ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, 1560(;) – 1611 «Τρίκκη Βυζάντιον ανακτήσει»

Χωρίς τίτλο

Ο Μητροπολίτης Διονύσιος είναι μία από τις εκκλησιαστικές μορφές που (κατά πολλούς) ανήκουν μάλλον στο Έθνος παρά στην Εκκλησία. Γεννήθηκε στην Παραμυθιά, γύρω στο 1560 (ή κατ’ άλλους το 1540). Καταγόταν από αρχοντική οικογένεια της Αβδέλλας Γρεβενών. Δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία για τα παιδικά του χρόνια.  Εκάρη μοναχός στην Μονή Διχουνίου, αλλά σε ηλικία 15 ετών έφυγε για την Πάδοβα προκειμένου να σπουδάσει ιατρική, φιλοσοφία, φιλολογία και αστρονομία. Δεν είναι γνωστόν κατά πόσον έλαβε κάποιο δίπλωμα, αλλά ο χαρακτηρισμός «φιλόσοφος» καταδεικνύει την παιδεία του. Φημολογείται ότι άσκησε την ιατρική στην Κωνσταντινούπολη, όπου εγκαταστάθηκε πιθανότατα μετά το 1582.

Τότε, ευρέθη πλησίον του μορφωμένου Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ του Τρανού, ο οποίος αρέσκετο να συγκεντρώνει γύρω του πνευματικούς ανθρώπους. Αρχικώς, υπηρέτησε ως διάκονος και αργότερα έγινε Μέγας Αρχιδιάκονος και Πρωτοσύγκελλος. Διορίστηκε εφημέριος στον ιερό ναό της Παναγίας Χρυσοπηγής στον Γαλατά. Κατόπιν, έλαβε τον τίτλο του Εξάρχου, καθώς εστάλη από τον Πατριάρχη σε ειδική αποστολή στην Θεσσαλία και την Ήπειρο. Η τουρκοκρατία είχε απλώσει βαρειά την σκιά της πάνω απ’ ολόκληρη την Βαλκανική και η Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν το μόνο καταφύγιο των Ελλήνων. Καθ’ όλη την περίοδο αυτή, διατηρούσε αλληλογραφία με σπουδαίους λόγιους κληρικούς (όπως ο Άγιος Μελέτιος Πηγάς, ο Μάξιμος Μαργούνιος, ο μετέπειτα υβριστής του Μάξιμος Πελοποννήσιος κ.α), ενώ έχαιρε της γενικής εκτιμήσεως.

Στα τέλη του 1592 ή τις αρχές του 1593, εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσσης, αλλά επέλεξε να εγκατασταθεί στα Τρίκαλα. Δεν διεκρίνετο μόνον για την μόρφωση, αλλά και για την φιλοπατρία του, σχεδιάζοντας την επανάσταση του υπόδουλου Γένους. Προς τούτο επικοινώνησε με διαφόρους αξιωματούχους. Οι τούρκοι τον κατηγόρησαν ότι ευρίσκετο σε παρασκηνιακές συνεννοήσεις με τον ηγεμόνα της Βλαχίας Μιχαήλ τον Γενναίο. Αυτό δεν έχει εξακριβωθεί. Πάντως, είναι αδιαμφισβήτητο ότι είχε επαφές με τους κλεφταρματολούς των Αγράφων. Το 1600, κήρυξε την επανάσταση κατά του Σουλτάνου Μεχμέτ Γ΄ από το Μοναστήρι της Παναγίας Τατάρνης, με το σύνθημα «Τρίκκη Βυζάντιον ανακτήσει». Η επανάσταση κατεστάλη και οι τούρκοι προχώρησαν σε εκτεταμένες σφαγές κληρικών και λαϊκών, ενώ ο Διονύσιος απεμακρύνθη της επαρχίας του, καθώς το Πατριαρχείο κατεδίκασε την επανάσταση. Εν τούτοις, το τελευταίο δεν τον καθαίρεσε, αλλά τον εκήρυξε έκπτωτο και διόρισε αντικαταστάτη του. Σημειωτέον ότι συνελήφθη ως συνεργός ο επικεφαλής της γειτονικής Μητροπόλεως Φαναρίου και Νεοχωρίου Σεραφείμ, ο οποίος φυλακίστηκε και βασανίστηκε σκληρά για να αρνηθεί την πίστη του, αρνούμενος να υποκύψει. Οι τούρκοι εξοργίστηκαν, τον έφεραν στην αγορά του Φαναρίου, όπου τον βασάνισαν και τον σούβλισαν ζωντανό την 4η Δεκεμβρίου 1601. Μετά μερικές μέρες, έκοψαν το κεφάλι του και το έστησαν σε πάσσαλο σε κοινή θέα, προς φόβο των Ελλήνων.

Ο Διονύσιος κατέφυγε στην Δύση, όπου άρχισε να προετοιμάζει μία νέα επανάσταση. Ήρθε σε επαφή με τον δούκα της Νεβέρ Κάρολο Α΄, του οποίου η γιαγιά ήταν απόγονος των Παλαιολόγων. Επί μακρόν, ο τελευταίος σχεδίαζε να στραφεί εναντίον της Υψηλής Πύλης. Επίσης, ο Διονύσιος φαίνεται ότι ήρθε σε επαφή και με διαφόρους Δυτικούς (ίσως και τον Πάπα), όπως τον Βασιλέα της Νεαπόλεως και τους Ιππότες της Μάλτας. Μάλιστα, οι επικριτές του τον κατηγορούν ότι επεχείρησε να εκμαιεύσει την υποστήριξη της «Αγίας Έδρας», υποσχόμενος την ένωση των δύο Εκκλησιών. Παντού, διεκήρυττε ότι οι Έλληνες της Ηπείρου, της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας ήταν έτοιμοι να επαναστατήσουν για να αποκτήσουν την ελευθερία τους. Η αναφορά του σε «Έλληνες» διασώζεται σε επιστολή του προς τον Φίλιππο Γ΄ της Ισπανίας, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι οι πρόγονοί μας αυτοπροσδιορίζονταν ως «Έλληνες» 200 χρόνια προ της Επαναστάσεως του 1821.

Ο Διονύσιος επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στο μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου μεταξύ Κερασόβου και Ραδοβυζίου. Περιόδευσε στην ευρύτερη περιοχή, ρίχνοντας τον σπόρο της επαναστάσεως. Ήρθε σε συμφωνία με τοπικούς παράγοντες στην Θεσπρωτία και ξεσήκωσε τους χωρικούς της Παραμυθιάς και του Μαλακασίου. Οργάνωσε επιδρομές κατά των μουσουλμάνων των χωριών Ζαραβούτσι (νυν Άγιος Νικόλαος) και Τουρκογρανίτσα. Οι εξεγερμένοι σημείωσαν κάποιες τοπικές επιτυχίες, οι οποίες ενεθάρρυναν και άλλους Έλληνες να τους ακολουθήσουν. Την νύκτα της 10ης προς 11η Σεπτεμβρίου του 1611, 800-1000 χωρικοί που ήταν οπλισμένοι με ρόπαλα, δρεπάνια, πέτρες και μαχαίρια, βάδισαν κατά των Ιωαννίνων. Επικεφαλής τους ήταν ο Διονύσιος, ο οποίος είχε επικοινωνία με Έλληνες της πόλεως προκειμένου να τον βοηθήσουν στην κατάληψη του φρουρίου. Δυστυχώς, κάποιοι δείλιασαν την τελευταία στιγμή, ενώ λέγεται ότι οι Εβραίοι πρόδωσαν το σχέδιο που προέβλεπε να ανοίξουν ταυτόχρονα από μέσα και οι πύλες του Κάστρου, ώστε οι επαναστάτες να το καταλάβουν αιφνιδιαστικά μέσα στη νύχτα, με τη συνεργασία των προσυνεννοημένων Γιαννιωτών. Εν τούτοις, οι εξεγερμένοι εισήλθαν στην πόλη και πυρπόλησαν την οικία του Οσμάν ή Ασλάν πασά, διαβόητου γενίτσαρου από το χωριό Μονοδένδρι, ο οποίος γλίτωσε την τελευταία στιγμή.

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Μαξίμου του Πελοποννησίου και ενός Ηπειρωτικού χρονικού (αμφότερες πηγές εχθρικές προς τον Διονύσιο), οι επαναστάτες επετίθεντο σε όποιον μουσουλμάνο έβλεπαν μπροστά τους, φωνάζοντας «Κύριε ελέησον» και «Χαράτσι, χαρατσόπουλο και αναζουλόπουλο», αναφερόμενοι στους νέους φόρους που είχαν θεσπίσει οι τούρκοι. Πολλοί Έλληνες της πόλεως πήραν τα όπλα για να κτυπήσουν τους κατακτητές, οι οποίοι αρχικώς αιφνιδιάστηκαν. Σύντομα, όμως, ανασυντάχτηκαν και, αντιλαμβανόμενοι το ασύντακτο και απειροπόλεμο των εξεγερμένων, αντεπιτέθηκαν σφάζοντας όποιον χριστιανό συναντούσαν στο διάβα τους. Εστράφησαν ακόμη και κατά των ανυποψίαστων κατοίκων του Ζαγορίου, των Κουρέντων και του Μαλακασίου, οι οποίοι, αγνοώντας τα τεκταινόμενα, έρχονταν στην πόλη για το παζάρι.

Ο Διονύσιος κατέφυγε σε μια σπηλιά κάτω από το κάστρο των Ιωαννίνων. Εκεί, εντοπίστηκε από μερικούς Εβραίους, οι οποίοι τον παρέδωσαν στους τούρκους. Τον έφεραν μπροστά στον Ασλάν-πασά, στον οποίο δήλωσε άφοβα: «Πολέμησα για να ελευθερώσω τον λαό από τα βάσανα και την τυραννία σας»! Οι τούρκοι εξαγριώθηκαν και τον διαπόμπευσαν στην πόλη. Μετά, τον έγδαραν ζωντανό. Επί πέντε ώρες ο ηρωϊκός ιεράρχης, ο σπουδαίος Έλληνας μαρτυρούσε στα χέρια τους, δίχως να λυγίσει. Όταν εξέπνευσε, γέμισαν το σώμα του με άχυρο και το περιέφεραν από πόλη σε πόλη προς παραδειγματισμόν. Τέλος, το έστειλαν μαζί με τα κεφάλια άλλων 85 επαναστατών στην Κωνσταντινούπολη. Το θέαμα ήταν τόσο φοβερό, που μόλις το αντίκρισε, ταράχτηκε ακόμη και ο Σουλτάνος. Μετά, κατήργησαν τα προνόμια που απελάμβαναν τα Ιωάννινα από το 1430 και έδιωξαν τους χριστιανούς από την συνοικία του Κάστρου. Έκτοτε, δικαίωμα διαμονής σε αυτήν είχαν μόνον οι μουσουλμάνοι. Τέλος, κατέστρεψαν δεκάδες χωριά, μοναστήρια και εκκλησίες, ενώ εκθεμελίωσαν την Μονή Αγ. Δημητρίου. Σημειωτέον ότι εισέβαλαν στο ιερό ναό του Αγίου Ιωάννου και τον κατέστρεψαν ολοκληρωτικά, ενώ σκότωσαν τους εκεί Έλληνες μοναχούς! Αυτός ήταν ο περίφημος «Ναός του Κάστρου», αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο και Βαπτιστή, εκ του οποίου έλαβε το όνομά της η πόλη των Ιωαννίνων. Το 1619, ανήγειραν επί των ερειπίων του το τζαμί του Ασλάν Πασά, ως μνημείο νίκης επί του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, το οποίο λειτουργεί σήμερα ως Δημοτικό Μουσείο.

Η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου καθαίρεσε τον Διονύσιο. Οι εχθροί του τον απεκάλεσαν «Σκυλόσοφο», ενώ ο Μάξιμος Πελοποννήσιος (που ήταν εναντίον του κινήματος και έγραψε τον λίβελλο με τίτλο «Στηλιτευτικός λόγος κατά Διονυσίου και των συναποστησάντων αυτώ εις Ιωάννινα») τον χαρακτήρισε «απατεώνα», «φρενόληπτο» και «Δαιμονύσιο». Το μέρος που κρύφτηκε έμεινε στην ιστορία ως «η σπηλιά του Σκυλοσόφου». Στα τέλη του 20ου αιώνος, η Πολιτεία ετοποθέτησε μαρμάρινη στήλη μπροστά από την σπηλιά όπου κατέφυγε, ενώ προτομές του υπάρχουν στην Καρδίτσα και τα Τρίκαλα.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΚΛΑΒΟΣ

(ΕΜΠΡΟΣ, Φ. 138) 

 

Βολές Χρήστου Παππά κατά «δεξιάς» και «αριστεράς»: Οδηγείτε με “πρόγραμμα” το Έθνος στην καταστροφή! 2 ΒΙΝΤΕΟ

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, Χρήστος Παππάς τοποθετήθηκε στην Ολομέλεια επί του νομοσχεδίου οικονομικών «Συστήματα εγγύηση καταθέσεων, Ταμείο εγγύησης καταθέσεων και επενδύσεων».

Αρχικά, δήλωσε πως η Χώρα μας οδεύει σε μια πραγματικά μεγάλη εθνική καταστροφή και οδεύει στα βράχια ακολουθώντας «πρόγραμμα». Ένα «πρόγραμμα» για το οποίο θα συμφωνήσει και η διάσκεψη των πολιτικών αρχηγών που θα λάβει χώρα αύριο. Αρκούσαν 200 χρόνια κοινοβουλευτισμού, μετά την Ελληνική Επανάσταση για να καταστραφεί ένα Έθνος με χιλιάδες χρόνια ιστορίας.

Όσον αφορά το νομοσχέδιο, όλα τα κόμματα είπαν ναι, πλην του ΟΧΙ της Χρυσής Αυγής. Μέσα στο εν λόγω νομοσχέδιο υπάρχουν φωτογραφικές διατάξεις που είναι στα όρια της φοροδιαφυγής. Μίλησε, συγκεκριμένα, για το άρθρο 58 το οποίο αναφέρει ότι η επιτροπή κεφαλαιαγοράς μπορεί να παρατείνει την προθεσμία καταβολής χρημάτων, ύστερα από πολλές καθυστερήσεις. Πρόκειται για ένα φωτογραφικό άρθρο για να «βολευτούν» οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ. Από αυτό το άρθρο πολλές εταιρείες θα έχουν μεγάλα φορολογικά οφέλη την στιγμή που ο ελληνικός λαός πένεται και πληρώνει δυσβάσταχτη φορολογία. Μέσω αυτού του άρθρου απαλλάσσονται οι επενδυτικές εταιρείες ακινήτων από τον ΕΝΦΙΑ.

Στην συνέχεια, σχολίασε τις δηλώσεις Τσίπρα στην συνάντησή του με τον Τουσκ. Ο Τσίπρας ανέφερε πως: «Η Ελλάδα δεν θα αναλάβει ούτε λιγότερους, ούτε περισσότερους πρόσφυγες από όσους αντιστοιχούν στον πληθυσμό της». Η ερώτηση του βουλευτή ήταν πόσοι ακριβώς αντιστοιχούν στον πληθυσμό της Ελλάδος; Η κυβέρνηση της Αριστεράς μιλάει για ανοιχτά σύνορα, ο Τουσκ λέει ότι η Ελλάδα δεν είναι χώρα transit, ο Φίλης καλεί τους εκπαιδευτικούς να «ανοίξουν την αγκαλιά τους για τους πρόσφυγες».

Τα ΜΜΕ δείχνουν συνεχώς δακρύβρεχτες ιστορίες με σκοπό να ενεργοποιήσουν τα συναισθήματα συμπόνοιας των Ελλήνων, την στιγμή που κανείς δεν νοιάστηκε για τις αυτοκτονίες των Ελλήνων λόγω του Μνημονίου.

Πάγια θέση της Χρυσής Αυγής είναι να διεξαχθεί δημοψήφισμα και να ερωτηθεί ο ελληνικός Λαός εάν θέλει να αλλάξει την φυσιογνωμία του ελληνικού Έθνους, εάν θέλει να δεχτεί τους κάθε λογής κατατρεγμένους του κόσμου. Η Ελλάδα δεν μπορεί να δεχτεί άλλους λαθρομετανάστες και δεν μπορούμε να γίνουμε η χωματερή των δυστυχισμένων της Ευρώπης. Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο “hot spot” και η συγκυβέρνηση θέλει να διασπείρει σε όλους τους δήμους τους λαθρομετανάστες. Ανθρώπους άλλης φυλής, άλλης κουλτούρας, άλλης θρησκείας που δεν μπορούν να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία.

Μετέπειτα έκανε και μια αποκάλυψη αναφερόμενος στο τουρκικό πλοίο που πέρασε τον Ισθμό χωρίς να αναρτήσει στον ιστό του την ελληνική σημαία ως όφειλε. Τέλος, ξεμπρόστιασε την ΝΔ όπου το ευρωπαϊκό λαϊκό κόμμα στο οποίο ανήκει στην Ευρώπη και σε συνεργασία με την “τουρκική οργάνωση της Δυτικής Θράκης” αλλά και με διάφορες ΜΚΟ πραγματοποίησε εκδήλωση στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, την οποία και κατήγγειλαν οι ευρωβουλευτές της Χρυσής Αυγής, χωρίς να τους ακολουθήσει κανένας άλλος βουλευτής από τα υπόλοιπα κόμματα και πολύ περισσότερο από την πατριδοκάπηλη ΝΔ η οποία ανήκει στο ευρωπαϊκό λαϊκό κόμμα.

Ένας επιπλέον λόγος που η ΝΔ οδηγείται στην πλήρη απαξίωση από τον ελληνικό Λαό, κάτι το οποίο παραδέχονται ακόμη και βουλευτές της.

Μετά την τοποθέτηση του εκπροσώπου του Σύριζα, Μαντά ο οποίος δήλωσε ότι “πρέπει να καταδικαστούν οι απόψεις της Χρυσής Αυγής” πήρε τον λόγο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Χρήστος Παππάς.

Ο Συναγωνιστής εγκάλεσε τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του Σύριζα, αλλά και το σύνολο του προεδρείου, καθώς είναι ανεπίτρεπτη η έκφραση “καταδικάζω τις απόψεις” για ένα κόμμα που εκπροσωπεί μερίδα του ελληνικού λαού.

Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουν ότι στο ελληνικό Κοινοβούλιο η διατύπωση όλων των απόψεων είναι ελεύθερη!

Η τοποθέτηση του κ. Μαντά αποδεικνύει ποιοι είναι οι πραγματικοί “φασίστες” με την τρέχουσα πολιτική χρήση του όρου.

 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/boles-chrhstos-pappas-kata-dejias-kai-aristeras-odhgeite-me-programma-to-et#ixzz41rVj1qR2

HOT SPOT ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ!

 

imerisia_large_t_1061_44426623

Ακόμα και τις παιδικές κατασκηνώσεις θέλει να μετατρέψει η συγκυβέρνηση των προσκυνημένων στην Νέα Τάξη Πραγμάτων, σε «Κέντρα Φιλοξενίας» απρόσκλητων.

Έτσι, επιστολή προς το διοικητικό συμβούλιο της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών απέστειλε ο υπουργός Εσωτερικών Κουρουμπλής, κάνοντας έκκληση «στα φιλάνθρωπα συναισθήματα και στην ευαισθησία και αλληλεγγύη των τραπεζών μπροστά στο δράμα που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες που καταφθάνουν στην πατρίδα μας» και ζητά θετική εισήγηση προκειμένου να τεθούν άμεσα στη διάθεση των απρόσκλητων οι κατασκηνώσεις των παιδιών των υπαλλήλων των τραπεζών. Και βέβαια, ο Κουρουμπλής δεν θέτει συγκεκριμένο χρονικό όριο διαμονής των απρόσκλητων στις κατασκηνώσεις, πράγμα λογικό γιατί θα μείνουν εκεί για πάντα!

Τις επόμενες ημέρες, αναμένεται να αποσταλούν παρόμοιες επιστολές-εκκλήσεις στα… φιλάνθρωπα αισθήματα και άλλων επαγγελματικών κλάδων που διαθέτουν παιδικές κατασκηνώσεις…

Όλα για τα «προσφυγάκια» και των αλλονώνε τίποτα! Άρα, το μόνο που μας σώνει, είναι να γίνουμε κι εμείς… «προσφυγάκια», για να απολαύσουμε εμείς και τα παιδιά μας όσα χτίσαμε όλα αυτά τα χρόνια σε τούτη τη χώρα!

πηγή

Ο μουτζούρης στην Ελλάδα: Ο εφιάλτης είναι πραγματικότητα, η χώρα κινδυνεύει

Του Σταύρου Λυγερού

FILE PHOTO: Refugees walk to the transit camp after they crossed the border between Greece and FYROM near Gevgelija. EPA, GEORGI LICOVSKI

Ο προαναγγελθείς από αρκετούς εφιάλτης είναι πλέον πραγματικότητα. Ενώ οι εισροές από την Τουρκία συνεχίζονται αμείωτες (με διακυμάνσεις που εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες κι όχι από παρέμβαση των τουρκικών αρχών) το συνοριακό πέρασμα της Ειδομένης ουσιαστικά έχει κλείσει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να εγκλωβίζονται στην Ελλάδα δεκάδες χιλιάδων πρόσφυγες-μετανάστες με τα γνωστά δραματικά αποτελέσματα.

Οι αρχές της ΠΓΔΜ αφήνουν να περνάνε μόνο πρόσφυγες από τη Συρία και το Ιράκ και μάλιστα με το σταγονόμετρο. Σε εφαρμογή των αποφάσεων της συνόδου που συγκάλεσε η Αυστρία με τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων (ΠΓΔΜ, Αλβανία, Κοσσυφοπέδιο, Σερβία, Μαυροβούνιο και Βοσνία-Ερζεγοβίνη), την Παρασκευή αποφασίσθηκε ότι από τον βαλκανικό διάδρομο δεν θα περνούν περισσότεροι από 580 πρόσφυγες ημερησίως.

Η κίνηση της Αυστρίας να παραβιάσει την απόφαση που είχε ληφθεί πριν λίγες ημέρες από τη σύνοδο κορυφής και να συγκαλέσει τη σύνοδο, αποκλείοντας την Ελλάδα προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Αθήνας. Ανακλήθηκε η Ελληνίδα πρέσβειρα στη Βιέννη και όταν η Αυστριακή υπουργός Εσωτερικών ζήτησε να επισκεφθεί τη χώρα μας εισέπραξε άρνηση, λόγω και των επιθετικών δηλώσεών της. Υπενθυμίζουμε ότι προ καιρού η Αθήνα είχε ανακαλέσει τον Έλληνα πρέσβη στην Πράγα, όταν ο Τσέχος πρόεδρος είχε προβεί σε προσβλητική δήλωση εναντίον της χώρας μας. Τότε, η τσεχική κυβέρνηση είχε ζητήσει συγγνώμη, γεγονός που οπωσδήποτε έπαιξε ρόλο στο να επαναληφθεί η ίδια αντίδραση προς τη Βιέννη. Είναι αξιοσημείωτο ότι κριτική στη αυστριακή κυβέρνηση δεν κάνει μόνο η Αθήνα. Ο Γιούνκερ δήλωσε ότι η Κομισιόν βρίσκεται σε διαμάχη με τη Βιέννη για τις μονομερείς ενέργειές της, ενώ αρνητική ήταν και η αντίδραση του Βερολίνου.

Στη χορεία των επικριτών προστέθηκε και ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ. Στην πραγματικότητα, η ολοένα και μεγαλύτερη τάση για εθνικές κινήσεις που παρακάμπτουν τα συμφωνηθέντα σε ευρωπαϊκό επίπεδο απειλούν με αποδόμηση όχι μόνο τη συνθήκη Σένγκεν, αλλά ολόκληρο το ενοποιητικό εγχείρημα. Η πρωτοβουλία του Ορμπάν να προκηρύξει δημοψήφισμα στην Ουγγαρία είναι μία κίνηση που εξ αντικειμένου ωθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι ακριβώς αυτός ο κίνδυνος που –σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες– ωθεί το ευρωιερατείο να χειρισθεί εφεξής την προσφυγική-μεταναστευτική κρίση με πολιτικούς όρους και όχι με όρους ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ταυτοχρόνως, δια της διολισθήσεως θα αφεθεί στις κυβερνήσεις των χωρών-μελών η πρωτοβουλία χειρισμού του προβλήματος, ώστε να αποτρέψουν την ενίσχυση των ξενοφοβικών κομμάτων. Αυτό τουλάχιστον ήταν το πνεύμα διαβουλεύσεων σε άτυπη κλειστή σύσκεψη κορυφαίων Ευρωπαίων αξιωματούχων. Στο πλαίσιο αυτό εγκαταλείπεται σιωπηρά η απαίτηση για την κατανομή προσφύγων σε χώρες-μέλη και κερδίζει έδαφος η πρόταση να δοθούν κίνητρα προς τις χώρες-μέλη που θα υποδεχθούν πρόσφυγες. Τέτοια κίνητρα θα είναι ενισχύσεις από τα κοινοτικά ταμεία για τις τρέχουσες δαπάνες υποδοχής και φιλοξενίας των προσφύγων και εξαίρεση από τον υπολογισμό του ελλείμματος αποδεδειγμένων δαπανών από τους κρατικούς προϋπολογισμούς. Στην ίδια σύσκεψη κρίθηκε αναγκαία μία επικοινωνιακή εκστρατεία στις χώρες-μέλη με στόχο να αμβλυνθεί το κλίμα ξενοφοβίας.

Επίσης, θεωρήθηκε χρήσιμο να ζητηθεί και η εμπλοκή του ΟΗΕ στις χώρες της βαλκανικής διαδρομής, επειδή έχει τεχνογνωσία στην αντιμετώπιση ανθρωπιστικών κρίσεων. Από την πλευρά της, η κυβέρνηση Τσίπρα διαμαρτύρεται για την παραβίαση των συμφωνηθέντων στην τελευταία σύνοδο κορυφής και απειλεί με άσκηση βέτο, επιδίδεται σε ανθρωπιστικές κορώνες και ευχολόγια, αλλά δεν έχει επεξεργασμένη πολιτική. Είναι ενδεικτική η απόφαση να συγκρατήσει το ρυθμό μεταφοράς προσφύγων-μεταναστών από τα νησιά στον Πειραιά για να προετοιμάσει πρόσθετα κέντρα φιλοξενίας.

Με τον ρυθμό που εισέρχονται στην Ελλάδα πρόσφυγες-μετανάστες και με δεδομένο ότι ελάχιστοι απ’ αυτούς εξέρχονται, όσα κέντρα και αν φτιαχτούν δεν θα είναι αρκετά. Όσοι εισέρχονται, όμως, δεν θέλουν να μείνουν σε κέντρα. Επιδιώκουν με κάθε τρόπο να μεταβούν στην Ειδομένη, ελπίζοντας ότι από εκεί θα βρουν τρόπο να περάσουν τα σύνορα. Η απόφαση για επιβράδυνση του ρυθμού μεταφοράς από τα νησιά στον Πειραιά δημιουργεί προβλήματα στα νησιά παρά λύνει. Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα, η Αθήνα δεν έχει πολύ χρόνο στη διάθεσή της.

Η επικείμενη σύνοδος κορυφής, άλλωστε, θα δείξει εάν μπορεί να υπάρξει ενιαία ευρωπαϊκή λύση στο πρόβλημα. Η πραγματοποίηση σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο Δημοκρατίας θα είναι θετική πρωτοβουλία, εάν καταλήξει σε κοινή γραμμή πλεύσης. Πρέπει, ωστόσο, να υπογραμμισθεί ότι ακόμα και εάν η Ελλάδα είναι ενωμένη σαν μία γροθιά αυτό δεν θα της λύσει το πρόβλημα. Όσοι προσπαθούν για μία ευρωπαϊκή λύση ουσιαστικά είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους στην υλοποίηση της συμφωνίας με την Τουρκία. Η Άγκυρα, όμως, τουλάχιστον μέχρι τώρα, δεν έχει κάνει τίποτα αξιόλογο για να εμποδίσει το κύμα.

Αντιθέτως, όπως αποκαλύπτεται και από τις συνομιλίες του Ερντογάν με τους Γιούνκερ και Τουσκ τον περασμένο Νοέμβριο, χρησιμοποιεί το προσφυγικό-μεταναστευτικό κύμα για να εκβιάσει ωμά την ΕΕ. Αυτός είναι ο λόγος που στο ευρωιερατείο έχουν πάψει πια να έχουν μεγάλες προσδοκίες παρότι θα συνεχίσουν να πιέζουν την Άγκυρα. Ας σημειωθεί ότι η Άγκυρα χρησιμοποιεί το προσφυγικό-μεταναστευτικό ρεύμα και για να προωθήσει τις επεκτατικές βλέψεις της προς την Ελλάδα. Η διοχέτευση εκατοντάδων προσφύγων-μεταναστών στο Καστελόριζο είναι σαφής ένδειξη πως οι διακινητές λειτουργούν όχι μόνο με την ανοχή, αλλά και με εντολές των τουρκικών υπηρεσιών ασφαλείας. Από τη βούληση των Τούρκων εξαρτάται και η αποτελεσματικότητα της επιχείρησης του ΝΑΤΟ, η οποία άρχισε την Παρασκευή και αναμένεται να αναπτυχθεί πλήρως το επόμενο διάστημα. Θα χρησιμοποιήσουν, όμως, οι τουρκικές αρχές τις πληροφορίες που θα τους δίνει σε πραγματικό χρόνο η Συμμαχία για να εμποδίζουν τον απόπλου πλοιαρίων με πρόσφυγες-μετανάστες από τα μικρασιατικά παράλια ή για να τα υποχρεώνουν να επιστρέψουν πίσω; Τόσο η στάση της Άγκυρας και στις διαπραγματεύσεις για τον σχεδιασμό της ΝΑΤΟϊκής επιχείρησης όσο και η απροθυμία της να δέχεται πίσω όσους ξεκινούν από τα μικρασιατικά παράλια δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας.

Η Τουρκία θα εκτεθεί πολιτικά εάν συνεχώς αδρανεί, αλλά ο Ερντογάν έχει δείξει πως δεν του αρέσει η τακτική του καλού παιδιού. Εάν η Άγκυρα ήθελε να ανακόψει το προσφυγικό-μεταναστευτικό ρεύμα προς την Ελλάδα θα το είχε κάνει, εμποδίζοντας το απόπλου των πλοιαρίων. Οι ελληνικές και ευρωπαϊκές υπηρεσίες γνωρίζουν επακριβώς και τα στέκια των διακινητών και τα σημεία συγκέντρωσης των προσφύγων-μεταναστών και τα λιμανάκια από τα οποία ξεκινούν τα πλοιάρια. Προφανώς, οι τουρκικές αρχές γνωρίζουν πολλά περισσότερα. Δεν έχουν, όμως, την πολιτική βούληση να ανακόψουν το ρεύμα. Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα, ο μόνος τρόπος της ΕΕ για να λύσει το πρόβλημα είναι να εξαντλήσει κάθε διαθέσιμο πολιτικό, διπλωματικό και οικονομικό μέσο για να πειθαναγκάσει την Άγκυρα. Να την πειθαναγκάσει να αποδεχθεί κοινή χερσαία και ναυτική επιτήρηση των μικρασιατικών παραλίων από την τουρκική ακτοφυλακή, την FRONTEX (με κατάλληλη αλλαγή του κανονισμού λειτουργίας της) και ίσως το ΝΑΤΟ.

Όσο η Κομισιόν και η Μέρκελ επιλέγουν να τάζουν και να εκλιπαρούν τον Ερντογάν τόσο θα προσκρούουν στον συνδυασμό υπέρμετρων απαιτήσεων για ανταλλάγματα και πενιχρών αποτελεσμάτων. Είναι αληθές ότι η Τουρκία σηκώνει μεγάλο βάρος. Στο έδαφός της βρίσκονται περίπου δύο εκατομμύρια κυρίως πρόσφυγες από τη Συρία. Άλλοι τόσοι βρίσκονται στον Λίβανο και στην Ιορδανία. Οι περισσότεροι εξ αυτών ανέμεναν υπομονετικά τις σκληρές συνθήκες των πρόχειρων καταυλισμών, ελπίζοντας ότι ο πόλεμος θα τελείωνε γρήγορα και θα επέστρεφαν στις εστίες τους. Ο πόλεμος, όμως, συνεχίζεται αμείωτος, γεγονός που εξωθεί ολοένα και περισσότερους πρόσφυγες να πάρουν τον επικίνδυνο δρόμο προς την Ευρώπη. Ενώ δεν κινδυνεύουν στην Τουρκία, στην Ιορδανία και στον Λίβανο, όπου έχουν καταφύγει, τελικώς φεύγουν από εκεί με την προσδοκία μίας καλύτερης ζωής. Σ’ αυτό συντελούν και οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης στους καταυλισμούς. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, η οικονομική βοήθεια της Ευρώπης προς την Ιορδανία και τον Λίβανο είναι πολύ μικρότερη από όσα πληρώνουν αυτές οι χώρες για τη φιλοξενία τόσο πολλών προσφύγων. Το ίδιο ίσχυε και για την Τουρκία μέχρι την παροχή των τριών δισ ευρώ από την ΕΕ. Η Ελλάδα των Μνημονίων δαπάνησε το 2015 ένα δισ σύμφωνα με κυβερνητικούς υπολογισμούς για να αντιμετωπίσει την προσφυγική-μεταναστευτική κρίση.

Η Τράπεζα Ελλάδος υπολογίζει το κόστος σε 600 εκατ. Σ’ αυτά δεν υπολογίζονται οι ήδη ορατές αρνητικές επιπτώσεις στον τουρισμό, από τον οποίο η ελληνική οικονομία περίμενε φέτος μία γερή ένεση. Ας σημειωθεί ότι το ΔΝΤ αυθαιρέτως εκτίμησε το κόστος σε 0,17% του ΑΕΠ (300 εκατ), ενώ το αντίστοιχο κόστος της Δανίας 0,45%! Σε κάθε περίπτωση το κόστος είναι δυσβάσταχτο για μία οικονομικά γονατισμένη χώρα. Ας σημειωθεί ότι η ΕΕ έχει εγκρίνει κονδύλια συνολικού ύψους 440 εκατ μέχρι και το 2020. Είναι ενδεικτικό ότι τα ίδια τα ευρωπαϊκά όργανα κάνουν λόγο για εκδήλωση ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα. Εάν αποτύχει κι αυτή η ύστατη προσπάθεια της ΕΕ να συρρικνωθεί το κύμα εισόδου στα ελληνικά νησιά, τότε ακόμα και όσοι τώρα διαφωνούν με τη μετατροπή της Ελλάδας σε αποθήκη ψυχών, πιθανότατα θα διολισθήσουν. Θα αποδεχθούν στην πράξη το κλείσιμο των βόρειων συνόρων και ευρύτερα την πολιτική που εγκαινίασε ο Ορμπάν και εφαρμόζει σήμερα η Βιέννη. Αρμόδιος Έλληνας υπηρεσιακός παράγοντας είπε στο “Θέμα” πως στην πολύ πιθανή περίπτωση που τα πράγματα κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση, η Αθήνα θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο. Δεν θα έχει κανέναν άλλο τρόπο να εκτονώσει την πίεση από το να κάνει τα στραβά μάτια και να αφήσει τα εγχώρια κυκλώματα διακινητών, που ήδη δημιουργούνται, να διοχετεύουν πρόσφυγες και μετανάστες προς τα βόρεια από αφύλακτες συνοριακές διαβάσεις και το καλοκαίρι προς την Ιταλία δια θαλάσσης μέσω Κέρκυρας ή Αλβανίας. Αφενός εγκλωβισμένη στις ιδεοληψίες της, αφετέρου αντιμέτωπη με ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα που την υπερβαίνει, η κυβέρνηση Τσίπρα δείχνει να έχει πελαγώσει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην εκμεταλλεύεται και υπαρκτές δυνατότητες για να αποσυμφορηθεί η Ελλάδα τουλάχιστον από τους οικονομικούς μετανάστες που εγκλωβίζονται εδώ.

Όπως είναι γνωστό, από την Τουρκία εισέρχονται παράνομα στην Ελλάδα πολίτες του Μαρόκου, της Αλγερίας, του Πακιστάν, του Μπαγκλαντές, του Ιράν κλπ. Δεν θα έπρεπε η Αθήνα να έχει απαιτήσει από την ΕΕ να οργανώσει με κοινοτικούς πόρους μία επιχείρηση μαζικού επαναπατρισμού με συνεχείς πτήσεις τσάρτερ; Η αρμόδια για την εξωτερική πολιτική της ΕΕ Μογκερίνι υπέβαλε προ ημερών αίτημα σε Μαρόκο, Αλγερία, Πακιστάν και Μπαγκλαντές να δέχονται πίσω τους πολίτες τους, αλλά δεν βρήκε ανταπόκριση. Η αρνητική απάντηση ήταν αναμενόμενη, δεδομένου ότι αυτές οι χώρες ευνοούν την παράνομη μετανάστευση πολιτών τους, προσδοκώντας οικονομικά οφέλη από τα μελλοντικά εμβάσματά τους. Η ΕΕ, όμως, διαθέτει πολιτικά, διπλωματικά και οικονομικά εργαλεία για να τις πειθαναγκάσει. Όταν επιβάλλει οικονομικές κυρώσεις στη Ρωσία για το Ουκρανικό, είναι έλλειμμα πολιτικής βούλησης και όχι αδυναμία η μη άσκηση έμπρακτων πιέσεων, συμπεριλαμβανομένης και της απειλής κυρώσεων, σε πολύ πιο αδύναμες χώρες. Ο συστηματικός επαναπατρισμός παράνομων μεταναστών έχει δύο θετικά: Πρώτον αποσυμφορεί τη ζώνη Σένγκεν. Δεύτερον, λειτουργεί αποτρεπτικά. Κάθε παράνομος μετανάστης δαπανά κάποιες χιλιάδες ευρώ για να φθάσει στην ΕΕ. Πρόκειται για επένδυση μίας ολόκληρης παραδοσιακής οικογένειας, η οποία προσδοκά πως όταν το μέλος της εγκατασταθεί και αρχίσει να εργάζεται στον ευρωπαϊκό “παράδεισο” θα στείλει πίσω πολλαπλάσια.

Ο υποχρεωτικός επαναπατρισμός θα διαψεύσει αυτή την προσδοκία και θα αποτρέψει όσους ετοιμάζονται να κάνουν το άλμα προς μία νέα ζωή. Η Ελλάδα έπρεπε να πρωτοστατεί στην εφαρμογή ενός προγράμματος μαζικού επαναπατρισμού οικονομικών μεταναστών. Θα έβρισκε πολλούς συμμάχους, επειδή οικονομικοί μετανάστες έχουν ήδη μεταβεί στη Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες μαζί με το κύμα των προσφύγων. Η ΕΕ είναι βαθιά διχασμένη όχι μόνο στο επίπεδο των κυβερνήσεων, αλλά και στο επίπεδο της κοινής γνώμης των χωρών-μελών. Υπενθυμίζουμε ότι πριν λίγους μήνες ο Ούγγρος πρωθυπουργός Ορμπάν ήταν το μαύρο πρόβατο. Σήμερα, ολοένα και περισσότερες κυβερνήσεις υιοθετούν την πολιτική του. Δεν είναι μόνο οι υπόλοιπες χώρες της ομάδας Βίζεγκραντ (Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία και Ουγγαρία), κάποιες χώρες της Βαλκανικής και της Σκανδιναβίας. Πιο εντυπωσιακή, όμως, είναι η στροφή της Αυστρίας. Ο άλλοτε λαλίστατος ανθρωπιστής σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος Φάιμαν έχει σιωπήσει και το παιχνίδι το κάνουν οι συντηρητικοί εταίροι του στην κυβέρνηση, κυρίως οι υπουργοί Εξωτερικών και Εσωτερικών. Η σταδιακή στροφή που παρατηρείται στο επίπεδο των πολιτικών ηγεσιών της ΕΕ δεν οφείλεται πρωτίστως στην επικράτηση ξενοφοβικών κομμάτων. Οφείλεται κατά κύριο λόγο στη μεταστροφή της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, λόγω των κοινωνικών παρενεργειών που προκαλεί η μαζική εισροή προσφύγων-μεταναστών. Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι οι ρητορικές κορώνες περί αλληλεγγύης ήταν αβαθείς όσον αφορά το πραγματικό αντίκρισμά τους και η συγκίνηση από τους δραματικούς θανάτους προσφύγων-μεταναστών (ειδικά παιδιών) περιστασιακή.

Τα γεγονότα αποδεικνύουν πως οι ευρωπαϊκές κοινωνίες δεν είναι διατεθειμένες να σηκώσουν το βάρος της υποδοχής-φιλοξενίας μεγάλου αριθμού ακόμα και εάν πρόκειται για αποδεδειγμένα πρόσφυγες. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την παρέλευση μηνών από τη συμφωνία για την αναλογική κατανομή μόλις 160.000 προσφύγων στις χώρες-μέλη ούτε 600 απ’ αυτούς δεν έχουν γίνει δεκτοί! Ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης αντικαγκελάριος Γκάμπριελ στηλίτευσε το γεγονός ότι από τις 28 χώρες-μέλη οι 23 δεν δέχονται πρόσφυγες. Ο όγκος του κύματος ανέδειξε την αντίφαση ανάμεσα στις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει οι χώρες-μέλη από τη Σύμβαση της Γενεύης για προστασία των προσφύγων και στην απροθυμία των ευρωπαϊκών κοινωνιών να ανταποκριθούν στη νομική αυτή υποχρέωση, υποδεχόμενες εκατομμύρια μουσουλμάνους πρόσφυγες-μετανάστες. Πρόκειται για πραγματικό και δυσεπίλυτο πρόβλημα. Όποιοι οχυρώνονται αποκλειστικά και μόνο πίσω από τη νομική υποχρέωση, το μόνο που τελικώς καταφέρνουν είναι να οξύνουν την αρνητική στάση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Κατ’ αυτό τον τρόπο φέρνουν το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα: ρίχνουν νερό στον μύλο των ξενοφοβικών κομμάτων. Η διάκριση, άλλωστε, μεταξύ πρόσφυγα και οικονομικού μετανάστη είναι συχνά δυσχερής. Σε χώρες όπως π.χ. η Συρία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, η Λιβύη, η Σομαλία και η Νιγηρία λαμβάνουν χώρα αιματηρές συγκρούσεις που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια ενός μεγαλύτερου ή μικρότερου αριθμού κατοίκων. Πώς μπορεί, όμως, να πει κανείς με βεβαιότητα ότι ένας Σύρος, ένας Αφγανός, ένας Ιρακινός, ένας Λίβυος, ένας Σομαλός ή ένας Νιγηριανός που εισέρχεται παράνομα στην ΕΕ είναι πρόσφυγας ή μετανάστης; Και εάν οι Σύριοι είναι πράγματι πρόσφυγες, δεν ισχύει το ίδιο για τους υπόλοιπους. Στις άλλες χώρες υπάρχουν και ασφαλείς περιοχές. Δεν πρόκειται απλώς και μόνο για ζήτημα νομικού ορισμού.

Πρόκειται για κρίσιμο πολιτικό ζήτημα. Εάν όποιος προέρχεται από χώρα, στην οποία λαμβάνουν χώρα πολεμικές συγκρούσεις, χαρακτηρίζεται αυτοδικαίως πρόσφυγας, τότε η Ευρώπη πρέπει να είναι έτοιμη να προσφέρει προστασία σε εκατομμύρια. Προφανώς, η παροχή ασύλου με βάση το παραπάνω κριτήριο θα λειτουργήσει ως κίνητρο να διογκωθεί το ρεύμα τουλάχιστον από τέτοιες χώρες. Και όπως προαναφέραμε, οι ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι κατά πλειοψηφία αρνητικές στο να δεχθούν ένα τέτοιο ρεύμα μουσουλμάνων, θεωρώντας ότι θα αλλοιωθεί η πολιτισμική ταυτότητα τους. Είναι ένα επιχείρημα που βρίσκει ολοένα και μεγαλύτερη απήχηση στους πολίτες, γεγονός που διευρύνει τα ακροατήρια των ξενοφοβικών κομμάτων σ’ όλη τη Γηραιά Ήπειρο. Σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε το περασμένο φθινόπωρο, μόνο το 19% των Γερμανών συμφωνούν η χώρα τους να δεχθεί πρόσθετους πρόσφυγες. Ένα μήνα πριν το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 28%. Σήμερα, το ποσοστό θα είναι πιθανότατα πολύ-πολύ μικρότερο του 19%. Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα στις 28 Φεβρουαρίου 2016

Πηγή: Ο μουτζούρης στην Ελλάδα: Ο εφιάλτης είναι πραγματικότητα, η χώρα κινδυνεύει http://wp.me/p3kVLZ-tnb

Βόμβα Χρήστου Παππά: “Με συνεστιάσεις και μπουφέδες δεν διεκδικείς αυτά που σου ανήκουν” – ΒΙΝΤΕΟ

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, Χρήστος Παππάς τοποθετήθηκε στην επιτροπή για την διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών. Κατήγγειλε την συγκυβέρνηση για χρήση προεδρικών διαταγμάτων που αφορούν την περίοδο κατοχικής κυβερνήσεως Τσολάκογλου ή Λογοθετόπουλου.
Η Βουλή νομοθετεί ακόμα με διατάγματα του Όθωνα, της 4ης Αυγούστου, της 21ης Απριλίου και ανάλογα με τα συμφέροντά της τα κρύβει ή τα παρουσιάζει. Τα θέματα της εν λόγω επιτροπής, όπως το κατοχικό δάνειο και οι πολεμικές αποζημιώσεις, είναι θέματα που έγκεινται πολιτικής βούλησης και τόλμης. Μια βούληση που δεν την έδειξε ούτε η Δεξιά, ούτε η Αριστερά ούτε η δικτατορία, δηλαδή όλες οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις, είτε λόγω ΝΑΤΟ, λόγω ξενοκρατίας, λόγω εξαρτήσεων, λόγω παζαριών που έγιναν –υπόθεση Μέρτεν κ.τ.λ.- δεν το έφεραν στο προσκήνιο.
Πρόταση της Χρυσής Αυγής είναι η άμεση εγγραφή των πολεμικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου στον προϋπολογισμό, δηλαδή, μια μονομερής ενέργεια που να συμψηφίζεται το χρέος που έχουμε προς τη Γερμανία, το χρέος που αναλογεί προς τη Γερμανία και Ιταλία.
Στην συνέχεια, ο βουλευτής επισήμανε ότι η κατοχική περίοδο του 1941, δεν έληξε το 1944, τον Οκτώβριο του ΄44 που αποχώρησαν οι γερμανικές κατοχικές δυνάμεις, αλλά, η ταραγμένη περίοδος ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1949 και συνεχίζει και πολύ πιο πέρα. Η Ελλάδα μπορεί να διεκδικήσει κάλλιστα αποζημιώσεις πολεμικές για εγκλήματα που έγιναν εκ μέρους των νικητών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή, των Βρετανών αποικιοκρατών και των Αμερικανών που ανέλαβαν την κηδεμονία της Ελλάδος μετά το 1947.
Μίλησε, επίσης, για την στάση της βασίλισσας της Μεγάλης Βρετανίας που δεν έδωσε χάρη σε 20χρονα Κυπριόπουλα, Ελληνόπουλα που κρεμάστηκαν για την ιδέα της ενώσεως, αλλά και για την διεκδίκηση του κλαπέντος χρυσού της χώρας μας από την Μεγάλη Βρετανία.
Τέλος, μίλησε για τους δωσίλογους της κατοχής και εγκληματιών πολέμου, αλλά και για τους οικονομικούς δωσίλογους, οι οποίοι έγιναν μετά οι οικονομικοί ελίτ του τόπου και οι απόγονοί τους αυτή τη στιγμή κυριαρχούν στην οικονομική ζωή της Ελλάδος με λεφτά τα οποία είναι βουτηγμένα στο αίμα, συνεχίζουν να ταλαιπωρούν τον ελληνικό λαό και να χαίρουν της εμπιστοσύνης της εκάστοτε εξουσίας.
Σε ότι αφορά τον ρόλο της επιτροπή που διοργανώνει συνεστιάσεις, φυσικά με κόστος που επιβαρύνει τον ελληνικό Λαό, τόνισε πως “Με συνεστιάσεις και μπουφέδες δεν διεκδικείς αυτά που σου ανήκουν”.

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ: Κύριε πρόεδρε, στην θέση που βρίσκεστε τώρα και μιλάτε, να θυμίσω ότι ήμουν στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δύο εκλογών Μαΐου-Ιουνίου 2012, όπου έδωσα μια συνέντευξη τύπου που αφορούσε το κατοχικό δάνειο και την διεκδίκησή του. Είναι ένα αντικείμενο που χωρίς να είμαι ιστοριοδίφης ασχολήθηκα και πρώτα με αυτήν την ιδιότητα ως μέλος της επιτροπής, θέλω να καταθέσω ορισμένες απόψεις. Πρώτον, με βρίσκει απολύτως σύμφωνο η κατάθεση της τροπολογίας, η οποία, αν θυμάστε καλά, στην Αίθουσα της Γερουσίας, όταν είχαν κληθεί και οι εκπρόσωποι του Δομένικου, ήμουν ο πρώτος που σας βρήκα πριν ανεβείτε στο βήμα, αφού είχα μιλήσει και είχα δεχθεί μέλη από τον πρόεδρο της εκεί επιτροπής και σας είπα ότι αυτό πρέπει να λυθεί με τροπολογία. Να δώσω συγχαρητήρια σε εσάς και στον Πρόεδρο της Βουλής για την άμεση διευθέτηση του ζητήματος.
Έχω να καταθέσω κάποιες προτάσεις. Κλείνοντας το θέμα της τροπολογίας, όπως ο συνάδελφός διάβαζε στο τέλος και καλώς είπε να προστεθούν κάποια πράγματα, θέλω να κάνω μια ερώτηση: Διέλαθε της προσοχής σας η τρίτη παράγραφος του άρθρου 7 του νομοθετικού διατάγματος 1544/1942; Δηλαδή, είναι ένα νομοθετικό διάταγμα που σίγουρα δεν αφορά την περίοδο κατοχικής κυβερνήσεως του Ιωάννη Ράλλη, δηλαδή του πατέρα του συχωρεμένου προέδρου της Ν.Δ., Γεωργίου Ράλλη, αλλά πρέπει να αφορά περίοδο κατοχικής κυβερνήσεως Τσολάκογλου ή Λογοθετόπουλου. Αυτό δεν θα πρέπει να σας προβληματίσει;
Διότι, στην δαιδαλώδη ελληνική νομοθεσία, νομοθετούμε ακόμα με διατάγματα του Όθωνα, της 4ης Αυγούστου, της 21ης Απριλίου, όποτε θέλουμε τα παρουσιάζουμε, όποτε θέλουμε τα κρύβουμε. Οι νομικές υπηρεσίες και της Βουλής, ας εξετάσουν αυτό το ζήτημα. Σημειώστε το και σίγουρα δεν το παρατηρήσατε.
Αφού πρώτον διευκρινιστεί εκ μέρους σας και όσων άλλων Βουλευτών της Επιτροπής μας έχουν άποψη, η ουσία και το έργο της Επιτροπής, το οποίο εγώ πιστεύω ότι σε ένα βαθμό είναι επικουρικό σε ό,τι αφορά την εξέλιξη των διεκδικήσεων. Δηλαδή, το θέμα του κατοχικού δανείου, το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων, είναι θέμα πολιτικής βούλησης και τόλμης. Μια βούληση που δεν την έδειξε ούτε η Δεξιά, ούτε η Αριστερά ούτε η δικτατορία, δηλαδή όλες οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις, θέλετε λόγω ΝΑΤΟ, θέλετε λόγω ξενοκρατίας, θέλετε λόγω εξαρτήσεων, θέλετε λόγω παζαριών που έγιναν –υπόθεση Μέρτεν κ.τ.λ.- δεν το έφεραν στο προσκήνιο.
Το έργο, λοιπόν, της Επιτροπής, ως επικουρικό θα συμφωνήσω με τον προλαλήσαντα και με εσάς, που είπατε για τη διεθνή προβολή, πιστεύω ότι θα πρέπει να λάβει σίγουρα διεθνή προβολή με όλα τα μέσα που η σύγχρονη τεχνολογία μας διαθέτει. Δηλαδή, το να βρίσκονται αναρτημένα τα πρακτικά των συνεδριών μας στο site της Βουλής για μένα και για την προβολή του έργου της Επιτροπής, δεν λέει τίποτα. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ενδεχομένως κάποια ηλεκτρονική διεύθυνση σε πολλές γλώσσες, όπως η γερμανική, ιταλική – υπάρχουν τα μέσα, υπάρχουν και οι υπάλληλοι της Βουλής που μπορούν να βοηθήσουν σε αυτό το έργο- να γίνουν διεθνείς συναντήσεις – και δεν το λέω με καμία υστεροβουλία, ούτως ή άλλως εγώ ξέρετε ότι δεν μπορώ να ταξιδέψω στο εξωτερικό ούτε καν εκτός Αττικής μπορώ να ταξιδέψω- εν πάση περιπτώσει αυτό το επικουρικό έργο, που είπαμε ότι είναι καθαρά επικουρικό, να λάβει τη διάσταση που πρέπει να λάβει.
Έλαβα ένα mail πριν από λίγες ημέρες, όπως και οι υπόλοιποι Βουλευτές με μια ενδιαφέρουσα ιδέα –θέλω να καταθέσω την άποψή μου- η ιδέα είναι της καταβολής του κατοχικού δανείου και των αποζημιώσεων εκ μέρους της Γερμανίας σε μορφή χρυσού. Θεωρώ ότι είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση, λόγω της αξίας του χρυσού και ότι ο χρυσός θεωρείται ένα αποθεματικό. Βέβαια η πρόταση και του Κινήματός μας ήταν η άμεση εγγραφή των πολεμικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου στον προϋπολογισμό, δηλαδή, μια μονομερής ενέργεια που να συμψηφίζεται το χρέος που έχουμε προς τη Γερμανία, το χρέος που αναλογεί προς τη Γερμανία και Ιταλία σε ό,τι αφορά το δανεισμό μας το σύγχρονο, το μνημόνιο, δηλαδή και, εν πάση περιπτώσει, να γίνει μια λογιστική εγγραφή και να υπάρχει μια ανακούφιση χρέους.
Επίσης, κύριε Πρόεδρε, επειδή είπατε για ιστορικές περιόδους, θέλω να πω ότι θα πρέπει να εξετάσετε σοβαρά την επιμήκυνση του έργου της Επιτροπής, αλλά και τη διεύρυνση του έργου της Επιτροπής. Η ταραγμένη η περίοδος, η οποία ξεκίνησε, θα έλεγα από το 1922, αλλά δεν θα κάνουμε ιστορική ανάλυση εδώ, επομένως, ας την περιορίσουμε, λοιπόν, στην κατοχική περίοδο 1941, δεν έληξε το 1944, τον Οκτώβριο του ΄44 που αποχώρησαν οι γερμανικές κατοχικές δυνάμεις.
Η ταραγμένη περίοδος ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1949 και θα έλεγα ότι και συνεχίζει και πολύ πιο πέρα. Εν πάση περιπτώσει, θέλω να πω ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε κάλλιστα αποζημιώσεις πολεμικές για εγκλήματα που έγιναν εκ μέρους των νικητών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή, των Βρετανών αποικιοκρατών και των Αμερικανών που ανέλαβαν την κηδεμονία της Ελλάδος μετά το 1947. Δηλαδή, θέματα πολεμικών αποζημιώσεων όταν τα αμερικάνικα αεροπλάνα βομβάρδιζαν αμάχους κατά την ταραγμένη περίοδο του 1946 – 1949. Αυτοί οι άνθρωποι δεν τους γέννησε Ελληνίδα μάνα; Δεν δικαιούνται αποζημίωση; Δικαιούνται μόνο τα θύματα του απεχθούς ναζισμού και δεν δικαιούνται και τα θύματα του απεχθούς καπιταλισμού ή κοινοβουλευτισμού; Να μην επεκταθώ στο θέμα της Αγγλοκρατίας με την Κύπρο με τις αγχόνες και με την γριά πλέον βασίλισσα της πάλε ποτέ Μεγάλης Βρετανίας που δεν έδωσε χάρη σε 20χρονα Κυπριόπουλα, Ελληνόπουλα που κρεμάστηκαν για την ιδέα της ενώσεως.
Τελειώνω κύριε Πρόεδρε, και λέω ότι ένα πολύ σοβαρό θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει την Επιτροπή, είναι η διεκδίκηση του κλαπέντος ελληνικού χρυσού από τη Μεγάλη Βρετανία. Δεν μας απεδόθη ποτέ, προφορικά έχει δοθεί η απάντηση στα ζητήματα της διεκδίκησης των ελληνικών αποθεμάτων που μέσω Κρήτης, Νοτίου Αφρικής, κατέληξαν στα αγγλικά θησαυροφυλάκια, είναι ότι δόθηκαν υπό τη μορφή αγγλικών λιρών για το έργο των αντάρτικων δυνάμεων. Δηλαδή, δόθηκαν και στις δύο παρατάξεις για να αιματοκυλιστεί ο τόπος με την γνωστή τακτική της Βρετανίας του διαίρει και βασίλευε, να αιματοκυλιστεί ο τόπος στα Δεκεμβριανά, αλλά και κατά την περίοδο 1946 – 1949. Θα πρέπει λοιπόν η Επιτροπή να είναι μονομερής; Θα πρέπει να διευρυνθεί λοιπόν και στο έργο της και στο χρόνο, να σας δοθεί χρόνος κύριε Πρόεδρε, σε εσάς προσωπικά και σε όποιους βουλευτές δύναται να προάγουν τις διεκδικήσεις και το έργο της Επιτροπής έναντι όλων και νικητών και ηττημένων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στο εξωτερικό, να μπορέσουμε να πιέσουμε την Κυβέρνηση ή τις κυβερνήσεις που θα έρθουν επιτέλους μα επιτέλους, να διεκδικήσουν απ’ όλους αυτούς τους ξένους αυτά που μας ανήκουν.
Σας έχω προτείνω προφορικά, το λέω για να γραφτεί και στα πρακτικά, υπάρχει κάποιος ιστορικός, ο οποίος γνωρίζω ότι από ηλικία 15 ετών, είναι ήδη ηλικιωμένος, από ηλικίας λοιπόν 15 ετών από το 1965, είχε έρθει σε επαφή με επιζώντες τόσο των αντάρτικων δυνάμεων όσο και με εκπροσώπους των κατοχικών κυβερνήσεων, κατέληξε αυτός ο άνθρωπος να θεωρείται ειδήμων στην ιστορία της κατοχής, είναι ο δημοσιογράφος Δημοσθένης Κούκουνας, περιοδικά, συντευχίδια, είχε προσφέρει παλαιότερα το εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», είναι ένας από τους πλέον ειδικούς, να μας καταθέσει στην Επιτροπή, να προσφέρει με τις γνώσεις του στο έργο της Επιτροπής και σας παρακαλώ πολύ να βρείτε τρόπο τόσο να προμηθευτεί η Επιτροπή τις διάφορες εκδόσεις του κ. Κούκουνα, που υπάρχει μια έκδοση που αφορά αποκλειστικά τις κατοχικές αποζημιώσεις, όσο και το έργο του «Η ιστορία της κατοχής».
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΜΗΤΑΦΙΔΗΣ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Και των δωσίλογων και των εγκληματιών πολέμου.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ: Ναι και κατοχής, δωσίλογων και εγκληματιών πολέμου και όλο το παρασκήνιο των οικονομικών δωσίλογων, οι οποίοι έγιναν μετά η οικονομική ελίτ του τόπου και οι απόγονοί τους αυτή τη στιγμή κυριαρχούν στην οικονομική ζωή του τόπου με λεφτά τα οποία είναι βουτηγμένα στο αίμα, συνεχίζουν να ταλαιπωρούν τον ελληνικό λαό και να χαίρουν της εμπιστοσύνης της εκάστοτε εξουσίας κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ πολύ.
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΜΗΤΑΦΙΔΗΣ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Να θυμίσω ότι ο χαρακτήρας, η φυσιογνωμία αυτής της Επιτροπής έχουν καθορισθεί με Απόφαση της Βουλής. Και, προφανώς, εδώ δεν έχουμε στήσει ένα διαχρονικό δικαστήριο για τις διάφορες περιόδους της ελληνικής ιστορίας. Αυτό είναι ένα θέμα που εκφεύγει του ρόλου της. Από εκεί και πέρα ο καθένας δικαιούται να έχει την άποψή του, όπως και να έχουμε και την άποψή μας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, προβληματισμό εξέθεσα, ούτε δικαστήριο ήμαστε. Γνωρίζω το έργο της Επιτροπής και γνωρίζω ότι αν συνεχίσουμε έτσι, κύριε Πρόεδρε, το έργο της Επιτροπής θα είναι ένα πόρισμα το οποίο δεν θα έχει καμία διεθνή ισχύ. Σας είπα είναι θέμα πολιτικής βούλησης να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν.
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΜΗΤΑΦΙΔΗΣ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Όσον αφορά τα βιβλία του κ. Κούκουνα, θα τα προμηθευθούμε, τα έχουμε ήδη παραγγείλει, εγώ προσωπικά τα έχω και, εφόσον, δεν βρεθούν στην αγορά θα φέρω ότι έχω.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ: Υπάρχουν και στην αγορά και μπορώ να σας φέρω και από το αρχείο μου, κύριε Πρόεδρε, ένα εξαιρετικό βιβλίο, το οποίο θα πρέπει να έρθει και σε γνώση της Επιτροπής. Είναι το βιβλίο του Υπουργού Οικονομικών των κατοχικών κυβερνήσεων του Γκοτζαμάνη, το οποίο λέει εξαιρετικές αλήθειες για το κατοχικό δάνειο, το οποίο είναι απόλυτα διεκδικήσιμο.
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΜΗΤΑΦΙΔΗΣ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το ακούσαμε και προηγουμένως αυτό. Αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι ήδη έχω προτείνει με αφορμή, αν θέλετε, τον Απρίλιο την κατάληψη της χώρας από τα ναζιστικά στρατεύματα, να γίνει μία ειδική εκδήλωση υπό την αιγίδα της διακομματικής Επιτροπής και να παρουσιάσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι μελέτησαν ειδικά αυτό το κομμάτι που αφορά τα εγκλήματα πολέμου και τα θέματα των οφειλών των κατοχικών δυνάμεων προς τη χώρα, το έργο τους και τη μελέτη τους. Το έχουμε προτείνει και κλείνοντας η Επιτροπή, φυσικά θα πρέπει να αποφασίσει και γι’ αυτό το ζήτημα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, δεν αντιμαχώ μαζί σας, αλλά επειδή πρέπει να φύγω γιατί έχω άλλη Επιτροπή, θέλω να σας πω το εξής: Πιστεύω ότι οι εκδηλώσεις και οι μπουφέδες δεν είναι ο κατάλληλος τρόπος να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν. Πρέπει να σηκώσετε σημαία. Πρέπει να σηκώσουμε τους τόνους.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/bomba-chrhstou-pappa-me-sunestiaseis-kai-mpoufedes-den-diekdikeis-auta-pou#ixzz41r8PLi30

Tουρκικό πολεμικό πλοίο στον Ισθμό [βίντεο]

oououyvv

Αυτή κι αν είναι πρόκληση. Είναι να απορεί κανείς με την ανευθυνότητα της πολιτικής ηγεσίας αυτής της χώρας, καθώς πριν από λίγη ώρα, το τουρκικό πολεμικό πλοίο ” TCG Hasan Paşa” πέρασε από τον ισθμό της Κορίνθου με την σημαία της Τουρκίας να κυματίζει.

Οι κάτοικοι και οι περαστικοί έμειναν να κοιτούν με έκπληξη την επέλαση του τουρκικού πολεμικού.

Είναι τραγικό το γεγονός ότι η Τουρκία απαγορεύει στα πλοία του ΝΑΤΟ να εισέλθουν στα χωρικά της ύδατα, ενώ την ίδια τα πολεμικά πλοία της “κόβουν βόλτες” μέχρι και τον Ισθμό με την τουρκική σημαία να κυματίζει.

Ακόμη πιο τραγικό είναι το γεγονός ότι κανείς δεν απάντησε σε αυτή την πρόκληση. Δηλαδή πρέπει να μας βομβαρδίσουν για να υπάρξει επιτέλους κάποια αντίδραση;

πηγή