Μυθιστόρημα ο «όρκος της Ωπης»

Η προπαγάνδα για το πλαστό κείμενο του Μεγαλέξανδρου με τους 9.000 αξιωματικούς,  ο Ζαλοκώστας και η ανάρτησή του σε στρατόπεδα, υπηρεσίες

«Ενα κείμενο που το παρουσιάζουν ως “Ορκο του Μεγάλου Αλεξάνδρου», δήθεν, διανέμεται και κυκλοφορεί ή εκφωνείται παντού. Στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, σε ιστοσελίδες υπουργείων, στο αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης, όπου είναι χαραγμένο σε μαρμάρινη πλάκα, σε εκδοτικούς οίκους, σε περιοδικά και εφημερίδες, σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις… ακόμη και σε έντυπα συλλόγων οδοντιάτρων. Ακόμη και σε σούπερ μάρκετ, όπως έγινε το 1991, τον καιρό των μεγάλων συλλαλητηρίων για τη Μακεδονία! Ο “όρκος” αυτός αποτελεί συχνά αντικείμενο εργασίας σε ξένα γυμνάσια και λύκεια, στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ […] Σύμφωνα με τους αδίστακτους προπαγανδιστές, ο “όρκος” αυτός εδόθη από τον Μέγαν Αλέξανδρον και τους παρευρεθέντες “9.000 αξιωματικούς κάθε φυλής, Ελληνες, Μήδους και Πέρσες” […] στην πόλιν Ωπιν της Μεσοποταμίας […] Δεν θα κρίνω εδώ αναλυτικά την ορθότητα ή μη των όσων περιλαμβάνονται στον “όρκο”. Πώς να κρίνης επί της ουσίας τα αναφερόμενα σε ένα κείμενο πλαστό;»
Αλκιβιάδη Μπεναρδή, «Ο βρώμικος πόλεμος κατά του εθνικισμού», εκδόσεις Νέα Θέσις, σελ. 63-64.

Η εξαχρείωση, η διεθνής αταξία και η παγκόσμια απορρύθμιση που αυτολανσάρονται ως «Νέα Τάξη», για να εμπεδωθούν, να αφομοιωθούν από τους λαούς, που θα έχουν υποβιβάσει σε πληθυσμούς, και για να κυριαρχήσουν, χρειάζεται να θέσουν στην υπηρεσία τους τα πανανθρώπινα σύμβολα της κανονικής Τάξης. Φαντάζει αντιφατικό, αλλά είναι μονόδρομος. Οι άχρονες κι αείζωες αξίες τις οποίες υπηρέτησε το ελληνικό θαύμα, που ήταν ο Αλέξανδρος Φιλίππου, πρέπει να θολώσουν με τα λύματα του ψεύδους και να χρησιμοποιηθούν σαν εργαλεία του εθνικού αποχρωματισμού μας. Ενα από τα «τρικ» που έχουν επινοήσει οι συνήθεις ύποπτοι ψευδέμποροι της παγκοσμιοποίησης είναι ο «όρκος του Μεγάλου Αλεξάνδρου», που υποτίθεται ότι εδόθη από τον Μακεδόνα κοσμοκράτορα στην πόλη Ωπη της Μεσοποταμίας και ο οποίος, μεταξύ άλλων, αναφέρει και τα κάτωθι… χολιγουντιανά: «Να θεωρείτε την Οικουμένη Πατρίδα σας, με Κοινούς Νόμους, όπου θα κυβερνούν οι άριστοι, ανεξαρτήτως φυλής […] Δεν χωρίζω τους ανθρώπους, όπως κάνουν οι στενόμυαλοι, σε Ελληνες και Βαρβάρους. Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν […] Για μένα, κάθε καλός Ξένος είναι Ελληνας και κάθε κακός Ελληνας είναι χειρότερος από Βάρβαρο».

Ορθός λόγος

Στο βιβλίο του κ. Μπεναρδή, το οποίο κυκλοφορεί ήδη από το 2013, έχει καταρριφθεί αυτός ο μύθος και ο συγγραφεύς έχει αποδείξει ότι αυτός ο ψευδεπίγραφος όρκος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα γέννημα της γόνιμης φαντασίας του γνωστού και αγαπητού στους Ελληνες επιχειρηματία, αθλητή, πολιτικού και συγγραφέα Χρήστου Ζαλοκώστα, ο οποίος γεννήθηκε το 1894 και απεβίωσε το 1975.

Ο όρκος αυτός αναφέρεται πρώτα στο ιστορικό μυθιστόρημα του Ζαλοκώστα με τίτλο «Μέγας Αλέξανδρος, ο πρόδρομος του Ιησού», που εκδόθηκε το 1971! Η προπαγάνδα αξιοποίησε το λογοτέχνημα ως ιστορικό γεγονός για να σκιαγραφήσει έναν Αλέξανδρο ο οποίος, τάχα, λησμόνησε την ελληνικότητά του και προήγαγε πριν από περίπου 23 αιώνες τη μετατροπή του κόσμου σ’ έναν απρόσωπο χυλό, όπου η εξουσία θα καθόριζε τι σημαίνει «αρετή» και εκείνην θα υπηρετούσαν οι «άριστοι».

Ο κ. Ιωάννης Σχοινάς, επικεφαλής του εκδοτικού οίκου Νέα Θέσις, σχολιάζοντας τη μετατροπή ενός σημαντικού λογοτεχνήματος σε «Ιστορία», σημείωσε: «Ο ορθός λόγος και η αλήθεια ποτέ δεν είχαν καλές… σχέσεις με τους φανερούς και αφανείς εξουσιαστές του κόσμου τούτου, οι οποίοι επιζητούν την παραχάραξη της Ιστορίας μας, την υφαρπαγή της υπεραξίας των συμβόλων και των προσωπικοτήτων του έθνους μας και την εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας τυραννίας. Ο υποτιθέμενος “όρκος της Ωπης”, όταν παρουσιάζεται ως ιστορικό γεγονός, προσβάλλει τη νοημοσύνη των Ελλήνων και την προσωπικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Γι’ αυτό είναι καθήκον όλων όσοι γνωρίζουν την αλήθεια να την αποκαθιστούν στα μάτια του κοινού με ακλόνητες αποδείξεις και επιστημονικά τεκμηριωμένο λόγο».

Κατόπιν τούτων, οι δημόσιες υπηρεσίες (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και ορισμένα στρατόπεδα!) που έχουν αναρτήσει σε περίοπτες θέσεις αυτόν τον «όρκο» πρέπει να επισημάνουν ότι δεν είναι του Μεγάλου Αλεξάνδρου αλλά του αειμνήστου Χρήστου Ζαλοκώστα…

Παναγιώτης Λιάκος

πηγή

Εφημερίδα “δημοκρατία”: Επιχειρεί άνοιγμα (τώρα) η Χρ. Αυγή!

 

Τι σχεδιάζει το κόμμα του Νίκου Μιχαλολιάκου εν όψει του συνεδρίου στις 27 Μαρτίου! Η ιδεολογική διακήρυξη αλλά και η προσπάθεια για να αναδειχθούν καινούργια πρόσωπα

Με κεντρικό σύνθημα «Θέλουμε την πατρίδα μας πίσω», η Χρυσή Αυγή διοργανώνει, την άλλη Κυριακή 27 Μαρτίου, το 8ο τακτικό συνέδριό της σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών. Θα συμμετάσχουν περισσότεροι από 300 σύνεδροι που προέρχονται από την Κεντρική Επιτροπή, τα τοπικά πολιτικά συμβούλια και ένα νέο όργανο που προστίθεται στο καταστατικό του κόμματος, το Εθνικό Συμβούλιο.

Ο στόχος του συνεδρίου είναι τριπλός, καθώς θα παρουσιαστούν επικαιροποιημένες οι πολιτικές προτάσεις και το πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής. Θα επαναδιατυπωθούν η ιδεολογική διακήρυξη και ο προσανατολισμός του κινήματος και θα εκλεγούν τα όργανα αυτού: η Κεντρική Επιτροπή που θα ορίσει τον γενικό γραμματέα και αυτός στη συνέχεια θα ορίσει τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου.

Για τη θέση του γ.γ. δεν έχει ακουστεί άλλο όνομα πέραν του Νίκου Μιχαλολιάκου, αν και τυπικά μέχρι την τελευταία στιγμή έχει δικαίωμα οποιοσδήποτε σύνεδρος να θέσει υποψηφιότητα. Μία από τις επιδιώξεις της ηγετικής ομάδας της Χρυσής Αυγής είναι σταδιακά να αναδειχθούν νέα πρόσωπα που θα μπορούν να επικοινωνήσουν με πειστικά επιχειρήματα τις -προσαρμοσμένες στα δεδομένα των καιρών- θέσεις του κόμματος και να προσεγγίσουν όλα τα κοινωνικά στρώματα και δη τις μεγάλες μάζες του πληθυσμού.

Το συνέδριο, που θα έχει τον χαρακτήρα προεκλογικής συγκέντρωσης, ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο του 2013, ωστόσο με τις δικαστικές περιπέτειες των βουλευτών και των μελών του κόμματος αναβλήθηκε.

Με δήλωσή του στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής Χρήστος Παππάς αναφέρει: «Εχοντας απόλυτη γνώση της ιστορίας της Χρυσής Αυγής και του μετασχηματισμού της από μια κλειστή ομάδα εθνικά σκεπτόμενων και ανησυχούντων νέων που εξέδιδαν σε τακτά διαστήματα ένα ομότιτλο περιοδικό («Χρυσή Αυγή») και από ένα πολιτικό όργανο σε ένα πολιτικό κίνημα με ιδεολογία τον λαϊκό εθνικισμό, με πρωτότυπες πολιτικές εθνοφελείς προτάσεις, θέλω να τονίσω το εξής: ανέκαθεν στη Χρυσή Αυγή λειτουργούσαν πολύ πιο δημοκρατικά οι διαδικασίες απ’ ό,τι στα υπόλοιπα αστικά κόμματα και τα κόμματα του λεγόμενου συνταγματικού – δημοκρατικού τόξου. Για παράδειγμα», συνεχίζει στη δήλωσή του ο κ. Παππάς, «στο ανοιχτό συνέδριο της Χρυσής Αυγής στο “Κάραβελ” τον Απρίλιο του 1990 αποφασίστηκαν η κάθοδος στην ενεργό πολιτική ζωή και τα νόμιμα πολιτικά μέσα που θα αναδείξουν το κίνημα σε ταγό αυτής της πολιτικής ζωής. Ο ομιλών, στην εισήγησή μου, που έγινε αποδεκτή απ’ όλους τους συνέδρους, είχα μιλήσει για “καμία πολιτική συνάφεια με τα αμερικανόφιλα γκρουπούσκουλα της λεγόμενης Ακροδεξιάς”, καθώς επίσης και για την απόλυτη νομιμότητα και καταδίκη κάθε πράξης βίας».

Ηδη έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές προσυνεδριακές εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, με το ενδιαφέρον αρκετών πολιτών να είναι μεγάλο. Ιδιαίτερα έντονο είναι στις περιοχές που φιλοξενούν πρόσφυγες και μετανάστες, όπως η Μακεδονία και τα Δωδεκάνησα, ενώ, αντίθετα, πρόβλημα η Χρυσή Αυγή εμφανίζει στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας, τη Β’ Αθήνας, όπου η ανταπόκριση του κόσμου δεν είναι μεγάλη, σε σχέση με τις υπόλοιπες περιφέρειες.

Διείσδυση και στους συνδικαλιστές

Σύμφωνα με πληροφορίες, επιδίωξη της ηγεσίας του κόμματος είναι να σχηματιστούν συνδικαλιστικές παρατάξεις, προσκείμενες στη Χρυσή Αυγή, σε όλους τους επαγγελματικούς χώρους, ενώ ικανοποίηση υπάρχει για τη διείσδυση στους αγρότες. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών που προσεγγίζουν τον Λαϊκό Σύνδεσμο είναι νεαρής ηλικίας, κάτω των 35 ετών. Το επόμενο διάστημα η Χρυσή Αυγή αναμένεται να ανεβάσει ακόμα περισσότερο τους τόνους στο Μεταναστευτικό, ενώ σκέψεις υπάρχουν και για την πραγματοποίηση συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας για την κυβερνητική πολιτική αλλά και ευρύτερα το «σάπιο», όπως το χαρακτηρίζουν, πολιτικό σύστημα. «Μπροστά στις ασύμμετρες απειλές κατά του έθνους και της πατρίδας μας, το κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών καλείται να οργανώσει την Εθνική Αντίσταση των Ελλήνων. Δεν θα σταματήσουμε τον αγώνα μέχρι να πάρουμε την πατρίδα μας πίσω» λένε στο κόμμα του Νίκου Μιχαλολιάκου και αυτό αναμένεται να αναδειχθεί και στο συνέδριο της άλλης Κυριακής.

πηγή

Η άνοδος της Χρυσής Αυγής είναι τόσο μεγάλη που έφερε στην Αθήνα τον… Δαυίδ Χάρρις

Η άνοδος της Χρυσής Αυγής είναι τόσο μεγάλη που έφερε στην Αθήνα τον... Δαυίδ Χάρρις

Πόσο τυχαία μπορεί να είναι η επίσκεψη ενός μεγαλοσχήμονα παράγοντα της σκευωρίας κατά της Χρυσής Αυγής αυτές τις ημέρες;

Ο λόγος για τον γνωστό και μη εξαιρετέο «περιούσιο» διευθύνοντα σύμβουλο της AJC, Δαυίδ Χάρρις, ο οποίος βρέθηκε στην Αθήνα υποτίθεται για να βραβευτεί από το Πανεπιστήμιο Πειραιά.Ο Χάρρις έλαβε τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα από το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο, ως πρόφαση για να έρθει στην Ελλάδα για… άλλες δουλειές.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το δελτίο τύπου της Αμερικανοεβραϊκής Επιτροπής, ο Χάρρις συνάντησε τον Κ. Μητσοτάκη, τον πρέσβη του Ισραήλ στην Ελλάδα, τον Δήμαρχο Αθηνών Γιώργο Καμίνη και τον… Αντώνη Σαμαρά.

Στις απανωτές συναντήσεις που συμπεριελάμβαναν και βουλευτές της ΝΔ, του Ποταμιού και του Σύριζα, ο Δαυίδ Χάρρις υποτίθεται ότι συζήτησε μαζί τους την «προσφυγική» κρίση και τις επιπτώσεις στην Ελλάδα, την εμβάθυνση του στρατηγικού τριγώνου Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ, τις σχέσεις Ελλάδος – ΗΠΑ και την εν Ελλάδι οικονομική κρίση.

Φυσικά, ο Δαυίδ Χάρρις δεν ήρθε για να συζητήσει με όλους αυτούς. Ήρθε για να δώσει διαταγές. Τελευταία φορά που ο συγκεκριμένος μεγαλοσχήμονας παράγοντας είχε κάνει την διαδρομή Ουάσινγκτον – Αθήνα να μοιάζει «Παγκράτι – Κολιάτσου» ήταν λίγο πριν την απαρχή της σκευωρίας εναντίον της τρίτης πολιτικής δύναμης του τόπου της Χρυσής Αυγής.

Τώρα λέει ότι συζήτησε «το προσφυγικό και τις επιπτώσεις στην Ελλάδα». Βεβαίως και δεν τον απασχολεί καθόλου η απελπισία των Ελλήνων πολιτών. Όσον αφορά δε τους «πρόσφυγες» ήδη βρίσκεται στην Ελλάδα ΜΚΟ που προέρχεται από την πιο ρατσιστική χώρα του κόσμου, το Ισραήλ.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο Χάρρις πληροφορήθηκε τα αποτελέσματα των μυστικών δημοσκοπήσεων που εμφανίζουν ιδιαίτερα ενισχυμένη τη Χρυσή Αυγή και ήρθε στην Ελλάδα για να συντονίσει το «δημοκρατικό ανάχωμα», την αντιμετώπιση του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος. 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/h-anodos-ths-chrushs-aughs-einai-toso-megalh-pou-efere-sthn-athhna-ton…-d#ixzz43WuzIe1b

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Το χέρι του φόβου

Το χέρι του φόβου

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός”, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

«Δειλούς δ΄ευ έρδοντι ματαιοτάτη χάρις εστίν»

 (Αν τους δειλούς ευεργετείς, μάταιη χάρη κάνεις) 

-Θέογνις, Γνωμολογία

Πριν από μερικές μέρες έφθασε στην ηλεκτρονική διεύθυνση της εφημερίδας, μήνυμα με την υπογραφή «(δια ευνοήτους λόγους) ανώνυμος». Θα αναρωτιέται κανείς τι κατήγγειλε ο αποστολέας και θεώρησε ότι έπρεπε να διατηρηθεί η ανωνυμία του. Αν και μια καταγγελία ή αποκάλυψη για να είναι σοβαρή συνοδεύεται από το όνομα του γράφοντος ώστε να αναλαμβάνει και την ευθύνη των λεγομένων του, θα μπορούσε κανείς να σεβαστεί την μη δημοσιοποίηση του ονόματος εάν επρόκειτο για κάποιον δημόσιο λειτουργό, ή ένα πρόσωπο που θα βρισκόταν εν πάση περιπτώσει σε κίνδυνο εάν αποκαλύπτετο το όνομά του δημοσία.

Όμως όχι. Αυτό που θέλησε να σχολιάσει ο (ίσως) αναγνώστης, ήταν μία ρήσις του Πλαστήρα η οποία δημοσιεύθηκε σε προηγούμενο φύλλο της εφημερίδος στην στήλη «Οι Έλληνες είπαν». Και το ολίγων γραμμών σχόλιο για το οποίο επιθυμούσε να παραμείνει ανώνυμος «δια ευνοήτους λόγους», τους οποίους εννοεί μόνον ο ανώνυμος μη-υπογράφων, αφορούσε την αξία ή μη, και τον ρόλο του Πλαστήρα στην Μικρασιατική εκστρατεία. Η γόνιμη μελέτη της Ιστορίας είναι απαραίτητη για να γίνονται «τα παθήματα μαθήματα», και η εφημερίδα αυτή φιλοξενεί και κείμενα ιστορικά. Το θέμα μας όμως εδώ, είναι άλλο.

Αν κανείς διστάζει να βάλει την υπογραφή του κάτω από το σχόλιό του που αφορά ένα ιστορικό γεγονός, αναρωτιέμαι τι θα κάνει εάν χρειαστεί να προασπιστεί τα Δίκαια του Έθνους. Αυτή η ψευδαίσθηση ελευθερίας με την οποία ταΐζεται ο λαός, έχει ανάγει το διαδίκτυο σε πληροφορητή και ενημερωτή κάθε «εναλλακτικής» πληροφορίας και έχει δώσει βήμα σε κάθε επαναστάτη του πληκτρολογίου να κρίνει και να καταδικάζει όσους έχουν τολμήσει να κάνουν αυτό που μπορούν αντί να λένε τι πρέπει να κάνουν οι άλλοι. Πάντα «οι άλλοι».

Ναι, πόσο σοφά το είπε ο ποιητής, θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία. Θέλει να σπάζουν οι συμβάσεις, να φθάνει κανείς στον πυρήνα των όσων πιστεύει. Μα για να τα καταφέρει, πρέπει να έχει σκάψει βαθιά, να έχει αποκριθεί σε αυτό το περίφημο δελφικό παράγγελμα «γνώθι σ΄ αυτόν». Πριν από μερικές μέρες, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος (πλην «Νέων Χωρών», δηλαδή ελληνικών εδαφών από την Ήπειρο ως την Κρήτη, τα οποία απελευθερώθηκαν με αίμα Ελλήνων) επισκέφθηκε τους εισβολείς της Πατρίδας μας χωρίς να φορά το εγκόλπιό του.

Και είναι θλιβερό το ότι κάποιοι πιστοί Χριστιανοί χάφτουν την μαρξιστική προπαγάνδα που τους παρουσιάζει την λαθρομεταναστευτική εισβολή ως ευκαιρία… εκχριστιανισμού των μουσουλμάνων, ενώ η Ιστορία έχει αποδείξει -έστω και με μέτρο την «ιεραποστολική» αντίληψη της θρησκείας-, πως οι μουσουλμάνοι εξισλαμίζουν και μάλιστα βίαια, αλλά δεν εκχριστιανίζονται. Με άλλα λόγια, «σφάξε με αγά μου να αγιάσω». Κι αν ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως έχει την δικαιολογία ότι βρίσκεται εντός κατεχομένου εδάφους και κυκλοφορεί χωρίς το αντερί του, ο προκαθήμενος της Ελλαδικής εκκλησίας, είναι άραγε και αυτός σε κατεχόμενα εδάφη και φοβάται να φορέσει τον σταυρό του; Και πόση απόσταση χωρίζει αυτόν τον εκκλησιαστικό ηγέτη από τις γυναίκες στην Βρετανία, την Νορβηγία, τις ΗΠΑ, που χάνουν την δουλειά τους και διώκονται γιατί αρνούνται να βγάλουν από τον λαιμό τους τον σταυρό που «προσβάλλει» τάχα τους μουσουλμάνους εισβολείς της Πατρίδας τους.

Έψαξα και βρήκα ολόκληρο το απόσπασμα του Ευριπίδη που, μετά την πρώτη γνωστή φράση, «Όλβιος όστις ιστορίης έσχε μάθησιν» λέει τα πιο σημαντικά ακόμη: «Είναι πραγματικά πλούσιος εκείνος που διδάχθηκε πώς να ερευνά συστηματικά τον κόσμο, χωρίς να επιδιώκει την συμφορά των συμπολιτών του και χωρίς να επιδίδεται σε πράξεις άδικες, αλλά συλλαμβάνοντας με την νόησή του την αγέραστη κοσμική τάξη της αθάνατης φύσεως, με ποιον τρόπο δημιουργήθηκε αυτή και για ποιον σκοπό και πώς ακριβώς. Στο μυαλό τέτοιου είδους ανθρώπων ουδέποτε προσκολλάται η φροντίδα για αισχρές πράξεις».

Σκεφτόμουν μεγαλοφώνως τις προάλλες, πόσες θυσίες, πόσο καλό αίμα χάθηκε στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Πόσοι ακολούθησαν ηγέτες άξιους, σαν τον Λεωνίδα, και πόσοι ηγέτες λίγους, προδότες ή δειλούς. Και μου θύμισε αγαπητός συνομιλητής πως στην πρόσφατη Ιστορία το έσκασαν στην Αίγυπτο και την Νότιο Αφρική οι ατομιστές αφήνοντας πίσω τους τους ήρωες να χύσουν το αίμα τους, για να γυρίσουν ύστερα εκείνοι νικητές και να καταλάβουν οφίτσια και εξουσίες. Τι αποκρουστική η δειλία αυτών που εμφανίζονται ως λέοντες μα είναι σκώληκες! Μα ίσως να είναι έτσι φτιαγμένος ο κόσμος, η δειλία των φαινομενικά ισχυρών να χρησιμεύει για να αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο το μεγαλείο των φαινομενικά αδύναμων όταν τολμούν να αντισταθούν, ακόμα κι ακολουθώντας ηγεσίες οι οποίες τους προδίδουν.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/to-cheri-tou-fobou#ixzz43WuE5pOb

20 Μαρτίου 2015: Εκτός φυλακών Κορυδαλλού – Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

Πριν έναν χρόνο ακριβώς στις 20 Μαρτίου του 2015 αποφυλακίστηκα. Αποφυλακίστηκα αλλά δεν ήμουν και δεν είμαι ελεύθερος σύμφωνα με τους νόμους και τις αποφάσεις των δικαστικών συμβουλίων. Τους πρώτους μήνες μάλιστα ήμουν υποχρεωμένος να είμαι σε κατ’ οίκον περιορισμό και μου επιτρεπόταν να πηγαίνω μόνο στη Βουλή! Μετά από πέντε σχεδόν μήνες μου επετράπη να βγαίνω από την κατοικία μου, αλλά όχι εκτός Αττικής, παρά μόνον με όρους, οι οποίοι καθιστούν την μετακίνησή μου στην χώρα στην ουσία περιορισμένη. Μεταξύ άλλων δεν μου επιτρέπεται να χρησιμοποιώ πλωτά και εναέρια μέσα!

Τριάντα ολόκληροι μήνες έχουν περάσει από τις ημέρες που στήθηκε από τους πολιτικούς μας αντιπάλους και κάποιους επίορκους μια ολόκληρη σκευωρία ενάντια στην Χρυσή Αυγή. Εάν ήμασταν ένοχοι, εάν μπορούσαν να μας καταδικάσουν είναι βέβαιον ότι θα είχαν τελειώσει όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες και θα είχαν εξοντώσει κυριολεκτικά το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα. Το ότι δεν το έχουν πραγματοποιήσει μέχρι τώρα πολύ απλά σημαίνει ότι δεν μπορούν να το κάνουν, αφού είτε θέλουν, είτε δεν θέλουν η Αλήθεια στο τέλος θα φανεί και όλα τα παραμύθια ότι ένα πολιτικό κόμμα και συγκεκριμένα η τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας είναι… εγκληματική οργάνωση(!) θα καταρρεύσουν.

Στις 20 Μαρτίου του 2015 πριν έναν χρόνο αφέθηκα ελεύθερος από τις φυλακές Κορυδαλλού, αλλά δεν έχει τελειώσει ακόμη αυτή η πρωτοφανής πολιτική σκευωρία, η οποία χωρίς κανένα στοιχείο βασίστηκε στην λογική της συλλογικής ευθύνης, μία λογική η οποία εφαρμόζεται από καθεστώτα τυραννικά και όχι σε μία δημοκρατία.

Οι δεσμώτες μας πιστεύουν ότι με την συνεχιζόμενη “ομηρία” μας θα μας αφαιρέσουν το δικαίωμα να λέμε την αλήθεια, να υπερασπιζόμαστε την Πατρίδα, την Πίστη και τα Ιδανικά μας. Κάνουν λάθος και η μεγαλύτερη απόδειξη γι’ αυτό είναι η συνεχής αγώνας και η άνοδος της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών, το οποίο πολεμούν με μίσος τόσο οι φιλελεύθεροι υπηρέτες της πολιτικής ανομίας όσο και οι μαρξιστές συνοδοιπόροι τους. Ας καταλάβουν ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι μια Ιδέα, ότι οι αγωνιστές της είναι ιδεολόγοι και δεν μπορούν να μας σταματήσουν με τις απαγορεύσεις τους και την πολιτική τρομοκρατία από κράτος και παρακράτος.

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/20-martiou-2015-ektos-fulakwn-korudallou-arthro-tou-n.-g.-michaloliakou#ixzz43Wu31p3Q

Μνήμη Θεόφιλου Γεωργιάδη

Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1957, στο χωριό Ευρύχου της Κύπρου. Αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Παγκύπριο Γυμνάσιο, το 1975, ο Θεόφιλος κατατάχθηκε στην Εθνική Φρουρά και υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στην 32α Μοίρα Καταδρομών με τον βαθμό του Εφέδρου Ανθυπολοχαγού. Εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού (Σ.Ε.Α.Π.), στο Ηράκλειο της Κρήτης και στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ανορθοδόξου Πολέμου (Κ.Ε.Α.Π.) στη Ρεντίνα της Θεσσαλονίκης.

Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης συνέχισε να υπηρετεί ως έφεδρος στην Εθνική Φρουρά και προάχθηκε στον βαθμό του Υπολοχαγού. Παράλληλα, πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Παγκυπρίου Συνδέσμου Εφέδρων Καταδρομέων, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος και δραστήριο στέλεχος. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και εξειδικεύθηκε στην τουρκολογία, με σπουδές στη Γαλλία και τη Γερμανία. Με την επιστροφή του στην Κύπρο, αρχικά προσλήφθηκε στην αστυνομική υπηρεσία, με ειδικότητα στα τουρκικά θέματα. Αργότερα, το 1986, η επιστημονική κατάρτιση του Θεόφιλου του επέτρεψε να καταλάβει την θέση του λειτουργού τύπου στο Τμήμα Τουρκικών Θεμάτων του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών (Γ.Τ.Π. Press & Information Office) της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Βαθύς γνώστης της τουρκικής ιστορίας και γλώσσας, οξυδερκής παρατηρητής και επιστημονικός στρατηγικός αναλυτής της σύγχρονης τουρκικής πραγματικότητας, ο Γεωργιάδης αξιοποίησε με τον καλύτερο τρόπο, από αυτή την κυβερνητική θέση, τα προσόντα του προς όφελος της Πατρίδας του. Κύρια αποστολή του Θεόφιλου Γεωργιάδη στο Γ.Τ.Π. ήταν η καθημερινή μελέτη του τουρκικού Τύπου και η υποβολή σχετικών εκθέσεων και εισηγήσεων προς την Κυπριακή Πολιτεία.

Το 1988, μαζί με άλλους ίδρυσαν την Κυπριακή Επιτροπή Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν. Τότε, ο λαός των Κούρδων διεξήγε τον δικό του Απελευθερωτικό αγώνα κατά του τουρκικού κράτους, μέσω των ανταρτικών οργανώσεων.

Ο Θεόφιλος, ξεκίνησε να συγκρούεται «ανοιχτά» με τις τουρκικές αρχές, αυξάνοντας τις διαλέξεις του σε διάφορες συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις που λάβαιναν μέρος. Έδινε συνεντεύξεις, έγραφε άρθρα, και όλα είχαν αναφορά σε οτιδήποτε είχε σχέση με την κτητική και φονική στάση του τούρκικου κράτους, τον απελευθερωτικό αγώνα των Κούρδων, το Κυπριακό, τη γενοκτονία των Ποντίων, το Αρμένικο ζήτημα, κλπ. Αρθρογραφούσε και στον ελλαδικό και στον ελληνοκυπριακό τύπο, ενώ αποτελούσε και το βασικό στέλεχος της συντακτικής ομάδας του επίσημου δημοσιογραφικού οργάνου του ΡΚΚ στην Ελλάδα, του περιοδικού «Φωνή του Κουρδιστάν».

Αξίζει να αναφερθούμε ειδικότερα στο Συνέδριο που διοργάνωσε στις Βρυξέλλες 12 και 13 Μαρτίου 1994, στο οποίο ο Θεόφιλος ήταν διοργανωτής και η ψυχή του, όπως τον αποκάλεσαν πολλοί. Δημιούργησε πανικό στην Τουρκία με τις αποκαλύψεις του, με την Ευρωπαϊκή απήχηση του Συνεδρίου. Όλοι οι επίσημοι παρευρισκόμενοι πολιτικοί, κατέκριναν την Τουρκία για αδιαλλαξία, τρομοκρατία και καταπάτηση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στέρηση της Ελευθερίας, παράνομη κατοχή του 40% του εδάφους της Κύπρου και καταπίεση του Κουρδικού Λαού. Να σημειωθεί, ότι έκανε και πολλές ενέργειες που αφορούσαν την ανεύρεση των Αγνοουμένων της Κύπρου.

Το προαναφερόμενο συνέδριο έπαιξε καθοριστικό ρόλο για την ζωή του Θεόφιλου Γεωργιάδη, διότι στάθηκε ακλόνητο εμπόδιο στα σχέδια των Τούρκων και ο αγώνας του ήταν αποκαλυπτικός και ενοχλητικός. Έτσι, η Τουρκία κατέφυγε στην γνωστή τακτική που χρησιμοποιεί για εκβιασμό και τρομοκρατία, την δολοφονία.

Πράκτορες του τουρκικού κράτους, της ΜΙΤ, είχαν εξαγοράσει ένα από τα κεφάλια του τουρκο”κυπριακού” υποκόσμου με 7.000 κυπριακές λίρες και 4 κιλά ηρωίνη για να κλείσει τη… δουλειά. Αυτός ήρθε σε επαφή με τρεις πουλημένους, αν μπορούμε να τους ονομάσουμε «Έλληνοκύπριους», που ανέλαβαν να εκτελέσουν την «δουλειά» με τα απαραίτητα «οφέλη».

Έτσι φτάσαμε στις 20 Μαρτίου 1994, επτά μόλις μέρες μετά το συνέδριο στις Βρυξέλλες, περίπου στις 10:20 το βράδυ, οπόταν ο Θεόφιλος Γεωργιάδης κατέβηκε από το αυτοκίνητό του έχοντας σταθμεύσει έξω από την οικεία του στην οδό Θουκυδίδου στην Αγλαντζιά. Μόλις, λοιπόν, κατέβηκε από το όχημα του, μία μηχανή που τον περίμενε, μετά από το σήμα του ενός πουλημένου «συμπατριώτη» μας, προδότη, ο οποίος βρισκόταν κρυμμένος, πλησιάζει και πυροβολεί πέντε φορές. Ο Θεόφιλος περνούσε στην αθανασία και επαναλαμβάνεται η ρήση, κατάρα του Ελληνισμού, ότι αυτό το Έθνος πέραν από ήρωες γεννά και προδότες.

Ο εκτελεστής και οι δύο βασικοί συνεργάτες του βρίσκονται δολοφονημένοι λίγες εβδομάδες αργότερα. Είναι και οι τρεις «Έλληνες». Το πτώμα του ενός ανακαλύπτεται σε ορεινή διάβαση της Λάρνακας με εφτά σφαίρες στο κεφάλι, ενώ οι άλλοι δύο ανατινάζονται με βόμβες μεγάλης ισχύος εντός των οχημάτων τους.

Ο 37χρονος Θεόφιλος υπηρέτησε ως το τέλος της ζωής του, τον αγώνα του κυπριακού λαού για ελευθερία και δεν έπαψε ποτέ να καταγγέλλει τα εγκλήματα του τουρκικού κράτους. Ακούραστος αγωνιστής της αντικατοχικής -απελευθερωτικής, ελληνοκουρδικής συμμαχίας, αποτελούσε τον κύριο στυλοβάτη της διεθνοποίησης του Κουρδικού ζητήματος και τον αεικίνητο εκπρόσωπο της τότε Κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν, σφοδρός πολέμιος της Ομοσπονδίας.

Δυστυχώς κανένας πλέον δεν θυμάται την στυγερή του δολοφονία, που η Κυβέρνηση θέλησε να θάψει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

elamcy.com

Διαβάστε επίσης: ΜΝΗΜΗ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ: “Τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς θυσίες και η ελευθερία δίχως αίμα”