131 μετανάστες (Σύριοι και Αφγανοί) αποβιβάστηκαν στη Μεθώνη (φωτο)

Σχόλιο “Ε” Δείτε τις φωτογραφίες και διαβάστε τις αποκαλύψεις του τ.αρχηγού των Μυστικών Υπηρεσιών της Ουγγαρίας στο φ.169 της Εμπρός

%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd1%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd2

131 Σύριοι και Αφγανοί μετανάστες αποβιβάστηκαν σήμερα το πρωί στη Μεθώνη. Οι μετανάστες είναι καλά στην υγείας και μεταφέρονται σε χώρο φιλοξενίας, προκειμένου να τους παρασχεθεί προσωρινό κατάλυμα και να προσφερθεί η αναγκαία βοήθεια. Στο πλευρό των μεταναστών είναι οι κρατικές και δημοτικές υπηρεσίες καθώς και εθελοντές. Οι παράτυποι μετανάστες εντοπίστηκαν από σκάφος του Λιμενικού κοντά στην παραλία της Μεθώνη. Σημειώνεται ότι ορισμένοι από τους μετανάστες είχαν καταφέρει να βγουν μόνοι στην παραλία. Οι παράτυποι μετανάστες είχαν ζητήσει βοήθεια μέσω του ευρωπαϊκού αριθμού κλήσης 112.

πηγή

 

Kοσμοσυρροή στα εγκαίνια των νέων συνδικαλιστικών γραφείων – Πρώτες εικόνες

Κοσμοσυρροή στα εγκαίνια των νέων συνδικαλιστικών γραφείων - Πρώτες εικόνες

Με απόλυτη επιτυχία και την συμμετοχή εκατοντάδων πολιτών πραγματοποιούνται αυτήν την ώρα τα εγκαίνια των νέων γραφείων που θα συστεγάσουν τέσσερα σωματεία και συνδικαλιστικές παρατάξεις υπό την αιγίδα της Χρυσής Αυγής (Λαϊκός Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Ταξί, Σωματείο Πωλητών Λαϊκών Αγορών, Ιατροί του Ελληνισμού και Σύλλογος Συνταξιούχων Αττικής).

Παρά την τρομοκρατία κράτους και των γνωστών γραφικών παρακρατικών η τελετή των εγκαινίων πραγματοποιείται κανονικά με τους περισσότερους από τους παρευρισκομένους να μένουν εκτός, καθώς τα νέα γραφεία αποδείχθηκαν πολύ μικρά για να χωρέσουν τους πολίτες που συνέρρευσαν.

Μετά τον καθιερωμένο αγιασμό, θα ακολουθήσουν ομιλίες με με κεντρικούς ομιλητές τον βουλευτή Β’ Πειραιώς, Ιωάννη Λαγό και τον Γενικό Γραμματέα της Χρυσής Αυγής, Ν.Γ. Μιχαλολιάκο.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/kosmosurroh-sta-egkainia-twn-newn-sundikalistikwn-grafeiwn-prwtes-eikones#ixzz4MWOhs9c1

Επεισόδια και φωτιά στον καταυλισμό της Σούδας στη Χίο (και ένα ερώτημα)

Σχόλιο “Ε”

Αυτοί οι πρώην άστεγοι και κατατρεγμένοι, που έχουν μάθει στον πόλεμο και τους καταυλισμούς, γιατί καίνε τους οικίσκους που τους στεγάζουν, και τους προσφέρουν την φιλήσυχη ζωή που αναζητούσαν;

Επεισόδια και φωτιά στον καταυλισμό της Σούδας στη Χίο - ΦΩΤΟ

Ένταση επικράτησε για άλλη μια φορά στον καταυλισμό προσφύγων της Σούδας στη Χίο. Λίγο μετά  τις 3 τα ξημερώματα ομάδα μεταναστών ξεκίνησε τις διαμαρτυρίες, που κατέληξαν τελικά σε πρόκληση πυρκαγιάς στον καταυλισμό.

Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα politischios.gr, χρειάστηκε η επέμβαση των ΜΑΤ και ο αποκλεισμός μεταναστών στο ένα σημείο του καταυλισμού για να μπορέσει να επέμβει η πυροσβεστική προκειμένου να κατασβέσει τη φωτιά.  Στο σημείο μετέβησαν τρία οχήματα με επτά πυροσβέστες.

Από τη φωτιά κάηκαν ολοσχερώς έξι λυόμενοι οικίσκοι και προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημιές σε άλλους δύο.

 

πηγή

Η μαρξιστική σχολή της Φρανκφούρτης και τα “αντιρατσιστικά” νομοσχέδια

 

Η μαρξιστική σχολή της Φρανκφούρτης και τα “αντιρατσιστικά” νομοσχέδια

Οι «αντιρατσιστικοί» νόμοι έχουν τις ρίζες τους στην κομμουνιστικής έμπνευσης σχολή της Φρανκφούρτης, που ιδρύθηκε το 1920 στην ομώνυμη πόλη. Ιδρυτές ήταν άνθρωποι κατά κύριο λόγο εβραϊκής καταγωγής, με στόχο να εφαρμόσουν τον κομμουνισμό στην Δύση, ήσυχα και με την σταδιακή υπονόμευση του λαϊκού πολιτισμού. Το κίνημα αυτό είναι γνωστό ως «Πολιτιστικός Μαρξισμός». Ένα από τα κορυφαία και πιο γνωστά ονόματα του είναι ο Ηerbert Marcuse.

H άποψη του ήταν ότι η επικρατούσα δυτική κοινωνική τάξη είναι «καταπιεστική» και κάνει «διακρίσεις» εναντίων των μειονοτήτων, αφού υπερτερεί. Αυτό το ονόμασε «κατασταλτική ή καταπιεστική ανοχή», κάτι που το θεωρούσε απαράδεκτο και αντί αυτού πρότεινε αυτό που ονόμασε «κομματική ανοχή των μικρών κομμάτων – ομάδων», δηλαδή την ανοχή μόνον των απόψεων αυτών των «καταπιεσμένων μειονοτήτων» της κοινωνίας. Ο Herbert Marcuse θεωρούσε ότι οι μειονότητες αυτές μοιράζονται μαζί του το κομματικό του μίσος για κάθε τι το μη κομμουνιστικό (στην ουσία φιμώνουν τις απόψεις της πλειοψηφίας). Στο σημείο αυτό υπάρχει μία τεράστια υποκρισία των αριστερών, όταν επικαλούνται την ελευθερία του λόγου, ενώ ταυτόχρονα καταβάλλουν προσπάθεια καταστολής των «μη αριστερών ιδεών». Δηλαδή υπερασπίζονται τις μειονότητες όταν συμμερίζονται τις δικές τους απόψεις και κάθε άλλη μειονότητα που αντιτίθεται σε αυτές πολεμιέται, εκφοβίζεται και βαφτίζεται «συντηρητική» (γι’ αυτό υπάρχει το σλόγκαν «της αριστεράς και της προόδου»).

Ο Marcuse ήλθε στις ΗΠΑ από τον επικεφαλής της Σχολής της Φρανκφούρτης την δεκαετία του1930, Edward R. Murrow, και εργάσθηκε στην OSS (Office of Strategic Services), το State Department και στα Πανεπιστήμια Κολούμπια, Χάρβαρτ και Brandeis. Έχει ονομασθεί «Πατέρας της Νέας Αριστεράς» και ενέπνευσε πολλούς νέους αριστερούς ριζοσπάστες που ανήλθαν σε θέσεις τακτικών καθηγητών κολεγίων όλης της Αμερικής, όπου μπορούσε κανείς μεταγενέστερα να διακρίνει τους «κώδικες ομιλίας» της Σχολής της Φρανκφούρτης στα Αμερικάνικα Πανεπιστήμια. Η σχολή της Φρανκφούρτης ήταν αφιερωμένη στην καταστροφή της Δύσης, όπως δηλώνει ένας ακόμα από τους ιδρυτές της, ο Willi Münzenberg, με στόχους μεταξύ των άλλων «να οργανώσει τους διανοούμενους της δύσης» και να τους χρησιμοποιήσει για να καταλύσουν τον δυτικό κόσμο, και αφού έχουν καταστραφεί όλες οι αξίες, θα μπορούσαν να επιβάλουν την δικτατορία του προλεταριάτου.

Σύμφωνα με άρθρο του Timothy Matthews στο περιοδικό «Catholic Insight» οι στρατηγικές για την επίτευξη του στόχου ήταν:

1) Δημιουργία αδικημάτων «ρατσισμού» (ή διαφορετικά «εγκλήματα μίσους»)

2) Συνεχής αλλαγή για να δημιουργηθεί σύγχυση.

3) Διδασκαλία του σεξ και της ομοφυλοφιλίας στα παιδιά

4) Υπονόμευση των σχολείων και της εξουσίας του εκπαιδευτικού

5) Τεράστια μετανάστευση σε όλες τις δυτικές κοινωνίες για να καταστραφεί η ταυτότητα τους.

6) Προώθηση της υπερβολικής κατανάλωσης οινοπνεύματος

7) Άδειασμα των εκκλησιών.

8) Αναξιόπιστο νομικό σύστημα με προκατάληψη εις βάρος των θυμάτων της εγκληματικότητας.

9) Εξάρτηση από τα επιδόματα του κράτους

10) Έλεγχος των μέσων μαζικής ενημέρωσης και μέσω αυτών αποχαύνωση του πλήθους

11) Ενθάρρυνση της διάλυσης της οικογένειας

Ας δούμε λοιπόν την κατάληξη μιας κοινωνίας δηλητηριασμένης από τον «Πολιτιστικό Μαρξισμό». Αν το αδύναμο μυαλό δεν σκέπτεται, το αδύναμο σώμα δεν πολεμά να ζήσει. Η νεολαία περνά από μία εκπαίδευση που βρίσκεται στα χέρια στρατευμένων «διανοουμένων», στην προπαγανδιστική μετάγγιση των απόψεων του Herbert Marcuse. Διανοούμενοι εντός εισαγωγικών είναι οι μαρξιστές ψευτοδιανοούμενοι!  Διότι ένας αληθινός διανοούμενος, σημαίνει άτομο που διανοείται – ήτοι σκέπτεται, και συνεπώς θα αντιδρούσε στην καταστροφή της νεολαίας, γιατί μέσα στην νεολαία αυτήν θα ζήσουν και τα δικά του παιδιά. Οπότε, βλέποντας το και με ατομικισμό, δεν μπορεί να τα βάλει να ζήσουν μέσα σε γυάλα.

Το θέμα της πολτοποίησης των πληθυσμών δημιουργεί γκέτο και αναταραχές. Όταν μία ακίδα καρφωθεί στο πόδι κάποιου, τα λευκά αιμοσφαίρια δημιουργούν πυώδη κατάσταση λόγω της εισβολής του ξένου σώματος και την αποβάλλουν. Το ίδιο συμβαίνει και με τα μικρόβια που εισχωρούν σε έναν οργανισμό, τα αντισώματα και τα λευκά αιμοσφαίρια τα πολεμούν, διότι αν επικρατήσουν τα μικρόβια ο οργανισμός θα καταστραφεί. Η ίδια η φυσική αναφέρεται στην καταστροφή ολοκλήρου του σύμπαντος από την «Εντροπία» – Ισοθερμική κατάσταση χάους με αδυναμία παραγωγής έργου. Η μη παραγωγή έργου έχει σαν αποτέλεσμα την καταστροφή του ανθρώπινου γένους, ακόμα και από έλλειψη τροφής.

Τα ύπουλα επιχειρήματα του «Πολιτιστικού Μαρξισμού» είναι σαθρά. Διότι δεν υπάρχει δυνατότητα να ισοπεδώσει κανείς την διαφορετικότητα ακόμα και στα άτομα μιας ομογενούς κοινωνίας και να δημιουργήσει κάποιος, κατά βούληση, την ελιτίστικη ομάδα που να κυβερνά, με υποτελείς τους άλλους. Μπορεί οι γόνοι μιας ελίτ να μην έχουν τις αντίστοιχες ικανότητες.

Με την παρώθηση στον αλκοολισμό, την αμάθεια, την οικογενειακή κατάλυση, την ενημερωτική αποχαύνωση, την εξάλειψη του θρησκευτικού αισθήματος, την ομοφυλοφιλία, ουσιαστικά επιτυγχάνει κανείς μία κοινωνία «ζόμπι», χειρότερη και από το λούμπεν προλεταριάτο «που είναι ανίκανα να παράξουν». Το πλήθος των επαγγελματιών επαναστατών – κοινώς μπολσεβίκων- δεν επαρκεί για να κατευθύνει το άβουλο πλήθος για να δημιουργήσει την δικτατορία του προλεταριάτου που θέλει όχλο και στην οποία αποσκοπεί η ανωτέρω σχολή. Φυσικά, σύμφωνα με αυτά που έχουν ακολουθήσει έως σήμερα, έχουν κατασκευάσει ένα αδρανές πλήθος, που τους είναι μοιραίως αναξιοποίητο. Και το τελευταίο τους λάθος, όταν καταφέρουν να φτιάξουν την δικτατορία τους, είναι ότι θα χρειασθούν παραγωγή για να συντηρούν την Άρχουσα Κάστα. Και από τον χυλό που θα έχουν κατασκευάσει τίθεται το ερώτημα: το παραγωγικό ανθρώπινο δυναμικό που θα το βρουν;

Ι. Ιωαννίδης – Τ.Ο. Θεσσαλονίκης 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/h-marjistikh-scholh-ths-frankfourths-kai-ta-antiratsistika-nomoschedia#ixzz4MTdyckhV

Σιωνισμός και Παγκοσμιοποίηση

 

Σιωνισμός και Παγκοσμιοποίηση

«Η Ελλάδα από γενέσεως Ελληνικού Κράτους να δίνει συνεχώς τα διαπιστευτήριά της ότι «ανήκει εις την Δύσιν» και η «Δύση» να απεργάζεται την εκμηδένισή της.»

Με το τέλος του ψυχρού πολέμου μια καινούρια λέξη μπήκε στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, «Παγκοσμιοποίηση». Τί ακριβώς όμως εννοείται με τη χρήση του συγκεκριμένου όρου; Ποιές αναγκαιότητες υποχρεώνουν την ανθρωπότητα σήμερα, να ασχοληθεί με την παγκοσμιοποίηση; Τί προβλήματα δημιουργεί η προσπάθεια εφαρμογής της; Τελικά είναι προς το συμφέρον των ανθρώπινων κοινωνιών ή όχι, η επίτευξή της;

Ας δούμε πως περιγράφεται το «φαινόμενο» της παγκοσμιοποίησης στο βιβλίο του καθηγητού της Παντείου κ. Παναγιώτη Ήφαιστου: «Θεωρία Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης»:

Η διεθνής ετερότητα (η ύπαρξη εθνικών κρατών) είναι η κυριότερη αιτία των διεθνών συγκρούσεων και το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει κάθε προσπάθεια διεθνούς κανονιστικής ανάπτυξης.

Ολοκλήρωση (παγκοσμιοποίηση) σημαίνει μετριασμός ή εξάλειψη της συνεργασίας μεταξύ διακριτών κυρίαρχων κρατών.

Διαφορετικές ιδεολογίες, διαφορετικά έθιμα και διαφορετικές θρησκείες προκαλούν διαφορετικές αντιλήψεις περί ηθικής, γεγονός που δυσχεραίνει τη συγκρότηση κοινής παγκόσμιας αντίληψης περί ηθικής, η οποία θα στήριζε ενδεχομένως ένα διεθνές κανονιστικό σύστημα.

Η ετερότητα μεταξύ εθνών-κρατών, περιφερειών και ηπείρων προκαλεί άνιση ανάπτυξη, η άνιση ανάπτυξη δημιουργεί διλήμματα ασφαλείας, τα διλήμματα ασφαλείας προκαλούν ανταγωνισμούς και οι ανταγωνισμοί προκαλούν συγκρούσεις.

Και συνεχίζει με τα ερωτήματα :

Η τάξη προηγείται της δικαιοσύνης; Μήπως η διεθνής ετερότητα πρέπει να εξαλειφθεί και να υιοθετηθεί το δόγμα «περισσότερη τάξη λιγότερη δικαιοσύνη»; Μπορούμε στο όνομα αυτού του δόγματος να επιδιώξουμε παγκόσμια κανονιστική ομοιομορφία έστω και αν αυτό σημαίνει εκατομμύρια θύματα;

Ποιες απαντήσεις έδωσαν στα παραπάνω ερωτήματα οι ΗΠΑ και πως αποφάσισαν να διαχειριστούν το «περίσσευμα ισχύος» που μέχρι πρότινος διέθεταν, το έχουμε καταλάβει όλοι και ιδιαιτέρως εμείς οι Έλληνες. Οι οποίοι «παραδόξως» για το μέγεθός μας ως κράτος, έχουμε δεχτεί (τηρουμένων των αναλογιών) τη μεγαλύτερη «παγκοσμιοποιητική» πίεση από όλα τα διεθνή υποκείμενα.

Το γιατί συμβαίνει αυτό, θα προσπαθήσω να εξηγήσω παρακάτω. Απλά πριν προχωρήσω θα ήθελα να επισημάνω, ότι αυτή η ‘special’ μεταχείριση της Ελλάδος, λαμβάνει χώρα όταν από συστάσεως Ελληνικού Κράτους (ψευτορωμαίικου), η «μικρά και ταλαίπωρος Ελλάς» διαβιεί υπό το στερεότυπο του δόγματος: «…ανήκομε εις την Δύσιν».

Ενώ η Ελλάδα δηλαδή ήταν πάντα «μαζί τους» (α΄ και β΄ παγκόσμιος πόλεμος, ψυχρός πόλεμος, Κορέα, πόλεμος εναντίον Γιουγκοσλαβίας, Ιράκ, Λιβύη, Αφγανιστάν, συμμετοχή σε όλους τους ευρωατλαντικούς θεσμούς  κλπ), «εισπράττει» ως ανταλλάγματα: Μικρασιατική Καταστροφή, παρεμπόδιση ένωσης Βόρειας Ηπείρου με τον εθνικό κορμό, Κυπριακό, «Μακεδονικό», «Τσάμικο», «Θράκη», «Ίμια και γκρίζες ζώνες», απαγορεύσεις στην ΑΟΖ, προσπάθεια «δορυφοριοποίησης» της Ελλάδος στην Τουρκία», λαθρομετανάστες, θεμελιώδεις διαστρεβλώσεις της ιστορίας της, διπλωματική απομόνωση στις διενέξεις της με τους μέχρι σήμερα εχθρούς της «Δύσης», δόλιο δανεισμό που την οδηγεί στη χρεωκοπία, μεθοδευμένη αποβιομηχάνιση και καταστροφή του παραγωγικού ιστού της χώρας, αποδόμηση των υγειών κοινωνικών στερεοτύπων και θεσμών  κλπ

Γιατί όμως συμβαίνουν όλα αυτά; Είναι τρελοί οι «σύμμαχοι»; Ασφαλώς όχι. Κάποιος άλλος παράγοντας λειτουργεί «υπόγεια» και κάνει τη συμπεριφορά τους να φαντάζει αλλοπρόσαλλη. Ας δούμε λοιπόν τι πραγματικά συμβαίνει.

Αν το κυρίαρχο στοιχείο για την παγκόσμια ηγεμονία μιας δύναμης ήταν η οικονομική ή η στρατιωτική ισχύς, τότε σήμερα θα μας κυβερνούσαν οι απόγονοι του Τζέγκινς Χαν ή του Αττίλα. Όμως όπως όλοι γνωρίζουμε η μακροβιότερη αυτοκρατορία στην ιστορία, ήταν αυτή του Βυζαντίου, κύριο χαρακτηριστικό της οποίας ήταν η πνευματική ακτινοβολία του αναγεννημένου Ελληνισμού. Του Ελληνισμού, που κυριάρχησε και κυριαρχεί  στην ιστορική διαχρονία, είτε αυτούσιου με την ταυτόχρονη επικράτηση σε στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο (κλασική αρχαιότητα, αυτοκρατορία Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ελληνιστικοί Χρόνοι), είτε ως  βασικό δομικό στοιχείο της ηγεμονικής δύναμης που κυριαρχεί κάθε ιστορική περίοδο στον κόσμο.

Αυτό είναι το ένα δεδομένο. Ο Ελληνισμός που με την αδιαμφισβήτητη υπεροχή του, επικρατεί διαχρονικά και νοηματοδοτεί τον κόσμο.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο δεδομένο, ο Σιωνισμός (εβραϊκός εθνικισμός). Ο οποίος υπερηφανεύεται ότι όχι μόνο λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τον Ελληνισμό, αλλά ότι στην πραγματικότητα υπερτερεί του Ελληνισμού κατά πολύ. Ότι ο Ελληνισμός στάθηκε εμπόδιο μέχρι τώρα στην παγκόσμια επικράτηση του εβραϊκού έθνους, σφετερισθείς όλα τα πολιτισμικά επιτεύγματα των εβραίων και παρουσιάζοντάς τα ως Ελληνικά.

Ο καθηγητής φιλοσοφίας κ. Χρήστος Γιανναράς σε πρόσφατο άρθρο στην εφημερίδα «Καθημερινή», τους δίνει την απάντηση:

«Ο Μάρξ, ο Φρόιντ, ο Αϊνστάιν, ο Κάφκα, ο Σένμπεργκ, ο Γούντι Άλεν, ο Λεβί Στρώς, ο Λεβινάς, ο Στάινερ και πολλοί άλλοι, ήταν τυπικοί εκφραστές του δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού, δίχως στοιχεία εβραϊκής ιδιαιτερότητας. Τίποτα το αμιγώς εβραϊκό δεν κατέχτησε ποτέ πανανθρώπινο ενδιαφέρον, δεν έχουν δική τους συνεισφορά οι εβραίοι στον πολιτισμό.»

Αυτό δηλαδή στο οποίο επιδίδονται συστηματικά οι εβραίοι, είναι η στρέβλωση κάθε προσπάθειας πρωτογενούς παραγωγής σκέψης, πρώτον για να την εμποδίσουν να επεκταθεί (αφού δε συμφωνεί με τη δική τους κοσμοθεωρία, προφανώς τους αντιστρατεύεται και γι’ αυτό πρέπει να «ελεγχθεί») και δεύτερον  για να τα παρουσιάσουν όλα σαν  «πνευματικά προϊόντα» ατόμων εβραϊκής καταγωγής. Γι’ αυτό έχουμε Πλάτωνα, αλλά και νεοπλατωνικούς ιουδαίους φιλοσόφους (Φίλων, Αριστόβουλος του Πανέα ο οποίος ισχυριζόταν ότι ο Πλάτωνας και ο Πυθαγόρας είχαν διαβάσει τα συγγράμματα του Μωυσή κλπ), Καντ, αλλά και νεοκαντιανιστές ιουδαίους φιλοσόφους (Χέρμαν Κοέν), Επίκουρο, αλλά και Κάρολο Μαρξ, Καραθεοδωρή, αλλά και Αϊνστάιν και η αλυσίδα δεν έχει τέλος. «Προσκολλώνται» σε κάθε πρωτογενή δημιουργία και ενώ τρέφονται και επιβιώνουν χάριν αυτής, τελικά τη στρεβλώνουν και την παρουσιάζουν για δική τους.

Γράφει ο παπα-Γιώργης ο Μεταλληνός: «…Ο Ορθόδοξος Έλλην δεν είναι μεν αντισημίτης, γνωρίζει όμως την ουσία του Σιωνισμού και τις έναντι του Ορθοδόξου Ελληνισμού διαθέσεις του», για να παραθέσει ακολούθως ένα απόσπασμα από το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο 8,39 ε : …λέγει ο Χριστός απευθυνόμενος προς τους Ιουδαίους: «Ει τέκνα του Αβραάμ εστέ, τα έργα του Αβραάμ ποιείτε … υμείς εκ του πατρός του διαβόλου εστέ και τας επιθυμίας του πατρός υμών θέλετε ποιείν »

Ας δούμε όμως το ζήτημα του Σιωνισμού λίγο πιο διεξοδικά, μέσα από ένα απόσπασμα του βιβλίου «Η ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΗ», του γνωστού συγγραφέα Γιώργου Καραμπελιά:

«Ο εβραϊκός λαός, αποτελεί ένα ιδιότυπο έθνος που διατηρεί την ενότητά του μέσα από την προσδοκία ενός Μεσσία, που δεν έχει έλθει ακόμη, μεταθέτοντας τη λύτρωσή του στη σφαίρα του μέλλοντος.

Για το ιουδαϊσμό αυτό το μέλλον δε βρίσκεται στην άλλη ζωή, όπως στο χριστιανισμό, αλλά θα πραγματωθεί εδώ στην παρούσα ζωή. Έτσι, ενώ ο χριστιανισμός μεταθέτει τη λύση του μυστηρίου της ανθρώπινης ζωής στη «Δευτέρα Παρουσία»,  επιτρέποντας την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, καθώς και το συμβιβασμό με τα εγκόσμια (τα του Καίσαρος τω Καίσαρι), ο ιουδαϊσμός κηρύσσει την υποταγή στο Νόμο του Θεού ακόμη και σε ό,τι αφορά στα επίγεια πράγματα. Για αυτό και οι προτεσταντικές αιρέσεις, που θέλουν να επαναφέρουν το χριστιανισμό στην αρχική ιουδαϊκή καθαρότητα της Παλαιάς Διαθήκης, βρίσκονται πολύ πιο κοντά στον ιουδαϊσμό από όλα τα χριστιανικά δόγματα.

Αυτό το «μέλλον», μέχρι το 18ο  αιώνα θα παραμείνει αποκλειστικά εβραϊκό, μέσα από κοινότητες που διατηρούσαν τη συνοχή τους, με μια άκαμπτη ιεραρχία και πειθαρχία, η οποία τους επέτρεπε να επιβιώνουν παρά τις συνεχείς μετακινήσεις. Ωστόσο, με τη Γαλλική Επανάσταση αποκτούν σταδιακά πολιτικά δικαιώματα, που τους εξισώνουν με τους υπόλοιπους πολίτες των χωρών όπου βρίσκονται και τους επιτρέπουν να εισέλθουν σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής.

Έτσι, οι Εβραίοι  απελευθερωμένοι από το βάρος της κλειστής κοινότητας, θα «εξαγάγουν» την ουτοπία τους από τα στενά εβραϊκά πλαίσια της «Τορά» και του «Ταλμούδ», σε ένα πανευρωπαϊκό και βορειοαμερικανικό πεδίο αρχικά και σε παγκόσμιο αργότερα. Έτσι εμφανίζονται οι …Ρότσιλντ, Σπινόζα, Μαρξ, Φρόυντ, Κάφκα, Αϊνστάιν κλπ   Σταδιακά οι εβραίοι της Αμερικής θα πραγματοποιήσουν τη σύνδεση ανάμεσα στην επιχειρούμενη πλανητική ηγεμονία των ΗΠΑ και το κράτος του Ισραήλ.»

Η ιστορική ευκαιρία λοιπόν που ζητά ο Σιωνισμός για να εξοντώσει τον «προαιώνιο» εχθρό του (τον Ελληνισμό) είναι η επιχειρούμενη παγκοσμιοποίηση από τις ΗΠΑ. Το εβραϊκό λόμπυ των ΗΠΑ, ασκεί κάθε δυνατή επιρροή και πετυχαίνει να υιοθετηθεί ως πάγια πολιτική επιδίωξη των ΗΠΑ στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου ο κατακερματισμός του Ελληνικού Κράτους και η εξαφάνιση του Ελληνικού Έθνους. Με τον τρόπο αυτό θα αρθεί ο δήθεν κύριος παράγοντας που γεννά την «ετερότητα» στην εν λόγω περιοχή και ναρκοθετεί την ήρεμη προώθηση των στόχων της παγκοσμιοποίησης.

Έτσι εξηγείται το ιστορικό παράδοξο που ανέφερα παραπάνω. Η Ελλάδα από γενέσεως Ελληνικού Κράτους να δίνει συνεχώς τα διαπιστευτήριά της ότι «ανήκει εις την Δύσιν» και η «Δύση» να απεργάζεται την εκμηδένισή της.

Στο όλο αυτό σκοτεινό δρώμενο, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι υπήρξε μια «φωτεινή» παρένθεση. Ήταν η δυναστεία των Κένεντι.  Η πεφωτισμένη αυτή και φιλελληνική οικογένεια των αμερικανών πολιτικών, αντελήφθησαν την παγίδα στην οποία συρόταν η χώρα τους από το εβραϊκό λόμπυ και προσπάθησαν να βάλουν φρένο στην κατάσταση. Δυστυχώς όμως ήταν «άτυχοι» γιατί τους «χτύπησε» μια κακοδαιμονία, γνωστή και ως «Η κατάρα των  Κένεντι». Το αποτέλεσμα ήταν όλοι να πεθάνουν με τον τρόπο που ξέρουμε. Το Χόλλυγουντ (φωτεινός πάντα φάρος καλλιτεχνικής δημιουργίας και ελεύθερης έκφρασης) φρόντισε μάλιστα (ως συνήθως) να γυρίσει και μια ταινία για να ρίξει «φως» στη δολοφονία του Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Κένεντι, με βασική θέση της ταινίας ότι πίσω από τη δολοφονία βρίσκεται ένας γνωστός και πλούσιος Έλληνας. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης. Εντελώς τυχαία βέβαια και η οικογένεια αυτού του ανθρώπου έτυχε να χτυπηθεί από την ίδια κακοδαιμονία με αυτή των Κένεντι και όλα τα μέλη της να χαθούν. Απομένει μια μόνο απόγονος του Ωνάση σήμερα, αλλά αυτή έχει αποποιηθεί εντελώς απ’ ότι φαίνεται την ελληνική της καταγωγή, οπότε ίσως να γλυτώσει από την «κακοδαιμονία» των Ωνάσηδων.

Αλλά για να ξαναγυρίσουμε στο θέμα μας, ο Σιωνισμός με πρόσχημα τη διευκόλυνση και επιτάχυνση της Παγκοσμιοποίησης έβαλε τις ΗΠΑ σε έναν ολισθηρό και συγκρουσιακό δρόμο με όλα τα έθνη της γης. Τους έπεισαν ότι με τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή θα ελέγξουν την περιοχή και τις πέριξ αυτού πετρελαιοπαραγωγές περιοχές και σταδιακά με την τεχνολογική και στρατιωτική τους υπεροχή θα επεκτείνουν την κυριαρχία τους στο σύνολο της «Ευρασιατικής Μάζας».

Λάθος τραγικό, που οδήγησε τις ΗΠΑ στη σύγκρουση με παραδοσιακούς φίλους και όλο τον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο. Με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει σήμερα όλα τα προβλήματα που ξέρουμε και  με την οριστική κατάρρευση τους να βρίσκεται «προ των πυλών».

Ο Ελληνισμός, που τόσες χιλιάδες χρόνια έζησε και συνυπήρξε με όλους αυτούς τους λαούς της Ασίας και της Αφρικής, μπορούσε να τους προσφέρει έναν έτοιμο μηχανισμό διείσδυσης και ελέγχου των περιοχών αυτών, χωρίς να «ανοίξει ρουθούνι». Δυστυχώς όμως οι ΗΠΑ, ενώ μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν με επιτυχία πολλούς εξωτερικούς εχθρούς, καθώς και εσωτερικά προβλήματα του κράτους τους δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τους διάφορους …σταϊν, …ερμαν, …εζερ, Μπένγιαμιν, Κοέν, Γιόσι, Μοσέ, Έλις, κλπ Ας πρόσεχαν. Ο «κύβος ερίφθη» και τα χειρότερα είναι μπροστά τους. Τουλάχιστον ας προσπαθήσουν να αποφύγουν την καταστροφή του πλανήτη στην οποία αδιαμφισβήτητα οι «κολλητοί» τους θα τους οδηγήσουν, διακατεχόμενοι από το «σύνδρομο του Σαμψών», καθώς η διαδικασία της κατάρρευσης των ΗΠΑ θα γίνεται κάθε μέρα όλο και πιο αισθητή. Έστω και την τελευταία στιγμή ας προσπαθήσουν να ξεριζώσουν το «καρκίνωμα» από το σώμα τους.

Σε πλήρη αντιδιαστολή με τις χίμαιρες της Παγκοσμιοποίησης (ή Διεθνιστικού Ολοκληρωτισμού, όπως εγώ νομίζω ότι θα έπρεπε να λέγεται), αποτέλεσμα της επιβολής του Σιωνιστικού «οράματος» ως εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, παραθέτω μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο του συγγραφέα  Κώστα Χατζηαντωνίου: «Εθνικισμός και Ελληνικότητα»:

«Η φύση, η ζωή και η ιστορία ανέδειξαν το έθνος ως την πλέον κατάλληλη μονάδα ανθρώπινου πληθυσμού που δικαιούται και οφείλει να αυτοκυβερνάται, να έχει πρωτογενή εξουσία. Σε αυτή τη μονάδα θεμελιώνεται η άσκηση της νόμιμης κρατικής εξουσίας και οργανώνεται η διεθνής κοινωνία.

Αποτελεί τεράστιο λάθος η επικρατούσα (αριστερής προέλευσης) τάση να ονομάζουμε «πατριωτισμό» κάθε υγιή εθνικισμό και γενικώς εθνικισμό κάθε παθολογική μορφή του.

Ο εθνικισμός σημαίνει μαχητική στάση ζωής, ενεργός πατριωτισμός, προσπάθεια προς επιβολή ενός έθνους εντός των ιστορικών του ορίων.

Όπως ο Κάρολος Μάρξ δεν ανακάλυψε τις κοινωνικές τάξεις αλλά έδωσε μια ερμηνεία για το ρόλο τους στην ιστορία, έτσι και οι εθνικιστές δεν «ανακάλυψαν» κάποιο έθνος, αλλά μιλούν για μια υπαρκτή ιστορική κατηγορία.

Και τέλος στο θεμελιώδες δόγμα της παγκοσμιοποίησης, που λέει ότι μπορούμε να εφαρμόσουμε την αρχή: «περισσότερη τάξη λιγότερη δικαιοσύνη» με σκοπό να επιτύχουμε μια παγκόσμια κανονιστική ομοιομορφία, έστω και αν αυτό σημαίνει εκατομμύρια θύματα, ο εθνικισμός δίνει την απάντηση:

Ο εθνικισμός είναι ο μόνος που κατανοεί το δικαίωμα και των άλλων λαών στον εθνικισμό, θεμελιώνοντας με αυτό τον τρόπο τον αντι-ιμπεριαλισμό στη συνεπέστερη και σταθερότερη βάση, αλλά και δημιουργώντας τα θεμέλια μιας ανυστερόβουλης διεθνούς συνεννόησης.»

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/siwnismos-kai-pagkosmiopoihsh#ixzz4MTdd0XF8

Οι μνημονιακοί συνένοχοι του εθελόδουλου Τσίπρα

Οι μνημονιακοί συνένοχοι του εθελόδουλου Τσίπρα

Επειδή αρκετή πολιτική σπέκουλα έχει πέσει από την μνημονιακή αντιπολίτευση για την εθελοδουλεία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και την επακόλουθη κίνηση ψήφισης του πολυνομοσχεδίου για τα προαπαιτούμενα, ας δούμε και ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, ξεκινώντας από ένα απόσπασμα της περυσινής ανακοίνωσης του Eurosummit, που ψηφίστηκε ως νόμος από την εγχώρια Βουλή: «Η ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων θα αποτελέσει πηγή για την προγραμματισμένη αποπληρωμή του νέου δανείου από τον ΕΣΜ». Αυτό το ξεπούλημα είχε συμφωνήσει ο Τσίπρας τις πρώτες ώρες της 13ης Ιουλίου 2015, μετά από 17 ώρες «σκληρής» διαπραγμάτευσης. Και έγινε νόμος του Ελληνικού κράτους, πριν ακόμα αρχίσει η διαπραγμάτευση για το τρίτο Μνημόνιο.

Ήταν ο απαραίτητος προκαταρκτικός όρος για να ξεκινήσει η διαπραγμάτευση για το τρίτο Μνημόνιο, κι αυτό τον προκαταρκτικό όρο, ο οποίος με τόσο εξευτελιστικό τρόπο περιλήφθηκε σε νόμο του Ελληνικού Κοινοβουλίου, δεν τον ψήφισαν μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ, αλλά και η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, δηλαδή τα κόμματα που σκούζουν τώρα σαν νταβραντισμένοι κεραμιδόγατοι και κατηγορούν με κροκοδείλια δάκρυα την κυβέρνηση ότι έχει ξεπουλήσει τα πάντα.

Ακολούθησε το τρίτο Μνημόνιο στις 14 Αυγούστου 2015, το οποίο επίσης ψήφισαν από κοινού ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Αυτό το Μνημόνιο περιλήφθηκε σε νόμο του Ελληνικού Κράτους (Ν. 4336, ΦΕΚ 94Α΄, 14-8-2015), όπου σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα διαβάζουμε τα εξής: «Πρωταρχικός στόχος του Ταμείου είναι να διαχειρίζεται ελληνικά περιουσιακά στοιχεία σημαντικής αξίας και να προστατεύει, α δημιουργεί και εν τέλει να μεγιστοποιεί την αξία τους την οποία θα ρευστοποιεί με ιδιωτικοποιήσεις και άλλα μέσα».

Αυτό, λοιπόν, ψήφισαν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ στις 14 Αυγούστου 2015, αυτό υλοποιούν τώρα με την μεταφορά στο Υπερταμείο μιας σειράς κρατικών επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας, μόνο που τώρα οι πολιτικοί απατεώνες χωρίστηκαν σε δύο θεατρικούς θιάσους, με τον καθένα από τους οποίους να ανεβάζει την δική του παράσταση. Τα κόμματα της μνημονιακής αντιπολίτευσης (στα οποία από πέρυσι προσχώρησε και ο γλοιώδης, από πλευράς συμπεριφοράς απέναντι στους διεθνείς τοκογλύφους, Λεβέντης της Ένωσης Φραπέδων) καταγγέλλουν τώρα την κυβέρνηση ότι ξεπουλάει τα πάντα, με την κυβέρνηση να διαβεβαιώνει ότι το Υπερταμείο δεν θα κάνει ιδιωτικοποιήσεις, αλλά… αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας! Ως προς την υποκρισία της μνημονιακής αντιπολίτευσης, αρκεί να αναφερθεί ένα περιστατικό από την πρόσφατη σχετικά συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής. Για να απαντήσει στον Τσακαλώτο, ο οποίος υποστήριζε ότι δεν πρόκειται για ιδιωτικοποιήσεις, ο Δένδιας διάβαζε αποσπάσματα από το Μνημόνιο (σαν αυτό που παρατέθηκε προηγουμένως) και τα κατήγγειλε.

Κατήγγειλε, δηλαδή, αυτά που και το κόμμα του και ο ίδιος είχαν πέρυσι ψηφίσει και με τα δυο χέρια!

Έτσι, όμως, είναι το πολιτικό θράσος και αναίδεια. Από την στιγμή που ο Τσίπρας πήγε αιφνιδιαστικά σε εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου 2015, καταπατώντας την διαβεβαίωση που τους είχε δώσει νωρίτερα, αποφάσισαν να μην ψηφίσουν πλέον κανένα μνημονιακό εφαρμοστικό νόμο, αλλά να καταγγέλλουν εκ του ασφαλούς την κυβέρνηση ότι δεν έκανε καλή διαπραγμάτευση και πως αν ήταν αυτοί θα έκαναν καλύτερη τιμή στο ξεπούλημα. Αυτά, για να μην μας παρουσιάζονται ο Μητσοτάκης και οι λοιποί εθελόδουλοι των Μνημονίων ως σφόδρα αρνητικοί απέναντι στην μνημονιακή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/oi-mnhmoniakoi-sunenochoi-tou-tsipra#ixzz4MTdImqdc