ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Όταν η Ευρώπη απειλεί

Όταν η Ευρώπη απειλεί

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός”, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι” 

Η πραγματική εξουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν βρίσκεται στα χέρια των Βουλευτών, αλλά των γραφειοκρατών που εκλέγουν ο ένας τον άλλο, και απολαμβάνουν εξουσίες και προνόμια από τις ελίτ και τα λόμπυ. Οι μόνοι Βουλευτές που τολμούν να διαφωνήσουν και να αντιπαρατεθούν, είναι αυτοί που ανήκουν στα εθνικιστικά κόμματα. Έχω κατά νου και τους τρεις της Χρυσής Αυγής, και άλλους που στηρίζουν με δηλώσεις τους τον Αρχηγό και το κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών απέναντι στις διώξεις, και με ερωτήσεις για τα εθνικά μας θέματα.

Πολύ καλά κάνουν οι ευρωπαϊκοί λαοί και στέλνουν στο Ευρωκοινοβούλιο δραστήριους εθνικιστές βουλευτές, για να μαθαίνουν τι γίνεται, και να σχεδιάζουν μαζί με τους πολίτες τρόπους που μπορούν να προωθήσουν τα δίκαια των Εθνών. Άλλωστε, εμείς πληρώνουμε έτσι κι αλλιώς τους δεκάδες χιλιάδες δημίους μας που σιτίζονται από τα δικά μας χρήματα, ημών των ευρωπαίων πολιτών, στα γυάλινα κάστρα στις Βρυξέλλες. Γιατί να μην τους αναγκάζουμε να μας ακούν, να τους ταράζουμε, να κάνουμε συμμαχίες, να προωθούμε ό,τι μπορεί να ξυπνήσει τον κοιμισμένο Ευρωπαίο γίγαντα;

Όσο για τους αριστερούς, αυτοί κάνουν τις γνωστές ανέξοδες κι ανώδυνες αριστερίστικες γελοιότητες στις οποίες έχουν εθίσει τους συμπλεγματικούς και με ποικίλες ψυχοσωματικές ιδιαιτερότητες ανοήτους που τους ακολουθούν. Νεοαριστεροί τύπου ΣΥΡΙΖΑ και Ποδέμος, παίρνουν τον δρόμο προς το ράφι της Ιστορίας, για να συναντήσουν τους Σταλινικούς και Τροτσκιστές δεινόσαυρους που, σε αντίθεση με το πρωτότυπο του είδους, ήσαν και παραμένουν φανατικά σαρκοβόροι. Αυτό που ως τώρα αδυνατούν αλλά πρέπει να καταλάβουν οι ευρωπαϊκοί λαοί είναι ότι το Σύστημα μπορεί να είναι επίτηδες δαιδαλώδες, ώστε να δίνει την εντύπωση πως κανείς δεν μπορεί να βρει την άκρη, αλλά στην πραγματικότητα το μόνο που χωρίζει τον πολίτη από την άκρη του μίτου που θα ξηλώσει τον ζουρλομανδύα, είναι η θέλησή του και η επιμονή του να βρει την εξυπνάδα και να καταβάλλει την αναγκαία προσπάθεια.

Αυτό που πρέπει να καταλάβει, με άλλα λόγια, ο ευρωπαίος (και ο Έλληνας πολίτης) είναι πως ανάμεσα σε αυτόν και τα δικαιώματά του, και τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, υπάρχει ένα εμπόδιο, και αυτό είναι αυτός ο ίδιος. Αυτά σκέφτομαι καθώς διαβάζω και ακούω τις αντιδράσεις για την είσοδο των δύο Εθνικιστών του ΕΛΑΜ στην Βουλή της Κύπρου, και την εξαιρετικό αποτέλεσμα του πατριωτικού κόμματος στην Αυστρία. Το πιο σημαντικό στην περίπτωση της Αυστρίας δεν είναι τόσο το κόμμα, και η προεδρεία που του άρπαξε η «επιστολική ψήφος» η οποία είχε αρχίσει να καταμετράται από την…προηγουμένη, αλλά ο κόσμος που βρίσκεται πίσω από το κόμμα. Αυτό είναι το μεγάλο κεφάλαιο της Ευρώπης: Oι Ευρωπαίοι που βρίσκουν το θάρρος να περάσουν στην αντεπίθεση, να συνταχθούν πίσω από κόμματα με απήχηση τα οποία ευχόμαστε ειλικρινά να μην προδώσουν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις.

Τα σκέφτομαι αυτά καθώς ακούω και διαβάζω τις αντιδράσεις προ της προοπτικής ενός Brexit. Αν μια χώρα της Ε.Ε. μπορεί να βγει και να κάνει περίπατο, αυτή είναι πράγματι η Βρετανία η οποία και τις δομές έχει να στηρίξει τον πληθυσμό της, και το δικό της νόμισμα κράτησε την ώρα που οι σιτιζόμενοι από την Ζήμενς ελληνογερμαναράδες της Στάζι ανέμιζαν τα ευρώ που κατέστρεψαν την ελληνική οικονομία, και κυρίως έχουν την κουλτούρα και τον εγωισμό της Αυτοκρατορίας. Κανείς δεν κατηγόρησε τους Βρετανούς καταπρόσωπο για ρατσισμό, και αποικιοκρατικά συμπλέγματα. Γιατί οι Βρετανοί, από τον πιο σκληροτράχηλο ακτιβιστή ως την κυρία με τα άσπρα μαλλιά και τα ροζ μάγουλα που χτενίζει τις τριανταφυλλιές στην αυλή της αισθάνονται περήφανοι για αυτό που είναι, Άγγλοι, Σκώτοι, Ουαλλοί. Και κανείς δεν τους κατηγορεί γι΄ αυτό, αντιθέτως όλοι το βρίσκουν γοητευτικό, συμπεριλαμβανομένου του απόλυτου «κακού» του παραμυθιού που μάλλον έχασε έναν πόλεμο γιατί λυπήθηκε τα λουλουδάτα τσιντζ της Αυτοκρατορίας.

Τα σκέφτομαι αυτά καθώς διαβάζω πως ο μη-εκλεγμένος Γιούνκερ της μη-δημοκρατικά εκλεγμένης Κομισιόν, στο ευρωπαϊκό θέατρο της «δημοκρατίας», κατηγόρησε τους βρετανούς πως εάν αποφασίσουν να φύγουν από την Ε.Ε. είναι, λέει, λιποτάκτες, παίζοντας με τον βάρος των λέξεων και την ψυχολογία τους. Απειλές, και κόντρα απειλές, αυτό μόνο έχει απομείνει από την ένωση που αποδεικνύεται διάλυση των εθνών. Τα χαμόγελα και οι χειραψίες, δείτε πώς γίνονται απειλές, και οι καλοί μας σύμμαχοι στυγνοί δικτάτορες. Κάποτε πρέπει να πούμε «Ως εδώ!». Κι αυτό το κάποτε καλά θα κάνει να είναι κοντά.

Να πούμε στους Σουλτς πως εμείς οι Έλληνες δεν είμαστε Γιωργάκηδες Παπανδρέου. Εκτός από κάτι Πακιστανούς που ανεμίζουν πλαστικές σημαίες, και κάτι πρασινοφρουρούς που χρησιμοποιούν πακιστανούς στις φραουλοφυτείες τους στην Μανωλάδα, όλοι οι υπόλοιποι το καταλαβαίνουμε πως ο Γιωργάκης είναι αδιέξοδο. «Ανήκομεν εις την Δύσην» είπε ο πρώτος διδάξας οσφυοκαμψία στην μεταπολεμική πολιτική ζωή, Καραμανλής. «Το Ηνωμένο Βασίλειο ανήκει στην Ε.Ε.”, δήλωσε ο Σουλτς, και χτύπησε το όγδοο ποτήρι με το νερό που καίει στο τραπέζι του, δείχνοντας με το χέρι το τσιφλίκι του πέραν της Μάγχης. Κι αν κάναμε το όνειρά τους για ευρωπαϊκή κυριαρχία να ξεβάψουν; Κι αν αντί να κάνουν αυτοί την δική μας ζωή δύσκολη, τους την κάναμε εμείς; Το μόνο βέβαιο είναι πως όσο τους ακολουθούμε, τόσο χειρότερη γίνεται η ζωή μας. Και δεν έχουμε δει τίποτε ακόμη!

Το λέμε και το γράφουμε πως θα γίνουμε ξένοι στην ίδια μας την Πατρίδα. Τι άλλο περιμένετε για να πεισθείτε, από τα μέτρα εξόντωσης που ψήφισε όλο το «συνταγματικό τόξο» στην Βουλή, και τα χιλιάδες τριτοκοσμικά απολειφάδια που μας ξεφορτώνει στις ακτές μας η Τουρκία; Κι αν δεν λυπάστε τους εαυτούς σας, δεν λυπάστε τα παιδιά σας που θα αναγκαστούν να ζήσουν (και να πεθάνουν) πλάι-πλάι με τους μαχαιροβγάλτες, τους εμπόρους ναρκωτικών και τους σωματέμπορους; Γιατί κανένα άλλο επάγγελμα δεν ξέρουν να κάνουν, διαφορετικά θα έμεναν και θα έκαναν το κουμάντο τους στις χώρες από όπου ήρθαν. Αν δεν το καταλαβαίνετε, με την σκούπα θα μαζεύουν σε λίγο τους Έλληνες από τον δρόμο, άνεργους, άρρωστους και άστεγους, οι Μπίζνες Καλά Οργανωμένες, για να κάνουν χώρο για τις ορδές των τριτοκοσμικών, αλλά και τις στρατιές των ξεπεσμένων βορείων τουριστών που θα προωθηθούν φέρνοντας μόνο φτώχεια, μιζέρια και μεθύσι α λα Φαληράκι και κάβος, στις πόλεις και στα χωριά μας.

Για μια ακόμη φορά στην ιστορία μας έχουμε δυο δρόμους. Ελευθερία ή Σκλαβιά; Εμείς οι Εθνικιστές διαλέξαμε ελευθερία. Εμείς οι Έλληνες πάντα ελευθερία διαλέγουμε.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/otan-h-eurwph-apeilei#ixzz4A7Umc7DE

Καμίνης: «Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα καταδικαστεί η Χρυσή Αυγή»

Καμίνης: «Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα καταδικαστεί η Χρυσή Αυγή»

Στην ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αναφέρθηκε ο Δήμαρχος Αθηναίων, Καμίνης στην μηνιαία ραδιοφωνική του εκπομπή στον «Αθήνα 984».

Εκεί τόνισε ότι «όσο εκκρεμεί μια δίκη, αυτό λειτουργεί τρόπον τινά ως τεκμήριο αθωότητας». «Ο δήμος είναι υποχρεωμένος να διαχειρίζεται τη Χρυσή Αυγή, όσο αυτή εντάσσεται στη νομιμότητα και ζητά άδεια. Αυτό είναι σημαντική κατάκτηση. Περιμένουμε να γίνει η δίκη και υπάρχει πάντα το θεωρητικό επιχείρημα να μην κριθεί η Χρυσή Αυγή εγκληματική οργάνωση. Θα κρινόταν ηθικά αδυνατισμένος ο δήμος εάν δεν δίναμε αυτή την άδεια. Η Χρυσή Αυγή έχει δικαίωμα να μιλά στη Βουλή, έχει γραφεία και δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να μην χρηματοδοτείται».

Επειδή οι Εθνικιστές δεν ζουν στη χώρα των λωτοφάγων, να πούμε στον κ. Καμίνη ότι εμείς δεν ξεχνάμε ότι ο ίδιος κατ’ επανάληψη στο παρελθόν, έπαιξε τον ρόλο του Δικαστή, του Εισαγγελέα και του Αστυνομικού κατά της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Απαγόρευε συγκεντρώσεις, παρεμπόδιζε κοινωνικές δράσεις, μιλούσε για «εγκληματική οργάνωση» και άλλα πολλά που δεν έχουμε ξεχάσει.

Τώρα εάν βλέπει και αυτός το αδιέξοδο της πολιτικής δίωξης κατά της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας, είναι άλλη ιστορία και την αφήνουμε στην κρίση σας.

Η διαπίστωση ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ θα δικαιωθεί απέναντι στους σκευωρούς γίνεται ολοένα και συχνότερη ανάμεσα στους κύκλους που αρχικά πανηγύριζαν πρόωρα την «διάλυση» του Εθνικιστικού Κινήματος.

Το σημαντικότερο βεβαίως είναι ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ήδη έχει κριθεί στις συνειδήσεις των Ελλήνων.

ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/kaminhs-den-einai-katholou-sigouro-oti-tha-katadikastei-h-chrush-augh#ixzz49zxdoPNe

Ὀδυσσέας Ἐλύτης – Θάνατος καὶ Ἀνάστασις τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου (1969)

image015

Ἔτσι καθὼς ἐστέκονταν  ὀρθὸς μπροστὰ στὴν Πύλη κι ἄπαρτος μὲς
στὴ λύπη του
Μακριὰ τοῦ κόσμου ποὺ ἡ ψυχή του γύρευε νὰ λογαριάσει στὸ φάρ-
δος Παραδείσου   Καὶ σκληρὸς πιὸ κι ἀπ᾿ τὴν πέτρα ποὺ δὲν τὸν
εἴχανε κοιτάξει τρυφερὰ ποτὲ – κάποτε τὰ στραβὰ δόντια του ἄσπρι-
ζαν παράξενα
Κι ὅπως περνοῦσε μὲ τὸ βλέμμα του λίγο πιὸ πάνω ἀπ᾿ τοὺς ἀνθρώ-
πους    κι ἔβγανε ἀπ᾿ ὅλους    Ἔναν     ποὺ τοῦ χαμογελούσε    τὸν
Ἀληθινόν    ποὺ ὁ χάρος δὲν τὸν ἔπιανε
Πρόσεχε νὰ προφέρει καθαρὰ τὴ λέξη θάλασσα ἔτσι ποὺ νὰ γυαλί-
σοῦν μέσα της ὅλα τὰ δελφίνια    Κι ἡ ἐρημιὰ πολλὴ ποὺ νὰ χωρᾶ ὁ
Θεός    κι ἡ κάθε μιὰ σταγόνα σταθερὴ στὸν ἥλιο ν᾿ ἀνεβαίνει
Νέος ἀκόμα εἶχε δεῖ στοὺς ὤμους τῶν μεγάλων τὰ χρυσὰ νὰ λάμπουν
καὶ νὰ φεύγουν    Καὶ μιὰ νύχτα    θυμᾶται    σ᾿ ὥρα μεγάλης τρικυ-
μῖας βόγκηξε ὁ λαιμός του πόντου τόσο ποὺ θολώθη    μὰ δὲν ἔστερ-
ξὲ νὰ τοῦ σταθεῖ
Βαρὺς ὁ κόσμος νὰ τὸν ζήσεις ὅμως γιὰ λίγη περηφάνια τὸ ἄξιζε.

II

Θεέ μου καὶ τώρα τι    Πού ῾χε μὲ χίλιους νὰ παλέψει    χώρια μὲ τὴ
μοναξιά του    ποιός    αὐτὸς πού ῾ξερε μ᾿ ἕνα λόγο του νὰ δώσει ὁλά-
κερης τῆς γῆς νὰ ξεδιψάσει    τί
Ποὺ ὅλα του τά ῾χαν πάρει    Καὶ τὰ πέδιλά του τὰ σταυροδετὰ καὶ τὸ
τρικράνι του τὸ μυτερὸ καὶ τὸ τοιχίο ποὺ καβαλοῦσε κάθε ἀπομεσή-
μερο νὰ κρατάει τὰ γκέμια ἐνάντια στὸν καιρὸ σὰν ζόρικο καὶ πηδη-
χτὸ βαρκάκι
Καὶ μία φούχτα λουίζα    ποὺ τὴν εἶχε τρίψει στὰ μάγουλα ἑνὸς κορι-
τσιοῦ    μεσάνυχτα    νὰ τὸ φιλήσει (πῶς κουρναλίζαν τὰ νερά τοῦ
φεγγαριοῦ στὰ πέτρινα τὰ σκαλοπάτια τρεῖς γκρεμοὺς πάνω ἀπ᾿ τὴ
θάλασσα…)
Μεσημέρι ἀπὸ νύχτα    Καὶ μήτ᾿ ἕνας πλάι του    Μονάχα οἱ λέξεις
του οἱ πιστὲς πού ῾σμιγαν ὅλα τους τὰ χρώματα ν᾿ ἀφήσουν μὲς στὸ
χέρι του μιὰ λόγχη ἀπὸ ἄσπρο φῶς
Καὶ ἀντίκρυ    σ᾿ ὅλο τῶν τειχῶν τὸ μάκρος    μυρμηκιὰ οἱ χυμένες
μὲς στὸ γύψο κεφαλὲς ὅσο ἔπαιρνε τὸ μάτι του
«Μεσημέρι ἀπὸ νύχτα – ὅλ᾿ ἡ ζωὴ μία λάμψη!»    φώναξε κι ὅρμησε
μὲς στὸ σωρό    σύρνοντας πίσω του χρυσὴ γραμμὴ ἀτελεύτητη
Καὶ ἀμέσως ἔνιωσε    ξεκινημένη ἀπὸ μακριά    ἡ στερνὴ χλωμάδα
νὰ τὸν κυριεύει.

III

Τώρα    καθὼς τοῦ ἥλιου ἡ φτερωτὴ ὁλοένα γυρνοῦσε καὶ πιὸ γρήγο-
ρα    οἱ αὐλὲς βουτοῦσαν μέσα στὸ χειμώνα κι ἔβγαιναν πάλι κατά-
κόκκινες ἀπ᾿ τὰ γεράνια
Κι οἱ μικροὶ δροσεροὶ τροῦλοι ὅμοια μέδουσες γαλάζιες ἔφταναν κά-
θε φορὰ καὶ πιὸ ψηλὰ στ᾿ ἀσήμια ποὺ τὰ ψιλοδούλευε ὁ ἀγέρας
γι᾿ ἄλλων καιρών    πιὸ μακρινῶν    τὸ εἰκόνισμα
Κόρες παρθένες    φέγγοντας ἡ ἀγκαλιὰ τοὺς ἕνα θερινὸ ξημέρωμα
φρέσκα βαγιόφυλλα καὶ τῆς μυρσίνης τῆς ξεριζωμένης τῶν βυθῶν
σταλάζοντας ἰώδιο    τὰ κλωνάρια
Τοῦ ῾φερναν    Ἐνῶ κάτω ἀπ᾿ τὰ πόδια του ἄκουγε    στὴ μεγάλη κά-
ταβόθρα νὰ καταποντίζονται    πλῶρες μαύρων καραβιών    τ᾿ ἀρχαῖα
καὶ καπνισμένα ξύλα    ὄθε    μὲ στυλωμένο μάτι ὀρθὲς ἀκόμη Θεό-
μήτορες ἐπιτιμούσανε
Ἀναποδογυρισμένα στὶς χωματερὲς ἀλόγατα    σωρὸς τὰ χτίσματα
μικρὰ μεγάλα    θρουβαλιασμὸς καὶ σκόνης ἄναμμα μὲς στὸν ἀέρα
Πάντοτε μὲ μιὰ λέξη μὲς στὰ δόντια του    ἄσπαστη    κειτάμενος
Αὐτὸς
ὁ τελευταῖος Ἕλληνας!

 

Η πρωτογενής παραγωγή της Κρήτης στα νύχια της “Haifa”

Η πρωτογενής παραγωγή της Κρήτης στα νύχια της “Haifa”

23 και 24 του μηνός, στο Ηράκλειο της Κρήτης, διεξήχθη το 3ο Ελληνογερμανικό Φόρουμ Τροφίμων, που διοργάνωσε το Ελληνογερμανικό Eμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο. «Φιλοξενήθηκε» από το Eμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Ηρακλείου, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με χορηγό, μεταξύ άλλων, την ισραηλινή εταιρία λιπασμάτων «Haifa». Ως γνωστόν, η κατάσταση όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στον πρωτογενή τομέα λόγω της εγκληματικής πολιτικής των μεταπολιτευτικών και κυρίως των μνημονιακών κυβερνήσεων έχει οδηγήσει σε απόγνωση τους παραγωγούς.

Επιπρόσθετα τα πρόσφατα φορολογικά και ασφαλιστικά μέτρα του αριστερού μνημονίου συρρικνώνουν δραματικά το εισόδημα του παραγωγού και αυξάνουν το κόστος της παραγωγής, σε εξοντωτικό βαθμό. Στο πλαίσιο των εργασιών του Φόρουμ, οι εκπρόσωποι της ισραηλινής εταιρίας λιπασμάτων «Haifa» είχαν τη δυνατότητα να… συναναστραφούν με αρκετούς κρητικούς παραγωγούς και συνεταιρισμούς τονίζοντας τους ότι δεν είναι μόνο παραγωγοί, αλλά και επιχειρηματίες(!). Θα ενθυμίσουμε στους παραγωγούς της Κρήτης, πως το «επιχειρείν» εμπεριέχει εξ ορισμού κίνδυνο-πιθανότητα ζημίας και οικονομικής καταστροφής, ειδικά υπό τις παρούσες συνθήκες, κάτι που σίγουρα γνωρίζουν καλά οι εκπρόσωποι της εταιρίας.

Η… νουθεσία τους προφανώς υστερόβουλη, ίσως και κακόβουλη. Οι Ελληνες παραγωγοί θα πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση, διότι διεθνιστικά και ανθελληνικά συμφέροντα επιβουλεύονται την ευλογημένη Ελληνική Γη.

Η Χρυσή Αυγή σταθερά υποστηρίζει την Εθνική πρωτογενή παραγωγή με στόχο την αυτάρκεια, στο πλαίσιο ενός σχεδίου αναγέννησης και ανασυγκρότησης του πρωτογενούς παραγωγικού τομέα, με την ίδρυση αγροκτηνοτροφικών σωματείων, με ιδιαίτερη επιτυχία και ανταπόκριση των παραγωγών σε όλη την Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/h-prwtogenhs-paragwgh-ths-krhths-sta-nuchia-ths-haifa#ixzz49trhZVFK

«Ναζιστές» πρόγονοι, «δημοκράτες» απόγονοι

171f1amf1-thumb-large.jpg

Παιδιά, μεγάλη ζημιά πάθαμε μ’ αυτούς τους Αρχαίους για τους οποίους είμαστε και περήφανοι!

Πηγαίνεις στην Αλέα Αρκαδίας να ’σου μπροστά στα μάτια σου ψηφιδωτό δάπεδο με αλληλοδιαπλεκομένους μαιάνδρους και Γαμμάδια (Γένεσις, Γη, Γονιμότης, Γνώσις) βαρβαριστί καλούμενα σβάστικες! Τρως την πρώτη κρυάδα και φεύγεις τρέχοντας.

Κατηφορίζεις για την Μεσσηνία, όπου κάποιοι αρχαιολόγοι -δουλειά δεν είχαν να κάνουν- σκάβουν και άντε πάλι τα ίδια: μαίανδροι, γαμμάδια, αγκυλωτοί σταυροί και διάφορα… ναζιστικά σύμβολα. Αρχίζεις να αμφιβάλλης: – Ρε μήπως είμαι στα περίχωρα του Μονάχου;

Φεύγω γρήγορα, μουρμουρίζοντας ότι οι Πελοποννήσιοι είναι καθυστερημένοι! Περνώντας από την ιδιαιτέρα πατρίδα μου Τρίπολη, κάθομαι για καφέ στο Πεδίον του Άρεως. Στα 30 μέτρα δεξιά μου ο Γέρος του Μωριά και αριστερά το μνημείο Αρχιερέων και Προκρίτων του 1821. Πλησιάζω, ρίχνω μια ματιά και μένω άναυδος. Το κιγκλίδωμα του μνημείου γεμάτο με αγκυλωτούς σταυρούς! Άρχισα να βρίζω: Και οι νέοι Αρκάδες, ίδια κουμάσια με τους παληούς είναι!

Πλήρης απογοήτευσις! Τι βαρβαρική γη είναι αυτή; Δεν βγάζει κανένα σφυροδρέπανο, κανένα πράσινο ήλιο, ένα μισοσβυσμένο πυρσό, έστω ένα ρυάκι;

Περνάω από το Άργος, τις Μυκήνες, την Κόρινθο, άλλα μνημεία από βασιληάδες και… φασίστες. Άρχισα να ντρέπομαι για την καταγωγή μου.

Ελπίζοντας ότι στην πρωτεύουσα, όπου γεννήθηκα και γεννήθηκε η Δημοκρατία, τα πράγματα θα είναι καλύτερα, πέφτω στο Αρχαιολογικό Μουσείο, στον χιτώνα της θεάς Αθηνάς διακοσμημένο με γαμμάδια και ένα αγαλματίδιο να χαιρετάει, όπως η νεολαία του Μεταξά.

Διαβολόστειλα και εκνευρισμένος συνέχισα προς τον Μαραθώνα. Εκεί ένας παληοφασίστας, ο Μιλτιάδης, αντί να υποδεχθή ανθρώπινα τους κακόμοιρους τους Πέρσες πρόσφυγες, τους κατέσφαξε και τους πέταξε στην θάλασσα. Καλά του κάνατε, ρε δημοκράτες, και τον φυλακίσατε και πέθανε εκεί, αλυσοδεμένος και χρωστώντας στον Δήμο πρόστιμο. Τον πιάσανε οι δικοί μας, γιατί ήταν γραμμένος στην λίστα των Αρίστων!

Βορειότερα πέφτω πάνω στο μνημείο του Λεωνίδα του Βασιλοχουντικού! Τι έκανες αγόρι μου; Δεν άφηνες τους επενδυτές να μπουν στην Πατρίδα σου. Πάρε λοιπόν τον Μητσοτάκη της εποχής να μάθης να φέρεσαι! Ρε κορόιδο, λένε «όχι» στον πλανητάρχη; Πέφτουν στα τέσσερα και γίνονται πρωθυπουργοί!

Αφού προκόψαμε από τους Νοτίους, ξεκίνησα για τον Βορρά. Πέλλα, Βεργίνα, Φίλιππος, Αλέξανδρος, Αστέρια, Μαίανδροι. Ρε φιλαράκια Μακεδόνες, είστε χειρότεροι από τους Πελοποννήσιους! Είπα θα έχετε δημοκρατία, πρόεδρο Βουλής τον Βούτση, άντε έστω τον Νικήτα τον Κακλαμάνη! Απελπισία, έπεσα στην Συμβουλευτική Επιτροπή του Παπαδόπουλου! Παρμενίων, Ηφαιστίων, Κλείτος, όλο το φασισταριό μαζεμένο! Καθυστερημένοι και άγριοι. Φαντάσου, πάνε μόνο με γυναίκες! Είστε ρατσιστές, ρε! Χάθηκαν τα μικρά παιδιά, κανένας αντρούλης, έστω κανένα σκυλάκι! Φανταστείτε ότι αυτοί οι πρωτόγονοι τύποι έφτιαξαν κράτος μέχρι το Πακιστάν με τα πόδια και το σπαθί στο χέρι! Ταλαίπωρα κορόιδα, η Δημοκρατία έφερε όλο το Πακιστάν στην Ελλάδα χωρίς να κουνηθή από την θέση της!

Περνάω απ’ έξω την Θεσσαλονίκη, γιατί είμαι ήσυχος για την τύχη της! Την έχουν εμπιστευθεί στον Μπουτάρη, που τον κατηγορούν οι παληοναζιστές για πορνόγερο, μπεκρή, ανώμαλο και τσάτσο των Εβραίων!

Ρε σεις φασίστες, αυτά είναι τίτλοι τιμής για κάθε δημοκρατικό πολίτη, αλλά τι καλό να περιμένης από φυσιολογικούς ανθρώπους!

Πηγαίνοντας για το γυναικοχώρι, την Καβάλα (ολόκληρη Πελοπόννησος, καμμία δεν μας έπαιρνε και βρήκαμε γυναίκα στον Κεχρό κάμπο Καβάλας!) συναντάω την Αμφίπολη! «Φίλε μου Χρήστο», λέω στον εαυτό μου, «έμπλεξες». Μπαίνω να ρίξω μια ματιά στο μνημείο, που έκαναν τόση φασαρία και μετά το εξαφάνισαν! Μαρμάρινα λιοντάρια, ψηφιδωτά με σβάστικες και δεν συμμαζεύεται! Έχασα κάθε ελπίδα! Αυτοί οι Βόρειοι είναι πιο καθυστερημένοι από εμάς τους χαμουτζήδες! Άκου Χρυσαυγίτες προ 2500 χρόνιων στον νομό Σερρών! Δεν σέβονται ούτε την περιοχή του Κουφού!

Ευτυχώς, ρε φίλοι δημοκράτες, το καταλάβαμε εγκαίρως ότι εκεί μέσα είναι θαμμένος αυτός ο φονηάς των λαών, αιμοσταγής Αλέξανδρος, που η βλακοϊστορία τον λέει και μεγάλο και το εξαφανίσαμε από την δημοσιότητα!

Φθάνοντας στην Καβάλα, είπα να ξεκουραστώ πίνοντας μια πορτοκαλάδα στο λιμάνι. Απέναντι στον λόφο, δεσπόζει επιβλητικό το σπίτι του Μωχάμετ Αλή, κάποιου αγριοαιγυπτίου κατακτητή, που έσφαζε τους φασίστες της εποχής. Επιτέλους, ανέπνευσα ελεύθερο δημοκρατικό αέρα! Πάνω, που πήγα να χαρώ, καμμιά 10ριά νέοι και νέες μαυροφορεμένοι μοίραζαν εφημερίδες και πετούσαν χαρτάκια! Σήκωσα ένα από το πλακόστρωτο:

«Θα πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω!» Τρομοκρατήθηκα, αυτοί οι φασίστες είναι παντού και αυξάνονται!

Το αποφάσισα, δεν μας σώζει πια ούτε ο Γιαχβέ, ούτε η Εβραιοπαϊκή Ένωση! Ας παραδοθούμε στους προγόνους, μπας και γλυτώσουμε!

Χρήστος Κοσκολός

(ΕΜΠΡΟΣ, Φ. 150) 

Διαβάστε στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ φ.151

01.qxp

Διαβάστε στο ΕΜΠΡΟΣ που κυκλοφορεί το Σάββατο 28 Μαΐου 2016

«400 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΡΚΟΙ-100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΟ»

 

-ΕΟΖ και μετά «Ανεξάρτητη Θράκη»

-«Πάρτυ» αυξήσεων και αισχροκέρδιας στα φάρμακα

-Τουρκικά στο Γυμνάσιο με υπογραφή ΝΔ

-Ν.Γ.Μιχαλολιάκος: «Ο Εθνικισμός γιγαντώνεται στην Ευρώπη»

-Συνέντευξη: Ο δρόμος του μοναχού-πολεμιστή-Ο συγγραφέας Christopher Gerard, φίλος και συνεργάτης του Εθνικιστή διανοούμενου Dominique Venner, μιλά αποκλειστικά στο ΕΜΠΡΟΣ

-Ελευθέριος Συναδινός: Συμφωνία Ε.Ε. –Τουρκίας : ένα σύγχρονο Ματζικέρτ

-Φόροι εκ προμελέτης

-Ο λύκος στην Εθνική  Μυθολογία

-«Πεφωτισμένοι» και «Σκοτεινή Επιτροπή»–Η συνωμοσία του Υδροχόου

-Όταν η Ευρώπη απειλεί

 

Eβδομαδιαία Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 28 Μαΐου 2016

και κάθε Σάββατο με 1 ευρώ

Βουλευτής Σύριζα προς Έλληνες: Αντέξατε 400 χρόνια τουρκικής σκλαβιάς – Διαμαρτύρεστε για τα 100 χρόνια μνημονιακής υποδούλωσης;

Βουλευτής Σύριζα προς Έλληνες: Αντέξατε 400 χρόνια τουρκικής σκλαβιάς - Διαμαρτύρεστε για τα 100 χρόνια μνημονιακής υποδούλωσης;

Τι να πει κανείς; Δεν έχει όριο το θράσος των συγκυβερνώντων σε Σύριζα και Ανέλ, οι οποίοι προκαλούν σε κάθε τους βήμα, σε κάθε τους λόγο τους Έλληνες πολίτες. Ύστερα από την δήλωση Καμμένου ότι είναι εγκληματίας, την οποία δήλωση σιγόνταραν τόσο ο Βούτσης, όσο και άλλοι βουλευτές του Σύριζα, ήρθε η δήλωση της γραφικής φιγούρας του Ελληνικού Κοινοβουλίου, Άννας Βαγενά, να συμπληρώσει την τραγελαφική εικόνα της συγκεκριμένης συγκυβερνήσεως.

Δείτε τι είπε: «Δεν μας τρομάζουν τα 99 χρόνια διάρκειας του ταμείου Αποκρατικοποιήσεων. Εδώ η Ελλάδα ήταν υπό Τουρκική σκλαβιά για 400 χρόνια και άντεξε. Έχουμε ως λαός μεγάλες αντοχές. Είμαστε ανίκανοι ως κράτος από μόνοι μας να διαχειριστούμε τη δημόσια περιουσία, αυτό έχει αποδειχτεί εδώ και δεκαετίες.

Είναι αναγκαία η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Το πρώην ΤΑΙΠΕΔ είχε την έννοια της πώλησης, το νυν ταμείο Αποκρατικοποιήσεων έχει τη λογική της αξιοποίησης με τη μορφή σύμπραξης Δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Με όρους ευνοϊκούς για το κράτος».

Η Βαγενά, λοιπόν, παραδέχεται ότι με την ψήφο της έθεσε σε σκλαβιά τον Ελληνικό Λαό. Για… ελαφρυντικό όμως λέει ότι αφού άντεξαν οι Έλληνες τα 400 χρόνια του τουρκικού σκότους θα αντέξουν τα 100 χρόνια της μνημονιακής σκλαβιάς.

Είναι τουλάχιστον ανακουφιστικό, βεβαίως, πως υπάρχει η ειλικρινής δήλωση ανικανότητας και οφείλει ο Λαός να την προσμετρήσει στην ψήφο του. Αν θέλει να κυβερνούν την χώρα ανίκανοι, όπως τόσες δεκαετίες (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΔΗΜΑΡ, ΚΚΕ), τότε θα πρέπει να αποδεχτεί και την σκλαβιά των μνημονίων.

Πάντως, «συντρόφισσα» Βαγενά, θα θυμώσει ο Αλέξης, ο Αχμέτ Μετέ, οι τουρκόφρονες βουλευτές του Σύριζα, αλλά και σύσσωμη η αντεθνικιστική αριστερά θα έχει αντιρρήσεις για την χρήση του όρου «σκλαβιά» όσον αφορά την αγαπημένη τους Οθωμανική Αυτοκρατορία. “Αρμονική συμβίωση των λαών” την θεωρούν ως γνήσιοι “Φαναριώτες” και δοσίλογοι του σήμερα…

Η βουλευτής Μάχα Σμπίρο μιλά στο «ΕΜΠΡΟΣ» για την θέση της γυναίκας στην Συρία

Χωρίς τίτλο.jpg

Η εικόνα που έχουμε για την γυναίκα στον αραβικό κόσμο, τυλιγμένης σε μέτρα μαύρου υφάσματος χωρίς σχήμα και με καλυμμένο το πρόσωπο, ανατρέπεται πλήρως από την εικόνα της γυναίκας στην Συρία. Παραδόξως, οι φωτογραφίες που βλέπουμε να κυκλοφορούν στα Μέσα, πολλές φορές τρομακτικές, και κάποτε αστείες προέρχονται από τις χώρες με τις οποίες η Δύση κάνει τις «δουλειές» της. Τις χώρες που καταλαμβάνουν την πρώτη θέση στις προτιμήσεις των Δυτικών ταξιδιωτών ως καταναλωτικοί παράδεισοι. Η Σείχα του Κατάρ, για παράδειγμα, φίλη της εγχώριας οικονομικής ελίτ, μπορεί να φαντάζει εντυπωσιακή για τις αναγνώστριες των γυαλιστερών περιοδικών του ενός ευρώ, οι συμπατριώτισσές της όμως μάλλον δεν της μοιάζουν, εξαθλιωμένες, στην ίδια σειρά στο κοράνι μαζί με τις αγελάδες. Θα έλεγα και για την θέση τους στην κοινωνία, αλλά η σύγκριση με τις Ελληνίδες που υιοθετούν την ταυτότητα του αντικειμένου εξ επιλογής, με σταματά. Στον καταναλωτικό παράδεισο της Σαουδαραβικής Χερσονήσου, οι γυναίκες είναι υποκείμενα της τυραννίας των Αράβων και των ιερών τους βιβλίων. Είναι βεβαίως δικαίωμά τους να ασπάζονται την θρησκεία του Ισλάμ. Δεν είναι όμως δικαίωμα κανενός να τους μετατρέπει σε εξαγώγιμο προϊόν και να προωθούνται στην Ευρώπη.

Κατά την επίσκεψη της αντιπροσωπείας του Λαϊκού Συνδέσμου- Χρυσή Αυγή στην Συρία είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω εκτεταμένα με την κυρία Μάχα Σμπίρο. Είναι μηχανικός αγροτικής παραγωγής, γεννημένη το 1956. Έχει διατελέσει μέλος του δημοτικού συμβουλίου της Δαμασκού και μέλος της Κεντρική Επιτροπής του κόμματος Μπάαθ.  Εξελέγη βουλευτής για δεύτερη φορά στις πρόσφατες εκλογές που διεξήχθησαν στην Συρία παρουσία ξένων παρατηρητών και παρά τον πόλεμο που σπαράσσει την χώρα. Είναι μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Συριακής Βουλής. Μου λέει πως έχει και τρεις γιους που σπούδασαν και δουλεύουν στο Λονδίνο. Εκεί τους εγκλώβισε ο πόλεμος. Η Μεγάλη Βρετανία, μου καταγγέλλει η κυρία Σμπίρο, δεν της δίνει βίζα για να επισκεφθεί τα παιδιά της, και τα εισιτήρια είναι πανάκριβα για να μπορέσουν να έρθουν στην Συρία να δουν την μητέρα τους.

Την ρωτάω για την  θέση των γυναικών στην πολιτική ζωή της χώρας της. Από τα 250 μέλη του Συριακού Κοινοβουλίου, τα 33 είναι γυναίκες, εκ των οποίων οι 26 προέρχονται από το κυβερνών κόμμα Μπάαθ.

Την ρωτάω εάν οι Σύριες μπορούν να σπουδάσουν και να εργαστούν εφόσον το επιθυμούν. Η ερώτηση την παραξενεύει. «Φυσικά!», μου απαντά. Υπάρχουν γυναίκες γιατροί, μηχανικοί, δικηγόροι. Βέβαια οι πιο μορφωμένες βρίσκονται στην πρωτεύουσα Δαμασκό, διευκρινίζει. Υπάρχουν ακόμη γυναίκες δικαστές, και εκλεγμένες στην τοπική αυτοδιοίκηση, όπως άλλωστε κι εκείνη, εδώ και δέκα χρόνια. Καθόλου άσχημα για ένα καθεστώς που αποτελεί το απόλυτο πολιτειακό κακό για τον συνασπισμό των δεκάδων χωρών που έχει εναντίον του ο Μπασάρ Αλ Άσαντ, μερικές εκ των οποίων είναι από αυτές όπου οι γυναίκες κυκλοφορούν τυλιγμένες στα μαύρα πανιά.

Ρωτώ την κα Σμπίρο για το πώς αντιμετωπίζουν οι γυναίκες τον πόλεμο. Τις έχω δει το πρωί να κυκλοφορούν ασκεπείς, να πηγαίνουν στο τζαμί άλλες στα λευκά κι άλλες με χρωματιστές μαντήλες, αλλά το βράδυ κυκλοφορούν όπως κάθε άλλη γυναίκα στην Αμερική ή την Ευρώπη. Εχω δει κάποιες, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, να επιβαίνουν με τους άντρες σε μηχανές που μεταφέρουν προίοντα, και υποθέτω πως έρχονται από την επαρχία να φέρουν τρόφιμα στην πρωτεύουσα.

Μου απαντάει ότι οι γυναίκες είναι πολύ δραστήριες στον πόλεμο.

Δεν με παραξενεύει, αν υπολογίσει κανείς πως η περιοχή της Μέσης Ανατολής από την εποχή της κατάληψης της Παλαιστίνης δεν έχει γνωρίσει γενικευμένη και σταθερή ειρήνη.

«Οι γυναίκες αναδείχθηκαν σε οικονομικό πυλώνα της οικογένειας», μου λέει. « Οι σύζυγοι και οι γιοι τους μάχονται, και αυτές δίνουν τον δικό τους αγώνα, στο δικό τους πεδίο μάχης που είναι το πώς θα ταΐσουν τις οικογένειές τους».

Μου λέει ιστορίες συγκεκριμένων γυναικών. Ούτε αυτές με εκπλήσσουν. Τις έχω ήδη συναντήσει στα ρεπορτάζ από την περιοχή, που διάβασα προετοιμάζοντας το ταξίδι, αλλά δεν παύουν να είναι συγκλονιστικές.

Μου λέει για μια γυναίκα που είχε 4 γιους και οι τέσσερεις σκοτώθηκαν για την Συρια. Όταν ο Πρόεδρος Ασαντ πήγε για να την τιμήσει, (τα κάνει αυτά ο Άσαντ και η σύζυγός του, η γεννημένη στο Λονδίνο Ασμα), του απάντησε πως λυπάται που δεν έχει και πέμπτο γιο να δώσει στην Συρία.

Πώς να σβήσει τέτοιος λαός; Πώς να μην αγωνιστεί μέχρις εσχάτων; Αναρωτιέμαι.

«Δεν είναι καινούριες οι γυναίκες της Συρίας στον πόλεμο. Εδώ και εκατό χρόνια γίνονται δεκτές στο στράτευμα. Πολλές γίνονται και αξιωματικοί, μου λέει η κυρία Σμπίρο.

Η στράτευσή τους δεν είναι υποχρεωτική, αλλά πολλές επιλέγουν να καταταγούν και είναι δική τους απόφαση εάν θα εκπαιδευτούν  στην χρήση των όπλων. Υπάρχει και η Ένωση Συρίων Γυναικών που λειτουργεί από το 1965 για να διασφαλίζει τα δικαιώματά τους. Μου θυμίζει τις γυναίκες που διευθύνουν το σχολείο για τα παιδιά των Μαρτύρων που επισκεφθήκαμε μια μέρα πριν. Σταθερές, αποφασιστικές, τα παιδιά «τους» τις φωνάζουν χαϊδευτικά «μαμά»,  και τα παιδιά τους «γιαγιά»,  αν και διευθύνουν με σιδηρά πηγμή του ίδρυμα των 700 ορφανών παιδιών.

Της το λέω και η συζήτηση περνά  στην Κοινωνική Πρόνοια, και την ειδική πρόνοια που ενδεχομένως υπάρχει για τις γυναίκες. Έχοντας κατά νου την Ελλάδα όπου μέσα σε έξι χρόνια «ειρήνης» όλες οι δομές καταρρέουν η μια μετά την άλλη,  δεν περιμένω να είναι προτεραιότητα ενός κράτους σε πόλεμο. Η κα Σμπίρο μου λέει ότι η υγεία είναι προτεραιότητα, και η προληπτική φροντίδα.  Υπάρχουν ακόμη  προβλέψεις για χρηματοδότηση σε μικρές επιχειρήσεις στον τομέα της διατροφής και της ένδυσης . Ενθαρρύνονται ιδιαίτερα όσες θέλουν να δουλέψουν από το σπίτι τους, ώστε να μην αναγκάζονται να μετακινούνται στα αστικά κέντρα. Τους δίνουν μικρά δάνεια με το σύστημα του Microfinance. Αναρωτιέμαι πού να κατέληξαν εκείνα τα ΕΣΠΑ και οι χρηματοδοτήσεις των συνεταιρισμών στην Ελλάδα, αλλά δεν μπορεί βεβαίως να απαντήσει την ερώτηση αυτή.

Όσο για τις μητέρες, παίρνουν 3 μήνες άδεια μετ΄αποδοχών συν τρεις με τον μισό μισθό. Και όταν επανέλθουν στην εργασία τους, έχουν μία ώρα την ημέρα άδεια για να ταΐζουν τα μωρά τους. Δεν της λέω πως στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η μητρότητα (και η πατρότητα) αποτελούν τεκμήριο, ενδεχομένως και έγκλημα που τιμωρείται παραδειγματικά, ούτε ότι οι γυναίκες απολύονται μόλις μαθευτεί ότι περιμένουν παιδί.

Την ρωτάω εάν είναι Μουσουλμάνα (είναι) και αν ο νόμος του κράτους βρίσκεται κάτω από τον νόμο της μουσουλμανικής θρησκείας. Και με την πολυγαμία του Κορανίου, τι γίνεται; Λιθοβολούν τις γυναίκες; Τους κάνουν κλειτοριδεκτομή όπως στην Αφρική; Ακούγεται σοκαρισμένη. «Στην Συρία; Και βέβαια όχι!» μου απαντά. «Είμαστε εναντίον όλων αυτών των πρακτικών».  Μπορεί πράγματι ένας άνδρας να πάρει δεύτερη γυναίκα, με την συγκατάθεση της πρώτης . Σε κάθε περίπτωση μπορεί να ζητήσει διαζύγιο εφόσον το επιθυμεί και συντρέχουν οι συνήθεις και στην Δύση λόγοι. Κατά τα λοιπά, «ένας είναι ο νόμος», μου λέει, και λαμβάνει υπόψιν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις.

Μου θυμίζει εδώ την συζήτηση που είχαμε πρωτύτερα την ίδια μέρα με τον μουφτή της Δαμασκού. Μας διηγήθηκε πως σε μια ομιλία του στην Μ. Βρετανία ερωτήθηκε πόσοι είναι οι Μουσουλμάνοι στην Συρία. «23 εκατομμύρια», απάντησε. «Και οι Χριστιανοί πόσοι είναι;» τον ρώτησαν. «23 εκατομμύρια», ξανααπάντησε. «Και πόσοι είναι συνολικά οι Σύριοι;», ξαναρωτήθηκε. «23 εκατομμύρια», απάντησε. Αυτήν την αίσθηση της συνοχής, μας την είχε επιβεβαιώσει πρωτύτερα και ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης Αντιοχείας. Όταν πέθανε η μητέρα του, πριν μερικές μέρες, ο Μουφτής παρέστη στην κηδεία της.

Αυτό φαίνεται να έχει καταφέρει το καθεστώς Άσαντ, να βάλει το Έθνος πάνω από την θρησκεία και να κάνει όλους τους Σύριους μια γροθιά απέναντι σε έναν ύπουλο και πολυπλόκαμο  εξωτερικό εχθρό. Κι ακόμα απέναντι σε μια δήθεν αντιπολίτευση που κάνει αντίσταση περιφερόμενη στις μεγάλες Δυτικές πρωτεύουσες (όπως οι του ΠΑΚ, ας πούμε, ή όπως ο Καραμανλής, που ήταν εξόριστοι στο μαρτυρικό Παρίσι και το βαρβαρικό Μόναχο). Αυτή η αντιπολίτευση που έχει θρησκεία της το χρήμα με το οποίο τροφοδοτείται αφειδώς σε  πετροδολάρια και διευκολύνεται ποικιλοτρόπως από την Τουρκία και την Αμερική.

Παρόλα αυτά, η Συρία στέκεται όρθια και ενωμένη. Κι αυτό είναι μια μεγάλη επιτυχία.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ

(Φ. 150) 

Μέτρησε η… προϋπηρεσία: Στα χέρια της ψευτοδεξιάς Νέας Δημοκρατίας πάει το Κατοχικό Ταμείο Ξεπουλήματος της χώρας

Μέτρησε η... προϋπηρεσία: Στα χέρια της ψευτοδεξιάς Νέας Δημοκρατίας πάει το Κατοχικό Ταμείο Ξεπουλήματος της χώρας

Θυμάστε που ο Ευάγγελος Βενιζέλος, μιλώντας για τη Νέα Δημοκρατία είχε πει ότι υπάρχει «αθέατος και ανεπίσημος τρίτος εταίρος στην κυβέρνηση», σπεύδοντας να συμπληρώσει ότι «αν δείτε τα πρόσωπα, τα οποία παίζουν τον ρόλο στην εφαρμογή των κυβερνητικών πολιτικών και στη διατύπωση ενός λόγου, ο οποίος υποκαθιστά τα ψεύδη των προηγουμένων ετών και του προγράμματος της Θεσσαλονίκης, θα δείτε τi εννοώ»;

Ομολογουμένως ξεκάθαρος ο Βενιζέλος, μόνο που πέρα από την υπερψήφιση των μνημονίων από την ψευτοδεξιά εννοεί και κάτι… άλλο, λιγότερο προφανές. Αυτό που λέει ο Βενιζέλος είναι ότι άνθρωποι της ψευτοδεξιάς βρίσκονται εντός του κρατικού μηχανισμού και φροντίζουν να εφαρμόζεται στην… εντέλεια το μνημόνιο που «καταγγέλλει» ο Μητσοτάκης και αργότερα θα εφαρμόσει. Προφανώς τα γαλάζια παιδιά κάνουν εξάσκηση στα μνημόνια.

Ας δούμε, τώρα, τα νέα αποκαλυπτήρια του «τρίτου εταίρου» από την στήλη «Βηματοδότης» της γνωστής… γάτας των Ιμαλαΐων:

«Ενα από τα ονόματα που ακούγονται (σ.σ. για την προεδρεία του κατοχικού ταμείου ξεπουλήματος της χώρας) είναι αυτό του Αριστομένη (Αρη) Συγγρού. Τον θυμάστε; Από το Invest Greece; Από τις υψηλόβαθμες διευθυντικές θέσεις της Siemens; Από την Οργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων; Από τη ΜΚΟ Διεθνής Διαφάνεια; Από την αξιοποίηση της κρατικής περιουσίας; Από τη διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας; Από τα οικονομικά προγράμματα που κατήρτισε σε Ουγγαρία, Αραβικά Εμιράτα και Ρουμανία; Ποιος μπορεί να τον ξεχάσει άραγε αφού, όπως μου έλεγε με χιούμορ ένας από τους πρώην συνεργάτες του, «τα πήγε τόσο καλά στις προηγούμενες δραστηριότητές του που θέλουν τώρα να τον τοποθετήσουν και σε τέτοια νευραλγική θέση». Προσωπικά δεν πίστεψα όταν έμαθα ότι ο εν λόγω κύριος (ο οποίος διετέλεσε και μέλος της ΟΝΝΕΔ και πρόεδρος του Φιλελεύθερου Φόρουμ) θα ανελάμβανε τέτοια ισχυρή θέση. Αλλά, όπως επίσης έμαθα, τον προωθεί ο Γ. Σταθάκης. Ε, κάτι περισσότερο θα γνωρίζει ο υπουργός.»

Διευθυντής στη Siemens και μέλος της ΟΝΝΕΔ. Δηλαδή ό,τι πρέπει για «δεξί χέρι» του Μητσοτάκη. Συμμετείχε και στο μεγάλο «πάρτι» των Olympic Games, άρα άνθρωπος του καθεστώτος και της ψευτοδεξιάς, τον οποίο προωθεί ο Σταθάκης. Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που οι νεοδημοκράτες σιωπούν στις προσπάθειες της συγκυβέρνησης να αθωώσει τον Σταθάκη για το κακούργημα.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/metrhse-h…-prophresia-sta-cheria-ths-pseutodejias-neas-dhmokratias-paei-t#ixzz49hlPEVDm