ΕΜΠΡΟΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΗ-Παραβολές

WE

Εψάρευαν δυο σε κάτι βράχια. Ο ένας με μια πετονιά, ο άλλος με σύνεργα περίπλοκα. Έβγαζε ο πρώτος τρία ψάρια, τα έπαιρνε κι έφευγε. Προσπαθούσε από δίπλα ο άλλος, που είχε και πιο εξελιγμένα σύνεργα, τίποτε. Την άλλη μέρα, το ίδιο. Ο πρώτος έβγαζε τρία ψάρια κι έφευγε ευχαριστημένος, κι ο άλλος τίποτε. Περνούσαν έτσι οι μέρες ώσπου δεν άντεξε ο άτυχος ψαράς και ρώτησε:  «Μα καλά, αφού εσύ μπορείς και βγάζεις ψάρια, γιατί δεν ψαρεύεις παραπάνω;». «Γιατί;» τον ρώτησε απορεμένος ο άλλος. «Αυτά που βγάζω μου φτάνουν. Τι να τα κάνω τα άλλα;» «Να τα πουλήσεις στο παζάρι», του απαντά. «Και μετά;» «Με τα λεφτά που θα βγάλεις θα πάρεις ένα βαρκάκι και θα ανοίγεσαι στο πέλαγος και θα πιάνεις ακόμα πιο πολλά».«Κι ύστερα;», ξαναρωτά ο ψαράς. Κι έτσι συνεχίστηκε η συζήτηση. «Ύστερα θα πάρεις μια τράτα,στόλο ολόκληρο, και θα βγάζεις πολλά ψάρια, θα κάνεις κι εξαγωγές και θα έχεις πολλά λεφτά». «Ε, και μετά;» τον αντιρωτά μπαϊλντισμένος ο ψαράς. «Μετά, θα έρχεσαι εδώ, θα κάθεσαι
στα βραχάκια, θα απλώνεις την πετονιά σου και θα ψαρεύεις με την ησυχία σου»,του λέει ο προκομμένος επίδοξος ψαράς.
Δυο ιστορίες ανθρώπων δημοσιεύουμε σήμερα στο ΕΜΠΡΟΣ. Την μια, του Δημήτρη Ανδρεάκου,του Αστυνομικού που αρνήθηκε να πάρει την Κάρτα του Πολίτη που επέβαλαν πιλοτικά στο Σώμα του οι Αρχές. Η άλλη είναι η ιστορία ενός επιχειρηματία ο οποίος στα 73 του χρόνια έβαλε το όπλο στο λαιμό του κι έδωσε τέλος στην ζωή του γιατί απέτυχε επιχειρηματικά.
Πόση απόσταση έχει η δύναμη από την απελπισία; Τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο νικητή ή ηττημένο;
Στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας μας, καλωσορίζουμε την απόφαση με την οποία επανέρχεται στην εργασία του ένας Έλληνας, ο οποίος είχε απολυθεί επειδή δεν συναίνεσε στην παραχώρηση των ατομικών του ελευθεριών και δικαιωμάτων σε μια ανώνυμη και αόρατη Αρχή.
Από όλους μας αργά ή γρήγορα θα ζητηθεί να συναινέσουμε, να σκύψουμε το κεφάλι, να παραδώσουμε την ελευθερία μας οικειοθελώς, γιατί αυτό θέλει ο τάδε άνθρωπος και η δείνα εξουσία. Να παραδοθούμε στις Αρχές και τις Εξουσίες με τον Νόμο που οι Αρχές και οι Εξουσίες θα έχουν φτιάξει, με την ελεύθερη βούλησή μας. Όπως ακριβώς συμβαίνει με εκλογές. «Εσείς μας ψηφίσατε. Έχουμε την λαϊκή εντολή!» Η κομματοκρατία λειτουργεί με τηνεθελοδουλεία.
Το παράδειγμα του φίλου Δημήτρη, δείχνει πως είναι δυνατόν να διαφυλάξει κανείς την Αξιοπρέπεια και την Ακεραιότητά του ακόμη και σε ακραίες συνθήκες που δεν φανταζόταν ποτέ πως θα αντιμετώπιζε. Εκεί που νιώθει κανείς χαμένος, βρίσκονται άνθρωποι, όχι απαραιτήτως από εκεί που το περιμένει κανείς, που ανοίγουν τον δρόμο, ενθαρρύνουν στην πορεία. Ακριβοί συνοδοιπόροι!
Η υπόθεση Ανδρεάκου αποτελεί ακόμη την καλύτερη επιβεβαίωση των θεϊκών υποσχέσεων«Ει Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών» και «μηδείς θρηνείτω πενίαν». Ο ένας άνδρας νίκησε τον εκβιασμό, με όπλο την πίστη του και την αγάπη των ανθρώπων που πίστεψαν σε αυτόν και τις ιδέες του. Ο άλλος άνθρωπος υπέκυψε, από απελπισία ή εγωισμό, αδυναμία ή εγκατάλειψη, ή ίσως ακόμη γιατί πίστεψε σε λάθος ανθρώπους.
Αν εγκαταλειφθείς στον φόβο, έχει χάσεις τον αγώνα. Όπως ορθά επισημαίνει ο Γιάννης Ζωγράφος, ο δικηγόρος του Ανδρεάκου, «Χαμένες είναι μόνο οι μάχες που δεν δόθηκαν».
Πιο πολύ ακόμη ταιριάζει εδώ ετούτος ο ευαγγελικός στίχος που ξεκινά ως εξής: «Ο λύχνος του σώματος είναι ο οφθαλμός. Αν λοιπόν ο οφθαλμός σου είναι γενναιόδωρος, όλο το σώμα σου θα είναι φωτεινό. Αν όμως ο οφθαλμός σου είναι φιλάργυρος, όλο το σώμα σου θα είναι σκοτεινό. Αν λοιπόν το φως που βρίσκεται μέσα σου είναι σκοτάδι, πόσο μεγάλο θα είναι το σκοτάδι!»
Συλλογίσου λοιπόν: «Ει ουν το φως το εν σοι σκότος εστί, το σκότος πόσον;»
Σε αυτούς τους ομολογουμένως όχι ανέμελους αλλά πολύ ενδιαφέροντες καιρούς, ας φροντίζουμε να διαλέγουμε σε τι και πού πιστεύουμε, ποιοι και πώς μπορούν και θέλουν να στηρίξουν τον κοινό μας αγώνα. Και η αυγή θα έρθει.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ φ.154

Θέλουμε την Πατρίδα μας πίσω! Φωτορεπορτάζ από την μεγαλειώδη εκδήλωση στην Χαλκίδα

Εκατοντάδες Εθνικιστές κατέκλυσαν την κεντρική αίθουσα ξενοδοχείου στην Χαλκίδα όπου πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία η εκδήλωση της Χρυσής Αυγής για τον πρωτογενή τομέα ως βάση ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας.

Σε μια περίοδο όπου τα κόμματα του αντισυνταγματικού τόξου και δη η Νέα Δημοκρατία – την οποία οι δημοσκοπήσεις παρουσιάζουν να προηγείται – πραγματοποιούν εκδηλώσεις μπροστά σε άδειες καρέκλες, η Χρυσή Αυγή γεμίζει ασφυκτικά αίθουσες και πλατείες σε όλη την Ελλάδα.

Ο Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή είναι η μόνη πολιτική δύναμη με πλήρες σχέδιο για ανάταξη της ελληνικής οικονομίας, μέσω της αναδιάρθρωσης του πρωτογενούς τομέα και – κυρίως – μέσω μίας γεωπολιτικής στροφής προς την Ρωσία.

Η παρακμή και η περιθωριοποίηση της χώρας που προκάλεσαν οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μπορούν να ανατραπούν μόνο μέσω μίας αληθινά εθνικής διακυβέρνησης με πυρήνα το εθνικιστικό κίνημα της Χρυσής Αυγής.

Στην εκδήλωση που έσφυζε από Εθνικιστικό Παλμό μίλησαν ο βουλευτής Βοιωτίας, Ευάγγελος Καρακώστας, ο βουλευτής Ευβοίας, Νίκος Μίχος, ο ευρωβουλευτής Στρατηγός Γ. Επιτήδειος, ο βουλευτής Αττικής, Ηλίας Κασιδιάρης και ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Ν. Γ. Μιχαλολιάκος.

Ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου ξεκαθάρισε πως την ίδια ώρα που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ξεπουλά την Πατρίδα μας σε διεθνείς τοκογλύφους και λαθρομετανάστες, η μοναδική διέξοδος είναι η ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα.

Παράλληλα, τόνισε πως η ολοένα αυξανόμενη δυναμική της Χρυσής Αυγής σε όλη την Επικράτεια είναι μήνυμα όλων των αφυπνισμένων Ελλήνων πως θέλουμε την Πατρίδα μας πίσω!

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με άπαντες τους συγκεντρωμένους σε στάση προσοχής να ψάλλουν τον Εθνικό Ύμνο και τον Ύμνο της Χρυσής Αυγής.

Περισσότερες φωτογραφίες:

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/theloume-thn-patrida-mas-pisw-fwtoreportaz-apo-thn-megaleiwdh-ekdhlwsh-sthn#ixzz4ByXKxzyr

Υποσμηναγός Νικόλαος Σιαλμάς : AΘΑΝΑΤΟΣ!

Ο θάνατος του υποσμηναγού Νίκου Σιαλμά το πρωί της 18ης Ιουνίου του 1992 συντάραξε ολόκληρο το πανελλήνιο και αποτέλεσε πρωτοσέλιδο αλλά και θέμα συζήτησης για αρκετό καιρό. Κυρίως γιατί ο υποσμηναγός που ανήκε στην 342 Μοίρα Παντός Καιρού της 114 Πτέρυγας Μάχης ήταν το πρώτο θύμα της καθημερινής τουρκικής προκλητικότητας και αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο. Πριν από τον Νίκο Σιαλμά βέβαια είχαν χάσει τη ζωή τους και αρκετοί άλλοι συνάδελφοί του στο πλαίσιο του ακήρυχτου αυτού πολέμου. Σε εκπαιδευτικές εξόδους όμως και όχι ενώ κυνηγούσαν τουρκικά μαχητικά. Στα χρόνια της δεκαετίας του ’90 και της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα ακολούθησαν και άλλοι. Έλληνες και Τούρκοι με τελευταίο τον Σμηναγό Κώστα Ηλιάκη το Μάιο του 2006. Η λίστα μεγαλώνει λοιπόν με το πέρασμα του χρόνου, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

Γυρνώντας 20 χρόνια πίσω στο περιστατικό που στοίχισε τη ζωή του υποσμηναγού Σιαλμά, να σημειώσουμε ότι για αρκετά χρόνια μετά την παραλαβή και ένταξη σε υπηρεσία του F-16 σε Ελλάδα και Τουρκία, αλλά και του Mirage 2000EGM στις τάξεις της δικής μας Πολεμικής Αεροπορίας, τα Mirage F1CG των 342 και 334 ΜΠΚ (Μοίρες Παντός Καιρού) συνέχισαν να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στον τομέα της αναχαίτισης. Ο τελευταίος διοικητής της 342 Μοίρας που απέσυρε τον τύπο στο τέλος Ιουνίου του 2003 κος Ν. Ρέτσας σε συνέντευξη τότε είχε επισημάνει ότι είχαν αναπτυχθεί και εφαρμόστηκαν ειδικές-συγκεκριμένες τακτικές στις αναχαιτίσεις F-16 από Mirage F1CG. Oι οποίες απέδωσαν…

Ο υποσμηναγός Νίκος Σιαλμάς απογειώθηκε το πρωί της 18ης Ιουνίου 1992 από την 114 ΠΜ στην Τανάγρα μαζί με ένα δεύτερο Mirage F1CG ως νο. 2 του σχηματισμού που πήρε πορεία προς το βόρειο Αιγαίο. Σε περιοχή κοντά στον Άγιο Ευστράτιο, το ζευγάρι των ελληνικών μαχητικών πήρε επαφή με τουρκικά μαχητικά (δύο F-16) και ακολούθησε εμπλοκή. Ο Σιαλμάς κατόρθωσε να «πάρει την ουρά» (να βρεθεί στην ώρα έξι) ενός από τα δύο τουρκικά αεροπλάνα, παρότι διέθετε, τυπικά, υποδεέστερο αεροσκάφος. Ο χειριστής του προσπαθώντας να αποφύγει τον εγκλωβισμό βύθισε μετά από μία σειρά ελιγμών από το επίπεδο των 6.000 ποδών περίπου. Προφανώς με στόχο να αναπτύξει ταχύτητα άμεσα και να κατορθώσει να διαφύγει.

Ο Σιαλμάς τον ακολούθησε στη βύθιση από την οποία όμως δεν κατάφερε να βγει ποτέ… Λέγεται ότι ο τούρκος χειριστής κατάφερε να σωθεί μόνο χάρη στο τεχνολογικά ανώτερο (συμβολογία HUD) πιλοτήριο, τις επιδόσεις και την ευελιξία του F-16. Ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα κατά τη βύθιση και κατόρθωσε να απαγκιστρώσει ακουμπώντας στην κυριολεξία στην επιφάνεια της θάλασσας… Το ακροφύσιο του κινητήρα ήρθε σε επαφή με το νερό και το ρεύμα των καυσαερίων άνοιξε ένα τεράστιο λευκό αυλάκι! Εικάζεται ότι ο Σιαλμάς κατά την κάθοδο προς τη θάλασσα γύρισε να κοιτάξει πίσω του για χρονικό διάστημα ίσως και πιο μικρό του δευτερολέπτου. Για να βεβαιωθεί ότι δεν τον ακολουθούσε το δεύτερο τουρκικό F-16, ή για να εντοπίσει τη θέση του συναδέλφου του κατά πάγια τακτική. Το χρονικό αυτό διάστημα ίσως έκανε και τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου. Ή ίσως το γεγονός ότι είχε εστιάσει την προσοχή του στο τουρκικό μαχητικό… Μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε, αλλά και να υποθέσουμε βέβαια ότι και το ίδιο το αεροπλάνο δεν τον βοήθησε όσο τον Τούρκο χειριστή το F-16.

Οπωσδήποτε, το ενδεχόμενο αποπροσανατολισμού δεν μπορεί να αποκλειστεί. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι ιπτάμενοι των Μοιρών αναχαίτισης της Πολεμικής Αεροπορίας έχουν επισημάνει ότι κατά τη διάρκεια των ελιγμών στις εμπλοκές είναι πραγματικά δύσκολο υπό ορισμένες συνθήκες να ξεχωρίσει κανείς τη θάλασσα από τον ουρανό! Μετά από ένα ατύχημα στις 10 Φεβρουαρίου του 1988, στο οποίο έχασε τη ζωή του ανθυποσμηναγός Κοντογιώργος Κωνσταντίνος κατά τη διάρκεια άσκησης εναέριας μάχης στην περιοχή του πεδίου βολής Άνδρου, τοποθετήθηκε σε όλα τα ελληνικά Mirage F1CG το σύστημα ΣΠΥ (Σύστημα Προειδοποίησης Ύψους). Ήταν εφεύρεση τεχνικού της ΠΑ και προειδοποιούσε ηχητικά και οπτικά τον ιπτάμενο όταν κατέβαινε κάτω από ένα προκαθορισμένο επίπεδο. Στο ύψος που πετούσε ο υποσμηναγός Σιαλμάς, το ΣΠΥ ή ήταν απενεργοποιημένο ή απλά το αγνόησε για να συνεχίσει την εμπλοκή…

Αυτά για την Ιστορία. Και κάτι τελευταίο αλλά οπωσδήποτε το πιο σημαντικό. Ο Νίκος Σιαλμάς και οι συνάδελφοί του στα Mirage F1 και τα F-4E δεν δίστασαν ούτε στιγμή να εμπλακούν στις αρχές της δεκαετίας του ’90 με τα τουρκικά F-16. Αδιαφορώντας για τις ανώτερες επιδόσεις του συγκεκριμένου αεροσκάφους και προσπαθώντας κάθε μέρα να εντοπίσουν αδύνατα σημεία και τρόπους αντιμετώπισης της νέας απειλής. Σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που τότε και τώρα δεν έκαναν και δεν κάνουν πίσω και στο Νίκο Σιαλμά που στάθηκε παλικαρίσια μέχρι την τελευταία στιγμή, αποδίδουμε αυτό το μικρό αφιέρωμα ως ελάχιστον φόρο τιμής, αναγνώρισης και ευγνωμοσύνης.

ΕΛΑΜ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/athanatos-san-shmera-epese-o-nikolaos-sialmas-uperaspizomenos-ta-patria-eda#ixzz4ByWgVAXw

Πυρκαγιές: Γιατί καίγονται τα δάση;

Πυρκαγιές: Γιατί καίγονται τα δάση;

Άρθρο του Σταύρου Κρίκου στην εφημερίδα “Εμπρός”

Η εφαρμογή των αδιέξοδων μνημονίων έχει αποδυναμώσει τον κρατικό μηχανισμό σε όλες τις δραστηριότητές του. Οι περικοπές των προϋπολογισμών τόσο στο Υπουργείο Άμυνας αλλά και στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχουν φέρει σε απόλυτο αδιέξοδο τα Επιτελεία, τα οποία προσπαθούν με αλχημείες, να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους, αλλά κάθε χρονιά που περνά, η κατάσταση γίνεται δυσκολότερη. Ξεκίνησε λοιπόν από τη 1η Μαΐου και επίσημα η αντιπυρική περίοδος για το 2016, αλλά το Πυροσβεστικό Σώμα, που είναι επιφορτισμένο με την καταστολή των δασικών πυρκαγιών, ξεκινά με μεγάλες ελλείψεις να φέρει σε πέρας, για μια ακόμη φορά, μια δύσκολη αποστολή. Χρόνια προβλήματα για τα οποία ουδεμία λύση είχε προβλεφθεί, έρχονται τώρα, τον καιρό των μνημονίων, στην επιφάνεια, δυσχεραίνοντας περαιτέρω την κατάσταση.

Αν θυμηθούμε ακόμη και τις εποχές της επίπλαστης ευδαιμονίας, που η χρηματοδότηση δεν είχε τις σημερινές πρωτοφανείς περικοπές, υπήρξαν αντιπυρικές περίοδοι με  καταστροφικά αποτελέσματα, οι οποίες κατά το πλείστον, αποδίδονταν επιδερμικά  σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες, αγνοώντας πολλά και ουσιαστικά προβλήματα, τα οποία αφορούσαν τον τρόπο με τον οποίο γινόταν η διαχείριση του δασικού πλούτου της χώρας. Πέραν αμφισβητήσεως οι λίγες δασικές πυρκαγιές και κατά το πλείστον τυχαίες τις δεκαετίες του ‘50, ‘60 και ‘70 οφείλονταν κατά κύριο λόγο στην ύπαρξη πολυάριθμων κατοίκων στα χωριά της Ελληνικής υπαίθρου, οι οποίοι συνυπήρχαν με τα δάση επ’ ωφελεία και των δύο, λόγω των  αγροτικών δραστηριοτήτων, οι οποίες απαιτούσαν φροντίδα του δάσους με ανταποδοτικό χαρακτήρα. Η αστυφιλία και η ερήμωση της υπαίθρου, συνέβαλαν εν πολλοίς στην εγκατάλειψη των δασών με τα σημερινά τραγικά αποτελέσματα, μιας και δεν υπάρχει πλέον ο ικανός αριθμός κατοίκων ώστε να υπάρχει φροντίδα του δασικού πλούτου.

Επίσης, μια σειρά νομοθετημάτων εκ μέρους του κράτους επέβαλε την απομάκρυνση των κατοίκων με σκοπό την υποτιθέμενη προστασία του, μιας και απαγόρευε στην κυριολεξία ακόμη και σε μια ιδιωτική δασική έκταση την φροντίδα εκ μέρους του ιδιοκτήτη, αν δεν λάμβανε άδεια μέσα από πολυδαίδαλους αποτρεπτικούς γραφειοκρατικούς μηχανισμούς. Ένα απλό παράδειγμα, το οποίο καταδεικνύει το έγκλημα το οποίο συντελέστηκε, είναι ότι δεν επιτρεπόταν η αφαίρεση της νεκρής ύλης από τα δάση, ενώ  η χορήγηση μιας τέτοιας άδειας δινόταν με τόση μεγάλη δυσκολία που γινόταν αποτρεπτική. Στους ύστερους καιρούς της άνθησης της βιομηχανίας των αυθαιρέτων, στον χορό καταστροφής των δασών μπήκαν και οι επονομαζόμενοι οικοπεδοφάγοι, με αποτέλεσμα να γενικευθεί το φαινόμενο μεγάλων και καταστροφικών πυρκαγιών, σε περιοχές ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς, με σκοπό να κτιστούν σπίτια τόσο για χαμηλά όσο και για υψηλά εισοδήματα, τα οποία χωρίς φόβο ποινικής δίωξης διαφημίζονταν. Οι διεφθαρμένες υπηρεσίες του μεταπολιτευτικού κράτους αποχαρακτήριζαν τις καμένες εκτάσεις με αποτέλεσμα στη θέση τους να φυτρώνουν… μπετά αντί για δένδρα.

Σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να αναφερόμεθα σε κρατική απουσία όσον αφορά την προστασία του δασικού πλούτου, αλλά αντιθέτως μιλάμε για εγκληματική συνέργεια, η οποία αποψίλωσε εκατομμύρια στρεμμάτων δασικής εκτάσεως. Στα ύστερα χρόνια και φτάνοντας ως τις μέρες μας, σημαντικό μερίδιο στην καταστροφή των δασών απέκτησε και η μάστιγα των λαθρομεταναστών, οι οποίοι θεωρούνται υπεύθυνοι για μεγάλες καταστροφές στο δασικό πλούτο της χώρας. Σε όλα αυτά να προσθέσουμε και την αδιαφορία και την νοοτροπία του μέσου αστού της καταναλωτικής κοινωνίας του καπιταλισμού, στον οποίο απουσιάζει συνειδητά η αγάπη προς το φυσικό περιβάλλον, αλλά το  μεταχειρίζεται με τρόπο ωφελιμιστικό χωρίς να σκέφτεται ότι πρέπει να το παραδώσει αν όχι καλύτερο, τουλάχιστον το ίδιο στις επόμενες γενιές.

Η κατάσταση δυσχεραίνεται ακόμη περισσότερο από την εποχή που τα μνημόνια μπήκαν στη ζωή των Ελλήνων με αποτέλεσμα ο κατασταλτικός μηχανισμός των δασικών πυρκαγιών που είναι το Πυροσβεστικό Σώμα να καλείται στη κυριολεξία με τα ψέματα να ανταπεξέλθει στο δύσκολο αυτό έργο. Τα στοιχεία δεν είναι ενθαρρυντικά, όταν ο στόλος των υδροφόρων οχημάτων, ο οποίος θα ριχτεί στη μάχη κατά των δασικών πυρκαγιών, είναι σημαντικά γερασμένος. Περίπου το 7% των οχημάτων είναι 30 ετών και πάνω, το 40% έχει ξεπεράσει την δεκαπενταετία, και δυστυχώς μεγάλος αριθμός οχημάτων έχει παροπλιστεί μιας και τα χρήματα για αγορά ανταλλακτικών, έχουν πολλαπλώς μειωθεί, με αποτέλεσμα κάποια να υπόκεινται σε «κανιβαλισμό» για να επισκευαστούν τα ιδίου τύπου οχήματα. Στην ίδια οικτρή θέση και ο εναέριος στόλος της Πολεμικής Αεροπορίας, με τα καναντέρ CL-215 να έχουν ξεπεράσει τα σαράντα χρόνια πτήσεων. Είναι τραγικό να πραγματοποιούν απλά και μόνο πτήσεις  αεροπλάνα αυτής της ηλικίας, πόσο μάλλον όταν η εναέρια κατάσβεση δοκιμάζει στα άκρα, τόσο τους χειριστές όσο και τα μηχανήματα, παρά την όποια συντήρηση λαμβάνουν. Από τα δέκα καναντέρ CL-415 τα οποία θεωρούνται καινούργια, μιας και έχουν δεκαπέντε χρόνια που επιχειρούν, διαθέσιμα πλέον έχουν απομείνει μόνο τέσσερα. Δεν είναι ακόμη γνωστό πότε και πόσα ιδιωτικά ελικόπτερα θα νοικιαστούν αλλά οι πληροφορίες μιλούν για περίπου δέκα, που μαζί με τα πέντε ιδιόκτητα εναέρια του Π.Σ. θα ριχτούν στη μάχη.

Πρόβλημα ιδιαίτερο για τα προσωπικό  του Πυροσβεστικού Σώματος αποτελούν οι ελλείψεις στις χορηγήσεις επιπλέον στολών εκτέλεσης υπηρεσίας, η προμήθεια Μέσων Ατομικής Προστασίας, καθώς και η τριχοτόμησή τους σε μόνιμους, πενταετείς και εποχικούς που στη πράξη έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα. Θα ήταν πλέον δυσάρεστο αστείο να μιλήσουμε για τις οικονομικές απολαβές του προσωπικού τόσο των Ενόπλων Δυνάμεων όσο και των Σωμάτων Ασφαλείας, μιας που το όραμα του ευρώ και της Ευρώπης  τα έχει ισοπεδώσει, με δεδομένο ότι για τις κυβερνήσεις του αντισυνταγματικού τόξου προέχει η εξυπηρέτηση της διεθνούς τοκογλυφίας. Έτσι για ακόμη μια χρονιά θα υπερισχύσει στο προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος το φιλότιμο και η άδολη αγάπη για την πατρίδα, και παρά τα προβλήματα και με κίνδυνο της ζωής τους, θα κάνουν το καθήκον τους ανταποκρινόμενοι στο λειτούργημα το οποίο επιτελούν.

Τα δάση θα καταστρέφονται όσο δεν αλλάζουν οι νοοτροπίες με τις οποίες μεγάλωσαν αρκετές γενιές Ελλήνων στο φαύλο αυτό καθεστώς της μίζας, της διαφθοράς και της αποθέωσης του υλισμού. Η ιδεολογία του Λαϊκού Εθνικισμού, θεωρεί αναπόσπαστο κομμάτι στη ζωή του ανθρώπου την επαφή του με τη φύση, και στις πολιτικές θέσεις για διακυβέρνηση, μετουσιώνεται η ιδεολογία σε πράξη.

Οι Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής έμπρακτα έχουν δείξει την αγάπη τους προς το περιβάλλον με εθελοντικές δράσεις και συχνό ακτιβισμό, τιμώντας με αυτό τον τρόπο την μάνα γη για τα όσα αγαθά μας προσφέρει. Το δάσος, όπως και το κάθε κομμάτι φυσικού κάλλους που μας περικλείει χρειάζεται την προστασία μας. Τόσο για το ίδιο το στοιχείο, αλλά ακόμη περισσότερο για εμάς τους ίδιους. Η Φύση θα μπορέσει να βρει τις ισορροπίες της. Ο άνθρωπος όμως όσο διαπράττει ύβρη και δεν σέβεται το φυσικό περιβάλλον που του δίνει ζωή, τόσο στρέφεται εναντίον του ίδιου του εαυτού του και ίσως κάποτε θα είναι πλέον πολύ αργά.