ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΑΓΡΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΣΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ: Κοσμοσυρροή στα εγκαίνια του αγροκτηνοτροφικού σωματείου της Χρυσής Αυγής στο Αγρίνιο

Μπροστά στις συνέπειες του τρίτου αριστερού μνημονίου το οποίο ήρθε για να τσακίσει την καρδιά της πατρίδας μας, τους Έλληνες αγρότες, η Χρυσή Αυγή είναι ο μόνος πολιτικός φορέας του τόπου ο οποίος προβάλει εμπράκτως σθεναρή αντίσταση στις καταστροφικές αποφάσεις των εκάστοτε προδοτικών κυβερνήσεων.  

Ήδη εκατοντάδες Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφοι συμμετέχουν στην νέα προσπάθεια της Χρυσής Αυγής για συσπείρωση όλων των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας.  

Θα ακολουθήσει πλήρες φωτορεπορτάζ εντός 24ώρου και τα βίντεο από τις ομιλίες των συναγωνιστών.

Ποιοι είναι και τι ρόλο παίζουν οι 58(!) τρομοκράτες που δουλεύουν στο αεροδρόμιο των Παρισίων;

fr1_0__article

Γράφει ο Αντίοχος

Αυτή η εξόχως ανησυχητική είδηση που σας παραθέτουμε, κάνει το γύρο των καθεστωτικών ΜΜΕ:

«Μια εκπληκτική ανακάλυψη έκαναν οι αρχές της Γαλλίας, που δίνει νέα τροπή στις πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι. Μετά από έρευνα της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας του Παρισιού στο αεροδρόμιο Σαρλ ντε Γκωλ, φαίνεται πως 58 εργαζόμενοι εμπλέκονται με την τρομοκρατία.

Οι εργαζόμενοι βρίσκονται στη κατηγορία «S» της υπηρεσίας, με τις κάρτες εισόδου τους στις πίστες τους στο αεροδρόμιο να κατάσχονται χωρίς καθυστέρηση. Μάλιστα, ένα άτομο, το οποίο εργαζόταν στο catering θυγατρικής εταιρείας της Air France, είχε ριζοσπαστικοποιηθεί και προσπαθούσε να προσηλυτίσει άλλους εργαζομένουςΟ νομάρχης του Saint Denis ανέφερε πως θα γίνει έλεγχος σε 86.000 άδειες εργασίας, αρχίζοντας από τα 5.000 άτομα που δουλεύουν στην ασφάλεια του Σαρλ ντε Γκωλ».

Κι όμως, κάτι… λείπει από την είδηση. Το πιο σπουδαίο: τι καπνό φουμάρουν αυτοί οι 58 εργαζόμενοι του αεροδρομίου των Παρισίων; Και πως μαζεύτηκαν όλοι εκεί, κι όχι -ας πούμε- στα ταχυδρομεία ή στις τράπεζες της γαλλικής πρωτευούσης;

Μήπως πρόκειται για «μετανάστες» τρίτης γενεάς, που έχουν πάρει την γαλλική υπηκοότητα και –κατόπιν εντολών των ισλαμιστών τρομοκρατών- «κυνήγησαν» μια θέση στο αεροδρόμιο για να συνδράμουν σε μελλοντικές τρομοκρατικές ενέργειες;

Μήπως, τελικά, η «ελληνοποίηση», «γαλλοποίηση», «αγγλοποίηση» κ.τ.λ. των κατά καιρούς εξ’ Ανατολών απρόσκλητων επισκεπτών μας, έχει σοβαρότατες συνέπειες ακόμα και στην εσωτερική ασφάλεια των ευρωπαϊκών κρατών;

Εθνικισμός.net

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/poioi-einai-kai-ti-rolo-paizoun-oi-58-tromokrates-pou-douleuoun-sto-aerodro#ixzz3sxngYa9h

EΓΕΡΘΗΤΙ:Το Αύριο θα το φτιάξουμε εμείς

maxresdefault2__article

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”.

«Πότε επιτέλους θα ξεσηκωθούμε;» ρωτά ένας στους δυο Έλληνες, κοιτάζοντας πάνω από τον ώμο τον διπλανό του, σαν να περιμένει να αντιγράψει την επανάστασή του. Μα ούτε ο ένας κουνιέται, ούτε ο άλλος. Η μεθόδευση της επιβολής των μνημονίων στηρίχτηκε στην πνευματική αποδιοργάνωση του λαού μας. Στην διάβρωση των δομών της ελληνικής κοινωνίας. Στην αντιπαλότητα των φύλων. Στον διαχωρισμό των επαγγελματικών ομάδων. Όλοι είναι εναντίον όλων, εκτός όμως του κυρίως εχθρού.

Άλλοι αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους στο «όλοι μαζί τα φάγαμε» και σκύβουν ένοχα το κεφάλι για τα φακελάκια, τις διευκολύνσεις και τους εκβιασμούς που έκαναν. Άλλοι αισθάνονται ανόητοι γιατί δεν έκλεψαν, και μετανιώνουν γιατί δεν πέρασαν καλύτερα όταν μπορούσαν. Όσοι πορεύτηκαν με συνείδηση της ακεραιότητάς τους, περιμένουν ότι κάποτε θα ανταμειφθούν, σε αυτή ή την επόμενη ζωή. Όλοι ξέρουν τι πρέπει να γίνει για να βγει η Πατρίδα μας από την πομπή του θανάτου που επιβάλλει η τρομοκρατία των μνημονιακών κομμάτων, αλλά γυρίζουν αλλού την ματιά. Οι νωθροί τω πνεύματι έχουν μάθει να «ελπίζουν». Περιμένουν άπραγοι να στείλει ο Μόσκοβος τα παιδιά του να σκοτωθούν, και «τα παιδιά με τα μαύρα» να βάλουν το χέρι στον λάκκο με τα φίδια για να μπορούν αυτοί ήσυχοι να κάνουν τις δουλίτσες τους.

Πρωταθλητές των «λάικ», οπαδοί του «καλά τους τα λέει κάθε βράδυ ο τάδε» και «τους ξεμπρόστιασε πάλι ο δείνα», για αυτούς τους τυφλοπόντικες κάποιοι «ακραίοι» επιμένουν να αγωνίζονται, μπήκαν στην φυλακή και περνούν δικαστήρια. Γι’ αυτόν τον λαό που μέρα με την μέρα εκθηλύνεται, που εύχεται να καταπόσει τους λωτούς της οικουμένης για να μην πάρει την δύσκολη απόφαση να κόψει όσα τον κρατούν δέσμιο ενός παρελθόντος που τελείωσε και να ανοίξει δρόμο μέσα από τα βάτα με το σπαθί και την φωτιά για να απλώσει τα χέρια στην ζωή και να την φέρει στα μέτρα του.

Δεν υστερεί ο λαός μας ούτε σε γνώση ούτε σε πληροφόρηση. Υστερεί σε ηγεσίες, σε ανθρώπους που αντί να αναλίσκονται σε αυτάρεσκες νοητικές ασκήσεις είναι αποφασισμένοι να βάλουν μονοκοντυλιά στο παρελθόν και να κάνουν πράξη το μέλλον. Γιατί για να έχουμε μια θέση στο Αύριο, πρέπει το Αύριο να το φτιάξουμε εμείς. Αλλιώς θα χαθούμε μαζί με το σκυλολόι των οκνηρών, των φαύλων, όσων όλοι γνωρίζουμε και περιφρονούμε. Και για να έρθουμε στα πρακτικά. Στο επόμενο χρονικό διάστημα το καθεστώς που επιβάλλει στον ελληνικό λαό τον θάνατο δια της φορολογίας, που διαλύει το ασφαλιστικό για να κάνει χρυσωρυχείο τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και τους νοσηλευτικούς ομίλους, το καθεστώς που περιθάλπει τρομοκράτες για να εξασφαλίζεται από τους χρηματοδότες του η ροή αγορών στους βιομηχάνους και τους εμπόρους όπλων, που εξυπηρετεί αυτούς που ισοπεδώνουν την Συρία για να στείλουν κατασκευαστικές εταιρείες να «ανασυγκροτήσουν» τα κράτη που θα δημιουργηθούν, θα επιχειρήσει να εξασφαλίσει την συνέχειά του.

Θα εξακολουθήσει να κοροϊδεύει τον λαό, θα επιχειρήσει την απροκάλυπτη καταστολή όσων τολμούν να αντιστέκονται, θα στήσει σκηνικό έντασης για να ξεχαστούν τα αντιλαϊκά και αντεθνικά νομοθετήματά του. Τίποτε όμως πλέον δεν ξεχνιέται. Όλα αθροίζονται. Όλοι όσοι ψηφίζουν τα μνημόνια χθες και αύριο, είναι συνένοχοι στην καταστροφή της Ελλάδας. Μαζί τους και αυτοί που το Σύστημα ετοιμάζει για να παραστήσουν τους «σωτήρες» με υλικά κατεδαφίσεως από το παρελθόν των μεγάλων ενόχων του διχασμού.

Είναι όλοι ίδιοι, είναι όλοι ένας συρφετός υπαλλήλων της ξενοκρατίας. Κλεπτοκρατία και Ξενοκρατία, ιδού οι υπαίτιοι της σημερινής αδιέξοδης κατάστασης. Αδιέξοδης όμως μόνο για αυτούς που σκέπτονται με τον ίδιο τρόπο, τον υπόδουλο, τον εξαρτημένο. Αυτοί λοιπόν από την μία, και από την άλλη εμείς, οι Εθνικιστές. Έλληνες ενωμένοι από την αγάπη μας για την Πατρίδα, χωρίς ταξικές διακρίσεις και τεχνητούς διαχωρισμούς. Άνθρωποι με πρόσωπο και ονοματεπώνυμο που βάζουν τον εαυτό τους μπροστά για να προσφέρουν στην Πατρίδα. Σε αυτήν την εξαιρετικά ευνοϊκή για την ανασύνταξη των εθνικών δυνάμεων συγκυρία, καλούμαστε να προβάλλουμε την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, η οποία θα φέρει πραγματικές αλλαγές κι ένα νέο ξεκίνημα για την Πατρίδα και τον Λαό μας. Η Ελλάδα χρειάζεται μια νέα ηγεσία που θα βλέπει μακριά και θα σχεδιάζει μακρόπνοα. Οι Έλληνες Εθνικιστές πρέπει να πείσουν τους Έλληνες ότι μπορούν να τους εμπιστευθούν.Ο Αγώνας τους είναι ήδη ένα εχέγγυο. Έχει ήδη εμπνεύσει τους Έλληνες.

Τώρα αναζητούν ένα γερό κράτημα. Απέναντι στο μνημονικό τόξο, απέναντι στους τοκογλύφους και τους εμπόρους της κάλπης, βρισκόμαστε όλοι εμείς, οι Έλληνες. Ας ενωθούμε σε μια καινούρια αρχή.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/to-aurio-tha-to-ftiajoume-emeis#ixzz3ss9K1rgd

 

«Οχι άλλα κομμάτια μωρών»

BN-LM029_1128co_P_20151128112328

Ο άνδρας που κατηγορείται ότι άνοιξε πυρ μέσα σε μια κλινική αμβλώσεων στο Κολοράντο Σπρινγκς, σκοτώνοντας τρεις ανθρώπους και τραυματίζοντας εννέα άλλους, είπε «όχι άλλα μέλη μωρών» καθώς παραδινόταν στην αστυνομία, μετέδωσαν το τηλεοπτικό δίκτυο NBC News και άλλα ΜΜΕ χθες, επικαλούμενα πηγές.

Η φράση του δράστη του νέου μακελειού στις ΗΠΑ προφανώς παραπέμπει στο γεγονός ότι στην κλινική αυτή γίνονται αμβλώσεις αλλά και στο γεγονός ότι η κλινική παραδίδει σε ερευνητές ιστούς βρεφών μετά τις επεμβάσεις, κάτι που είναι γνωστό αλλά είχε προκαλέσει σάλο όταν είχε δημοσιοποιηθεί μια συζήτηση μελών του προσωπικού της κλινικής για τη διαδικασία νωρίτερα φέτος.

Τα λόγια του δράστη ίσως να αποτελούν μια εξήγηση για τα κίνητρα του, αν και το NBC News ανέφερε ότι οι πηγές του τονίζουν ότι δεν είναι ακόμη βέβαιο ποια ήταν αυτά.

Ένας αστυνομικός και δύο πολίτες σκοτώθηκαν, ενώ άλλοι εννέα άνθρωποι τραυματίστηκαν όταν ο άνδρας, που σύμφωνα με τις αρχές ονομάζεται Ρόμπερτ Λιούις Ντίαρ και είναι 57 ετών, άνοιξε πυρ μέσα στην κλινική. Ο κατηγορούμενος προφυλακίστηκε κι αναμένεται να οδηγηθεί ενώπιον δικαστή αύριο Δευτέρα.

Δεν είναι ακόμη γνωστό εάν ο Ντίαρ, που παραδόθηκε στους αστυνομικούς πέντε ώρες μετά την εισβολή του στην κλινική, έχει συνήγορο.

Η επίθεση είναι η πρώτη που προκάλεσε θανάτους σε κλινική όπου γίνονται αμβλώσεις στις ΗΠΑ έπειτα από έξι χρόνια. Η κλινική έχει γίνει επανειλημμένα στόχος διαδηλώσεων από ακτιβιστές κατά των αμβλώσεων.

Η κλινική Planned Parenthood έγινε στόχος σφοδρών επικρίσεων νωρίτερα φέτος, όταν ακτιβιστές μιας οργάνωσης που τάσσεται κατά των αμβλώσεων μαγνητοσκόπησαν μυστικά μια συνομιλία εργαζομένων σε αυτή, κατά τη διάρκεια της οποίας συζητούσαν το πώς μπορούν να συλλέγονται ιστοί από τα έμβρυα μετά από επεμβάσεις άμβλωσης. Το βίντεο πυροδότησε κύμα διαμαρτυριών.

Ο οργανισμός Planned Parenthood διέψευσε κατηγορηματικά ότι η δραστηριότητά του είναι παράνομη ή ανήθικη.

πηγή: εφημερίδα Εθνος, Christian Science Monitor

Ανοιχτή πόρτα

φωτογραφια
“Θα γυρίσουμε μάνα κάποια μέρα, πάμε τώρα, μη κοιτάς πίσω.”
Μα εκείνη δεν άκουγε! Δεν ήθελε.
Εδώ γεννήθηκε, εδώ μεγάλωσε, εδώ παντρεύτηκε, γέννησε τα παιδιά της.
Εδώ έζησε χαρές και λύπες.
Εδώ είναι όλη της η ζωή.
Ένα μικρό σπίτι, η κουζίνα και δυο δωμάτια και το μπάνιο έξω, όπως συνηθίζονταν στα χωριά. Πέτρινο με χοντρούς τοίχους και μεγάλη αυλή. Ήταν ψηλά στο χωριό.
Έβγαινες στο παραθύρι και άνοιγε τα μάτια κι η ψυχή σου.
Όλο το μπλε του κόσμο ριγμένο στα πόδια σου.
Έμενε μονάχη της τα τελευταία πέντε χρόνια από όταν πέθανε ο άντρας της. Τον γηροκόμησε μονάχη της δέκα χρόνια και δεν σκέφτηκε ούτε μια στιγμή να φύγει από το σπιτικό της, από το νοικοκυριό της, τη βολή της. Εκεί ξημέρωνε και βράδιαζε. Χρυσή την κάναν τα παιδιά της να πα να μείνει στη χώρα μαζί τους. Η απάντηση ήταν πάντα αρνητική.
Από τα ξημερώματα στο πόδι, να βολέψει το γέροντα, να κοιτάξει τον κήπο, να ταΐσει τις κότες της, να συμμαζέψει το συμμαζεμένο ήδη σπίτι, αλλά να …. σε δουλειά να βρίσκεται, μάλωνε με τα κατσαρολικά και τις μπόλιες, όλο να τα πάει από το να αρμάρι στ΄ άλλο. Κι ύστερα να μαγειρέψει, να πιάσει και λίγο αγγερίδι και πάλι από την αρχή.
Και την έβρισκε το σούρουπο να κάθεται μπροστά στο παραθύρι το χειμώνα, κι έξω στην αυλή το καλοκαίρι. Κι από όταν πέθανε κι ο σύντροφος της, όλο και πιο πολύ καθόταν. Ακίνητη να αγναντεύει τη θάλασσα εκεί πέρα μακριά σε κάθε χρώμα της, σε κάθε καιρό, σε κάθε ώρα.
Μπλε και φωτεινή, μουντή και άγρια, χρυσή και ζεστή.
Αυτή ήταν η ξεκούραση της, άφηνε τα μάτια της να ταξιδεύουν πάνω της, να παίρνουν το χρώμα της κάθε φορά και έβλεπε σε αυτή όλο το μεγαλείο της φύσης. Έβλεπε τη θάλασσα κι ήταν σαν να βλέπει τη ζωή της, πότε ήρεμη, πότε αναστατωμένη, πότε φωτεινή, πότε συννεφιασμένη.
Είχε περάσει πολλά, αλλά αυτό που είχε χαραχτεί στη ζωή της ήταν ο θάνατος του αδερφού της. Εικοσιπέντε χρονών παλικάρι, νιόπαντρος κι έφυγε για την ξενιτιά μη μπορώντας να αντέξει τη φτώχεια και την ανέχεια στο χωριό του. Ένα χρόνο μετά γύρισε μέσα σε κουτί για να θαφτεί στην Άγια Παρασκευή, στα χώματα του χωριού του.
Δεν το χώρεσε ο νους της ποτέ, πώς τον έχασε έτσι. Ατύχημα είπαν εκεί στα έγκατα της γης που δούλευε. Στο σκοτάδι …..  κι η ψυχούλα του πέταξε κι ήρθε να ηρεμήσει στο φως και στο γαλάζιο του νησιού του.
Και από τότε η φωτογραφία του έμενε στον τοίχο, εκεί κάτω από το εικονοστάσι, και δίπλα της έμπαιναν κάθε φορά φωτογραφίες όσων έφευγαν,  να προσέχουν την ψυχή του οι άγιοι και εκείνη να τους θυμάται. Έδωσε και το όνομα του στο παιδί της μα ο καημός της δεν έφυγε ποτέ. Καθημερινά πήγαινε κι άναβε το καντήλι του και εκείνες τις στιγμές που κάθονταν να ξαποστάσει πάντα τριγυρνούσε στο νου της, μαζί με τις σκοτούρες της. Και είχε το μαντήλι της έτοιμο να σκουπίσει το δάκρυ που ήξερε ότι η θύμηση του θα έφερνε.
Και  να τώρα, Νοέμβρης μήνας κι ακόμα κράταγε ο καιρός. Σαν καλοκαίρι έμοιαζε τη μέρα. Το βράδυ έκανε κρύο βέβαια, αλλά χαιρότανε τον ήλιο, όσο κράταγε. Ζέσταινε τη βασανισμένη ψυχούλα της.
Πάλι αξημέρωτα ξύπνησε και εκείνη τη μέρα.
Όμορφη μέρα.
Έκανε τις συνηθισμένες δουλειές της κι ύστερα  πώς της ήρθε και έφυγε να ανάψει το καντήλι πρωί. Η άγια Παρασκευή ήταν στην άκρη του χωριού. Εκεί ήταν όλοι, η μάνα κι ο πατέρας της, τα αδέρφια της, ο άντρας της … άναψε το καντήλι τους και έκατσε λίγο να τους μιλήσει. Ένιωθε πώς σύντομα θα πήγαινε κοντά τους.
Γύρισε το βλέμμα της στη θάλασσα κι άξαφνα πετάχτηκε όρθια.
Σα ρεύμα να τη χτύπησε.
Πριν κι εκείνη καταλάβει τι την έσπρωξε να σηκωθεί πήρε το μονοπάτι να φύγει.
Σαν κάτι να την έσπρωχνε ή να την κυνηγούσε. ίσα που πρόλαβε κι έφτασε στην αυλόπορτα κι άρχισε ο κόσμος να τραντάζεται. Να τρέμει η γη συθέμελα και μια βουή να την ξεκουφαίνει. Έπεσε κάτω και γύρισε να κοιτάξει την εκκλησιά να κάμει το σταυρό της ….. και την είδε… Εκεί μπροστά στα μάτια της σωριάστηκε, ανοίξανε οι τοίχοι της κι έπεσε η σκέπη της από πάνω και οι τάφοι των νεκρών της ανοίξανε και φύγανε  προς τη δύση. Ο ένας πάνω από τον άλλο και της φάνηκε πώς έβλεπε λευκά περιστέρια να πετούν αναστατωμένα πάνωθε τους. Κι ύστερα έκανε να σηκωθεί κι έφυγαν τα μάτια της στη θάλασσα …. θολή σα να ΄χε πιάσει φωτιά,αντάρα την είχε πλακώσει! Και φοβήθηκε, έμεινε στα γόνατα και έκαμε το σταυρό της.
Λίγα λεπτά αργότερα όταν σταμάτησε το κακό κίνησε για το χωριό. Σερνόταν αποκαμωμένη, μάντρες κατεβασμένες, τοίχοι ανοιχτοί, δρομάκια μέσα στην πέτρα και το χώμα. Εικονοστάσια αποκεφαλισμένα, σπίτια γκρεμισμένα …κι οι χωριανοί στο δρόμο να κοιτούν το κακό, να φωνάζουν, να σταυροκοπιούνται και να τρέχουν πανικόβλητοι. Κάποιοι είχαν αίματα, κι ένα στενό παρακάτω έμαθε πώς μια χωριανιά της την πλάκωσε η μάντρα κι έμεινε στον τόπο. Προχωρούσε και δεν σταμάταγε στον δρόμο να ρωτήσει τίποτα, να ακούσει, να μάθει. Η γη κούναγε συνέχεια και κάθε ώρα έβλεπε γύρω της όλο και περισσότερα να πέφτουν.
Έφτασε στην κορφή του χωριού, στο σπίτι της και εκεί σταμάτησε απ΄ έξω από την αυλή. Ήταν όρθιο! Πληγωμένο, αλλά όρθιο! Κεραμίδια και σπασμένα τζάμια, χώματα από τις γλάστρες της …. σοβάδες παντού και η πόρτα της ορθάνοιχτη. Έκαμε να μπει και έφυγε πετώντας ένα περιστέρι λευκό πάνω από το κεφάλι της.
Όλα μέσα είχαν πέσει κάτω, τα έπιπλα είχαν μετακινηθεί, σπασμένα τα καλά ποτήρια της και τα βάζα της κι οι κορνίζες με τις φωτογραφίες των παιδιών και εγγονιών της. Μόνο μια στεκόταν ακόμα στον τοίχο. Έναν τοίχο με μια ρωγμή μεγάλη να δείχνει τα σωθικά του. Του αδερφού της …..
Να ΄ταν άραγε εκείνος το περιστέρι που ΄χει μπει στο πατρικό του σπίτι να προστατευτεί από το κακό;  Σήκωσε μια καρέκλα, την έβαλε απέναντι από την φωτογραφία κι έκατσε. Ήταν ήσυχη. δεν περίμενε και τίποτα πια!  Εκεί την βρήκαν λίγες ώρες μετά τα παιδιά της. Ήρεμη!
Το σπίτι ήταν έτοιμο να πέσει μα εκείνη έγινε θεριό μόλις της είπαν ότι θα την πάρουν μαζί τους.
Εκεί θα πέθαινε! το είχε αποφασίσει.
“Θα γυρίσουμε μάνα κάποια μέρα, πάμε τώρα, μη κοιτάς πίσω.”
Είπε στα παιδιά της να βγουν έξω να την περιμένουν και εκείνη πλησίασε τον αγαπημένο τοίχο! Όλες οι φωτογραφίες κάτω κι η μοναδική εκεί καρφωμένη ακόμα. Όλα τα αγαπημένα πρόσωπα να της χαμογελούν. Και πήρε το χαμόγελο τους μαζί τους.
Η καρδία της δεν άντεξε και έφυγε εκεί που ήθελε … στο σπίτι της!
Η φωτογραφία είναι από το σεισμό της 17ης Νοέμβρη 2015 από το Αθάνι, του Κώστα Γράψα (http://grapsas.blogspot.gr/ ), τον οποίο ευχαριστώ για την παραχώρηση της.

πηγή

Διαβάστε στο φ. 125 της εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

01.qxp

 

Διαβάστε στο ΕΜΠΡΟΣ που κυκλοφορεί  το Σάββατο  28 Nοεμβρίου 2015

 

-Μετά τον καταστροφικό σεισμό στην Λευκάδα, αιρετοί εκπρόσωποι και πολίτες του νησιού μιλούν και στηλιτεύουν: «Το κράτος μας εγκατέλειψε».

-Στην υπηρεσία του Συστήματος: Τα “κοπτοραπτικά” εκλογικά συστήματα και οι «πρόωρες» εκλογές

-Εκτός από ελληνικά εδάφη, περιουσίες και ιθαγένεια θέλουν οι Σκοπιανοί. Εχουν τους «ανθρώπους τους» στην κυβέρνηση.

-Όχι στην σημαία της Ευρώπης, λένε οι Πολωνοί.

-Γκαμπριέλε Αντινόλφι: Ο ιταλός εθνικιστής φιλόσοφος και συγγραφέας γράφει: «Τουρκία, Isis, Παγκοσμιοποίηση και ελεγχόμενη «Αποκάλυψη».

-«Οι Λευκοί έχουν πλάκα όταν σκύβουν το κεφάλι». Ταξίδι στα περίχωρα του Παρισιού.

-Συνέντευξη: Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας καταγγέλλει: «Οδηγούν τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας σε πλήρη απαξίωση».

-Με κλείσιμο απειλείται η διώρυγα της Κορίνθου.

-Κι όμως λεφτά υπάρχουν, αλλά μόνο για μιναρέδες

-Αποκάλυψη

Ποια τζαμιά λειτουργούν με τουρκική επιδότηση- Πώς προωθούν το σχέδιο αυτονόμησης της Δυτικής Θράκης,

-Ο ρόλος των Τουρκομάνων στην κρίση της Μεσοποταμίας.

-«Αλέξη με ακούς; Εδώ Φούχτελ». Ο Γερμανός επίτροπος επιστρέφει με τις ευλογίες του Μαξίμου.

-Ωδείο Ηρώδου του Αττικού: Η πολυτάραχη ιστορία ενός από τα εμβληματικότερα αξιοθέατα της Αθήνας.

 

 

Εβδομαδιαία Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ –Η φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 28 Νοεμβρίου  και κάθε Σάββατο με 1 ευρώ

Ολλανδός πρωθυπουργός για πρόσφυγες: “Η Ευρώπη θα καταρρεύσει όπως η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία”

arabiasaudi-600x264

Η Ευρώπη κινδυνεύει να καταρρεύσει όπως η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εξαιτίας της προσφυγικής κρίσης, υποστήριξε ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας, Μαρκ Ρούτε, όπως έγραψε η βρετανική εφημερίδα Financial Times. Όλα αυτά την ώρα που η  χώρα του ετοιμάζεται να αναλάβει την εκ περιτροπής προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Ιανουάριο.

«Το πρώτο βήμα είναι να διασφαλίσουμε ότι ελέγχουμε τα σύνορα», επισήμανε ο Ολλανδός πρωθυπουργός. Και προσέθεσε: «η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μάς το έχει δείξει και το γνωρίζουμε όλοι μας, οι μεγάλες αυτοκρατορίες καταρρέουν εάν τα σύνορα δεν προστατεύονται επαρκώς».

Ο Μαρκ Ρούτε έκανε τις δηλώσεις αυτές σε μια μικρή ομάδα δημοσιογράφων που είχε καλέσει από τις Βρυξέλλες ενόψει της ανάληψης της προεδρίας της ΕΕ από την Ολλανδία το πρώτο εξάμηνο του 2016.

«Πρέπει να σταματήσουμε αυτές τις ροές προσφύγων που έρχονται στην Ευρώπη, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με τα σημερινά δεδομένα», υπογράμμισε ο επικεφαλής της ολλανδικής κυβέρνησης, όπως έγραψε επιπλέον η διαδικτυακή εφημερίδα EUObserver.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΜΕΙΣ

 

Είμαστε περίεργοι άνθρωποι εμείς. Έχουμε ένα δικό μας τρόπο λειτουργίας. Μια δικιά μας λαβυρινθική σκέψη. Μας καταδιώκουν σαν στοργικές ερινύες, θύμησες από παλαιότερες ζωές…
Από τότε που βγαίναμε αθόρυβα από την κοιλιά του αλόγου και παραδίδαμε τη περήφανη Τροία στη πνοή του θανάτου.
Από τότε που μάτωναν τα πόδια μας στο γρήγορο περπάτημα, για να φθάσουμε εγκαίρως στις Θερμοπύλες.
Από τότε που φιλούσαμε τις γυναίκες μας στο μέτωπο και τις διώχναμε στη Ρόδο, αλλά εμείς μέναμε στα τείχη, ντυμένοι στη Πορφύρα και γινόταν η ζωή μας ένα με τη μαρμαρωμένη πέτρα της πολεμίστρας.
Από τότε που κραδαίνοντας το ξίφος και χρησιμοποιώντας την πιστόλα σα ρόπαλο, πέφταμε δίπλα στον Δικαίο.
Από τότε που  ξεψυχούσαμε στο λασπωμένο, χιονισμένο χαράκωμα, με την ταινία στο βραχίονα που έγραφε «Τιμή μας η Πίστη μας».
Ναι, έχουμε περίεργο, παράξενο τρόπο λειτουργίας. Μας έλκει ο κίνδυνος. Μας προκαλεί ο υπεράριθμος εχθρός. Ψάχνουμε εκείνο τον αντίπαλο που θα μας προσφέρει έναν καλό θάνατο. Άξιο του Αίματος και της Υστεροφημίας μας. Αντιπαθούμε την ηρεμία και την ησυχία.
Είμαστε πουλιά της καταιγίδας. Απροσάρμοστα και ανυπάκουα. Κι όμως.. θαυμάζουμε το υπέροχο χρώμα ενός λουλουδιού. Αγαπάμε τη μυρωδιά του δάσους και το χάδι της θάλασσας. Λατρεύουμε το ίδιο την Ανατολή αλλά και τη Δύση του ζωοδότη Ήλιου. Δεν λυγίζουμε, αλλά κλαίμε σα μικρά παιδιά, μπροστά στη προδοσία. Θρηνούμε για τον χαμένο σύντροφο που ξέπεσε τόσο για να προδώσει.
Πολλές φορές αργούμε να αντιδράσουμε. Αλλά όταν έρθει η ώρα είμαστε ασταμάτητοι. Ανεχόμαστε καρτερικά την αδικία, ελπίζοντας να συνετιστεί ο άδικος. Αλλά όταν έρθει η ώρα για  δικαιοσύνη, είμαστε τυφλοί κι άκαρδοι.
Εμείς χτίσαμε μαρμάρινους ναούς, εμείς χτίσαμε καράβια, χτίσαμε πολιτισμό, νόμους, αρμονία. Εμείς και τα γκρεμίσαμε. Εμείς και θα τα ξαναχτίσουμε. Είμαστε θορυβώδεις και καβγατζήδες σαν το Διόνυσο. Είμαστε ρομαντικοί και ονειροπόλοι σαν τον Ορφέα. Είμαστε ηρωικοί σαν τον Πρωτεσίλαο και πολεμιστές σαν τον Αχιλλέα. Είμαστε εμείς που σταθήκαμε όρθιοι μπροστά στις προκλήσεις, και στις κακουχίες. Νικήσαμε Βάρβαρους, Πέρσες, Ρωμαίους, Γαλάτες, Φράγκους, Τούρκους, Βούλγαρους, Αλβανούς, Ιταλούς, Γερμανούς, Εγγλέζους.
Είμαστε εμείς που, σε όλο, μα όλο το πλανήτη, φυτέψαμε κληρονομιά, πολιτισμού, μόρφωσης κι ανθρωπισμού. Είμαστε περίεργοι άνθρωποι. Βλέπετε δεν ονειρευόμαστε μόνο το βράδυ, στον ύπνο. Ονειρευόμαστε κυρίως ξύπνιοι. Κι όποιος ονειρεύεται ξύπνιος, είναι επικίνδυνος άνθρωπος..

Δήλωση Ν. Γ. Μιχαλολιάκου για την μη πρόσκλησή του στο συμβούλιο πολιτικών αρχηγών

ngmsimaia2__article

Ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος δήλωσε για το αυριανό συμβούλιο πολιτικών αρχηγών για το οποίο δεν έλαβε πρόσκληση:

“Με έκπληξη πληροφορήθηκα ότι η Χρυσή Αυγή δεν θα συμμετάσχει στο συμβούλιο πολιτικών αρχηγών και αναφέρω την λέξη έκπληξη, γιατί κανένας δεν μας τηλεφώνησε ούτε μας εκάλεσε. Η κυβέρνηση βεβαίως εκφράζει την άποψη ότι δεν συνομιλεί με… υποδίκους, όταν αποδεδειγμένα συνομιλεί με καταδίκους σύμφωνα με τις καταγγελίες του πρώην υπουργού Πανούση.

Επί της ουσίας βεβαίως σίγουρα δεν έχουμε να πούμε τίποτε με μία κυβέρνηση για το λεγόμενο “προσφυγικό ζήτημα”, μια κυβέρνηση άμεσα υπεύθυνη για την παράνομη είσοδο στην Πατρίδα μας εκατοντάδων χιλιάδων αλλοδαπών. Ούτε βεβαίως για το ασφαλιστικό, το οποίο σύμφωνα με το Μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγήσει στην εξαθλίωση τον λαό μας.

Η Χρυσή Αυγή καταγγέλλει την κυβέρνηση για την εθνικά επικίνδυνη πολιτική της, καθώς και τους συνενόχους της (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ), οι οποίοι είπαν “ναι” στο Μνημόνιο της αριστεράς στις 14 Αυγούστου 2015“.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/dhlwsh-n.-g.-michaloliakou-gia-thn-mh-prosklhsh-tou-sto-sumboulio-politikwn#ixzz3shllyMFL

Υπέρ των ανοιχτών συνόρων και ο Παυλόπουλος: “Το να υψώνεις φράχτες είναι ανεύθυνη πράξη…”

prokop-lathrom__article

Τουλάχιστον περίεργες μπορούν να θεωρηθούν οι δηλώσεις του ΠτΔ, Π. Παυλόπουλου στην ιταλική εφημερίδα «La Republica», τις οποίες και παρουσιάζουμε: «Πρέπει να γίνει σαφής διαχωρισμός ανάμεσα σε τρομοκράτες και πρόσφυγες πολέμου. Σε όσους ζητούν άσυλο, θύματα και των στρατηγικών λαθών της Δύσης, πρέπει να επιδείξουμε αλληλεγγύη… Το να υψώνεις τείχη και φράχτες είναι μια ανεύθυνη πράξη η οποία αποδεικνύει το πώς κάποια μέλη της Ένωσης – ελπίζω μια ασήμαντη μειοψηφία – δίνουν προτεραιότητα στα συμφέροντά τους και όχι στην αλληλεγγύη, η οποία είναι αναπόσπαστο κομμάτι των αξιών μας. Κύρια σημασία, στη Γηραιά Ήπειρο, δεν έχουν η οικονομία και το νόμισμα, αλλά ο άνθρωπος. Η τραγική κρίση των προσφύγων θέτει όλους προ της ευθύνης να προασπίσουν το κοινό ευρωπαϊκό ιδεώδες»!

Το περιεχόμενο αυτών των δηλώσεων θα μπορούσε άνετα να ανήκει σε κάποιον από τους γραφικούς επαγγελματίες «αντιρατσιστές», των οποίων η άποψη έχει πάρει διαζύγιο με την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα. Όταν, όμως, αυτές οι δηλώσεις προέρχονται από έναν άνθρωπο με το θεσμικό κύρος του ΠτΔ τότε τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

α) Από πού κι ως πού «Σε όσους ζητούν άσυλο, θύματα και των στρατηγικών λαθών της Δύσης, πρέπει να επιδείξουμε αλληλεγγύη»; Κανένας έλεγχος για το αν πράγματι είναι πρόσφυγες ή αν ψεύδονται στα λεγόμενα και τους ισχυρισμούς τους;

β) Τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη υψώνουν φράχτες για να σταματήσουν το ανεξέλεγκτο κίνημα της λαθρομετανάστευσης. Εδώ στην Ελλάδα, το Αιγαίο έχει καταντήσει «ξέφραγο αμπέλι» (εξάλλου, όπως έλεγε και ο Τσίπρας προεκλογικά, «υπάρχουν θαλάσσια σύνορα και δεν τα ξέρω;»), ενώ το τείχος του Έβρου αντί να ενισχυθεί περισσότερο, αφήνονται ανενόχλητες οι διάφορες ομαδούλες των γραφικών αριστερίστικων ολιγομελών ομαδούλων και των παρακρατικών «αντιεξουσιαστών» τραμπούκων να ζητούν το γκρέμισμά του, τρομοκρατώντας μάλιστα και τους κατοίκους της ακριτικής περιοχής.

Δυστυχώς, οι νυν δηλώσεις του Παυλόπουλου μας φέρνουν στο νου παλαιότερες ατυχείς του δηλώσεις και ενέργειες. Τόσο τα όσα είχε δηλώσει από τηλεοράσεως, ότι ευχαριστεί τους λαθρομετανάστες που επιλέγουν την Ελλάδα για να συνεχίσουν την ζωή τους, όσο και τις ενέργειές τους περί «αμυνόμενης βίας» τον Δεκέμβριο του 2008, με αποτέλεσμα να καούν η Αθήνα και αρκετές άλλες πόλεις, αφηνόμενες στις αδηφάγες ορέξεις των παρακρατικών πλιατσικολόγων του «αντιεξουσιαστικού» χώρου. Θα ήταν καλό, λοιπόν, να διευκρινίσει αν η Ελλάδα πρέπει να θωρακίσει τα σύνορά της απέναντι στην συνεχιζόμενη λαθρομετανάστευση ώστε να μην δημιουργούνται συνειρμοί οι οποίοι μπορούν άνετα να θεωρηθούν ως νέο κάλεσμα ελεύσεως τους στην Χώρα μας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/perierges-dhlwseis-tou-paulopoulou-se-italikh-efhmerida-gia-to-thema-twn-pr#ixzz3shkjQp4z