούρκων στην Συρία και την αποτυχία του Ερντογάν να ανατρέψει τον Ασαντ, ο νεοσουλτάνος βρίσκεται στο έλεος της Ρωσίας αλλά και του Ιράν και τρόπον τινά του ιδίου του Ασαντ. Τα εσωτερικά προβλήματα που αντιμετωπίζει και η προοπτική της δημιουργίας κουρδικού κράτους, βαραίνουν στις στρατηγικές προτεραιότητές του.

Βεβαίως η Ρωσία έχει ήδη προδώσει την Κύπρο, αφού η μεγαλόνησος δεν έλαβε την στήριξη που χρειαζόταν κατά την δική της οικονομική κρίση, παρά τις έως τότε άριστες σχέσεις με τα ρούβλια των ρώσων πλουτοκρατών. Χωρίς όμως το ρωσικό χρήμα, είναι βέβαιο πως θα βρισκόταν σε ακόμη χειρότερη θέση.

Πάντως η Κύπρος έχει ακόμη την συμπάθεια της Ρωσίας και πάνω σε αυτήν πρέπει αν οικοδομήσει το μέλλον της, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας της. Αυτό προφανώς δεν θα ευχαριστήσει τους Βρετανούς αλλά θα ελαττώσει την Δυτική απειλή στην περιοχή εις ό,τι αφορά την Ρωσία.

Αλλά και η τουρκία θα επωφεληθεί από την απόσυρση των στρατευμάτων της από το νησί. Τόσον οι αντιδικίες με τους γείτονές της όσον και οι αυξημένες ανάγκες της χώρας απέναντι στους τρομοκράτες, κάνουν την παρουσία των τουρκικών δυνάμεων χρησιμότερη στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης παρά στην βόρειο Κύπρο η οποία άλλωστε, ας μην γελιόμαστε, εξαρτάται ήδη ποικιλοτρόπως και θα εξαρτάται από την απέναντι ακτή, ακόμα και αν τα στρατεύματα κατοχής αποσυρθούν. Πέραν επομένως από τις εντυπώσεις, η Τουρκία δεν έχει πολλά να χάσει αποσυρόμενη από το νησί.

Εάν όπως δείχνουν τα πράγματα η προσέγγιση Άγκυρας-Μόσχας συνεχιστεί, η Ρωσία μπορεί να ζητήσει από την τουρκία να αποσυρθεί από την Κύπρο.

Καθώς η Τουρκία επιχειρεί να διασχίσει τις συμπληγάδες Κούρδων και Ισλαμικού κράτους, παραπαίοντας μεταξύ της αρχικής κοσμικής πολιτικής του Ερντογάν και της νεοοθωμανικής στροφής που πραγματοποίησε γίνεται φανερό  ότι η τουρκία του Ερντογάν ενδιαφέρεται περισσότερο για μια τιμητική, πολιτιστική επιρροή στο όνομα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στους τούρκους της διασποράς και τους τουρκογενείς πληθυσμούς, παρά για μια εδαφική εξάπλωση την οποίαν όπως απεδείχθη και με τους Κούρδους και με την Συρία, και ιδιαιτέρως συνεπεία της αποψιλώσεως των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων μετά το πραξικόπημα του περασμένου καλοκαιριού, δεν είναι σε θέση να πραγματοποιήσει.

Ο Ερντογάν εξέθρεψε ένα τέρας. Στήριξε οικονομικά και στρατιωτικά την συριακή αντιπολίτευση εκτός Συρίας, και την ποικιλόμορφη δραστηριότητα του ISIS, όπως κατήγγειλαν στελέχη της συριακής κυβερνήσεως κατά την επίσκεψή μας στην Δαμασκό τον περασμένο Μάιο, και έχουμε δημοσιεύσει στην ΕΜΠΡΟΣ. Αυτό το τέρας έρχεται τώρα να τον κατασπαράξει, πλήττοντας τον τουρισμό και την οικονομία της τουρκίας, επιστρέφοντάς την από την δημοφιλή κοσμικότητα μεταξύ των αραβικών πληθυσμών της Μεσογείου που ξεφάντωναν την Πρωτοχρονιά στην Κωνσταντινούπολη, στην τριτοκοσμική αστυνομοκρατία και την καταπιεστική στρατοκρατία.

Η τυχοδιωκτική πολιτική Ερντογάν και οι παρακρούσεις μεγαλείου που κατά καιρούς επιδεικνύει, οδηγούν τον ίδιο και την χώρα του σε περιπέτειες που είναι δυνατόν να εικάσουμε, αλλά όχι να προβλέψουμε πλήρως την έκταση και τον χρόνο εξελίξεώς τους. Οι τούρκοι βεβαίως θα ακολουθήσουν πρόθυμα τις πολιτικές Ερντογάν καθώς συσπειρώνονται γύρω από τον πρόεδρό τους σε καιρούς επιβουλής όπως αντιλαμβάνονται αυτήν των τρομοκρατικών επιθέσεων. Ήδη ο φιλοκυβερνητικός Τύπος κατηγορεί την CIA και ο ίδιος ο τούρκος πρόεδρος αισθάνεται προδομένος από τους συμμάχους του. Αυτό κάνει την πιθανότητα αντιπερισπασμών στην Θράκη και το Καστελόριζο, ιδιαιτέρως ορατή.

Ο ρόλος του νεοεκλεγέντος προέδρου των ΗΠΑ θα είναι εδώ σημαντικός, όχι ενεργά αλλά δια της απουσίας του. Εάν ο Ντόναλντ Τραμπ ακολουθήσει την πολιτική που υποσχέθηκε, αυτήν της μη αναμείξεως και του μέτρου στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, αντιτιθέμενος στο λόμπυ των όπλων και εναγκαλιζόμενος τους εμπόρους και την μεσαία αμερικανική τάξη των φιλόδοξων επιχειρηματιών, ο Ρώσος πρόεδρος έχει ανοιχτό τον δρόμο της κυριαρχίας στην ζεστή θάλασσα του Αιγαίου.

ΕIΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

πηγή

Είναι αριστεροί αυτοί;

Είναι αριστεροί αυτοί;

Άρθρο στην εφημερίδα “Εμπρός”

«Είναι αριστεροί αυτοί; Είναι αριστεροί και πλούσιοι ταυτόχρονα; Είναι αριστεροί και κυνηγάνε τους χαμηλοεισοδηματίες; Σιγά μην είναι αριστεροί.»

Μην μου πείτε ότι δεν ακούτε συχνά – πυκνά τέτοιες απορίες στον περίγυρό σας. Ο κόσμος φαίνεται να απορεί πως ο «προστάτης» του λαού, ο αριστερός, είπε τόσα ψέματα, προωθεί νέοφιλελεύθε-ρες πολιτικές και προστατεύει το Κεφάλαιο. Οι απορίες αυτές είναι αποτέλεσμα δεκαετιών ψεύδους και παραπλάνησης από τα ΜΜΕ. Φυσικά και είναι αυτοί οι αριστεροί!

Φυσικά και είναι αυτή η αριστερά! Αυτή ήταν πάντοτε. Μην ξεγελιέστε που άλλαξε επώνυμο κι από «κομμουνισμός» λέγεται τώρα «αριστερά». Μην ξεγελιέστε που άλλαξε ρούχα κι από το λαδί αμπέχονο φορά τώρα σακάκι Dior έστω κι αγραβάτωτο. Μην ξεγελιέστε που αντί να μιλάει τα ελληνικά με χωριάτικη προφορά (θυμάστε την Δαμανάκη;) μιλάει τα αγγλικά με «αγράμματη» προφορά. Η ίδια κομμουνιστική, στείρα κι αποτυχημένη ιδεολογία, που βύθισε στην ανέχεια και την δυστυχία όποιον λαό είχε την ατυχία να κυβερνήσει. Αυτή είναι.

Τι προωθεί η «πρώτη φορά αριστερά» στην Ελλάδα του 2017; Προωθεί διεθνισμό, κατάργηση των συνόρων, απάλειψη της ιστορικής μνήμης, κατάργηση της Εθνικής συνείδησης. Προωθεί ταξικό μοίρασμα της κοινωνίας, διαχωρισμό σε ελιτίστικη νομενκλατούρα, δηλαδή μια μειοψηφία με κομμουνιστική φρασεολογία αλλά δεξιές τσέπες που απολαμβάνει τα πάντα, και τον φτωχό λαό που ζει τρομοκρατημένος για το Αύριο. Συνθλίβει την οικονομική και επαγγελματική πρωτοβουλία. Τέλος, διώκει την θρησκεία και τα ήθη κι έθιμα του λαού.

Η ιδεολογία που εφαρμόζεται είναι ακριβώς η ίδια με την κομμουνιστική της Σοβιετίας. Μόνο κάποια εργαλεία διαφοροποιούνται ελαφρώς. Για παράδειγμα, ο κομμουνισμός χρηματοδοτούσε και χρησιμοποιούσε την «διεθνή τρομοκρατία» είτε αυτή ήταν κομμουνιστικής είτε αναρχικής γεύσης, ενώ η σημερινή αριστερά χρησιμοποιεί και χρηματοδοτεί την ισλαμική τρομοκρατία, είτε αυτή είναι μετριοπαθής είτε ακραία. Επίσης, στην παλαιότερου τύπου κομμουνιστική πρακτική, υπήρχε εκμηδενισμός της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και έλεγχος από το κράτος των πλουτοπαραγωγικών πόρων, ενώ στην νέα αριστερά, υπάρχει εκμηδενισμός της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και έλεγχος από το διεθνές κεφάλαιο (το νέο παγκόσμιο «κράτος») του πλούτου.

Δεν έχει απάνθρωπα γκούλαγκ σήμερα, αλλά απάνθρωπα τραπεζικά ιδρύματα, που προσπαθούν να φυλακίσουν ισόβια κάθε άνθρωπο. Οι πρώτοι κομμουνιστές έλεγαν την θρησκεία «όπιο των λαών», ξεθεμελίωναν εκκλησίες και ξύριζαν παπάδες. Οι νέοι κομμουνιστές, καταργούν τις θρησκευτικές εορτές, απαγορεύουν την πρωινή προσευχή στα σχολεία, χτίζουν τζαμιά και αποφλοιώνουν την Θρησκεία από το λαό, στο όνομα της δημοκρατίας. Η πρακτική διαφέρει ελαφρώς αλλά η ατζέντα είναι ίδια.

Θυμάστε που έλεγαν οι παλαιότεροι: «θα έρθουν οι κομμουνιστές να μας πάρουν τα σπίτια»; Ε, υπό το αριστερό, δήθεν προστατευτικό για το λαό κράτος, ήδη περίπου 900.000 συμπατριώτες μας έχασαν την περιουσία τους σε πλειστηριασμούς. Πάνε περίπατο τα ψέματα περί προστασίας πρώτης κατοικίας, περί προστασίας του λαού από το κεφάλαιο, κλπ. Βλέπετε όπως έλεγε ο Λένιν: «η αλήθεια είναι μικροαστική συνήθεια». Όπως και τότε έτσι και τώρα, οι κομμουνιστές χρησιμοποιούν το ψέμα και την ελπίδα για να χειραγωγούν τις μάζες.

Γι αυτό σας λέω. Μην απορείτε. Μην μπερδεύεστε. Στην κυβέρνηση που μας κυβερνάει, δεν υπάρχει κανείς με τα μούσια του Βελουχιώτη αλλά όλοι τους είναι τέκνα της ίδιας ιδεολογίας που πουλάει τρίχες στο λαό. Μιλάνε για δημοκρατία αλλά απαξιώνουν κι αδιαφορούν για την θέληση του λαού, όπως τρανά απέδειξαν με το δημοψήφισμα. Μιλάνε για κοινωνική δικαιοσύνη και εξαθλιώνουν το σύστημα υγείας, το συνταξιοδοτικό και εφαρμόζουν έναν άνευ προηγουμένου εργασιακό μεσαίωνα. Εφαρμόζουν σκανδαλώδη ρατσιστική διάκριση στην αντιμετώπιση της πολιτείας, του Έλληνα από τον λαθρομετανάστη.

Μιλάνε για ανάπτυξη με τα λουκέτα στις επιχειρήσεις να γίνονται επιδημία, με τα παιδιά να κάνουν αποποίηση κληρονομιάς των γονέων, με capital controls, με τραγελαφική υπερφορολόγηση της ζωής, με αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα και με 100% προκαταβολή φόρου για τις επιχειρήσεις. Μιλάνε για ελπίδα κι ευημερία, σε μια χώρα που έχει φύγει μετανάστης η πλειοψηφία του ανθού της νεολαίας και που η υπογεννητικότητα αποτελεί τον πρώτο κίνδυνο για το Έθνος.

Ψεύτες, ξενόδουλοι, αναποτελεσματικοί, άεργοι, αμόρφωτοι, ιδεοληπτικοί, νεποτιστές, ανθέλληνες. Αυτοί είναι οι νέο – αριστεροί και μοιάζουν απόλυτα με τους πρώιμους μπολσεβίκους. Η ιδεολογία τους εκδιώχθηκε μετά βδελυγμίας από τις χώρες που κυβέρνησαν. Δεν ήταν η φτώχια που έκανε τους λαούς να τους διώξουν. Ήταν η απανθρωπιά, η βαρβαρότητα, η αναισθησία και η άρνηση να παραδεχτούν τα λάθη τους, που ανάγκασαν τους λαούς να τους σβήσουν. Μην τους χαριστείτε. Μην τους δικαιολογείτε.

Πρόκειται για «χτυπημένους» τύπους που στο όνομα της αποτυχημένης ιδεολογίας τους, δεν θα διστάσουν να μας καταστρέψουν όλους, με την προσήλωση σχιζοφρενούς. Η απάντηση είναι μπροστά μας. Στις μέρες που ζούμε δεν υπάρχει ισχυρότερη επαναστατική πράξη από την προστασία του Έθνους. Αγκαλιάζουμε την οικογένεια, το Έθνος και τις παραδόσεις μας. Αντιστεκόμαστε στην πολιτική ορθότητα που μας φιμώνει.

Στηρίζουμε Εθνικισμό για να επιστρέψει το χαμόγελο στους αδελφούς μας Έλληνες. Στηρίζουμε Εθνικισμό γιατί είναι ο μόνος εχθρός του συστήματος. Στηρίζουμε Χρυσή Αυγή για να ξεβρωμίσει η χώρα.

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΤΟΣ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/einai-aristeroi-autoi#ixzz4VR26TyKe

Σαν Σήμερα το 1944: Ο βομβαρδισμός του Πειραιά από τους “συμμάχους” με 6000 Έλληνες νεκρούς – ΒΙΝΤΕΟ

Σαν Σήμερα το 1944: Ο βομβαρδισμός του Πειραιά από τους “συμμάχους” με 6000 Έλληνες νεκρούς - ΒΙΝΤΕΟ

Το μεσημέρι της 11ης Ιανουαρίου του 1944, λαμβάνει χώρα ένα ακόμη γεγονός, το οποίο και καταδεικνύει τα πραγματικά αισθήματα εκείνων τους οποίους το κοινοβουλευτικό καθεστώς θεωρεί συμμάχους της Πατρίδος μας, απέναντι στον Ελληνικό Λαό. Η Ελλάς της περιόδου εκείνης, πάμφτωχη, υπομένει την γερμανική κατοχή. Η πείνα θερίζει τους πληθυσμούς ιδιαιτέρως των αστικών περιοχών, ενώ άπαντες αναμένουν την τελική έκβαση του Παγκοσμίου Πολέμου ο οποίος μαίνεται, και του οποίου η εξέλιξη γέρνει πλέον προς το μέρος των συμμαχικών δυνάμεων. Στη περιοχή του Πειραιά, ο γερμανικός στρατός διατηρεί εγκαταστάσεις στο Ναύσταθμο, το αεροδρόμιο και τα Ναυπηγεία του Περάματος, εγκαταστάσεις που δύνανται να θεωρηθούν στρατιωτικοί στόχοι. Ένα συμμαχικό σμήνος, βρετανικών και αμερικανικών αεροσκαφών, ξεκινά την επιχείρησή του, της οποίας στόχος, υποτίθεται πως είναι οι γερμανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Στις 12 το μεσημέρι της Τρίτης 11 Ιανουαρίου 1944 και για τρεις περίπου ώρες, βρίσκονται πάνω από το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας. Ο βομβαρδισμός αρχίζει και μαζί του και το μαρτύριο του Ελληνικού Λαού.

Ο πρώην πρωθυπουργός, Γεώργιος Ράλλης, έγραψε: ”Στις 11 Ιανουαρίου του 1944 βομβαρδίστηκε από συμμαχικά αεροπλάνα ο Πειραιάς και οι γύρω συνοικισμοί, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν περίπου 1.000 και να τραυματιστούν ακόμη περισσότεροι Έλληνες. Στο λιμάνι προξενήθηκαν ελάχιστες ζημιές και την άλλη μέρα σε ομιλία του από το ραδιοσταθμό των Αθηνών ο πατέρας μου (ο πρωθυπουργός επί κατοχής Ιωάννης Ράλλης) καταδίκασε την πρωτοφανή σε αγριότητα επιδρομή. Για την ενέργεια αυτή των συμμαχικών αεροπλάνων διαμαρτυρήθηκε έντονα, χαρακτηρίζοντας την «πρωτάκουστο κακούργημα». Τις φράσεις αυτές ο σταθμός του Καΐρου τις θεώρησε προδοτικές και την ίδια γνώμη είχαν και οι δικαστές που καταδίκασαν τον πατέρα μου. Η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση, αντί να εκφράσει τη λύπη της για την άστοχη ενέργεια που προκάλεσε τόσα θύματα, επιτέθηκε εναντίον του πάτερα μου ανακοινώνοντας ταυτόχρονα ότι η επιχείρηση ήταν επιτυχής”.

Ο μαθητής τότε, Ιάκωβος Βαγιάκης, μάρτυρας του συμμαχικού βομβαρδισμού, αναφέρει: ”Το πιο τραγικό περιστατικό όμως ήταν η κατάρρευση του κτιρίου της Ηλεκτρικής Εταιρίας που βρισκόταν στην τότε οδό Βασιλέως Κωνσταντίνου και σήμερα Ηρώων Πολυτεχνείου, μεταξύ των οδών Καραολή – Δημητρίου και Ελ. Βενιζέλου. Στο υπόγειό του υπήρχε οργανωμένο καταφύγιο όπου κατέφυγαν μεταξύ των άλλων και όλες οι μαθήτριες, μαζί με τις δασκάλες τους, της Επαγγελματικής και Οικοκυρικής Σχολής Θηλέων του Δήμου Πειραιά (στεγαζόταν εκεί που σήμερα είναι το Δημαρχείο). Το κτίριο κατέρρευσε, το καταφύγιο άντεξε αλλά θάφτηκε κάτω από τα χαλάσματα των επάνω ορόφων, με αποτέλεσμα να θαφτούν ζωντανοί όλοι όσοι υπήρχαν στο καταφύγιο. Αμέσως μετά τον βομβαρδισμό, γερμανικά στρατιωτικά τμήματα άρχισαν την προσπάθεια απομάκρυνσης των ερειπίων, ώστε να ελευθερωθούν οι εγκλωβισμένοι. Ήταν σούρουπο σχεδόν της ίδιας ημέρας, όταν μαζί με τον φίλο μου, μακαρίτη σήμερα, Πέτρο Ρούσση θελήσαμε να δούμε από κοντά σε ποιά κατάσταση βρισκόταν η πόλη. Βαδίσαμε στην κεντρική οδό Βασιλέως Κωνσταντίνου προς την πλατεία Κοραή (Δημοτικού Θεάτρου). Κρατήρες βομβών ήταν διάσπαρτοι στην πόλη. Πτώματα εξείχαν απ’ αυτούς και ένα σωρό γκριμισμένα σπίτια ήταν γύρω μας. Θυμούμαι χαρακτηριστικά ότι στο πεζοδρόμιο έξω από το κατάστημα διαγωνίως απέναντι του Δημοτικού Θεάτρου υπήρχε ένας τεράστιος κρατήρας από το βάθος του οποίου εξείχε ολόκληρο γυναικείο πόδι με γοβάκι. Κολώνες ηλεκτρικού ήταν πεσμένες και καλώδιά τους ήταν διάσπαρτα εδώ και εκεί. Καταλήξαμε στην γωνία των οδών Ηρώων Πολυτεχνείου και Καραολή – Δημητρίου. Απ’ εκεί βλέπαμε τις προσπάθειες των γερμανικών στρατιωτικών τμημάτων που με το φως προβολέων αυτοκινήτων προσπαθούσαν να αποσύρουν τα χαλάσματα από το καταφύγιο της Ηλεκτρικής. Συγχρόνως άλλα τμήματα περιφρουρούσαν τους γύρω χώρους ώστε να μην πλησιάσουν περίεργοι ή πλιατσικολόγοι. Όμως για κακή τύχη των εγκλωβισμένων σήμανε συναγερμός στις οκτώ για τον δεύτερο βομβαρδισμό. Μετά τους Αμερικανούς ήλθαν οι «σύμμαχοι» Άγγλοι. Ο επικεφαλής της προσπάθειας Γερμανός αξιωματικός σφύριξε, οι στρατιώτες συντάχθηκαν και απεχώρησαν. Όταν την επομένη κατάφεραν να απομακρύνουν τα ερείπια, τους βρήκαν όλους νεκρούς από ασφυξία.”.

Το Μεταπολιτευτικό Καθεστώς των ανθελλήνων της Αριστεράς και της Δεξιάς, σκοπίμως αποσιωπά το συγκεκριμένο έγκλημα των ”συμμάχων” μας. Δεν ανταποκρίνεται βλέπετε, στη πολιτική ορθότητα την οποία έχει επιβάλλει η νομενκλατούρα του σιωνισμού, η οποία εξουσιάζει την Πατρίδα μας, μιας και το συγκεκριμένο έγκλημα δεν διεπράχθη από τους κακούς Γερμανούς, αλλά από τους καλούς συμμάχους. Δεν είναι λοιπόν κατά τους υποτακτικούς της βρετανικής και αμερικανικής επιρροής, ο βομβαρδισμός του Πειραιά, ένα έγκλημα του μεγέθους της σφαγής των Καλαβρύτων ή του Διστόμου. Είναι αδιανόητο για τους παραχαράκτες της Ιστορίας, να θέσουν στο ίδιο βάθρο απανθρωπιάς, τους ”πολιτισμένους” Αμερικάνους και Βρετανούς, πλάι στα ”ανθρωπόμορφα κτήνη”, τους Γερμανούς.

Οι εκτιμήσεις για τα θύματα του εγκληματικού βομβαρδισμού Αμερικανών και Βρετανών, ποικίλουν. Μόνο στο ταφολόγιο του Δημοτικού Νεκροταφείου της Ανάστασης, υπάρχουν τα ονόματα 492 θυμάτων. Άγνωστος θα παραμένει ο αριθμός των νεκρών που ετάφησαν στο πρώτο και το τρίτο Νεκροταφείο Αθηνών. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που ετάφησαν δίχως να δοθούν τα στοιχεία από τους συγγενείς τους, με σκοπό να διατηρήσουν στη κατοχή τους τα ατομικά δελτία τροφίμων, τα οποία ήταν απαραίτητα για τη διανομή του συσσιτίου. Υπολογίζεται πως οι νεκροί του συμμαχικού εγκλήματος ανήλθαν σε 5.500 Έλληνες και 8 Γερμανούς στρατιώτες. Πλήθη εξαθλιωμένων Ελλήνων, οι οποίοι έχασαν τα λίγα υπάρχοντά τους από τον βομβαρδισμό, άρχισαν να μετακινούνται μαζικά προς την Αθήνα, η οποία χαρακτηρίστηκε ”ανοχύρωτη πόλη”. Αξίζει να σημειωθεί οτι από τον βομβαρδισμό, δεν επλήγη κάποιος αξιόλογος γερμανικός στρατιωτικός στόχος. Αντιθέτως, επλήγη το λιμάνι και τα κτίσματα κατά μήκος αυτού, καθώς και το κέντρο του Πειραιά, εργατικές συνοικίες και εκκλησίες. Οι υλικές καταστροφές σε υποδομές ήσαν τεράστιες. Οι μεγαλύτερες καταστροφές σημειώθηκαν στην περιοχή η οποία εκτείνεται από το Σιδηροδρομικό Σταθμό μέχρι την οδό Κολοκοτρώνη, πίσω από το θέατρο. Καταστράφηκαν επίσης τα δίκτυα ηλεκτροδότησης και τηλεφώνου, το δίκτυο νερού και οι υποδομές των συγκοινωνιών.

Οι σύμμαχοι υποστήριξαν πως η επιχείρηση ήταν επιτυχής. Και ήταν πράγματι ”επιτυχής”, μιας και αποδεικνύεται ότι η καταστροφή και τα θύματα, ήταν εκείνα τα οποία επεδίωκαν να πετύχουν. Η τακτική αυτή, εφαρμόστηκε άλλωστε και σε άλλους μαζικούς βομβαρδισμούς, όπως εκείνο του Βόλου, της Χίου και της Ζακύνθου, όπου τα θύματα ήταν πάλι αθώοι από τον άμαχο ελληνικό πληθυσμό. Στη περίπτωση της Χίου δε, στόχος του συμμαχικού βομβαρδισμού υπήρξε το λιμάνι, την ώρα που αυτό ήταν κατάμεστο από γυναικόπαιδα, λόγω του ξεφορτώματος προμηθειών και τροφίμων από το σουηδικό πλοίο ”Βίριλ”, του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού. Αντίθετα προς τη λήθη την οποία επέβαλε το μεταπολιτευτικό Καθεστώς της υποτέλειας στον αμερικανοσιωνιστικό παγκόσμιο αφέντη, εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές, δεν ξεχνούμε τις χιλιάδες των αθώων νεκρών συμπατριωτών μας, οι οποίοι δολοφονήθηκαν από εκείνους, οι οποίοι παρουσιάζονται σήμερα ως οι θεματοφύλακες του ανθρωπισμούΟ συμμαχικός βομβαρδισμός της 11ης Ιανουαρίου του 1944, θα παραμείνει ένα καλά φυλαγμένο δημοκρατικό έγκλημα, μέχρι τη μέρα εκείνη που το Φως της Αλήθειας θα λάμψει, φωτίζοντας τη θυσία 5.500 ελληνικών ψυχών!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/11-01-1944-o-bombardismos-tou-peiraia-apo-tous-summachous-me-6000-ellh#ixzz4VR3J41EH

ΙΔΟΥ Η ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΠΑΓΙΑΖΟΥΝ ΤΑ «ΠΡΟΣΦΥΓΑΚΙΑ» ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ!

da33423b1d7e69e6cbcd443cee11e08d

Γράφει ο Αντίοχος
Μεγάλο είναι το πρόβλημα με τα «προσφυγάκια» στα hotspots της Λέσβου )που μένουν σε σκηνές…), καθώς χιονίζει στην περιοχή για τρίτη συνεχόμενη ημέρα. Έτσι, μια ΜΚΟ, η «Συνύπαρξη και επικοινωνία στο Αιγαίο» ζήτησε από τον πρόεδρο των ξενοδόχων να φιλοξενηθούν τα «προσφυγάκια» στα ξενοδοχεία του νησιού, τουλάχιστον γι’ αυτές τις μέρες του χιονιά.
Ωστόσο, δεν είναι αυτή η ενδεδειγμένη λύση του προβλήματος, καθώς αν τα «προσφυγάκια» μπουν στα ξενοδοχεία, θα ισχύσει το «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού» και δε θα φύγουν από κει, ούτε με… σφαίρες!
Άλλη είναι η λύση και σας την παρουσιάζουμε ευθύς αμέσως: 15.746 ψήφους πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στο νησί, στις τελευταίες εκλογές, 5.796 το… τιμημένο, 2.355 η συνοδοιπορούσα καμμεναρία, 1.697 οι Λαφαζαναίοι και 592 ψήφους όλα μαζί τα… υπερ-σούπερ-ντούπερ «αλληλέγγυα» γκρουπούσκουλα της ακροαριστεράς (ΑΝΤΑΡCIA, ΚΚΕ μ-λ, κ.λπ.). Σύνολο κομμουνιστών και συνοδοιπόρων: 26.166.
Πόσα είναι τα «προσφυγάκια» στην Λέσβο; Σύμφωνα με την τελευταία ανακοίνωση του λεγόμενου «Συντονιστικού Οργάνου Διαχείρισης της Προσφυγικής Κρίσης», είναι 5.551.
Δηλαδή, αν κάθε σύντροφος παίρνει στο σπίτι του από ένα «προσφυγάκι» μία στις πέντε μέρες, λύθηκε το πρόβλημα! Τόσο απλά είναι τα πράγματα! Άιντε τώρα να σας δούμε «αλληλέγγυοι» του… κώλου!

πηγή

Διαβάστε στην εφημερίδα “Χρυσή Αυγή” 

Διαβάστε στην εφημερίδα “Χρυσή Αυγή” που κυκλοφορεί αύριο: Σταλινικός αποκλεισμός της Χρυσής Αυγής από τις συζητήσεις για το Κυπριακό - Η Κόκκινη Χούντα ΔΕΝ θα περάσει

Στην σύγχρονη «δημοκρατική» Ελλάδα έχει δικαιώματα ο τελευταίος λαθρομετανάστης αλλά όχι ο Αρχηγός της τρίτης πολιτικής δύναμης καθώς και οι εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων που τον ακολουθούν!

Σε «κλίμα συνεννόησης», πραγματοποιήθηκαν τελικά οι συναντήσεις του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς – πλην του Ν. Μιχαλολιάκου, ηγέτη της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας.

Φτάσαμε στο σημείο να υπάρχει τηλεφωνική επικοινωνία του Αλέξη Τσίπρα με τον… πασά Ερντογάν, αλλά ούτε δια… τηλεφώνου δεν επικοινώνησε με τον Νικόλαο Μιχαλολιάκο!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ” ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΥΡΙΟ!

Ζητήστε την στα περίπτερα και τα πρακτορεία Τύπου όλης της χώρας. Εφημερίδα ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Η Φωνή των Ελλήνων Εθνικιστών ενάντια στην χούντα της παραπληροφόρησης.

Στο νέο μας φύλλο διαβάστε:

Θαμμένος στα χιόνια ο «ανθρωπισμός» των «αντιρατσιστών»

ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ η ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ
Μια δημοσκόπηση και η απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου της Χρυσής Αυγής

Ως πότε οι Αλβανοί θα τρομοκρατούν με μεθόδους μαφίας τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου;

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΣΛΟΒΑΚΙΑΣ:
«ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ,
ΑΛΛΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ»

EΝΟΠΛΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ME… KΑΛΑΣΝΙΚΟΦ 
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΔΙΜΟΙΡΙΑΣ ΤΩΝ ΜΑΤ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ!

Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΜΟΔΟΣΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΓΑΜΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΣΑΡΙΑ
Γνωρίστε τα ήθη που θέλει να μας επιβάλλει το ανθελληνικό σύστημα
εφόσον πρώτα μετατρέψει την Ελλάδα σε… ισλαμικό χαλιφάτο

ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Ο ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΔΝΤ

«Φωτιές» στα Βαλκάνια ανάβουν οι ισλαμιστές

“Εθνική ατίμωση” θα ήταν σύμφωνα με αρθρογράφο της Καθημερινής εάν ο
λαός αναδείξει με την ψήφο του την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αξιωματική αντιπολίτευση!

Η κυριαρχία των μετρίων και η αποθέωση του τίποτα
Η αριστερά ως συνειδητός τυχοδιωκτισμός

ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ: Μία ισλαμούπολη πάνω στα ερείπια του πολιτισμού των προγόνων μας

Η εβραϊκή γιορτή Xανουκά και το Ελληνικό Πνεύμα

O homo economicus και η «ηγεμονία» της οικονομίας

Το νέο ξεπούλημα της Κύπρου και η πολιτική της εθνικής μειοδοσίας

Τα παιδάκια που κρυώνουν και οι καρέκλες που ζεσταίνουν τους Συριζαίους

Η Ρωσία ενισχύει την σιιτική αψίδα της μέσης ανατολής

Ο ΙΔΕΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ

1984: Μια θεατρική παράσταση για το προφητικό αριστούργημα του George Orwell

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΑΝ ΑΠΑΤΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ ΣΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Από το “λεφτά υπάρχουν” στον Αρτέμιο Σώρρα
το κύριο άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/diabaste-sthn-efhmerida-chrush-augh-pou-kukloforei-aurio-stalinikos-apoklei#ixzz4VR2REsab

Τα… χαρτιά της Ρούπα, η προπαγάνδα του καθεστώτος και οι πραγματικοί στόχοι της ερυθρής τρομοκρατίας

Τα... χαρτιά της Ρούπα, η προπαγάνδα του καθεστώτος και οι πραγματικοί στόχοι της ερυθρής τρομοκρατίας

Μία είδηση κάνει από το πρωί τον κύκλο του διαδικτύου σχετικά με τα ευρήματα στις γιάφκες που είχε στη διάθεσή της η γνωστή τρομοκράτισσα Πόλα Ρούπα και τις οποίες ψάχνουν εξονυχιστικά οι αρχές.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το «Βήμα» και τις «πηγές» του, έξι ημέρες μετά την σύλληψη της Ρούπα βρέθηκαν σημειώματα που αναφέρουν πολιτικούς στόχους και, επίσης σύμφωνα με το «Βήμα», στην λίστα με τα επτά ονόματα φιγουράρουν οι Μητσοτάκης και Σαμαράς, τους οποίους υποτίθεται ότι ενημέρωσε σχετικά ο Τόσκας. Αργότερα προστέθηκαν από άλλες πηγές οι Τσίπρας, Βενιζέλος, Ρουμελιώτης, Παπαδήμος και Παπανδρέου.

Το πρώτο που αξίζει να παρατηρήσει κανείς σχετικά με το δημοσίευμα είναι ότι το «Βήμα» αρχικά ανέφερε μονάχα τους δύο νεοδημοκράτες. Ποιος ο λόγος που το έκανε αυτό ο ΔΟΛ πέρα από την πολιτική εκμετάλλευση;

Το δεύτερο είναι ότι τα «έγγραφα» χρειάστηκαν 6 ημέρες για να διαβαστούν, γεγονός που προφανώς δημιουργεί υποψίες, τουλάχιστον για την ικανότητα κάποιων ανθρώπων που υποτίθεται ότι έχουν την ασφάλεια των Ελλήνων στα χέρια τους.

Οι πολιτικάντηδες έχουν συνηθίσει να γίνονται «τσάμπα μάγκες», είτε με στημένες έρευνες των θυλάκων τους στην ΕΛ.ΑΣ, είτε με δηλώσεις – μπαρούφες ολκής όπως του νυν προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι ήταν έξι μηνών πολιτικός κρατούμενος.

Θυμίζουμε, άλλωστε, τις μεθοδεύσεις αυτών των θυλάκων της ΝΔ και του Πασόκ εναντίον της Χρυσής Αυγής που οδήγησαν στις πολιτικές διώξεις, αλλά και στο ρεζίλεμα των αρχών από τις ανασκαφές σε μοναστήρια και άλλες φαιδρότητες. Οι ίδιοι αυτοί θύλακες επιόρκων είχαν αναγκάσει ολόκληρα αστυνομικά τμήματα να γδυθούν για να δούν αν υπάρχουν… τατουάζ.

Αξίζει σε αυτό το σημείο να φύγουμε από τις υποτιθέμενες επιθέσεις που αναγράφονταν στα χαρτιά για να αναφερθούμε σε πραγματικές επιθέσεις. Ο λόγος συγκεκριμένα για την δολοφονική επίθεση εναντίον του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής για την οποία τα κανάλια έλεγαν ότι «σχετίζεται πιθανότατα με… πολιτικό πρόσωπο» και για την οποία ταυτοποιήθηκε ο γνωστός αριστερός «τοξοβόλος». Επίσης ο λόγος για τις αναρίθμητες τρομοκρατικές επιθέσεις που έχουν λάβει χώρα εναντίον των γραφείων της Χρυσής Αυγής.

Και φυσικά δεν θα πρέπει να ξεχνάει κανεί την τρομοκρατική επίθεση της 1ης Νοεμβρίου 2013 για την οποία δεν βρέθηκαν… χαρτιά, ούτε… σημειώσεις, παρότι έχουν περάσει παραπάνω από τρία χρόνια και στις οποίες υπήρχαν πραγματικά θύματα, οι Συναγωνιστές μας Γιώργος Φουντούλης και Μανώλης Καπελώνης.

Αυτά για να έχουμε επαφή με την πραγματικότητα!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/ta…-chartia-ths-roupa-h-propaganda-tou-kathestwtos-kai-oi-pragmatikoi-sto#ixzz4VR1MB3T0

Φωτογραφία – αποκάλυψη: Ιδού τα πρώτα μωρά του 2017 στην Ευρώπη

Από την εφημερίδα “Εμπρός”

Η μεγάλη αντικατάσταση του Ευρωπαϊκού πληθυσμού – Ιδού τα “πρώτα μωρά” του 2017!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/fwtografia-apokalupsh-idou-ta-prwta-mwra-tou-2017-sthn-eurwph#ixzz4VR18fg7g

Γιατί άραγε δεν διαβάζουμε εφημερίδες;

Journalist, Press, Newspaper, Journalism
Διαβάζω πως ο έλληνας σήμερα δεν διαβάζει εφημερίδες (πηγή). Ο Τύπος σήμερα, και η λειτουργία του, είναι ένα ζήτημα άκρως «πολιτικό». Είναι γεγονός πως η ενημέρωση των πολιτών, δεν άπτεται, απλώς, του ζητήματος γνώσης του πολιτεύεσθαι, του ζήν εν πολιτεία και ενεργείν ως πολίτης, αλλά κυρίως της παρουσίασης των προτάσεων και του έργου των πολιτευομένων και του συναφούς ελέγχου αυτών. [Θα μου πείτε πως πάντοτε έτσι ήταν. Και ναι, και όχι. Γιατί πολύ παλαιότερα ο Τύπος ήταν και μέσο μόρφωσης και πνευματικής καλλιέργειας].

Έτσι, αν κάποτε ο Τύπος ήταν ο φορέας εκείνος που γνωστοποιούσε στην κοινωνία τις προτάσεις και το έργο των πολιτευομένων (προσώπων και κομμάτων), που προέβαλε και έθετε σε κοινωνικό έλεγχο τις προτάσεις και το έργο των πολιτευομένων και της εξουσίας, σήμερα οι όροι έχουν αλλάξει, και μάλιστα διεθνώς.

Σήμερα η συνεργασία των συμφερόντων ανάμεσα στην εξουσία και τα συγκροτήματα του Τύπου έχει πάρει άλλη μορφή. Εξελίχθηκε σε μια αμοιβαία και οικονομικά αποδοτική αλληλοϋποστήριξη. [Τα συγκροτήματα τύπου, που υποστηρίζουν και ωραιοποιούν τα έργα της εξουσίας δέχονται σε ανταπόδοση «διευκολύνσεις» και ανταμοιβές, που συχνά δεν είναι μόνο… ιδεαλιστικές! Αλλά χειροπιαστές και μετρήσιμες, στον υλικό κόσμο που ζούμε. Είδαμε άπειρα τέτοια δημοσιεύματα εφημερίδων, για τα έργα της μιας εναντίον της άλλης].

Η συστράτευση συγκροτημάτων διεθνώς, στην υποστήριξη μιας πολιτικής και η ενορχηστρωμένη εναντίωση σε μια άλλη, πρωτοφανής σε ένταση, και με εκφραζόμενη την αποστροφή των μεν κατά των δε, είναι ενοχλητική ως αφελής οπαδοποίηση και ως ύποπτος και ιδιοτελής συντεχνιασμός! Ακατανόητη παραμένει η τάση εξάλειψης του πλουραλισμού στις απόψεις, στην πολιτισμική πρόταση και την ιδιαιτερότητα των λαών. Δεν είναι αντιφατικό, ύποπτο κι ανόητο να επιζητούμε την αποδοχή της ιδιαιτερότητας των ατόμων και να καταδικάζουμε την ιδιαιτερότητα και την ιδιομορφία των λαών και των πολιτισμών;

Η φράση δεν διαβάζω εφημερίδες, σήμερα, δεν είναι τόσο αποκρουστική, όσο φαίνεται κατ’ αρχήν. Οι εφημερίδες της εποχής, είναι συχνά παραγεμισμένες με αρώματα και πορτοφόλια, σορτσάκια, δίσκους και διάφορα ευτελούς αξίας και καταναλωτικής χρήσης αγαθά, άσχετα με την πληροφόρηση του πολίτη, που σε μια δεύτερη σκέψη, όλα αυτά, τα πετάει. Σήμερα, μιλάμε για ενημέρωση, παραγόμενη από «μέσα » και σε «ποσότητες μη δυνάμενες να καταναλωθούν»!

Η ανεύρεση ενός άρθρου με πολιτικό περιεχόμενο και πνευματικό προσανατολισμό, που να συνιστά πρόταση, να προβληματίζει ή να πληροφορεί, είναι γεγονός τόσο σπάνιο, που όταν συμβαίνει, θα έπρεπε να βραβεύεται! Η εφημερίδα που δεν κατορθώνει να αφήσει τον αναγνώστη σοφώτερο καθώς την κλείνει, έχει επιτύχει τα στάνταρντ της εποχής. Θολούρα, αμφιβολία, έρις, κουτσομπολιό, πληροφορία χωρίς προορισμό και προοπτική, και κινητικότητα, για το τίποτε!

Η συνηθέστερη περίπτωση έχει να κάνει με πολυσχιδή δημοσιογραφική αρθρογραφία με την οποία επιδιώκεται συγκεκριμένα ή/και υποβάλλονται μεθοδευμένα στους αναγνώστες  να κατευθυνθούν προς ασαφώς λανθάνουσες και αδιάγνωστες πολιτικές επιλογές για την εξυπηρέτηση προφανώς ξένων συμφερόντων. Συνηθέστατα δε, και προφανώς αντίθετες στα συμφέροντα και τις αξιακές αρχές των ίδιων των πολιτών. Αυτό δεν γίνεται για να βλάψουν τους αναγνώστες [Ποιός επιχειρηματίας λογαριάζει τους πρόθυμους να πληρώσουν!] αλλά, (θα λέγαμε πως μπορεί και να) γίνεται, ώστε με έξοδα των αναγνωστών να προωθηθούν τα οργανωμένα και συνεργαζόμενα συμφέροντα! Αυτό εξ άλλου προκύπτει και από το γεγονός πως ποτέ δεν επανήλθε δημοσιογράφος ή δημοσιογραφικό συγκρότημα για να ζητήσει συγγνώμη, για τα ψέμματα ή τις υπερβολές που δημοσίευσε, ή για την αποτυχημένη του πρόταση ή την υποστήριξη μιας κακής ή αποτυχημένης πολιτικής πρότασης. Κάθε μέρα μας εμφανίζουν την αντίθετη από την χθεσινή τους άποψη, ως κάτι νέο, ενδιαφέρον, που αξίζει να το διαβάσουμε, να συμμετέχουμε στην ανάδειξη και την υποστήριξή του, ή ως κάτι εξαιρετικά σημαντικό που μας αφορά και που θα επηρεάσει άμεσα την ζωή μας.

Η δημοσιογραφικά παρεχόμενη  εγρήγορση του ανθρώπου-πολίτη μέσω του Τύπου, είναι συνήθως ισοδύναμη με την παρεχόμενη αντιστοίχως αποχαύνωση. Το ζήτημα έγκειται στην ωριμότητα του ανθρώπου-πολίτη να δεχθεί και να επηρεαστεί από το τυχόν σημαντικό πολιτικό ή όποιο άλλο δημοσιογραφικό μήνυμα δημοσιεύεται στον Τύπο.

Αλλά για να φτάσουμε εκεί, πρέπει ο άνθρωπος να έχει εγκαταλείψει το σπήλαιο της άγνοιας, την ομφαλοσκόπηση, την εφηβική συμμοριοσύμπραξη, το μίσος για την άλλη άποψη, τον αυταρχισμό και την τυραννία του εγώ, τον καθεστωτισμό, αλλά και την παντογνωστική του μοναδικότητα. [Και τόσα άλλα, που ένα μυαλό, δύσκολα μπορεί όλα να τα σκεφθεί]. Κι αυτό θα επιτευχθεί με τις ίδιες εκάστου δυνάμεις, με την αναζήτηση την μόρφωση, την μαθητεία, αλλά και μέσω των κοινωνικών ερεθισμάτων που θα λάβει ως πολίτης, πρωτίστως δε από τα δημοσιεύματα και τις καμπάνιες του ημερήσιου και περιοδικού (ειδικού) Τύπου.

Οι υστερόβουλοι και οι άνοες είναι οι εξαιρετικοί -μεταξύ των πρώτων- ακόλουθοι και υπήκοοι κάθε συστήματος εξουσίας. Είναι οι έναντι πινακίου φακής υποτασσόμενοι, αλλά πλεονεκτούντες ατελευτήτως όταν τελειώσει η φακή. Γιατί αυτοί δεν γνωρίζουν την αλληλεπίδραση και την δημιουργία. Αυτοί γνωρίζουν μόνο την έναντι ανταλλάγματος απολαβή και την οπαδική υποστήριξη της πολιτικής τους ομάδας. Με αυτούς συνομιλεί και υπ’ αυτών δορυφορείται αρχικώς το κάθε εν σπαργάνοις πολιτικό μικροσύστημα.

Για την κατηγορία αυτών των «πελατών» και στυλοβατών του συστήματος δεν έχουν καμμιά χρήση η μόρφωση του υποκειμένου, το σχολείο, το δίπλωμα, τα προσόντα. Είναι το ίδιο, είτε αυτά είναι πλαστά και εικονικά, είτε είναι πραγματικά. Αρκεί τα επιδιωκόμενα πολιτικά προτάγματα να υποστηρίζονται και δια του Τύπου και να τελούν υπό την προστασία του.

Αν η αποστασιοποίηση του κοσμάκη από την πολιτική και από τον Τύπο, εγείρει διαμαρτυρίες, ενστάσεις, καταγγελίες και εκσφενδόνιση κατηγοριών, ύβρεων και υποτιμητικών σχολίων από την πλευρά του Τύπου, ας εξηγηθεί γιατί ο Τύπος θορυβήθηκε τόσο πολύ, ξαφνικά, και προς τί όλος αυτός ο

  • τις (μεθοδευμένες ή όχι, δεν έχει σημασία, αλλά, πολιτικά επαγγελματικές) κινητοποιήσεις για την διάλυση των σχολείων (που κατά βάσιν «ξυπνάνε και παιδεύουν» τον άνθρωπο),
  • για την καταστροφή μέσω των καταλήψεων κ.ά. δράσεων των παραγωγικών μονάδων,
  • για την καταστροφή με εμπρησμούς του εθνικού μας πλούτου,
  • για την καταλήστευση της εθνικής περιουσίας,
  • για την περιύβριση των οσίων και ιερών της πατρίδας,
  • για την καταλήστευση του δημοσίου χρήματος μέσω άχρηστων διορισμών (των ημετέρων), και
  • να προτείνουν δημιουργικές ανατροπές ή προτάσεις παραγωγικών λύσεων με οικονομικά αποτελέσματα και σύμμετρο περιορισμό της σπατάλης των επιφανών σε βάρος των ενδεών
  • αντί να μας καλούν για συσπείρωση στην αναποτελεσματικότητα.

Δεν ήταν προφανές πού θα οδηγούσε η αποδιοργάνωση των υποδομών, η αργία, η αργομισθία, η εξώνηση των αρχόντων και των φρουρών, η ατιμωρησία των εγκληματιών, η απαιδευσία των σπουδαζόντων, η παραγωγική ανωριμότητα εκείνων που η ηλικία τους, τους καθιστούσε οικονομικά και δημιουργικά ενεργούς και η ασυδοσία στον χαριστικό δανεισμό προς εξυπηρέτηση των εκάστοτε ημετέρων;

Ο Τύπος και το πολιτικό σύστημα, αγκαζέ, χρησιμοποιήσανε τον πολίτη ως τον χρήσιμο ηλίθιο, που με έξοδα του τελευταίου, το σύστημα έκανε επανειλημμένως τους κύκλους του. Τώρα πια, ο νοήμων κόσμος, δεν αποφεύγει την σοβαρή ενημέρωση. Γιατί αυτήν, την βρίσκει και την αποκτά, με δικά του μέσα και έρευνα. Και κυρίως, με μελέτη και με γνώση, βαθύτερη και ουσιαστικώτερη. Κι επί πλέον, το ξέρει καλά, πως η παρεχόμενη επαγγελματική «καθημερινή σοβαρή ενημέρωση» τον μπερδεύει, έτσι που του σερβίρεται, ανάμεσα σέ τόσα και τόσα στολίδια και παραγεμίσματα και με τόσο επαμφοτερίζουσα φρασεολογία.

Ειπώθηκε πως υπάρχουν και οι λειτουργικά αναλφάβητοιπου δεν μπορούν να κατανοήσουν την πολιτική και οικονομική ορολογία.

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι οι «τύποις και ουσία» αναλφάβητοι, ως σημαντικό τμήμα της κοινωνίας, είναι έργο των δομών και των μηχανισμών της πολιτικής και των σκοπών αυτής. Αλλά και των μέσων που χρησιμοποιούνται για την διαφθορά και την εξαγορά των εκάστοτε προθύμων να υπηρετήσουν την εξουσία και να συμμετέχουν στα δείπνα της.

Ο περιστασιακός λειτουργικός αναλφαβητισμός, υπάρχει παντού και είναι κοινωνικά μη αμελητέος. Το ζήτημα αυτό επιδέχεται την ερμηνεία που ο Λεμπέσης προσδίδει στο φαινόμενο της κοινωνικής ποσόστωσης των ηλιθίων ανά τους αιώνες. Παραμένει σταθερό το ποσοστό τους. Αλλά το κρίσιμο μέγεθος πνευματικής εξηλιθίωσης και ηθικής εξαχρείωσης των πολιτών, δημιουργείται από τους μηχανισμούς άγρας και απόκτησης της εξουσίας και τους συνεργούς αυτών.

Οι μηχανισμοί αυτοί σήμερα, έχουν γιγαντωθεί, στην προσπαθειά τους να επιτύχουν τους εξουσιαστικούς τους στόχους, δεδομένης της εκτεταμένης πλειοψηφίας των πολιτών που έχουν πανεπιστημιακά διπλώματα. Το γεγονός αυτό, σημαίνει δυσκολώτερο, δηλ. λιγώτερο εύπιστο, λιγώτερο αφελές ακροατήριο. [Αν και δεν σημαίνει ηθικώτερο, ειλικρινέστερο, ευγενέστερο ή εντιμώτερο πολιτικό ακροατήριο].

Ο Τύπος, που διαχειρίζεται την ενημέρωση του κοινού, δεν ακολουθεί την διαδικασία «ενημέρωσης του πολίτη, ώστε αυτός να κατανοήσει την πολιτική κατάσταση και να επιλέξει την κατάλληλη κατά την γνώμη του πολιτική δύναμη».

Παρατηρείται συνήθως προηγούμενη δημοσιογραφική μεθόδευση έντασης, επαμφοτερίζουσα υπόδειξη λύσεων και μέσα στην γενική σύγχυση ο πολίτης συνήθως προβαίνει στην επιλογή του μη χείρονος κακού.

Η σχέση της εξουσίας με τους ψηφοφόρους δεν είναι πια άμεση, αλλά έχει και την έντονη ανάμιξη του Τύπου, που «ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις», κι αυτό δεν είναι καινούργιο. Εδώ και χρόνια η σχέση της εξουσίας με τον Τύπο είναι αμοιβαία, θερμή, αλληλέγγυος, και… πώς να το πούμε: τό ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο, και τα δυο… το πρόσωπο των κρατούντων, ένθεν και ένθεν!  Η εξουσία δεν μπορεί πια να ειπεί στους ψηφοφόρους «σου δίνω κάτι και με ψηφίζεις», γιατί τά’χει ξοδέψει για να πριμοδοτήσει τον κομματικό της Τύπο [προκειμένου αυτός να επιβιώσει, ώστε να εξακολουθήσει να διατυμπανίζει τους άθλους, την δόξα και το μεγαλείο της, που ασφαλώς είναι δεδομένα, εφόσον είναι -και για όσο είναι- εξουσία!]

Η σχέση της εξουσίας με τον πολίτη, μακριά από τον διαφωτισμό που κατάργησε την δουλοπαροικία, εξακολουθεί, παρόλα αυτά, να είναι ακόμη φεουδαρχική, κι ο κάθε πολίτης να είναι ένας «δουλοπάροικος της εξουσίας» που αυτή τον απομυζά μέχρι τελικής του πτώσεως. Και μάλιστα όσο αναντίρρητα ο πολίτης δέχεται την μοίρα που του επιφυλάσσει η εξουσία, τόσο το καλύτερο. Όσο για το πώς θα «χτιστεί» το αναντίρρητο, αυτό πια έχει γίνει απλό αίνιγμα για τα νηπιαγωγεία: Όσο κρατάς μακριά από την σκέψη, την δημιουργία, την ευθύνη και την συνέπεια, τον νέο άνθρωπο, ένα είναι σίγουρο: Τόσο πιο ακατοίκητο θα είναι το κρανίο του!

[Ο άνθρωπος αυτός, ο homo σάπιος, θα ξέρει μόνο δυο λέξεις, δυο φράσεις που του διδάξαμε με το δόγμα του μίσους για τους άλλους, που δεν συμφωνούμε μαζί τους: εγώ θέλω και εσύ δώσε. «Θέλω να φύγει αυτή η εξουσία, δώσε το σήμα να τους διαλύσουμε και να τους επιβληθούμε». Κι έτσι αρχίζει η πολιτική ζωή της σάπιας κοινωνίας. Και το κτίσμα που ανήγειρε ο εθισμός στο «αναντίρρητο», δεν έχει πρόσημο, δεν έχει χρώμα ούτε πολιτικο-κομματική επωνυμία. Η μεθόδευση είναι ίδια. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει αλλαγή.]

Σήμερα, δεν υπάρχει κοινωνικό πρόταγμα πολιτικής αλλαγής, ούτε πολιτική πρόταση κοινωνικής ανάκαμψης. Η πολιτική δεν θέλει μια άλλη κοινωνία, αλλά θέλει την κοινωνία που την υπηρετεί, την συντηρεί και την αναπαράγει.

Εμείς, όμως ως πολίτες, ως Έλληνες, ως κοινωνία, αναρωτιέμαι αν επιθυμούμε την διατήρηση αυτού του συστήματος που κατατείνει στην πνευματική μας εξηλιθίωση και την ηθική μας εξαχρείωση, ή αν πρέπει να σπάσουμε τα δεσμά της βλακείας και της αποχαύνωσης, και να πούμε, επί τέλους, ένα ΟΧΙ στον εμπαιγμό μας και την απομύζηση του ιστορικού και εθνικού μας μέλλοντος, που συστηματικά στεγνώνει από τις στείρες πολιτικές που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια, κι από τις διάφορες εξουσίες που υφαρπάζουν την εντολή μας με ψεύδη και με απατηλές υποσχέσεις.

Δεν μπορούμε να μένουμε ανένταχτοι στο αύριο, γιατί δεν μπορούμε να μην συμμετέχουμε στην δημιουργία του. Το αντίθετο, θα μας έχει εξουδετερώσει πνευματικά, ηθικά, υπαρξιακά, οντολογικά.

‘Οσο για τις εφημερίδες και τον Τύπο, επιχειρήσεις είναι κι αυτές. Κάτι κάνει ο καθένας για να βγάλει το ψωμί του. Να το κάνει. Αρκεί να μην παίρνει το ψωμί από τα χέρι του φτωχού, αρκεί να μην επιδιώκει να βγάλει παντεσπάνι σε βάρος των αναγκεμένων, αρκεί να μην είναι αέρας το προϊόν του. Γιατί, μάλλον θα τον πάρει και θα τον σηκώσει ο ίδιος αυτός αέρας, και δεν θα ξέρει πόσο μακριά θα τον πετάξει και πώς αυτός θα προσγειωθεί.

Δεν αρκεί το μίσος κατά των εχθρών σου για να δημιουργήσεις, να παράγεις και να ζήσεις από το έργο του μίσους. Αυτό, το μίσος, αρκεί προς στιγμήν για να τους επιτεθείς. Το τί θα προκαλέσεις στην συνέχεια, ποτέ δεν το γνωρίζεις.

Το ερώτημα είναι τί κοινωνία θέλουμε να έχουμε, τί κοινωνία θέλουμε να είμαστε. Αυτό δεν το έχουμε συζητήσει αρκετά και δεν θα το αποφασίσουν κάποιοι, για όλους μας. Θα το συζητήσουμε όλοι μαζί. Είναι ζητούμενο.

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Πνευματική σκαλωσιά

Πνευματική σκαλωσιά

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Θα τραγουδήσουμε τα μεγάλη πλήθη, τα συνεπαρμένα από την δουλειά, την ευχαρίστηση και την εξέγερση. Θα τραγουδήσουμε για τις πολύχρωμες, πολυφωνικές παλίρροιες της επανάστασης στις σύγχρονες πρωτεύουσες. Θα πολεμήσουμε τον ηθικισμό, κάθε ευκαιριακή ή ωφελιμιστική δειλία». Φίλιππο Τομάσο Μαρινέττι (1876-1944)

O Μαρινέττι, ηγέτης του Φουτουρισμού, ενός αμφιλεγόμενου αλλά σημαντικού κινήματος σκέψεως και τέχνης του Μεσοπολέμου, αντιτίθετο στην λατρεία για το παρελθόν και τους προγόνους, γιατί «κολλούσαν στο τσιμέντο την φυλή». Καθώς η «κρίση» την οποίαν γνωρίζει η ελληνική κοινωνία δεν θα τελειώσει τώρα κοντά, η οικονομική καταστροφή ήδη προκαλεί -και θα προκαλέσει και άλλες- θεμελιακές ηθικές και κοινωνικές αλλαγές.

Παρελθόν και πρόγονοι αποτελούν και θα αποτελούν για εμάς τους Εθνικιστές σημεία αναφοράς και εμπνεύσεως. Ένας Αλέξανδρος κοιμόταν με την Ιλιάδα στο προσκέφαλό του. Η Παιδεία των ημερών μας κάθε άλλο παρά προσηλωμένη είναι στην μελέτη της Ιστορίας, της Λογοτεχνίας ή της Ελληνικής Τέχνης εν γένει, ώστε να κινδυνεύουμε από προγονοπληξία. Κινδυνεύουμε όμως από εξιδανικεύσεις, συγκρίσεις και εμμονές που ανήκουν στην δικαιοδοσία των σταυρολέξων. Σήμερα, πολιτειακή και πολιτική ηγεσία και πολίτες βρίσκονται σε διπλό αδιέξοδο. Οικονομικό -από το οποίο υπάρχουν τρεις τρόποι εξόδου: ξοδεύουμε λιγότερα, κερδίζουμε περισσότερα και συνδυάζουμε τα δύο προηγούμενα-, και ηθικό: αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα ως θύματα ή παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Και στα δύο άπαντες οι παραπάνω αδυνατούν να δώσουν αποτελεσματικές λύσεις. Αυτό οφείλεται στο τρίτο αδιέξοδο, το πνευματικό.

Ηγεσία και πολίτες έχουν αυτοπαγιδευθεί σε νοητικά λυσάρια που τους προσφέρουν έτοιμα οι διεθνείς φροντιστές σκέψεως. Σε κάθε πρόβλημα υπάρχει μια και μόνη απάντηση, μία και μόνη λύση, ένας τρόπος προσεγγίσεως, με μια παραλλαγή το πολύ. Η ανθρώπινη σκέψη, από αετός υψιπετής, με ευρεία εποπτική αντίληψη και πρωτοβουλία κινήσεων, μετατρέπεται σε οικόσιτο περιστέρι. Μα και σε αυτές τις ψυχές που βρίσκονται φυλακισμένες σε αυτό, οφείλουμε να προσφέρουμε την ευκαιρία να επανακάμψουν, με όποιες δυνατότητες έχουν.

Οι λύσεις στο πνευματικό αδιέξοδο μοιάζουν θαρρώ με σκαλωσιά. Μια πνευματική σκαλωσιά που θα επιτρέψει στους συμπατριώτες μας να δουν την «μεγάλη εικόνα» κατά τον αγγλοσαξωνικό νεολογισμό, να βγουν από την ασφάλεια της δυστυχίας, να πάψουν να γλείφουν τις πληγές τους, να δουν την πραγματικότητα έξω από την πόρτα τους που είναι πραγματικότητα και του διπλανού, και να συνειδητοποιήσουν πως μαζί με άλλους Έλληνες μπορούν να βρουν την λύση. O Νεοραγιαδισμός κι η απουσία του Γνώθι Σαυτόν αποτελούν τα βασικότερα ελαττώματα που έχουν αναπτύξει οι μετασοσιαλιστικοί Έλληνες. Η πνευματική σκαλωσιά του Εθνικισμού, θα τους δώσει την δυνατότητα να χτίσουν τον χαρακτήρα τους και να φανταστούν τον κόσμο της επόμενης μέρας. Τι θα γίνει όταν η κρίση τελειώσει; Και πώς θα προχωρήσουμε έως τότε;

Σε αυτά πρέπει οι Εθνικιστές να δώσουν τις σωστές απαντήσεις γιατί από αυτές εξαρτάται η συνέχεια του λαού και του Έθνους μας. Οι επιστήμονες και οι τεχνοκράτες που εμφορούνται από εθνικά αισθήματα είναι βεβαίως απαραίτητοι και οι γνώσεις και η εμπειρία τους ευπρόσδεκτες. Αυτοί όμως που θα καθορίσουν το Μετά θα είναι οι άνεργοι, οι επιχειρηματίες με τις κλειδωμένες βιοτεχνίες, όσοι μετέθεσαν τα όνειρά τους για ένα Αύριο που δεν πρόλαβαν να γνωρίσουν. Αυτοί θα είναι στον αγώνα αυτό οι σημαντικότεροι σύμμαχοι του μαχόμενου λαού. Χωρίς την κοινωνική επιταγή της εργασίας με την γνωστή σε όλους έννοια, όσοι αποκλείστηκαν βίαια από το δικαίωμα στην δουλειά, θα βρουν νόημα και σκοπό συνδράμοντας τους άλλους και μαζί τους εαυτούς τους.

Η δουλειά χωρίς πληρωμή που προωθούν τα παγκόσμια τρωκτικά μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του λαού αντί εναντίον του, όταν οι δομές εθνικής αλληλοβοήθειας ξεπεράσουν τον νοητικό φραγμό της εργασιακής εθελοδουλείας ως μέσου μιας απαξιωτικής της ανθρώπινης υπάρξεως, φυτοζωίας. Αυτά που κάποτε ήσαν αυτονόητα, αυτά που αγοράζονταν, δεν θα μπορούν να αγοράζονται πια, γιατί μόνο το περίσσευμα της ψυχής, ειλικρινές, χωρίς προσμονή ανταμοιβής θα μπορεί να μας κρατήσει ζωντανούς σωματικά και ψυχικά. Πολλοί προφητεύουν πως θα εξελιχθεί η ζωή μας σε ζούγκλα. Λέω πως όχι, κι αυτό είναι στο χέρι μας.

Στο χέρι των Εθνικιστών είναι οι Έλληνες να γίνουμε μια μεγάλη οικογένεια. Θα πρέπει να απαντήσουμε σε θεμελιώδη ερωτήματα. Να αναγνωριστούμε από τα εθνικά μας σουσούμια στην όψη και στο αίμα. Άγνωστες δυνατότητες θα βγουν στο φως ελεύθερες από τον καταναγκασμό της κοινωνικής επιβολής: Όχι «τι δουλειά κάνεις;» και «τι λεφτά έχεις», αλλά «ποιός είσαι;». Όπως ο αγρότης δεν κοιτάζει πώς να περάσει την ώρα του, παρά μόνο σκύβει με επιμέλεια, κόπο και προσμονή στο έργο του, έτσι δημιουργική η δύναμη του λαού μας θα βλαστήσει. Σαν τους επαναστάτες του Μαρινέττι θα μας συνεπάρει η δουλειά. Σαν τους ανθρώπους-βιβλία του Ρέι Μπράντμπερι, (συγγραφέα του δυστοπικού μυθιστορήματος «Φαρενάιτ 451») θα προχωρούμε φυτεύοντας, ποτίζοντας, φροντίζοντας και γευόμενοι τις ιστορίες μας. Δεν θα έχουμε ίσως όλες τις απαντήσεις, αλλά θα έχουμε αποφασίσει ποιες είναι οι ερωτήσεις που έχει νόημα να ρωτάμε. Το χρήμα δεν θα έχει εξουσία επάνω μας γιατί δεν θα είμαστε καταναλωτές αλλά παραγωγοί.

Κι αυτό είναι θαρρώ μια καλή σκέψη για να ξεκινήσουμε το 2017. Καλή Χρονιά.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/pneumatikh-skalwsia#ixzz4VG8tzNHU