ΑΘΩΩΣΑΝ ΤΙΣ ΛΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ: Αντισυνταγματικούς έκρινε τους αναδρομικούς φορολογικούς ελέγχους το ΣτΕ

ΑΘΩΩΣΑΝ ΤΙΣ ΛΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ: Αντισυνταγματικούς έκρινε τους αναδρομικούς φορολογικούς ελέγχους το ΣτΕ

Αθωώθηκαν, λοιπόν, όλοι οι λήσταρχοι που περιλαμβάνονται στις διάφορες λίστες της φοροδιαφυγής… Ελβετικές, γερμανικές, κογκολέζικες ή οτιδήποτε άλλο, οι λίστες πλέον δεν είναι εκμεταλλεύσιμες από το σύστημα και έτσι το «παραμύθι» που εδώ και καιρό πούλαγε το πολιτικό κατεστημένο ήρθε στο τέλος του.

Συγκεκριμένα, το ΣτΕ αποφαινόμενο επί της υποθέσεως του πρώην συριζαίου, Αλέξη Μητρόπουλου, και της εκκρεμότητάς του για οφειλές άνω των 300.000 ευρώ που είχαν οδηγήσει στο να τον θέσει διακριτικά στο περιθώριο ο Τσίπρας, αποφάσισε να αθωώσει το σύνολο των ατόμων που είχαν «ξεχάσει» να δηλώσουν μερικά εκατομμύρια (πανηγυρισμοί στο πατρικό του Σταθάκη) ή βρισκόντουσαν σε «λίστες». Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες θέλουν τον Σαμαρά να ετοιμάζει διάγγελμα για να μας τονίσει ότι πρέπει να έχουμε 10 Παπασταύρου.

Δεν θα πρέπει, βεβαίως, να μας προκαλεί καμία έκπληξη η όλη εξέλιξη της υποθέσεως. Το ΣτΕ είναι το όργανο του κράτους που επί της, ομολογουμένως εύκολης, υποθέσεως της αναστολής της κρατικής χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής, με φωτογραφικό νόμο και κατά παράβαση του τεκμηρίου της αθωότητας, αποφάνθηκε ότι οι μεθοδεύσεις Σαμαρά ήταν «συνταγματικές». Επιπλέον αυτού, καλοκαίρι έχουμε, ο «λαουτζίκος» – κατά Πρετεντέρη – δεν θα το πάρει χαμπάρι και έτσι οδηγούνται σε παραγραφή όλες οι λίστες με μία απόφαση.

Συγκεκριμένα, το ΣτΕ αποφάσισε ότι «η αρχή της ασφάλειας δικαίου, η οποία απορρέει από την αρχή του κράτους δικαίου και ιδίως από τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ.1 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος και ειδικότερη εκδήλωση της οποίας αποτελεί η αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, επιβάλλει, ιδίως, τη σαφήνεια και την προβλέψιμη εφαρμογή των διατάξεων και πρέπει να τηρείται με ιδιαίτερη αυστηρότητα, όταν πρόκειται για διατάξεις που μπορούν να έχουν σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις στους ενδιαφερόμενους. Η ως άνω θεμελιώδης αρχή απαιτεί η κατάσταση του φορολογουμένου, όσον αφορά την εκ μέρους του τήρηση των κανόνων της φορολογικής νομοθεσίας, να μην μπορεί να τίθεται επ΄ αόριστον εν αμφιβόλω».

Αυτό σημαίνει με απλά λόγια ότι όποιες παραγραφές προστίμων και φορολογικών ελέγχων είχαν υποστεί παράταση (βλέπε… Λίστες) δεν μπορούν να ελεγχθούν από το ελληνικό κράτος, με σκοπό την επιβολή προστίμων και περαιτέρω μέτρα από πλευράς δικαιοσύνης. Κοινώς, τώρα θα βγουν οι «Παπασταύρου» και θα παριστάνουν τους αθώους με την υποστήριξη από Σύριζα – Ανέλ.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/athwwsan-tis-listes-tou-maurou-chrhmatos-antisuntagmatikous-ekrine-tous-ana#ixzz4FXGyDad9

26 Ιουλίου 1822: Οι Έλληνες κατατροπώνουν τον Δράμαλη στα Δερβενάκια

26 Ιουλίου 1822: Οι Έλληνες κατατροπώνουν τον Δράμαλη στα Δερβενάκια

Είμαστε στον Ιούλιο του 1822 και ο Μαχμούτ πασάς Δράμαλης ξεκινάει από το Ζιτούνι της Λαμίας, προκειμένου να καταπνίξει την Ελληνική Επανάσταση. Η Τριπολιτσά βρίσκεται ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1821 σε ελληνικά χέρια και η Επανάσταση έχει εδραιωθεί. Ο στρατός, όμως, του Δράμαλη ήταν κάτι πρωτόγνωρο στα χρονικά, ήταν κάτι που πραγματικά απειλούσε την Επανάσταση. Οι ιστορικοί αναγάγουν την ισχύ αυτής της στρατιάς σε 24.000 με 30.000 πεζούς και 6.000 ιππείς, συνοδευόμενους από ισχυρό πυροβολικό. Γράφει σχετικώς ο Μέντελσον Μπαρτόλντι: «Είκοσι τέσσαρες χιλιάδες πεζοί, εξακισχίλιοι ιππείς και ισχυρόν πυροβολικόν απετέλουν αυτήν· από του έτους δε 1715, ότε ο Αλή Κουμουρτζής διέβη τον Σπερχειόν, απερχόμενος όπως ανακτήση Μωρέαν από τους Ενετούς, ουδέποτε είχεν ίδει η Ελλάς τοιαύτην στρατιωτικήν πομπήν…».

Ο Δράμαλης έφτασε στην Κόρινθο χωρίς να συναντήσει ουσιαστική αντίσταση πέραν κάποιων Ελληνικών αποσπασμάτων. Εκεί πραγματοποίησε συμβούλιο κατά το οποίο του τέθηκε η πρόταση να στρατοπεδεύσει στην Κόρινθο και να συνεχίσει από εκεί, αφότου συγκεντρώσει ισχυρό στόλο, προκειμένου να ανακαταλάβει την Τριπολιτσά και εν τέλει να καταλάβει και ολόκληρη την Πελοπόννησο, καταπνίγοντας την Επανάσταση. Το γεγονός, όμως, ότι είχε περάσει ήδη την Ακροκόρινθο και τα στενά των Γερανείων, άνευ ουσιαστικής αντίστασης, τον έκαναν να αποφασίσει ότι θα πρέπει να κινηθεί άμεσα προς το Ναύπλιο και να ανεφοδιαστεί εκεί από τον τουρκικό στόλο.

Φτάνοντας στο Άργος, μέσα από τα στενά των Δερβενακίων, ο Δράμαλης διαπιστώνει πρώτον ότι στο φρούριο βρίσκονταν οχυρωμένοι Έλληνες υπό την αρχηγία του Υψηλάντη και δεύτερον ότι ο τουρκικός στόλος δεν βρισκόταν στην περιοχή, αλλά είχε πάει στην Πάτρα. Ύστερα από την αποχώρηση, των αποκλεισθέντων στο οχυρό, Ελλήνων, ο Δράμαλης δεν έχει άλλο δρόμο παρά να επιστρέψει πίσω χρησιμοποιώντας και πάλι τα στενά των Δερβενακίων. Όμως πλέον εκεί τους περίμεναν οι ελληνικές δυνάμεις υπό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Η βασική διάβαση φυλασσόταν από τον Αντώνη Κολοκοτρώνη με 1500 άνδρες. Ο Πλαπούτας με 800 άνδρες είχε τοποθετηθεί στο Σχινοχώρι για να φυλάει την βορειοδυτική έξοδο της Αργολίδας και ο Νικηταράς μαζί με τον Παπαφλέσσα ήταν στο Στεφάνι – Αγιονόρι για να φυλάνε την τρίτη διάβαση προς την Κλένια.

Σαν σήμερα στις 26 Ιουλίου του 1822 οι τούρκοι αρχίζουν να μπαίνουν στα στενά και μετά από λίγο άρχισαν να δέχονται πυρά από τον Αντώνη Κολοκοτρώνη και τους άνδρες του. Εν τέλει οπισθοχώρησαν και αποφάσισαν να πάρουν το πέρασμα προς τον Άγιο Σώστη. Όμως ο Νικηταράς και ο Παπαφλέσσας είχαν ήδη ειδοποιηθεί και βρίσκονταν στην περιοχή. Η τουρκική πομπή βρέθηκε περικυκλωμένοι και υπό διασταυρούμενα πυρά. Από τα ανατολικά βρισκόταν ο Νικηταράς και ο Παπαφλέσσας και από τα δυτικά οι άνδρες του Αντώνη Κολοκοτρώνη. Οι τούρκοι πέφτουν ενώπιον της Ιεράς Μανίας των Ελλήνων που πολεμάνε για Πατρίδα, Πίστη και Ελευθερία. Η νύχτα έσωσε τους τούρκους, οι οποίοι μέχρι εκείνη την ώρα είχαν μετρήσει ήδη 4500 νεκρούς και η στρατιά του Δράμαλη διασπάστηκε με λίγους να καταφέρνουν να φτάσουν στην Κόρινθο και το κύριο μέρος του στρατεύματος να επιστρέφει στην Τίρυνθα.

Δύο μέρες μετά στις 28 Ιουλίου ο Δράμαλης επεχείρησε δεύτερη φορά να φτάσει στην Κόρινθο, όμως γνώρισε και άλλη μία πανωλεθρία, μικρότερης βέβαια εμβέλειας και εν τέλει αποκλείστηκε στην Κόρινθο, όπου βρήκε το αρμόζον τέλος του μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της στρατιάς του, υποκύπτοντας στην πείνα τις αρρώστιες.

Σε κεντρική μορφή της Μάχης των Δερβενακίων αναδείχθηκε ο Νικήτας Σταματελόπουλος, ο επονομαζόμενος και Νικηταράς ο Τουρκοφάγος. Στην μάχη αυτή σύμφωνα με ιστορικές πηγές έσπασε τρία σπαθιά κατά τη διάρκεια της μάχης, σκοτώνοντας τούρκους, ενώ στο τέλος της μάχης το χέρι του είχε αγκυλωθεί και δεν άφηνε με κανέναν τρόπο το σπαθί.

Αυτό το σπαθί υπήρξε και ο τελευταίος πλειοδότης όταν το, στην πραγματικότητα πάντοτε ανελεύθερο, ελλαδικό κράτος έβαλε σε πλειστηριασμό το σπίτι του Ήρωα Νικηταρά, ο οποίος πέθανε πάμπτωχος. Στις 24 Ιουλίου 1825 ένα έγγραφο έθετε την ελευθερία του Έθνους στην  δικαιοδοσία της Μεγάλης Βρετανίας. Αυτό το έγγραφο δεν το υπέγραψαν ο Υψηλάντης και ο Νικηταράς. Ο μεν πρώτος τέθηκε γρήγορα στο περιθώριο και ο δεύτερος είχε την μοίρα που προαναφέραμε. Η εποχή της ξενοκρατίας είχε ξεκινήσει και κρατάει μέχρι τις μέρες μας.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/26-iouliou-1822-oi-ellhnes-katatropwnoun-ton-dramalh-sta-derbenakia1#ixzz4FV7tnGQm

Αποκλειστικό “ΕΜΠΡΟΣ”:Έλληνες μουσουλμάνοι εναντίον DEB

Χωρίς τίτλο.jpg

Όσο κι αν προσπάθησαν να το αποκρύψουν τα συστημικά Μέσα Ενημέρωσης, το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία ανέδειξε μια άγνωστη πλευρά των ισορροπιών που υπήρχαν μέχρι την νύχτα της προηγούμενης Παρασκευής στον χώρο της μειονότητας, αφού για πρώτη φορά καταγράφηκε διχασμός στις τάξεις της.

Αν και η ηγεσία του DEB είναι σταθερά προσηλωμένη στον Ερντογάν, εν τούτοις, καταγράφηκαν εκδηλώσεις επιδοκιμασίας σε χωριά όπου η πλειοψηφία των κατοίκων είναι Ρομά ή Πομάκοι, στον Κέχρο, τον Ίασμο, ακόμη και στον Εχίνο, όπου το δίκτυο του εξόριστου στις ΗΠΑ πρώην μέντορα του τούρκου προέδρου, ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, προσφέρει πακτωλό χρημάτων και χιλιάδες τόνους τροφίμων κάθε χρόνο.

Στις περιοχές όπου κυριαρχούν οι μουσουλμάνοι Ρομά, οι οποίοι απαξιώνονται συνεχώς από τον τούρκο πρόξενο Αλί Ριζά Ακιντζί, οι πανηγυρισμοί για την απόπειρα σημαντικής μερίδας τούρκων στρατιωτικών για την ανατροπή του νεοσουλτάνου ήταν έντονοι σε αντίθεση με την Ξάνθη και την Κομοτηνή, όπου υπάρχουν πολλοί υποστηρικτές του ΑΚΡ.

Αν κι ο ιμάμης που έχει εγκατασταθεί μόνιμα στην Πενσυλβανία των ΗΠΑ διατείνεται ότι δεν έχει καμία σχέση με τους πραξικοπηματίες, οι άνθρωποί του (κι είναι πολλοί) στην Θράκη ισχυρίζονται ότι «είχε δώσει την ευλογία του στους αξιωματικούς που κινήθηκαν κατά του μισητού Ερντογάν».

Στους οικισμούς όπου ζουν οι Ρομά, υπάρχει αναβρασμός.

Ενδεικτικό είναι ότι απαγορεύτηκε η είσοδος σε πολλά απ’ αυτά του Χαλίτ Ερέν, γενικού διευθυντή του Ερευνητικού Κέντρου Ισλαμικής Ιστορίας, Τέχνης και Πολιτισμού της γείτονος χώρας, ο οποίος διατηρεί σχέσεις «αδελφοποιητού» με τον τούρκο πρόεδρο.

Το θέμα της Θράκης και οι τεκτονικές αντιδράσεις που προκάλεσε η απόπειρα ανατροπής του Ερντογάν είχε ως αποτέλεσμα επανειλημμένες συσκέψεις στο υπουργείο Εξωτερικών.

Εκείνο που επισημάνθηκε ακόμη κι από χείλη «αλληλέγγυων» υπουργών, όπως ο Γιάννης Μπαλάσκας και ο Μάρκος Μπόλαρης, ήταν ότι η περιοχή έχει αφεθεί στην Άγκυρα που επιχειρεί να εγκαταστήσει καθεστώς προτεκτοράτου.

Μάλιστα, ο πρέσβης Δημήτρης Παρασκευόπουλος υπενθύμισε ότι ο Μέτε, τον Μάιο, μιλώντας σε συνέδριο των «τουρκοφρόνων» στην Σαμψούντα του Ελληνικού Πόντου, είχε βγάλει λογύδριο υπέρ «της τουρκικής συνείδησης των μουσουλμάνων κατοίκων της Θράκης», ενώ στο περιθώριο της εκδήλωσης ζήτησε «την ενσωμάτωσή της στην Τουρκία.

(Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.159)