Αλ.Παπαδιαμάντης: Το Χριστόψωμο

alexandrospapadiamantis1Μεταξύ των πολλών δημωδών τύπων, τους οποίους θα έχωσι να εκμεταλλευθώσιν οι μέλλοντες διηγηματογράφοι μας, διαπρεπή κατέχει θέσιν η κακή πενθερά, ως και η κακή μητρυιά. Περί μητρυιάς άλλοτε θα αποπειραθώ να διαλάβω τινά, προς εποικοδόμησιν των αναγνωστών μου. Περί μιας κακής πενθεράς σήμερον ο λόγος.

Εις τι έπταιεν η ατυχής νέα Διαλεχτή, ούτως ωνομάζετο, θυγάτηρ του Κασσανδρέως μπάρμπα Μανώλη, μεταναστεύσαντος κατά την Ελληνικήν Επανάστασιν εις μίαν των νήσων του Αιγαίου. Εις τι έπταιεν αν ήτο στείρα και άτεκνος; Είχε νυμφευθή προ επταετίας, έκτοτε δις μετέβη εις τα λουτρά της Αιδηψού, πεντάκις τής έδωκαν να πίη διάφορα τελεσιουργά βότανα, εις μάτην, η γη έμενεν άγονος. Δύο ή τρεις γύφτισσαι τής έδωκαν να φορέση περίαπτα θαυματουργά περί τας μασχάλας, ειπούσαι αυτή, ότι τούτο ήτο το μόνον μέσον, όπως γεννήση, και μάλιστα υιόν. Τέλος καλόγηρός τις Σιναΐτης τη εδώρησεν ηγιασμένον κομβολόγιον, ειπών αυτή να το βαπτίζη και να πίνη το ύδωρ. Τα πάντα μάταια.

Επί τέλους με την απελπισίαν ήλθε και η ανάπαυσις της συνειδήσεως, και δεν ενόμιζεν εαυτήν ένοχον. Το αυτό όμως δεν εφρόνει και η γραία Καντάκαινα, η πενθερά της, ήτις επέρριπτεν εις την νύμφην αυτής το σφάλμα της μη αποκτήσεως εγγόνου διά το γήρας της.

Είναι αληθές, ότι ο σύζυγος της Διαλεχτής ήτο το μόνον τέκνον της γραίας ταύτης, και ούτος δε συνεμερίζετο την πρόληψιν της μητρός του εναντίον της συμβίας αυτού. Αν δεν τω εγέννα η σύζυγός του, η γενεά εχάνετο. Περίεργον, δε, ότι πας Ελλην της εποχής μας ιερώτατον θεωρεί χρέος και υπερτάτην ανάγκην την διαιώνισιν του γένους του.

Εκάστοτε, οσάκις ο υιός της επέστρεφεν εκ του ταξιδίου του, διότι είχε βρατσέραν, και ήτο τολμηρότατος εις την ακτοπλοΐαν, η γραία Καντάκαινα ήρχετο εις προϋπάντησιν αυτού, τον ωδήγει εις τον οικίσκον της, τον εδιάβαζε, τον εκατήχει, του έβαζε μαναφούκια, και ούτω τον προέπεμπε παρά τη γυναικί αυτού. Και δεν έλεγε τα ελαττώματά της, αλλά τα αυγάτιζε, δεν ήτο μόνο «μαρμάρα», τουτέστι στείρα η νύμφη της, τούτο δεν ήρκει, αλλ’ ήτο άπαστρη, απασσάλωτη, ξετσίπωτη κλπ. Ολα τα είχεν, «η ποίσα, η δείξα, η άκληρη».

Ο καπετάν Καντάκης, φλομωμένος, θαλασσοπνιγμένος, τα ήκουεν όλα αυτά, η φαντασία του εφούσκωνεν, εξερχόμενος είτα συνήντα τους συναδέλφους του ναυτικούς, ήρχιζαν τα καλώς ώρισες, καλώς σας ηύρα, έπινεν επτά ή οκτώ ρώμια, και με τριπλήν σκοτοδίνην, την εκ της θαλάσσης, την εκ της γυναικείας διαβολής και την εκ των ποτών, εισήρχετο οίκαδε και βάρβαροι σκηναί συνέβαινον τότε μεταξύ αυτού και της συζύγου του.

Ούτως είχον τα πράγματα μέχρι της παραμονής των Χριστουγέννων του έτους 186… Ο καπετάν Καντάκης προ πέντε ημερών είχε πλεύσει με την βρατσέραν του εις την απέναντι νήσον με φορτίον αμνών και ερίφων, και ήλπιζεν, ότι θα εώρταζε τα Χριστούγεννα εις την οικίαν του. Αλλά τον λογαριασμόν τον έκαμνεν άνευ του ξενοδόχου, δηλ. άνευ του Βορρά, όστις εφύσησεν αιφνιδίως άγριος και έκλεισαν όλα τα πλοία εις τους όρμους, όπου ευρέθησαν. Είπομεν όμως, ότι ο καπετάν Καντάκης ήτο τολμηρός περί την ακτοπλοΐαν. Περί την εσπέραν της παραμονής των Χριστουγέννων ο άνεμος εμετριάσθη ολίγον, αλλ’ ουχ ήττον εξηκολούθει να πνέη. Το μεσονύκτιον πάλιν εδυνάμωσε.

Τινές ναυτικοί εν τη αγορά εστοιχημάτιζον, ότι, αφού κατέπεσεν ο Βορράς, ο καπετάν Καντάκης θα έφθανε περί το μεσονύκτιον. Η σύζυγός του όμως δεν ήτο εκεί να τους ακούση και δεν τον επερίμενεν. Αύτη εδέχθη μόνο περί την εσπέραν την επίσκεψιν της πενθεράς της, ασυνήθως φιλόφρονος και μηδιώσης, ήτις τη ευχήθη το απαραίτητον «καλό δέξιμο», και διά χιλιοστήν φορά το στερεότυπον «μ’ έναν καλό γυιό».

Και ου μόνον, τούτο, αλλά τη προσέφερε και εν χριστόψωμο.

– Το ζύμωσα μοναχή μου, είπεν η θειά Καντάκαινα, με γεια να το φας.

– Θα το φυλάξω ως τα Φώτα, διά ν’ αγιασθή, παρετήρησεν η νύμφη.

– Οχι, όχι, είπε μετ’ αλλοκότου σπουδής η γραία, το δικό της φυλάει η κάθε μια νοικοκυρά διά τα Φώτα, το πεσκέσι τρώγεται.

– Καλά, απήντησεν ηρέμα η Διαλεχτή, του λόγου σου ξέρεις καλλίτερα.

Η Διαλεχτή ήτο αγαθωτάτης ψυχής νέα, ουδέποτε ηδύνατο να φαντασθή ή να υποπτεύση κακό τι.

«Πώς τώπαθε η πεθερά μου και μου έφερε χριστόψωμο», είπε μόνον καθ’ εαυτήν, και αφού απήλθεν η γραία εκλείσθη εις την οικίαν της και εκοιμήθη μετά τινος δεκαετούς παιδίσκης γειτονοπούλας, ήτις τη έκανε συντροφίαν, οσάκις έλειπεν ο σύζυγός της. Η Διαλεχτή εκοιμήθη πολύ ενωρίς, διότι σκοπόν είχε να υπάγη εις την εκκλησίαν περί το μεσονύκτιον. Ο ναός δε του Αγίου Νικολάου μόλις απείχε πεντήκοντα βήματα από της οικίας της.

Περί το μεσονύκτιον εσήμαναν παρατεταμένως οι κώδωνες. Η Διαλεχτή ηγέρθη, ενεδύθη και απήλθεν εις την εκκλησίαν. Η παρακοιμωμένη αυτή κόρη ήτο συμπεφωνημένον, ότι μόνον μέχρι ου σημάνη ο όρθρος θα έμενε μετ’ αυτής, όθεν αφυπνίσασα αυτήν την ωδήγησε πλησίον των αδελφών της. Αι δύο οικίαι εχωρίζοντο διά τοίχου κοινού.

Η Διαλεχτή ανήλθεν εις τον γυναικωνίτην του ναού, αλλά μόλις παρήλθεν ημίσεια ώρα και γυνή τις πτωχή και χωλή δυστυχής, ήτις υπηρέτει ως νεωκόρος της εκκλησίας, ελθούσα τη λέγει εις το ους.

– Δόσε μου το κλειδί, ήλθε ο άντρας σου.

– Ο άντρας μου! ανεφώνησεν η Διαλεχτή έκπληκτος.

Και αντί να δώση το κλειδί έσπευσε να καταβή η ιδία.

Ελθούσα εις την κλίμακα της οικίας, βλέπει τον σύζυγόν της κατάβρεκτον, αποστάζοντα ύδωρ και αφρόν.

– Είμαι μισοπνιγμένος, είπε μορμυρίζων ούτος, αλλά δεν είναι τίποτε. Αντί να το ρίξωμε έξω, το καθίσαμε στα ρηχά.

– Πέσατε έξω; ανέκραξεν η Διαλεχτή.

– Οχι, δεν είναι σου λέω τίποτε. Η βρατσέρα είναι σίγουρη, με δυο άγκουρες αραγμένη και καθισμένη.

– Θέλεις ν’ ανάψω φωτιά;

– Αναψε και δόσε μου ν’ αλλάξω.

Η Διαλεχτή εξήγαγε εκ του κιβωτίου ενδύματα διά τον σύζυγόν της και ήναψε πυρ.

– Θέλεις κανένα ζεστό;

– Δεν μ’ ωφελεί εμένα το ζεστό, είπεν ο καπετάν Καντάκης. Κρασί να βγάλης.

Η Διαλεχτή εξήγαγεν εκ του βαρελίου οίνον.

– Πώς δεν εφρόντισες να μαγειρεύσης τίποτε; είπε γογγύζων ο ναυτικός.

– Δεν σ’ επερίμενα απόψε, απήντησε μετά ταπεινότητος η Διαλεχτή. Κρέας επήρα. Θέλεις να σου ψήσω πριζόλα;

– Βάλε, στα κάρβουνα, και πήγαινε συ στην εκκλησιά σου, είπεν ο καπετάν Καντάκης. Θα έλθω κι εγώ σε λίγο.

Η Διαλεχτή έθεσε το κρέας επί της ανθρακιάς, ήτις εσχηματίσθη ήδη, και ητοιμάζετο να υπακούση εις την διαταγήν του συζύγου της, ήτις ήτο και ιδική της επιθυμία, διότι ήθελε να κοινωνήση. Σημειωτέον ότι την φράσιν «πήγαινε συ στην εκκλησιά σου» έβαψεν ο Καντάκης διά στρυφνής χροιάς.

– Η μάννα μου δε θα τώμαθε βέβαια ότι ήλθα, παρετήρησεν αύθις ο Καντάκης.

– Εκείνη είναι στην ενορία της, απήντησεν η Διαλεχτή. Θέλεις να της παραγγείλω;

– Παράγγειλέ της να έλθη το πρωί.

Η Διαλεχτή εξήλθεν. Ο Καντάκης την ανεκάλεσεν αίφνης.

– Μα τώρα είναι τρόπος να πας εσύ στην εκκλησιά, και να με αφήσεις μόνον;

– Να μεταλάβω κι έρχομαι, απήντησεν η γυνή.

Ο Καντάκης δεν ετόλμησε ν’ αντείπη τι, διότι η απάντησις θα ήτο βλασφημία. Ουχ ήττον όμως την βλασφημίαν ενδιαθέτως την επρόφερεν.

Η Διαλεχτή εφρόντισε να στείλη αγγελιοφόρον προς την πενθεράν της, ένα δωδεκαετή παίδα της αυτής εκείνης γειτονικής οικογενείας, ης η θυγάτηρ εκοιμήθη αφ’ εσπέρας πλησίον της, και επέστρεψεν εις τον ναόν.

Ο Καντάκης, όστις επείνα τρομερά, ήρχισε να καταβροχθίζη την πριζόλαν. Καθήμενος οκλαδόν παρά την εστίαν, εβαρύνετο να σηκωθή και ν’ ανοίξη το ερμάρι διά να λάβη άρτον, αλλ’ αριστερόθεν αυτού υπεράνω της εστίας επί μικρού σανιδώματος ευρίσκετο το Χριστόψωμον εκείνο, το δώρον της μητρός του προς την νύμφην αυτής. Το έφθασε και το έφαγεν ολόκληρον σχεδόν μετά του οπτού κρέατος.

……..

Περί την αυγήν, η Διαλεχτή επέστρεψεν εκ του ναού, αλλ’ εύρε την πενθεράν της περιβάλλουσαν διά της ωλένης το μέτωπον του υιού αυτής και γοερώς θρηνούσαν.

Ελθούσα αύτη προ ολίγων στιγμών τον εύρε κοκκαλωμένον και άπνουν. Επάρασα τους οφθαλμούς, παρετήρησε την απουσίαν του Χριστοψώμου από του σανιδώματος της εστίας, και αμέσως ενόησε τα πάντα. Ο Καντάκης έφαγε το φαρμακωμένο χριστόψωμο, το οποίον η γραία στρίγλα είχε παρασκευάσει διά την νύμφην της.

Ιατροί επιστήμονες δεν υπήρχον εν τη μικρά νήσω. ουδεμία νεκροψία ενεργήθη. Ενομίσθη, ότι ο θάνατος προήλθεν εκ παγώματος συνεπεία του ναυαγίου. Μόνη η γραία Καντάκαινα ήξευρε το αίτιον του θανάτου. Σημειωτέον, ότι η γραία, συναισθανθείσα και αυτή το έγκλημά της, δεν εμέμφθη την νύμφην της. Αλλά τουναντίον την υπερήσπισε κατά της κακολογίας άλλων.

Εάν έζησε και άλλα κατόπιν Χριστούγεννα, η άστοργος πενθερά και ακουσία παιδοκτόνος, δε θα ήτο πολύ ευτυχής εις το γήρας της.

Ατίμωση-Η στάση της Ευρώπης έναντι εισβολέων και βιαστών

%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf

Από το άρθρο της συγγραφέως Σώτης Τριανταφύλλου στην Athens Voice:

“…Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να συγκρίνω τη συμπεριφορά της Λούσι και του Ντέιβιντ με τη στάση της Ευρώπης έναντι εισβολέων και βιαστών − δεν εννοώ σε ατομικό επίπεδο, εννοώ σε επίπεδο πλήθους, πολιτισμού, πολιτικής. Η Ευρώπη δεν σκέφτεται καθαρά, θρηνεί, εκχωρεί τα δικαιώματά της όπως ο Ντέιβιντ που ενοχοποιείται επειδή άσκησε το δικαίωμα στην ερωτική επιθυμία. Προπάντων, η Ευρώπη συμπεριφέρεται όπως η Λούσι: είναι θύμα που αποζητεί ατιμωτικούς συμβιβασμούς. Τέλος, όπως οι λευκοί στη Νότια Αφρική που έμειναν χωρίς πατρίδα, χάνει την κυριαρχία της στο ίδιο της το έδαφος. Η ισορροπίες ανατρέπονται, ερευνώνται «λογικές» αιτίες για τον φθόνο και μίσος − αλλά, ο φθόνος και το μίσος δεν έχουν λογική. Η Ευρώπη, όπως ο Ντέιβιντ και η Λούσι Λιούρι, επιδεικνύει αδυναμία για σκέψη και δράση. Είναι, όπως ο Ντέιβιντ και η Λούσι Λιούρι, παγιδευμένη σε μια ξεπερασμένη διαλεκτική”.

Ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

Το πνεύμα των Χριστουγέννων και η “παλαιά Ελλάδα” – Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

Τόσο αυτήν την χρονιά όσο και τα περασμένα χρόνια οι Έλληνες ζουν τις ημέρες των εορτών με ένα πνεύμα, το οποίο ασφαλώς δεν έχει την οποιαδήποτε σχέση με το πνεύμα των Χριστουγέννων, των Ελληνικών Χριστουγέννων σύμφωνα με την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας.

Φαίνεται πως η δική μου γενιά ήταν η τελευταία η οποία έζησε με ένα ύστατο άρωμα, με μία γεύση εάν θέλετε των Ελληνικών Χριστουγέννων. Δεν αναφέρομαι σε αυτό το βαθύ και μοναδικό πνεύμα το οποίο ενυπάρχει στα σχετικά διηγήματα του κοσμοκαλόγερου της Ελληνικής Λογοτεχνίας, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, ένα βαθύ πνεύμα ευλαβείας, βυθισμένο μέσα στο χρόνο το οποίο εξέφραζε αρμονικά συνταιριασμένες την Ελληνική ψυχή και την ευλάβεια. Το ξαναγέννημα ενός ολόκληρου κόσμου μέσα από το βαθύ σκοτάδι της νύχτας της αμαρτίας με την έλευση του φωτοδότη Λυτρωτή Θεανθρώπου.

Όχι, ασφαλώς όχι. Όμως τα Χριστούγεννα μόλις πριν κάποιες  δεκαετίες κρατούσαν ακόμη στοιχεία μιας αμόλυντης Ελληνικής Ψυχής μέσα από το πέρασμα του χρόνου. Τότε λοιπόν, για όσους δεν το ξέρουν γιατί ποτέ δεν το έζησαν, οι οικογένειες με την ευρύτερη έννοια του όρου μαζευόντουσαν στην κατοικία του πλέον ηλικιωμένου και σεβάσμιου και όλοι μαζί εόρταζαν τα Χριστούγεννα και την έλευση του Νέου Έτους. Όλοι οι συγγενείς δηλαδή συγκεντρωνόντουσαν για να εορτάσουν και υπήρχε ένα πνεύμα αγάπης, ομόνοιας, αισιοδοξίας παρ’ όλα τα σοβαρά προβλήματα, τα οποία αναμφισβήτητα υπήρχαν εκείνη την εποχή.

Όσο για εμάς τα παιδιά ζούσαμε πραγματικά σε έναν θαυμαστό μαγικό κόσμο γεμάτο μυστήρια, μύθους και παραδόσεις. Ήταν οι καλικάντζαροι που πολέμαγαν να πριονίσουν το δέντρο της ζωής που κρατούσε ολόκληρο τον κόσμο και οι οποίοι σκορπίζανε με την έλευση του Θεανθρώπου και τα Φώτα. Ήταν το πνεύμα του Κακού, το οποίο η μεγάλη ημέρα έδιωχνε μακριά από τους ανθρώπους. Και ήταν η εξαγνιστική πυρρά, το κούτσουρο που έκαιγε ολόκληρο το δωδεκαήμερο, το οποίο προστάτευε τους πιστούς από την έλευση της διαβολής και της κακίας. Πέρα όμως από την οικογένεια υπήρχε και μία μεγαλύτερη οικογένεια. Ήταν η γειτονιά και από γειτονιά σε γειτονιά ολόκληρη η Ελλάδα.

Απέναντι σε αυτά λοιπόν τα οποία επιγραμματικά ανέφερα και τα οποία επαναλαμβάνω δεν μπορούν να τα νιώσουν παρά μόνον όσοι τα έχουν ζήσει και μόνον όσοι αισθάνονται αηδία από την σημερινή κατάσταση, απέναντι σε αυτές τις εικόνες μιας κοινωνίας, που είχε λιγότερα υλικά αγαθά, αλλά περίσσευμα ψυχής, υπάρχει ο ζόφος της σημερινής εποχής. Όχι, δεν αναφέρομαι αποκλειστικά και μόνο στην πράγματι σοβαρή οικονομική κρίση, την φτώχεια που απλώνεται παντού, γιατί φτώχεια υπήρχε και στο παρελθόν, αναφέρομαι στην αποξένωση, στην έλλειψη Ιδανικών, σε ένα λαό που έχει καταντήσει αγέλη χωρίς ταυτότητα.

Το ξεχωριστό φως που καίει και λάμπει πάνω από την θάλασσα, το οποίο περιγράφει σε ένα διήγημά του ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, δεν φέγγει σήμερα για κανέναν παρά μόνον για όσους έχουν παραμείνει “αλαφροΐσκιωτοι”, πιστοί στο πνεύμα της παλαιάς Ελλάδας το οποίο ήταν ένα πνεύμα αληθινό που δεν αγοραζόταν ούτε πουλιόταν.

Το πνεύμα αυτής της “παλαιάς Ελλάδας”, της ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ θέλει να επιστρέψει στις καρδιές των Ελλήνων η Χρυσή Αυγή.

Και πιστοί στο Πνεύμα αυτό ευχόμαστε σε όλους τους Έλληνες Καλά Χριστούγεννα, τονίζοντας ότι δεν πρέπει να λιγοψυχήσετε, δεν πρέπει να κάνετε ούτε ένα βήμα πίσω γιατί πάντοτε το Φως νικά το Σκοτάδι.

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

Αρτέμης Ματθαιόπουλος: Όχι στο πάρτυ των ΜΚΟ, πρώτα οι Έλληνες! BINTEO

Την πάγια θέση της Ελληνικής Αυγής για τη διαχείριση του μείζονος προβλήματος της φιλοξενίας «προσφύγων» επανέλαβε από βήματος του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης ο επικεφαλής της παράταξης, Συναγωνιστής Ματθαιόπουλος Αρτέμης κατά τη συζήτηση της ειδικής συνεδρίασης με θέμα «Ψήφιση του Προϋπολογισμού Εσόδων και Εξόδων Δήμου Θεσσαλονίκης, οικονομικού έτους 2017».

Παίρνοντας το λόγο ο Συναγωνιστής τόνισε πως τα ταμειακά διαθέσιμα του Δήμου Θεσσαλονίκης, δηλαδή του δεύτερου μεγαλύτερου Δήμου της χώρας είναι πενιχρά αλλά ο προς ψήφιση προϋπολογισμός παρουσιάζει μια εικονική ευμάρεια, που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την σκληρή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν οι δημότες της πόλης.

Εις ό,τι αφορά τη διαχείριση πολύτιμων πόρων που κατασπαταλώνται από και προς τις ΜΚΟ για τη κατασκευή, επισκευή ή μίσθωση χώρων φιλοξενίας για τους λαθρομετανάστες ο Συναγωνιστής κατήγγειλε το μονομερές ενδιαφέρον της διοίκησης, αφού και η ίδια παραδέχεται πως μοναδική της μέριμνα είναι η εξυπηρέτηση των αναγκών των ξένων σε αντιδιαστολή με την παντελή απουσία σχεδιασμού για την αντιμετώπιση της κρίσης που αντιμετωπίζουν χιλιάδες οικογένειες της πόλης, όντας θύματα του μοναδικού υπαρκτού ρατσισμού που υπάρχει στη χώρα, αυτού εναντίον των Ελλήνων.

xamak.gr

Στο ελεύθερο Χαλέπι γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με σημαίες της Συρίας και της Ρωσίας – ΒΙΝΤΕΟ

Στο ελεύθερο Χαλέπι γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με σημαίες της Συρίας και της Ρωσίας - ΒΙΝΤΕΟ

Οι τελευταίοι κανίβαλοι ισλαμοσυμμορίτες, οι μισθοφόροι της Ουάσιγκτον, οι μαχαιροβγάλτες του ΝΑΤΟ, της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, οι σύμμαχοι του «συνταγματικού» τόξου της Βουλής των Ελλήνων, έχουν πλέον εκκενώσει το Χαλέπι και έτσι οι κάτοικοι της μεγάλης αυτής πόλης της Συρίας ξεχύθηκαν στους δρόμους και γιορτάζουν την νίκη του φωτός των Χριστουγέννων κατά του σκότους των τζιχαντιστών.

Δεν μπορούν δυστυχώς να μεταβούν στις χριστιανικές εκκλησίες, αφού οι τζιχαντιστές και οι συνοδοιπόροι τους τις έχουν καταστρέψει όλες εκ θεμελίων κατά την διάρκεια της πολυετούς κατοχής της πόλης.

Γιορτάζουν λοιπόν οι κάτοικοι του Χαλεπίου τα Χριστούγεννα στους δρόμους, αφού κατάφεραν να νικήσουν και να απελευθερώσουν την πόλη τους από τους λακέδες των Αμερικανοσιωνιστών, από τους Αντίχριστους της «πολιτικής ορθότητας» της Δύσης. Στην πόλη κυματίζουν σημαίες της Συρίας, της Ρωσίας και του Ιράν, ενώ έχουν αναρτηθεί πορτραίτα του Άσαντ, του Πούτιν και του Νασράλαχ (ηγέτη της Χεζμπολάχ).

Καμία εικόνα από όλους αυτούς τους πανηγυρισμούς δεν θα μεταδοθεί από τα τουρκοκάναλα της χώρας μας και τα εξαρτημένα από τους Σιωνιστές ΜΜΕ. Γιατί όλοι αυτοί πενθούν μαζί με τους μισθοφόρους τους την κατακρήμνιση των νεοιμπεριαλιστικών τους ονείρων.

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ που στάθηκε στο πλευρό της νόμιμης κυβέρνησης της Συρίας όλα αυτά τα χρόνια, από την έναρξη του συμμοριτοπόλεμου το 2011 έως σήμερα, εύχεται στους πολίτες της Συρίας ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

Νέα δημοσκόπηση φωτιά – Σαρώνει η Χρυσή Αυγή σε Νεολαία και Επαρχία με διψήφια ποσοστά! Τεράστιο κύμα ψηφοφόρων του Σύριζα πηγαίνει στην Χρυσή Αυγή και όχι στην ΝΔ

Νέα δημοσκόπηση φωτιά - Σαρώνει η Χρυσή Αυγή σε Νεολαία και Επαρχία με διψήφια ποσοστά! Τεράστιο κύμα ψηφοφόρων του Σύριζα πηγαίνει στην Χρυσή Αυγή και όχι στην ΝΔ

Μία νέα κυλιόμενη δημοσκόπηση με στοιχεία-φωτιά, καθώς και δηλώσεις υψηλόβαθμου μέλους της κυβέρνησης παρουσιάζει σήμερα το έγκριτο Bankinews.

Σύμφωνα με την νέα έρευνα, η Χρυσή Αυγή:
α) Έχει τεράστια απήχηση στους κόλπους της Νεολαίας και στην Ελληνική Περιφέρεια
β) Πιάνει άνετα διψήφιο ποσοστό (περίπου 12%) με διαρκώς αυξανόμενες τάσεις
γ) Απορροφά πολύ περισσότερους απογοητευμένους ψηφοφόρους του Σύριζα απ’ ότι η ΝΔ

Με βάση τα παραπάνω στοιχεία, μπορεί άνετα να συμπεράνει κανείς σε ποια ύψη θα έφταναν τα ποσοστά του Λαϊκού Συνδέσμου αν δεν υπήρχε η απόλυτη συνωμοσία σιωπής από τα κανάλια της διαφθοράς.

Ακολουθεί το ιδιαίτερα σημαντικό άρθρο του Bankingnews.gr:

Κυλιόμενη δημοσκόπηση δείχνει ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει μεγαλύτερη διαρροή προς την Χρυσή Αυγή παρά προς στην ΝΔ στην επαρχία. Επίσης η Χρυσή Αυγή συνεχίζει να έχει υψηλή διεισδυτικότητα στους νέους Άκρως ενδιαφέροντα στοιχεία προκύπτουν από κυλιόμενη δημοσκόπηση που πραγματοποιεί η ΝΔ.

Στην εν λόγω δημοσκόπηση η διαφορά της ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι περίπου 12 μονάδες αλλά το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι τελευταία οι εκροές – διαρροές ψηφοφόρων έχει ο ΣΥΡΙΖΑ προς την Χρυσή Αυγή και όχι προς την ΝΔ. 

Με βάση εκτιμήσεις κορυφαίου -πρώην υπουργού- της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στην επαρχία η Χρυσή Αυγή σαρώνει έχει καλύτερη διεισδυτικότητα στην επαρχία στις αγροτικές περιοχές και ειδικά σε περιοχές όπου έχουν κέντρα φιλοξενίας μεταναστών.

Ήδη η Χρυσή Αυγή εμφανίζει δημοσκοπικά ποσοστά στο 10,5% περίπου αλλά τα νέα στοιχεία είναι
1) Η ΝΔ δημοσκοπικά φαίνεται ότι διατηρεί ένα προβάδισμα πάνω από 10-12% έναντι του ΣΥΡΙΖΑ
2) Η Χρυσή Αυγή εμφανίζει ποσοστά όσα περίπου είναι και η διαφορά της ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ.
3) Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγαλύτερες απώλειες προς την Χρυσή Αυγή στην επαρχία και το στοιχείο αυτό εξηγεί την σημαντική δημοσκοπική άνοδο της Χρυσής Αυγής.

Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους και εξηγούν γιατί οι ψηφοφόροι τους στρέφονται στην Χρυσή Αυγή: «Η Χρυσή Αυγή συγκεντρώνει την αντισυστημική ψήφο στην επαρχία και ειδικά στις περιοχές όπου υπάρχουν κέντρα φιλοξενίας μεταναστών».

Η Χρυσή Αυγή καταφέρνει στην επαρχία να προσελκύει τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και η διεισδυτικότητα στους νέους πρώην ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη της ΝΔ. Η ΝΔ προσελκύει τους δυσαρεστημένους του ΣΥΡΙΖΑ κυρίως στα αστικά κέντρα. Τι δείχνουν αυτά τα στοιχεία;

Η στρατηγική της Χρυσής Αυγής να στηρίζει τον πρωτογενή τομέα, η γενικότερη στάση της στο προσφυγικό και βεβαίως η φτωχοποίηση επιτρέπουν στην Χρυσή Αυγή να εμφανίζει ως εναλλακτική λύση στην μίζερη φθορά της αριστερής διακυβέρνησης. Επίσης η Χρυσή Αυγή συνεχίζει να έχει υψηλή διεισδυτικότητα στους νέους.

bankingnews.gr

Έκοψε τα «Καλά Χριστούγεννα» η ψευτοδεξιά και συναντήθηκε με «προσφυγόπουλα» – Θα κάνουν και νεοδημοκρατικό ραμαζάνι σε λίγο καιρό;

Έκοψε τα «Καλά Χριστούγεννα» η ψευτοδεξιά και συναντήθηκε με «προσφυγόπουλα» - Θα κάνουν και νεοδημοκρατικό ραμαζάνι σε λίγο καιρό;

Το ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα αντεθνικό και αντίχριστο μόρφωμα το γνωρίζαμε. Μας το απέδειξε άλλωστε με την υπερψήφιση του «Συμφώνου Συμβίωσης», το ηχηρό «ΝΑΙ» στο τζαμί στο Βοτανικό (αν και Βορίδης – Γεωργιάδης φόραγαν μπούρκα για να μην τους αναγνωρίσουν όταν έλεγαν ΝΑΙ) και την διαχρονική πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» που πρώτη θέσπισε και ο Σύριζα ακολούθηκε με ευλάβεια.

Πέραν, όμως, αυτού ο Κυριάκος Μητσοτάκης ο νεοφιλελέ δεν αρκείται στις έμπρακτες προσβολές απέναντι σε Πατρίδα και Θρησκεία. Δεν αρκείται απλώς να υπηρετεί την Νέα Τάξη Πραγμάτων, αλλά θέλει και να το δείχνει κιόλας. Έτσι είδαμε την «έξωση» της ευχής για «Καλά Χριστούγεννα» από τις ευχετήριες κάρτες του προέδρου της ΝΔ και την αντικατάστασή της με πιο «πολιτικά ορθές» ευχές όπως «καλές γιορτές» που δεν ερεθίζουν τα «προσφυγόπουλα».

«Προσφυγόπουλα» με τα οποία συναντήθηκε μέσα στη Βουλή για να δηλώσει την πλήρη υποστήριξή του στον Τσίπρα και στην εθνοκτόνα πολιτική που ακολουθείται στο λεγόμενο «προσφυγικό». Πότε, άραγε, ο Μητσοτάκης ή άλλος μνημονιακός πρόεδρος της ΝΔ υποδέχτηκε στη Βουλή Έλληνες αστέγους ή γενικότερα αναξιοπαθούντες; Ποτέ φυσικά!

Δεν αποκλείεται πολύ συντόμως, ελέω «πολιτικής ορθότητας» να δείτε και εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας στο ραμαζάνι ή σε κάποια άλλη ισλαμική εορτή.

Σε αυτούς τους ζοφερούς καιρούς που στην ψευτοδεξιά πνέει ισλαμικός άνεμος είναι πολύ σημαντικό γεγονός ότι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντ. Τράμπ, έχει τελείως διαφορετική άποψη για το ζήτημα. Χαρακτηριστικά, το “δεξί χέρι” του Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χαρακτηριστικά ότι ο πόλεμος στα Χριστούγεννα τερματίζεται οριστικά.

Ο Λεβαντόβσκι τόνισε: “Μπορείτε όλοι να ευχηθείτε ξανά “Καλά Χριστούγεννα”, γιατί τώρα Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ο Ντόναλντ Τραμπ”.

πηγή